ติดเกาะกลางแปซิฟิกจนกว่าจะต่อเรือใบสำเร็จ: ภารกิจที่พลาดไปในช่วง 5 เปอร์เซ็นต์สุดท้าย
MrBeast ミスタービースト
จิมมี่และเพื่อนอีกสี่คน คือแชนด์เลอร์ โนแลน เฮส และดาเรียส ถูกปล่อยไว้บนเกาะแห่งหนึ่งกลางมหาสมุทรแปซิฟิก กติกามีข้อเดียว คือต้องต่อเรือใบจากสิ่งที่หาได้บนเกาะ แล้วแล่นข้ามทะเลเปิดเป็นระยะหลายไมล์ไปยังอีกเกาะหนึ่ง จิมมี่เล่าว่าเขาอยากรู้มาตลอดว่าถ้าตัวเองกับเพื่อนติดเกาะจริง พวกเขาจะรอดหรือไม่ ปัญหาคือแทบไม่มีใครในกลุ่มเคยแล่นเรือมาก่อน เมื่อได้เห็นภาพเรือที่ต้องสร้างซึ่งทำเป็นแอนิเมชันสามมิติ มีคนในกลุ่มบอกทันทีว่า "นั่นมันเป็นไปไม่ได้" แต่ถ้าไม่สร้าง พวกเขาก็ต้องติดอยู่ที่นี่
วันแรก: สร้างที่พักก่อนคิดเรื่องเรือ
ก่อนจะเริ่มต่อเรือ ทีมต้องรวบรวมเสบียงและสร้างที่พักก่อน เพื่อไม่ให้เกาะเล่นงานพวกเขาเสียก่อนจะได้หนี ในลังที่ได้รับมามีของจำเป็นอยู่เล็กน้อย รวมถึงน้ำดื่ม จิมมี่ชี้ว่าน้ำอาจดูเหมือนเยอะ แต่ต้องใช้ให้พอจนกว่าเรือจะเสร็จ และเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน เขาบอกด้วยว่าพวกเขาเป็นแค่ "แก๊งยูทูบเบอร์" ที่พยายามสร้างที่พักขึ้นมาจากศูนย์
ที่พักวันแรกเป็นป้อมคล้ายบ้านต้นไม้ แชนด์เลอร์รับหน้าที่ผูกเงื่อน ระหว่างนั้นมีคนห้อยตัวอยู่ด้านบนและร้องขอว่าอย่าทำให้ตาย จิมมี่สรุปว่าแค่แคมป์ยังแทบไม่รอด แล้วต่อเรือใบจะยากขนาดไหน พวกเขาทำงานกันถึงราวชั่วโมงที่ 11 พระอาทิตย์ตกเร็ว ทีมจึงรีบก่อกองไฟ คืนนั้นจิมมี่ถามแต่ละคนว่าเคยต่อเรือใบไหม โนแลนและแชนด์เลอร์ตอบว่าไม่เคย จิมมี่เองก็ไม่เคย เหตุผลที่พาเฮสมาด้วยก็เพราะเฮสเคยต่อเรือมาแล้วลำหนึ่งในคลิปก่อนหน้า เฮสจึงเป็นคนเดียวในกลุ่มที่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
แบบจำลองจิ๋วและโจทย์ 450 กิโลกรัม
เช้าวันที่สอง เฮสตื่นก่อนคนอื่นเพื่อลงมือทันที เขาทำแบบจำลองขนาดเล็กให้ดู ประกอบด้วยลำเรือสองลำ มีคานวางขวางด้านบน และมีเสากระโดง ส่วนใบเรือต้องใช้เสื้อของโนแลน เมื่อเอาไปลองในน้ำ แบบจำลองก็ลอยได้
เฮสอธิบายว่าเรือจริงต้องใหญ่กว่านี้ราว 30–40 เท่า รับน้ำหนักได้ 450 กิโลกรัม และพาทั้งทีมไปถึงอีกเกาะได้ วัสดุที่เขาเห็นว่าเหมาะคือไม้ไผ่ เพราะน้ำหนักเบามากจึงลอยน้ำได้ดี แต่ต้นไผ่อยู่ลึกเข้าไปในป่า ก่อนเข้าป่า เฮสเรียกประชุมด่วนเพื่อเตือนถึงสัตว์อันตรายที่อาจเจอ ได้แก่ งูเฟอร์เดอแลนซ์ งูเยลโลว์อายแลชไวเปอร์ และแมงมุมกล้วย ระหว่างเดินป่ามีคนบ่นว่ามีมดอยู่ในเสื้อ บางคนอยากลองจิ้มรังผึ้งแต่ถูกห้ามไว้ ถึงขั้นมีคนพูดว่าทุกอย่างบนเกาะนี้พยายามจะฆ่าพวกเขา
ขยะที่เกยหาดกลายเป็นวัสดุต่อเรือ
นอกจากไม้ไผ่ ทีมพบว่าชายหาดมีขยะที่ลอยมาเกยตื้น จิมมี่อธิบายว่าเรือใหญ่ที่แล่นผ่านบริเวณนี้ทิ้งขยะลงทะเล แล้วขยะก็ถูกซัดมาที่เกาะ ทีมจึงนำมาใช้ใหม่ เขามองว่าภาชนะที่ยังไม่รั่วมีค่ากว่าทอง และพูดติดตลกว่าพวกเขาจะ "เก็บกวาดชายหาด แล้วเผ่นซะ"
ของที่สำคัญที่สุดคือถังสีน้ำเงิน ใบหนึ่งแตกเป็นรูใหญ่ แต่อีกใบที่พบลอยน้ำได้ และใบถัดมาก็ดูสมบูรณ์ดี จิมมี่บอกว่าเขาเกือบเป็นลมเพราะฮีตสโตรก แต่การได้ถังใบนี้ทำให้ทุกอย่างคุ้มค่า พอถึงจุดนี้วัสดุเริ่มพอแล้ว แต่ความร้อนทำให้ทุกคนหมดแรงจนเริ่มต่อเรือในวันนั้นไม่ไหว เมื่อถามจิมมี่ว่าพอใจกับความคืบหน้าไหม เขาตอบว่าดูท่าแล้วคงใช้เวลาเป็นเดือน คืนนั้นโนแลนตื่นมาเจอแมงมุมตัวใหญ่ในที่นอน ทำเอาวุ่นวายกันไปพักใหญ่
ย้ายที่ทำงานหนีแดด และการสลับบทบาทในทีม
เช้าวันต่อมา ทีมย้ายพื้นที่ทำงานไปใต้ร่มทางตอนเหนือของชายหาด เหตุผลคือเกาะร้อนจนจิมมี่หาคำบรรยายไม่ได้ ถ้าไม่มีร่ม พวกเขาจะทำงานได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่ถ้ามีร่มก็ทำได้ทั้งวัน ระหว่างย้าย แชนด์เลอร์เจอถังใบที่สาม ซึ่งทำให้โอกาสที่เรือจะลอยได้จริงสูงขึ้น
ในที่สุดทีมก็มีไผ่และไม้มากพอจะต่อเรือ ช่วงนี้มีการสลับบทบาทกัน แชนด์เลอร์ขอพักและรับกล้องไปถือแทน ส่วนดาเรียสซึ่งเดิมเป็นคนถ่าย ถูกส่งไปช่วยต่อเรือ จิมมี่เรียกเหตุการณ์นี้ว่าดาเรียส "ได้เลื่อนขั้นไปแผนกต่อเรือ" แพเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง แต่จิมมี่ย้ำความเสี่ยงว่าถ้าเงื่อนหลุดเพียงเงื่อนเดียวตอนโดนคลื่น พวกเขาจะจมกลางมหาสมุทร จากนั้นทีมปูไม้ไผ่ทำดาดฟ้า และเล่นมุกกันเรื่องชื่อ "ปู๊ปเดค" หรือดาดฟ้าท้ายเรือ
เฮสอ่านกระแสน้ำ: กุญแจที่จะชี้ชะตา
เช้าวันถัดมา เฮสเริ่มสังเกตพฤติกรรมของน้ำที่อาจเป็นประโยชน์ เขาอธิบายว่าเมื่อน้ำขึ้นแล้วเริ่มลง น้ำจะไหลออกจากชายฝั่ง ถ้าออกเรือไปกับจังหวะนั้นได้ กระแสน้ำจะลากพวกเขาออกสู่ทะเล แต่เขาก็เตือนว่าถ้าลมและกระแสน้ำไม่เป็นใจ ต่อให้มีมอเตอร์ก็ไปไม่ถึงเกาะนั้น คำเตือนนี้กลับมามีความหมายอีกครั้งในตอนท้าย เฮสยอมรับว่ารู้สึกเหมือนทุกคนหวังพึ่งเขา และถ้าพาแก๊งที่ไม่เคยพายเรือทำภารกิจนี้สำเร็จได้ เขาจะจดจำไปตลอดชีวิต
ทีมตั้งเป้าว่าวันนั้นจะผูกดาดฟ้าให้แน่นและหาวัสดุทำไม้พาย แต่ยังไม่ทำใบเรือ เพราะต้องทดสอบก่อนว่าเรือลอยได้ ถ้าลอยจึงค่อยทำใบเรือต่อ
วันที่สี่: ตามหาถังใบที่สี่จนเกือบเป็นลม
เมื่อมีถังสามใบ เรือจะไม่สมดุล ทีมจึงต้องหาถังใบที่สี่ จิมมี่ตัดสินใจว่าต้องเดินหาจนกว่าจะเจอ เขาประเมินว่าอากาศตอนนั้นน่าจะราว 37 องศา ฝั่งต่อเรือ เฮสรับหน้าที่ผูกและตรวจเงื่อนเอง เพราะเชือกที่ผูกผิดเพียงเส้นเดียวอาจทำให้เรือพังทั้งลำ และเขาคิดว่าตัวเองน่าจะผูกเงื่อนเก่งที่สุดในกลุ่ม
หลังเดินหามาราวสองชั่วโมง ทีมก็เจอถังใบที่สี่ แต่ต้องแบกฝ่าก้อนหินกลับมาเป็นระยะทางราวหนึ่งกิโลเมตร โนแลนบอกว่าแบกไม่ไหวและจะเป็นลม ทั้งยังเสียใจที่ไม่ได้พกน้ำมา มือของเขาเริ่มสั่นและตาพร่า ช่วงเดียวกัน ทีมที่อยู่อีกจุดเจอแผ่นโลหะเกยหาด และวางแผนจะก่อไฟใต้แผ่นนั้นเพื่อหลอมพลาสติกหล่อเป็นไม้พาย
สุดท้ายดาเรียสเดินกลับมาพร้อมถังสีน้ำเงิน ส่วนโนแลนต้องได้รับความช่วยเหลือและน้ำดื่มทันที นอกจากถัง ทีมยังได้หางเสือกลับมาด้วย จิมมี่สรุปว่านี่เป็นช่วงที่ทำให้รู้ว่าต้องร่วมแรงร่วมใจกันเท่านั้นจึงจะสำเร็จ ขณะเดียวกันน้ำดื่มก็ใช้ไปเกินครึ่งแล้ว จึงอยู่นานกว่านี้ไม่ได้
ทดสอบการลอย และความรู้สึกของจิมมี่ต่อคลิปแบบนี้
ทีมผูกถังทั้งหมดเข้ากับโครงเรือเพื่อใช้เป็นตัวช่วยให้ลอย แล้วทำคานแนวขวางโดยผูกทั้งหมด 17 จุดทั้งสองด้าน ถึงตรงนี้มีสองทางเลือก คือทำต่อไปและภาวนาว่ามันจะไม่แตกเป็นชิ้นๆ กลางทะเล หรือหยุดก่อนแล้วเอาลงน้ำทดสอบ ทีมเลือกทดสอบ เฮสบอกว่าเขาไม่ใช่ช่างต่อเรือ แค่พอรู้เรื่องอยู่บ้าง ผลคือเรือลอยได้ จิมมี่บอกว่านี่เป็นครั้งแรกในคลิปที่เขารู้สึกว่าภารกิจเป็นไปได้จริง
จิมมี่ใช้ช่วงนี้เล่าความรู้สึกว่า ช่องของเขาทำคลิปที่มีฉากอลังการ มีผู้เข้าแข่งขันหลายร้อยคน และแจกรางวัลเป็นล้านดอลลาร์มาหลายครั้ง แต่บางครั้งการถูกปล่อยเกาะกับเพื่อนสี่คนแล้วต่อเรือใบด้วยกันก็ดีเหมือนกัน เขายอมรับว่าคลิปนี้ไม่ง่าย ทั้งร้อนและมีแมลง และเป็นหนึ่งในคลิปที่ลำบากที่สุด แต่การได้ใช้เวลากับเพื่อนอีกครั้งก็สนุก เขาบอกว่าเมื่อก่อนพวกเขาทำคลิปแบบนี้กันตลอด และไม่แน่ใจว่าทำไมถึงเลิกทำ
จิมมี่ประเมินว่าถ้าเอาจริง เรือน่าจะเสร็จภายในเย็นวันถัดไป และถ้ากระแสน้ำเป็นใจก็ออกเดินทางได้ในวันมะรืน แต่เขาก็ชี้ว่าตอนนี้พวกเขามีแค่ "แพ" ยังไม่ใช่เรือใบ เพราะยังไม่มีสิ่งที่ใช้รับลม
วันที่ห้า: แผนหลอมพลาสติกล้มเหลว และการเร่งงานแข่งกับกระแสน้ำ
วันที่ห้า น้ำเหลือน้อยลง โนแลนดูอาการไม่ดี รอยแมลงกัดของเขาทำให้จิมมี่เป็นห่วง จิมมี่เองก็มีรอยแมลงกัดเกิน 60 รอยแค่บนแขนและมือ โนแลนบอกว่าถ้าวันพรุ่งนี้ยังไม่ได้กลับ เขาไม่รู้ว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหน
แผนหลอมพลาสติกทำไม้พายล้มเหลว คนที่ลองทำบอกว่าน้ำเดือดแล้ว ตามทฤษฎีพลาสติกก็น่าจะเดือดด้วย และเปรียบเทียบกับตอนต้มมาม่า จากนั้นก็ยอมรับติดตลกว่าเพราะแบบนี้คนดูถึงต้องไปดูมาร์ค โรเบอร์ ไม่ใช่มาดูพวกเขา ที่มาดู "แก๊งคนโง่เอาตัวรอดบนเกาะ"
ทีมเปลี่ยนแผนทำไม้พายใหม่ด้วยการผูกวัสดุเข้ากับไม้ จนได้ไม้พายสี่อันที่มีคนบ่นว่าหน้าตาเหมือนธงมากกว่าไม้พาย เฮสทำครีบใต้ท้องเรือ โดยอธิบายว่าหน้าที่ของมันคือช่วยให้เรือแล่นตรง ใบเรือใช้ไม้ไผ่ที่แข็งแรงแต่บาง เฮสทำเป็นใบแบบก้ามปู ซึ่งเขาบอกว่าเหมือนของชาวโพลินีเซียนโบราณ จากนั้นจึงผูกเข้ากับเสากระโดงและเจาะรูสำหรับกางใบ จิมมี่บอกว่าถึงตอนนี้ทุกคนแบ่งหน้าที่กันจนทำงานได้ลื่นไหลเหมือนเครื่องจักรบนชายหาด
เส้นตายมาจากกระแสน้ำ เฮสอธิบายว่าช่วงนี้น้ำขึ้นน้ำลงแรงมาก ถ้าออกเรือตอนน้ำขึ้นกำลังจะลง กระแสน้ำจะดูดพวกเขาออกไปตรงสู่เกาะนั้น ทีมเหลือเวลาไม่ถึง 12 ชั่วโมงก่อนกระแสน้ำจะเปลี่ยน จึงต้องทำให้เสร็จวันนี้ เมื่อติดใบเรือ ใบก็รับลมได้จริง และมีเชือกสำหรับปลดใบลงได้ทันทีถ้าทิศทางลมไม่ดี ทีมทำงานต่อจนเกือบเที่ยงคืน ทั้งที่ไม่มีใครสมองแล่นแล้ว ปิดท้ายด้วยการใช้เลื่อยทำหางเสือ
ออกเรือ: เริ่มต้นแบบทุลักทุเล
ก่อนออกเดินทาง ทั้งทีมตะโกนให้คำมั่นร่วมกันว่าเมื่อเหนื่อย เมื่อเหนื่อยกว่าเดิม หรือเมื่ออยากหยุด สิ่งที่ต้องทำคือ "พายต่อไป" ช่วงแรกต้องพายฝ่าน้ำลึกเพื่อให้ทันกระแสน้ำ โนแลนบอกว่าวิธีที่ใช้อยู่ไม่ได้ผล เมื่อกางใบเรือและจับลมได้ เรือแล่นได้ราว 2 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จิมมี่มองว่าความเร็วระดับนี้อย่างน้อยก็แปลว่าทำได้ แต่เกาะยังอยู่ไกลกว่า 8 กิโลเมตรจนมองไม่เห็น และไม่มีใครรู้ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน
ผ่านไป 20 นาที ทุกคนเริ่มล้า มีคนบอกว่าป่วยแล้ว และพวกเขากำลังพายทวนลม เฮสจึงจัดระบบใหม่ให้ผลัดกันพายรอบละ 15 นาที ให้สามคนอยู่ฝั่งขวาและอีกคนได้พัก หลังพายราว 45 นาที จิมมี่ประเมินว่ามาได้ราว 20 เปอร์เซ็นต์ของเส้นทาง แต่เมื่อเข้าใกล้ร่องน้ำ สถานการณ์ก็แย่ลง ไม้พายของโนแลนหัก ชิ้นส่วนบางส่วนของเรือหลุดหายไป เฮสตกน้ำ และเรือเริ่มหมุนออกข้าง ทุกคนต้องจ้วงพร้อมกันเพื่อเลี้ยวกลับเข้าเส้นทาง ซึ่งก็ทำได้สำเร็จ ช่วงนั้นมีคนพูดว่าไม่มีใครที่อยากติดอยู่กลางมหาสมุทรด้วยมากกว่าเพื่อนกลุ่มนี้
ร่องน้ำและชั่วโมงที่ไม่มีความคืบหน้า
แม้จะห่างจากเกาะต้นทางจนมองไม่เห็นหาดแล้ว แต่ร่างกายของทุกคนก็ทรุดลงเรื่อยๆ มีคนบอกว่าขาดน้ำ แชนด์เลอร์บอกว่ารู้สึกไม่ดีเลย จิมมี่ย้ำว่าพวกเขาต่อเรือมาหกวันติด วันละ 12 ชั่วโมง ทุกคนจึงเหนื่อยมาก และแดดตอนนั้นก็แรงจนผิวไหม้
เมื่อถึงร่องน้ำ กระแสน้ำแรงพยายามพัดเรือออกข้างสู่ทะเลเปิด ดาเรียสไม่ยอมหยุดพาย เพราะถ้าหยุดเพียงห้าวินาที เรือจะไหลไปตามกระแส มีจังหวะที่ทีมเถียงกันเรื่องเรือกำลังจะหันหลังให้ลม ทุกคนพายสุดแรง จนหลายชั่วโมงผ่านไป กระแสน้ำก็ยังพัดเรือไปทางซ้ายและหมุนเป็นวงกลมจนเวียนหัว สุดท้ายทีมรู้ตัวว่าแทบไม่มีความคืบหน้า เหมือนติดอยู่กับที่กลางทะเล
ถึงชั่วโมงที่หก จิมมี่เมาเรือ แชนด์เลอร์หลับไป ภารกิจจึงตกอยู่กับเฮสที่บังคับทิศทางและใบเรือ โนแลน และดาเรียสที่พายแทบไม่หยุด ตอนนั้นเกาะยังอยู่ห่าง 5.6 กิโลเมตร เฮสอธิบายว่าถ้าจับลมจากเกาะได้ถูกทิศ เรือจะไหลไปตามกระแสน้ำและลมได้ แต่เพราะเสียหลักตั้งแต่ต้น ตอนนี้จึงต้องพายสู้คลื่นขึ้นไปก่อน แล้วค่อยปล่อยให้ไหลลงทีหลัง
ชั่วโมงที่เจ็ด ระหว่างที่หยุดพาย เรือเริ่มลอยออกไปทางแปซิฟิก มีคนเสนอว่าถึงเวลายิงพลุขอความช่วยเหลือแล้ว ดาเรียสบอกว่าพายแทบไม่หยุดมาตลอดเจ็ดชั่วโมงและไปต่อไม่ไหว คนในทีมบอกว่าที่แย่คือเกาะอยู่ใกล้แค่นั้น แต่ก็ไกลเหลือเกิน
พลิกกลับมามีหวัง แล้วนับถอยหลังเข้าหาเกาะ
ขณะนอนหมดแรงอยู่บนเรือ จิมมี่นึกถึงสิ่งที่เคยพูดไว้เมื่อสองวันก่อนว่าการติดเกาะกับเพื่อนก็ดีเหมือนกัน และบอกว่าสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาสนุกมาก แล้วสถานการณ์ก็เปลี่ยน มีคนสังเกตว่าเรือกำลังเคลื่อนเข้าหาเกาะโดยไม่ต้องทำอะไรเลย เพราะกระแสน้ำกำลังขึ้นและดูดเรือเข้าหาเกาะ ทำให้หลุดจากร่องน้ำมาได้โดยไม่รู้ตัว เครื่องวัดระยะบอกว่าเหลือ 4.5 กิโลเมตร ทุกคนตกลงลองอีกครั้ง มีคนพูดว่าแม้จะเคยพูดว่าจะยอมแพ้ แต่ตราบใดที่ยังไม่ยอม เขาก็จะไม่ยอม
ชั่วโมงที่แปด ทุกคนผิวไหม้ หิว และขาดน้ำ แต่ระยะลดลงเรื่อยๆ จากราว 4 กิโลเมตร เป็น 2.7 แล้ว 2 ทีมนับถอยหลังกันเป็น 1.4, 1.3, 1.2, 1.1 จนมีคนตะโกนว่าเห็นพื้นดิน จิมมี่บอกว่าเขาแฮปปี้สุดๆ
15 นาทีสุดท้ายและกระแสน้ำที่เปลี่ยนทิศ
แต่ความดีใจกลับหลอกพวกเขา ข้างหน้ายังมีกระแสน้ำเชี่ยวช่วงสุดท้าย และเหลือเวลาเพียง 20 นาทีก่อนกระแสน้ำจะเปลี่ยน จิมมี่ทวนคำเตือนของเฮสที่ว่าถ้าลมและกระแสน้ำไม่เป็นใจ ต่อให้มีมอเตอร์ก็ไปไม่ถึง ระยะที่เหลือน่าจะราวครึ่งกิโลเมตร แต่ถ้าปล่อยให้กระแสน้ำพัด เรือจะไปไม่ถึงเกาะ และคลิปนี้ก็จะล้มเหลว ช่วงนั้นเรือเบี่ยงไปทางขวามากเกินไป
ในชั่วโมงที่ 11 บนเรือ ลมเปลี่ยนทิศกลายเป็นลมกรรโชกแนวขวาง ทีมเถียงกันว่าควรเก็บใบเรือหรือกางต่อ ฝ่ายหนึ่งรู้สึกว่าใบเรือทำให้เรือถูกผลักไปทางใต้ อีกฝ่ายเห็นว่าถ้าไม่มีใบเรือก็ฝ่าลมไม่ได้ ระหว่างที่นับถอยหลังห้า สี่ สาม สอง ทุกคนพายสุดแรงจนมีคนบอกว่าถ้าจำเป็นจะเอามือพายด้วย
สุดท้ายกระแสน้ำก็เปลี่ยน น้ำที่เคยดันหลังเรือกลับผลักเรือออกจากเกาะ ทีมทำอะไรไม่ได้ ระยะห่างกลับไปเกือบหนึ่งกิโลเมตร มีคนพูดว่าน่าจะว่ายไปถึง แต่ภารกิจจบลงตรงนั้น สมาชิกในทีมกล่าวขอโทษกัน บางคนบอกว่าจะร้องไห้ จิมมี่บอกว่าถ้าพายเร็วกว่านี้สัก 20 นาที พวกเขาคงอยู่บนเกาะแล้ว ทีมพายและแล่นเรือมาเกือบ 12 ชั่วโมง ก่อนจะตัดสินใจยิงพลุขอความช่วยเหลือ
บททดสอบที่ยากที่สุดของช่อง
จิมมี่สรุปว่านี่คือบททดสอบที่ยากที่สุดที่เขาเคยทำในช่อง การเข้าใกล้เป้าหมายมากขนาดนี้แต่ไม่สำเร็จ เพราะกระแสน้ำเปลี่ยนในช่วง 5 เปอร์เซ็นต์สุดท้าย ทำให้ยิ่งทำใจยาก เขาบอกว่าเกลียดการพ่ายแพ้ ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ และรู้สึกว่าทำให้คนดูผิดหวัง เขากล่าวขอโทษ และรับปากว่าในคลิปบททดสอบครั้งต่อไปเขาจะไม่แพ้อีก ก่อนจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ออกจากที่นั่น
ตอนนี้เราติดอยู่บนเกาะแห่งนี้ ซึ่งอยู่กลางมหาสมุทรแปซิฟิก และทางเดียวที่จะออกจากเกาะนี้ได้ คือต่อเรือใบและออกเดินทางหลายไมล์กลางทะเลเปิดไปยังอีกเกาะนึง
ทำไมล่ะ เพราะพวกเขาชอบเห็นเราลำบาก มาเริ่มกันเลยเถอะ ลุยกันเลย
เราต้องหาอะไร ของที่จะเอามาต่อเรือ เดี๋ยว พวกคุณเคยแล่นเรือไหม ไม่ ไม่ แต่ผมรู้ว่าต้องตั้งแคมป์ ใช่ เหงื่อชุ่มแล้ว ผมว่าตรงนี้น่าจะเหมาะตั้งแคมป์นะ ได้ ลุยกันเลย
พวกคุณไม่เห็น เพราะมันเป็นแอนิเมชันสามมิติ แต่นั่นแหละที่เราต้องสร้าง นั่นมันเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าไม่สร้างก็ติดอยู่ที่นี่ ผมว่าคุณบ้าไปแล้วจริงๆ
ก่อนจะเริ่มต่อเรือใบที่ว่านี่ เราต้องรวบรวมเสบียงและเริ่มสร้างที่พักกันก่อน เกาะนี้จะได้ไม่ฆ่าเราก่อนเราจะหนีไปได้
เหตุผลที่เราทำชาเลนจ์นี้ก็คือ ผมอยากรู้มาตลอดว่าถ้าผมกับเพื่อนๆ ติดเกาะ เราจะรอดไปได้ไหม ใช่ คนหนุ่มอยากรู้เรื่องนั้นกันทั้งนั้น เพราะงี้เราก็เลยไม่ลองมาติดเกาะเอาตอนแก่
ป้อมเราดูเป็นรูปเป็นร่างดีมาก เราเอาของออกจากลัง ซึ่งมีของจำเป็นอยู่เล็กน้อย น้ำนี่อาจดูเหมือนเยอะ แต่มันต้องอยู่ให้ถึงจนเราต่อเรือใบสำเร็จ และผมไม่รู้เลยจริงๆ ว่าเราจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน เพราะความจริงแล้วเราก็แค่แก๊งยูทูบเบอร์ที่พยายามสร้างที่พักขึ้นมาจากศูนย์
ตามหลักต้องสูงอีก แชนด์เลอร์ คิดออกแล้ว เอาล่ะ ลุยเลย โอเค ผมไหวอยู่ แชนด์เลอร์ ผูกเงื่อนถึงไหนแล้ว อย่าทำผมตายนะ เดี๋ยว เอาล่ะ เสร็จแล้ว วางผมลง จะวางต้องทำไง สควอท
ขนาดแคมป์ยังแทบไม่รอด ลองนึกถึงตอนต่อเรือใบสิ ใช่ ให้ตาย คงใช้เวลาสักพักเลย
(ชั่วโมงที่ 11) เยี่ยมเลย ใช่ คงต้องใช้เวลาสักพักเลยล่ะ
แต่นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น เราไม่รู้เลยว่าชาเลนจ์นี้จะกดดันเราจนเกินขีดจำกัด ด้วยการทดสอบความมุ่งมั่นของเราแบบเป็นทีม
ตาผมเริ่มพร่าแล้ว เราต้องพายเรือ คลื่นลูกใหญ่ๆ
พระอาทิตย์ตกดินเร็วมาก เราเลยรีบก่อกองไฟกันอย่างปลอดภัย
(วันที่หนึ่ง) ทิ้งเลย แล้ววางแผนสำหรับเกมนี้
โนแลน เคยต่อเรือใบมาก่อนไหม ไม่ แชนด์เลอร์ล่ะเคยไหม ไม่ ผมก็ไม่เคย เพราะแบบนั้นเฮสถึงมาด้วย เพราะในคลิปก่อนหน้าเขาเคยต่ออยู่ลำนึง และพรุ่งนี้ เราจะเริ่มต่อเรือใบกัน ลุยกันเลย เย่ นึกไม่ออกเลยว่าจะทำได้ยังไง แต่ไม่งั้นก็ติดอยู่นี่แหละ
วันแรก เราสร้างที่พักกันเหมือนกับป้อมต้นไม้ อยากแล่นเรือใบกับแก๊งคนที่ไม่เคยแล่นเรือมาก่อนเร็วๆ แล้ว
เพราะเฮสคือคนเดียวที่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ในเช้าวันที่สอง… (วันที่สอง) เขาจึงเป็นคนเดียวที่พยายามต่อเรือ
เฮส ทำอะไรอยู่ โบร๋ พยายามออกไปจากที่นี่ไง ทุกคนเพิ่งจะแหกขี้ตาตื่น แต่คุณอยู่นี่แล้ว คุณทำไรอยู่
นี่คือแบบจำลองขนาดจิ๋วของเรา ทำลำเรือสองลำ แล้วข้างบนนั้นเราก็วางคานแนวขวาง และตรงนี้คือเสากระโดง
ไหนใบเรือล่ะ โนแลน เราต้องใช้เสื้อคุณ ทำไมเสื้อผม ผมไม่ต้องใช้เสื้อพวกคุณ
(วันที่สอง) เพื่อน ผมถอดให้แล้วๆ โอเคนะ มาดูกันว่าลอยไหม มันลอย มันลอย
เรามีต้นแบบที่ใช้ได้แล้ว แต่เราต้องต่อใหญ่กว่านี้สามสิบสี่สิบเท่า รับน้ำหนักได้สี่ร้อยห้าสิบโล และพาเราไปถึงเกาะนั่นได้ ถ้ายังไม่ได้ ก็ติดอยู่นี่ งั้นเราควรเริ่มได้แล้ว
อย่างแรก เราต้องหาวัสดุมาทำ รู้ไหมอะไรเหมาะสำหรับต่อเรือใบ ไม้ไผ่ ไม้ไผ่น้ำหนักเบามาก จึงทำให้มันลอยน้ำ จะเจ๋งมาก ถ้าเราหาแบบนี้ได้พอ แต่ต้นไผ่ทั้งหมดอยู่ลึกเข้าไปในป่านี้ และผมก็ไม่รู้เลยว่ามีอันตรายอะไรซุกซ่อนอยู่บ้าง
เฮสเรียกประชุมด่วน มีอะไรเหรอ ก่อนที่เราจะเข้าไปในป่า ของที่เราต้องหา งูเฟอร์เดอแลนซ์ เยลโลว์อายแลชไวเปอร์ แล้วก็แมงมุมกล้วยด้วย จริงเปล่าเนี่ย ไม่เป็นไรหรอก ไปหาไม้ไผ่กันเถอะ
พวก เหมือนมีมดในเสื้อผมเลย ถ้าผมจิ้มรังผึ้งนี่จะเกิดอะไรขึ้น อย่า อย่า อย่าทำนะ ผมไม่ทำหรอก ทุกอย่างที่นี่พยายามจะฆ่าเรา สาบานได้ อะไรน่ะ พวก แค่นก
พวก มีพวกลังที่เราเอาไว้ใส่ของได้ พวก มันน่าจะมีประโยชน์อยู่ ว่าไหม หวังว่า แต่ต้องค่อยๆ ขนมันกลับไป พวก ได้มาเยอะเลยนี่ ใช่ ใช่ อันนี้ดีมาก ถ้วยถังกะละมังไหที่ยังไม่รั่ว มีค่ากว่าทองอีก
เรือใหญ่ๆ แล่นผ่านตรงนี้และทิ้งขยะลงทะเล ที่มาเกยตื้นที่เกาะนี้ ขยะที่เราเอาไปใช้ใหม่ได้ เราใช้มันต่อเรือใบได้ ใช่ เราจะเก็บกวาดชายหาด แล้วเผ่นซะ
ทางนั้นน่าจะมีของที่มาเกยตื้นนะ เราต้องเดินดูให้ทั่วเกาะ ของพวกนี้ต้องใช้ได้แน่ นั่นใช่ที่ผมคิดหรือเปล่า ผมเจอถังสีน้ำเงินอีกใบแล้ว แต่มันแตกเป็นรูเบ้อเริ่มเลย แย่ชะมัด
เฮ้ จิมมี่ ดูนี่สิ โบร๋ เราต้องลองว่ามันลอยไหม มันลอยไหม มันลอย โอเค แจ่มเลย
ถังสีน้ำเงินอีกใบ ใบนี้ดูสมบูรณ์ดีนะ ไม่อยากจะเชื่อเลย ผมเกือบจะเป็นลมเพราะฮีตสโตรก แต่นี่ทำให้ทุกอย่างคุ้มค่า
ตอนนี้เรามีวัสดุมากพอจะต่อเรือใบได้แล้ว แต่เพราะความร้อน พวกเราเลยไม่มีแรงพอจะเริ่มต่อกันวันนี้ได้
ผมเริ่มรู้สึกว่าวันนี้เราไม่ค่อยได้อะไรเลย ผมรู้ว่าคนที่มีปลาอยู่บนหัวไม่พูดแบบนั้นหรอก ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ หมวกคุณป้า มันจะเกินไปแล้วนะ พูดว่าเรือใบนะ หนึ่ง สอง สาม เรือใบ เรือใบ
วันที่สอง ทุกคนหมดเรี่ยวแรง จิมมี่ คุณแฮปปี้กับความคืบหน้าวันนี้ไหม ดูทรงแล้ว ใช้เวลาเป็นเดือนแหง พักผ่อนเถอะหนุ่มๆ เราต้องตื่นมาต่อเรือใบกันแต่เช้า กู๊ดไนท์
โอ้ พระเจ้า โนแลนตื่นมาเจอแมงมุมในที่นอน มันอยู่นั่นๆ ตัวใหญ่มาก น่ากลัวมาก โนแลน จัดการที มันวิ่งมาหาผมแล้ว แล้วให้ทำไง โอ้ พระเจ้า ออกไปซะ ชิ่วๆ โอ๊ย คุณปัดมันมั่วไปหมด
เราจัดการมันแล้ว คุณเลิกเรียกร้องความสนใจและกลับไปนอนได้หรือยัง ไม่รู้จะนอนหลับไหมเนี่ย ฝันดี มันยังล่าเหยื่ออยู่ที่ไหนสักแห่ง
เช้าวันต่อมา เราไม่อยากรู้สึกเหมือนกำลังละลายในแสงแดดเหมือนเมื่อวาน เราจึงตัดสินใจย้ายพื้นที่ทำงานไปใต้ตอนเหนือของชายหาด
ไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายเลยว่าเกาะนี้ร้อนได้ถึงขนาดไหน เราต้องย้ายไปที่ที่มีร่ม ที่จะสามารถต่อเรือได้ทั้งวัน ไม่งั้นได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง
และระหว่างที่ย้ายไปจุดใหม่ ขุมทรัพย์ แชนด์เลอร์เจอถังที่สามแล้ว ทำให้ยิ่งเป็นไปได้ว่าเรือใบของเราจะลอยได้จริงๆ
หนุ่มๆ เหนื่อยกันจากการคุ้ยขยะ แต่ในที่สุด เราก็มีไผ่กับไม้มากพอจะต่อเรือใบดีๆ สักลำได้ มาสร้างเจ้านี่กัน มาสร้างกัน ลุยกันเลย ใช่พวก ออกไปจากที่นี่ ด่วนจี๋เลย ไหว้ล่ะ
ผมรู้ว่ามันอาจจะดูไม่ค่อยออก แต่กองไม้กับขยะพวกนี้จะกลายเป็นเรือใบในที่สุด แค่ต้องทำหลายอย่างหน่อย ผมเหนื่อยแล้ว
ส่งนั่นมา ดาเรียส ไปช่วยพวกเขาไป เดี๋ยวผมถ่ายเอง อ้าว แชนด์เลอร์ถ่ายซะแล้ว ผมถ่ายเอง อยากให้ผม… แชนด์เลอร์ ขอพักเหนื่อยหน่อย นี่คุณแย่งตำแหน่งตากล้องไปแล้วเหรอ นี่ ไปเลย ไปช่วยพวกเขา โอ้ พระเจ้า ดาเรียส คุณคงต้องช่วยแล้วล่ะ โอเค ได้ โอเค หวังว่าคุณจะต่อเรือเป็นนะ เพราะเราไม่เป็น
ระหว่างที่ดาเรียสได้เลื่อนขั้นไปแผนกต่อเรือ และแชนด์เลอร์อยู่หลังกล้อง ในที่สุดแพของเราก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง แต่ถ้ามีเงื่อนหลุดแค่เงื่อนเดียว ตอนเราโดนคลื่นซัดล่ะก็… เราจะจมอยู่กลางมหาสมุทร
ได้เวลาสร้างปู๊ปเดค ปู๊ปเดคเหรอ ดาดฟ้าท้ายเรือไง ไม่ใช่เหรอ ผมไม่รู้ ทำไมถึงเรียกว่าปู๊ปเดคล่ะ คุณไปอึ๊ที่นั่นไง ขอพูดให้เคลียร์ ไม่มีใครได้ไปอึ๊ระหว่างเราแล่นเรือ
ไม้ไผ่ตรงนี้คือดาดฟ้าเรือของเรา มันเริ่มจะดูเป็นเรือใบแล้วนะที่จริง ใช่ เป็นรูปเป็นร่างแล้ว เย่ๆ ดูนั่นสิ ลุยเลย
เราจะเริ่มผูกเงื่อน จูนให้เข้าที่ สร้างใบเรือ หรือไปกินข้าวเย็นดี ไปกินข้าวเถอะ กินข้าว เต็มร้อยเลย โอเค
คิดชื่อเรือกันได้หรือยัง หรือรอก่อน เราจะรอก่อนเหรอ แชนด์เลอร์ ชื่อไรดี โอเค ชื่อนั้นสินะ เข้าใจละ
เช้าวันต่อมา เฮสก็เริ่มสังเกตเห็นบางอย่างของคลื่นที่อาจเป็นประโยชน์ เวลาน้ำขึ้น เวลาน้ำลง มันจะดึงน้ำออกไปจากชายฝั่ง เพราะงั้นถ้าเราไปกับมันได้ มันก็จะลากเราไปกลางมหาสมุทร แต่ถ้าลมกับกระแสน้ำไม่เป็นใจ ต่อให้เรามีมอเตอร์ เราก็ไม่มีทางไปถึงเกาะนั้นแน่
รู้สึกเหมือนทุกคนหวังพึ่งผม เพราะงั้นถ้าผมทำสำเร็จ และเราทำภารกิจกับแก๊งคนที่ไม่เคยพายเรือมาก่อนให้สำเร็จลุล่วงได้จริงๆ ผมจะจดจำมันไปตลอดชีวิตเลย
หนุ่มๆ รู้สึกไงกันบ้าง เหนื่อย ปวดตัวมากเลย เบื่อที่มีทรายอยู่ทุกที่ในตัวเลย รู้สึกดีนะ หลับเต็มอิ่ม หุบปาก
เป้าหมายสำหรับวันนี้ชัดเจน เราจะผูกปู๊ปเดคแน่นๆ และหาของมาทำไม้พาย แล้วทำใบเรือเหรอ เปล่า เราจะทดสอบมันก่อน ให้แน่ใจว่ามันลอย ถ้ามันลอย เราค่อยทำใบเรือ ถ้าไม่ลอย ผมว่ายกลับแล้วนะ
ตอนผมกับแชนด์เลอร์ออกไปหาของ ผมก็นึกได้ว่าจนถึงตอนนี้ คลิปนี้มีแต่เราเที่ยวออกไปคุ้ยขยะ พยายามหาของที่ต้องใช้สำหรับต่อเรือ แต่ขยะชิ้นนี้คือความหวังเดียวที่จะออกไปจากเกาะนี้ เพราะเรายังต้องหาถังใบที่สี่อยู่
มันไม่บาลานซ์ ฝั่งนั้นจะดูแปลกๆ ต้องหาถังใบที่สี่ ใช่ ณ จุดนี้ ผมคิดจริงๆ แล้วว่าเราต้องเดินหาจนกว่าจะเจอจริงๆ อยากให้รู้ไว้ว่าตอนนี้สามสิบเจ็ดองศาได้มั้ง เหงื่อแตกพลั่กเลย เกาะนี้โหดมากเลยจริงๆ
(วันที่สี่) เป็นไงมั่ง แชนด์เลอร์ ได้ของที่ต้องการไหม เขาดูไม่ค่อยแฮปปี้เท่าไรเลย
ต้องใช้จุดแข็งของทุกคนให้เป็นประโยชน์ ผูกเชือกผิดแค่เส้นเดียว พังทั้งลำได้เลย ผมน่าจะผูกเงื่อนเก่งกว่าทุกคนที่นี่ เพราะงั้นผมเลยควรเป็นคนผูกและเช็กมัน
เรายังหาถังกันต่อ เราเดินดูแถวหาดนี่มาสองชั่วโมงได้แล้ว มั่วแล้ว เดี๋ยว แป๊บนึง เห็นอะไรไหม เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง ปึ้ง มานี่เร็ว โย่ นี่มันบ้าไปแล้ว ลุยเลย ให้ตาย โอ้ พระเจ้า
เราต้องแบกมันฝ่าก้อนหินยาวเป็นกิโล เอากลับกัน โอ้ พระเจ้า ผมจะเป็นลมแล้ว ไหวไหม ผมว่าผมแบกไม่ไหว จริงๆ นะ ผมว่าผมเป็นลมแน่ ถ้าพยายามแบกมันไป รู้งี้พกน้ำมากินด้วยก็ดี
เราเจอโลหะชิ้นนี้มาเกยตื้น และเราจะก่อไฟใต้มัน จะได้ละลายชิ้นส่วนพลาสติกที่หาได้ แล้วหล่อให้เป็นไม้พาย เอาล่ะ ไปหาฟืนเพิ่มกัน แล้วกลับมาดูว่าพลาสติกเป็นยังไง
ไม่พกน้ำมาด้วยเป็นความคิดที่แย่ มือผมเริ่มสั่นหงึกๆ แถมตาก็เริ่มพร่าแล้วด้วย โอ้ พระเจ้า อากาศร้อนมาก ดาเรียส ดาเรียส ดาเรียส ดาเรียส ผมจะไม่ออกไปหาอะไรหรือแบกอะไรกลับมาอีกหลังจากนี้
เฮส เฮส นั่นคือสิ่งที่สวยงามที่สุดที่ผมเคยเห็นมาเลย ดาเรียสกำลังเดินมาพร้อมถังสีน้ำเงินครับ
เฮส ผมว่าต้องช่วยโนแลนหน่อย เขาดูไม่ค่อยดีเลย ผมช่วยเองเพื่อน ผมมาช่วยแล้ว เย็นไว้ เขาจะเป็นลมแล้ว น้ำ ผมหิวน้ำ ดื่มเลยๆ กระดกเลย
แต่เอาจริงนะ เขากลับมาพร้อมถังกับหางเสือ ก็คุ้มอยู่ เราอาจทำได้จริงๆ นะเนี่ย โนแลน โนแลน
นี่คือหนึ่งในช่วงที่เรารู้เลยว่าเราต้องร่วมแรงร่วมใจกันเท่านั้นถึงจะสำเร็จได้ เราใช้เสบียงน้ำของเราไปเกินครึ่งแล้ว เพราะงั้นจะอยู่นานกว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ และในเมื่อได้ถังสุดท้ายมาแล้ว ก็ได้เวลาเอาจริง
ถังทั้งหมดถูกผูกไว้กับแคร่เรียบร้อยแล้ว พวกนี้จะเป็นกลไกที่ช่วยให้เราลอยอยู่ได้ แถมพวกมันไม่ลอยหนีด้วย หวังว่านะ เพราะถ้าลอยหนี พวกเราก็จมอะ และเราก็ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
เอาล่ะ ในเมื่อเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เวลาทำคานแนวขวาง นี่คือเงื่อนที่เราจะใช้ผูกคานทั้ง 17 จุด แจ๋ว และเราต้องผูกทั้งสองด้านด้วย และคุณทำหัก เราเชื่อว่าเชือกนี่จะช่วยรวมกลุ่มเราระหว่างแล่นข้ามมหาสมุทร
เรามาถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว มีสองช้อยส์ให้เลือก ทำต่อไป ภาวนาให้มันเวิร์ก และถ้ามันหลุดเป็นชิ้นๆ ตอนที่… เราก็แค่ซวย หรือจะพักก่อน และเอาเจ้านี่ลงน้ำ แล้วดูว่ามันลอยไหม ก่อนเราจะทำอะไรเพิ่ม
ดูว่ามันลอยไหม ไปว่ายน้ำกัน ลุยกันเลย โอเค ช่วงเวลาทั้งหมดบนเกาะนี้นำมาสู่จุดนี้แล้วครับ
ไม่เอาน่า เราต้องไว้ใจเงื่อนพวกนี้ เราจะแล่นเรือไปยังเกาะที่อยู่ตรงนั้น และคุณทำหัก ผมไม่ใช่ช่างต่อเรือหรืออะไรหรอก แค่พอรู้เรื่องนิดหน่อย
มันลอย มันลอยอยู่ เย่ เบเบ้ เยี่ยม เรือนี่ลอยได้จริงๆ เยี่ยม เยี่ยม ทดสอบเรือผ่านแล้ว บ้ามากเลย
เอาล่ะ ลองนึกภาพเจ้านี่แบบมีพื้น ใบเรือ หางเสือ แล้วก็ไม้พายดู หนุ่มๆ เราทำสำเร็จแน่ เราจะไปที่เกาะนั้น นี่คือครั้งแรกของทั้งคลิปนี้ที่ผมรู้สึกว่ามันเป็นไปได้จริงๆ
ในช่องนี้ เราทำคลิปหลายคลิปเลยที่มีฉากเวอร์วังอลังการ และเชิญผู้เข้าแข่งขันมาหลายร้อย และแจกรางวัลใหญ่ๆ เป็นล้านดอลลาร์ แต่บอกตามตรง บางครั้งมันก็ดีนะที่ถูกจับมาปล่อยเกาะกับเพื่อนสี่คน และต่อเรือใบกัน
มันก็ร้อน แถมมีแมลง นี่เป็นหนึ่งในคลิปที่ลำบากที่สุดเลย อย่าเข้าใจผิดนะ นี่มันไม่ง่ายเลย แต่ได้ใช้เวลาอยู่กับหนุ่มๆ อีกครั้งก็สนุกดีเหมือนกัน เราเคยทำคลิปแบบนี้กันอยู่ตลอด ไม่แน่ใจว่าทำไมเราถึงเลิก แต่ผมต้องสนุกมากแน่ๆ
ผมว่าถ้าเอาจริงเอาจัง พรุ่งนี้เย็นเราก็น่าจะได้เรือใบแล้ว แล้ววันมะรืน ถ้ากระแสน้ำเป็นใจ เราก็ออกเรือไปเกาะนั้นได้ แต่อย่างที่เห็น เรายังขาดชิ้นส่วนที่สำคัญมากๆ ของจิ๊กซอว์นี้อยู่ ตอนนี้เรามีแพหนึ่งแพ ไม่ใช่เรือใบ เราจำเป็นต้องสร้างอะไรที่จะช่วยรับลมเพื่อพาเราข้ามมหาสมุทรไปได้ เพราะงั้น วันนี้…
(วันที่ห้า) เราจะออกเรือ เราจะไปจากที่นี่ สถานการณ์น้ำเริ่มลดต่ำ โนแลนก็ดูแย่ รอยแมลงกัดของเขาทำผมเป็นห่วงนิดหน่อย
แค่แขนกับมือผมก็มีรอยแมลงกัดไปเกิน 60 รอยแล้ว พูดจริงนะ ถ้าพรุ่งนี้ยังไม่ได้กลับ ก็ไม่รู้ว่าผมจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน ผมจะทำให้มันเสร็จให้ได้ พรุ่งนี้เราจะกลับบ้านกัน
ล้มเหลว เราละลายพลาสติกไม่ได้ น้ำน่ะเดือดแล้วนะ ตามทฤษฎีแล้ว พลาสติกก็ควรเดือดด้วยนะ ตอนผมต้มมาม่า เป็นงั้นนะ ผมไม่เข้าใจ แต่เพราะงี้ถึงต้องไปดูมาร์ค โรเบอร์ ไม่ใช่เรา ใช่ คุณมาเพื่อดูแก๊งคนโง่เอาตัวรอดบนเกาะ อะไรนะ
หน้าที่ของครีบใต้ท้องเรือคือช่วยให้เรือแล่นได้ตรง ต่อให้ไม่อยากจะตรงก็เถอะ เหมาะเหม็ง มีแผนใหม่
แชนด์เลอร์ ถ้าเกิด… ดูนะ คุณยกขึ้นตอนผมกดลง โอเค เรามีไม้พายแล้ว เดี๋ยว หันข้างแป๊บ โอเค เราจะผูกมันให้แน่น คุณเข้าใจหลักการแล้ว นี่แค่ตัวต้นแบบ มาดูกันว่าใช้ได้ไหม
น่าเศร้าไหมที่ไม้พายหน้าตาเหมือนธงมากกว่าไม้พาย เราจะผูกมันให้แน่นอีกหน่อย เราทำไม้พายสี่อัน เราจะไปแจวจ้ำจึก บอกเลยว่าแค่นี้ไหล่ผมก็ล้าแล้ว แล้วเราอาจต้องพายหลายชั่วโมง
ผมต้องใช้ไม้ไผ่ที่แข็งแรงแต่บางเฉียบ นี่คือใบเรือของเรา เรือปู เหมือนเผ่าโพลินีเซียนโบราณ โอเค
และหลังจากเฮสผูกใบเรือกับเสากระโดงเสร็จ ก็ได้เวลาเจาะรูสำหรับกางใบเรือ ถ้าล้มเหลว ใบเรือก็จะพังหมด
ใช่ สนุกแน่งานนี้ ใช่
และจู่ๆ เราก็รับหน้าที่คนละอย่าง และกลายเป็นเครื่องจักรที่ทำงานได้ลื่นไหลบนชายหาด
ขอเสื้อนิดนึง ขอบคุณ ผมทำครีบใต้ท้องอยู่ หวังว่าใบเรือนี่จะใช้ได้นะ ไม้พายใกล้เสร็จแล้ว เชือกนี่มันพันกัน ผมไม่รู้ว่าเราจะทำสำเร็จไหม
ช่วงท้ายของการสร้างคือจุดสำคัญที่ชี้เป็นชี้ตายจริงๆ ถ้าเราอยากไปให้ถึงเกาะนั้นพรุ่งนี้ เพราะว่าตอนนี้น้ำขึ้นน้ำลงแรงมาก ถ้าออกไปตอนที่น้ำขึ้นกำลังจะลง มันจะดูดเราออกไป ตรงไปยังเกาะนั้นเลย เป็นช่วงที่เหมาะเหม็งมาก ถ้าทำเสร็จวันนี้ได้ พรุ่งนี้ก็จะเพอร์เฟกต์เลยล่ะ
และเพราะเหลือเวลาไม่ถึง 12 ชั่วโมงก่อนกระแสน้ำจะเปลี่ยน เราเลยสู้กันมาก และได้เวลาติดใบเรือแล้ว
เย่ ใช้ได้ด้วย เยี่ยม ดูสิ เรามีลมแล้ว ไม้พาย แข็งแรงมากเลย เสร็จแล้ว ใช้ได้เลย เสร็จเรียบร้อย
ลมจะช่วยกางใบเรือ และดันเราไปข้างหน้า แต่ถ้าเราไม่ชอบทิศทางลม ก็แค่ดึงเชือกเส้นนี้ ปึ้ง ไม่มีใบเรือแล้ว เก่งมาก
อีกแป๊บเดียวจะมืดแล้ว เหลือแค่ประมาณชั่วโมงครึ่งในการทำสิ่งที่เราอยากทำให้เสร็จก่อนมืด
และเราทำงานกันต่ออีกหลายชั่วโมงจนมืดค่ำ ทุ่มสุดตัวจนไม่มีแรงเหลือ
จะเที่ยงคืนแล้ว เล่าความคืบหน้าหน่อย แชนด์เลอร์ ทำอะไรอยู่ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ นี่เรียกว่าไร ผมว่าไม่มีสมองใครทำงานแล้วตอนนี้
ทำหางเสือดีไหมนะ ปกติเวลานี้เรานอนแล้ว ผมอยากทำหางเสือซะหน่อย ผมจะใช้เลื่อยแล้วกัน โอเคไหม
เรียบร้อย และเรียบร้อย ณ จุดนี้ เราช่วยกันทำเท่าที่ได้แล้ว เพื่อจะพาเราออกไปจากเกาะนี้
ระหว่างที่ผมนอนหลับฝัน อย่างเดียวที่ผมคิดคือการออกไปจากเกาะนี้ กลับบ้าน ไปเจอครอบครัว แต่ทางเดียวที่จะกลับไปหาพวกเขาได้ คือแล่นเรือแก้ขัดข้ามมหาสมุทรสุดอันตราย
วันนี้ ชะตาชีวิตพวกเราอยู่ในกำมือของอำนาจแห่งธรรมชาติ ยังไงซะ เราก็จะไปอยู่บนเกาะนั้นให้ได้ และสิ่งเดียวที่กันเราจากพลังนั้น คือเรือลำนี้ และกันและกัน ลุยเลย
ดูมหาสมุทรนั่นสิ ในที่สุดมันก็จะเกิดขึ้นแล้วโบร๋ ไม่อยากจะเชื่อเลย
หลังจากเหนื่อยยากมาทั้งอาทิตย์ นี่คือสิ่งประดิษฐ์ที่เราสร้างครับ ได้เวลาแล้ว
ก่อนจะออกเรือและไปเทียบท่าที่เกาะนั่น หรืออยู่กลางมหาสมุทรแปซิฟิกแบบไททานิก… ไททานิกอยู่ในแอตแลนติก เสียจังหวะหมดแล้ว
ผมอยากบอกทุกท่านเกี่ยวกับ Typeless คีย์บอร์ดเสียงอัจฉริยะที่เปลี่ยนคำพูดคุณเป็นการเขียนได้ทุกแอป และในเมื่อเราอาจจมหายไปในทะเล เราน่าจะส่งข้อความหาทาริกหน่อย
ทาริก เรากำลังจะแล่นเรือไปอีกเกาะแล้ว และถ้าผมไม่รอด ผมเกลียดคุณ ใช่
และเมื่อมี Typeless คุณจะเห็นมันแปลข้อความนั้น ตัดพวกเอ่อ อ่าออกไป และเรียบเรียงประโยคของคุณให้ใหม่ ดีเลย ผมพูดพวกเอ่อ อ่าเยอะมาก ก็จริงนะ
ทาริก นี่แชนด์เลอร์นะ คุณอยู่ไหน มาช่วยเราที เห็นไหม เอิ่มอะไรพวกนั้นหายไปหมดเลย โห จริงด้วยแฮะ มีเครื่องหมายวรรคตอนด้วย
ทาริก ฉันกำลังส่งข้อความหานายด้วย Typeless ซึ่งมีให้โหลดทั้ง iOS และ Android แล้วก็ Mac กับ Windows ด้วย ตัดพวกเอ่อ อ่า เรียบเรียงประโยคให้ใหม่ และทำให้การพิมพ์เร็วขึ้นสี่เท่า สแกนคิวอาร์โค้ดนี้ และไม่ต้องพิมพ์เองอีก ด้วย Typeless
ใครพร้อมออกไปจากเกาะนี้แล้วบ้าง เย่
เวลาเหนื่อย ต้องทำยังไง พายต่อไป เวลาเหนื่อยกว่าเดิม ต้องทำยังไง พายต่อไป เวลาอยากหยุดพายแล้ว ต้องทำยังไง พายต่อไป พายต่อไป
พายเรือพร้อมกันนะ หนึ่ง สอง สาม พายเรือ ผมไม่มีไม้พาย
วินาทีสำคัญ โอ้ พระเจ้า ตรงนี้เริ่มลึกเกินแล้ว โอกาสสุดท้าย กระแสน้ำดีนะ เพื่อน มันกำลังดูดผมออกไป
เตรียมพายให้พร้อมเลย พายให้เหมือนไม่เคยพายมาก่อนเลย พายไปๆ เร็วเข้า เราต้องผ่านตรงนี้ไปให้ได้ ทางขวา พายแรงอีก พยายามอยู่
โนแลน เป็นไงบ้าง ไม่ดีเลย มันไม่ได้ผล พายต่อไป จ้วง เร็วเข้า จ้วง จ้วง
นี่จะเป็นวันที่ยาวนานที่สุดที่จินตนาการออกเลย ไม่เทียบท่าที่เกาะนั่นก็ตาย
กระแสน้ำขึ้นลงช่วยเราอยู่ เราไปถึงแน่ หาจังหวะให้เจอ กระแสน้ำเชี่ยวจะพัดเราออกตามธรรมชาติ เพราะงั้นมันจึงช่วยเราอยู่ แต่กระแสน้ำนี้ไม่ช่วยเรานาน เพราะในไม่กี่ชั่วโมง เราจะเข้าสู่ช่วงที่กระแสน้ำจะดึงเราไปข้างๆ สู่ทะเลกว้าง เพราะงั้นเราต้องใช้ทุกอย่างที่มีตอนนี้ พาเราไปใกล้เกาะที่สุด
จะกางใบเรือแล้ว ระวังนะ โอเค มาดูว่าพอจะจับลมและแล่นไปถึงเกาะได้ไหม เรียบร้อยแล้วทุกคน เราจับกระแสลมได้แล้ว ได้แล้ว
เจ๋งเป้ง ตอนนี้เราแล่นสองกิโลต่อชั่วโมง สองกิโลต่อชั่วโมง อย่างน้อยแปลว่าทำได้แน่ ผมรู้ว่าดูไม่เหมือนอย่างนั้น แต่เรากำลังแล่นไปจริงๆ
นี่คือระยะทางที่เราอยู่ห่างจากเกาะตอนนี้ ยังมองไม่เห็นเกาะนั้นด้วยซ้ำ และนั่นก็เพราะเรายังต้องไปต่อกว่าแปดกิโล และไม่รู้เลยว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน
ผ่านไป 20 นาที เป็นไงกันบ้าง เหนื่อยจะแย่แล้ว แย่ ผมว่าผมป่วยแล้ว เสียใจด้วยทุกคน คุณต้องพายอยู่ตลอดเวลา
แต่รู้เลยว่าถ้าเราทั้งสี่คนพายกันหลายชั่วโมงไม่หยุด พวก แขนผมล้าไปหมดแล้ว ผมไม่อิจฉาพวกคุณเลยตอนนี้ เราอาจจะหมดแรงตายก่อนจะถึงทางน้ำไหล
เรากำลังพายทวนลมตรงๆ เลย ซึ่งมันบ้ามาก เพราะงั้นในฐานะกัปตัน ฝั่งขวา พายต่อไป พยายามอยู่ พายต่อไปอย่าหยุด หลังผมล้าแล้ว เพราะงั้นผมจะพายเหมือนหลับอยู่นะ
เฮสคิดกลยุทธ์ใหม่ได้แล้ว ผมว่าวิธีพายแบบนี้ไม่เวิร์กนะทุกคน เราจะเวียนกันรอบละ 15 นาที พวกคุณจะได้พักกันบ้าง เปลี่ยนเป็นสามคนอยู่ทางขวา โนแลน มานี่ ได้
เราเวียนกันแจว และให้คนนึงไปพัก ตอนนี้ผมกำลังพักอยู่ ไหล่ผมปวดจะตายแล้ว จิมมี่ สลับกันได้ไหม เวรผมพายข้างหน้าแล้ว ลุยกันเลย หนุ่มๆ แล่นฉิวแล้วเรา ไม่พายก็ตาย เบเบ้
เราพายมาประมาณ 45 นาทีแล้ว และดูเหมือนเรามาได้ประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ แต่ตอนนี้ พอเราเริ่มเข้าใกล้ทางน้ำไหล เรื่องก็เริ่มกลับตาลปัตร
โอ้ ไม่ ไม้พายหักซะแล้ว ไม้พายโนแลนหัก พวก นี่ปัญหาใหญ่เลยนะ ผมรู้ ผมจะลองดันกลับเข้าไปดูแล้วกันว่าเวิร์กไหม ใช่ ไม่เวิร์กหรอก ไม่รู้แล้ว ผมต้องพายต่อ
แล้วถ้าไม้พายไม่พอ โอ้ ไม่ เดี๋ยว ไม่ เรือเราหายไปบางส่วนแล้ว เฮสก็ตกน้ำด้วย ผมต้องพายต่อไปเรื่อยๆ โทษทีทุกคน ค่าผ่านทาง
และที่แย่ไปกว่านั้น เราไม่ได้หันหน้าไปทิศทางที่ถูกด้วยซ้ำ เห็นชัดเลยว่าเรากำลังหมุนออกข้าง ทุกครั้งที่เราออกนอกเส้นทาง ทุกคนต้องพายพร้อมกัน
พร้อมไหม เอาล่ะนะ จ้วงยาวๆ เลย ดึงให้สุดแรงเลยนะ ลมเริ่มแรงขึ้นแล้วด้วย ผมพยายามพายสุดแรงแล้ว ดึงแรงเท่าไร ยิ่งเลี้ยวได้มากเท่านั้น ดีมาก อย่างนั้นแหละทุกคน กำลังเลี้ยวเรือแล้ว
โอเค กลับมาอยู่ในเส้นทางแล้ว เราหันหน้าไปถูกทางแล้ว เรากำลังแล่นเรือ ขรุขระหน่อยตอนเริ่ม แต่ในที่สุดก็หาจังหวะเจอ
ไม่มีใครที่ผมอยากติดอยู่กลางมหาสมุทรด้วยมากกว่านี้แล้ว เหมือนกัน ใช่ เราเริ่มไกลจากเกาะที่เรามามากขึ้นเรื่อยๆ ผมมองไม่เห็นชายหาดแล้ว จากนี้ไปก็น่าจะราบรื่นดี ถึงต้องทำหลายอย่างก็เถอะ
เรียกว่าหลายอย่างยังน้อยไป เพราะยิ่งคืบหน้ามากเท่าไร ก็อ่อนโหยโรยแรงมากเท่านั้น
ผมรู้ ร่างกายผมขาดน้ำ
ผมรู้ ร่างกายผมขาดน้ำ
แชนด์เลอร์ เป็นไงบ้าง ดูไม่ร้อนเท่าไร รู้สึกโอเคไหม รู้สึกไม่ดีเลย
ไม่รู้เราอยู่ไกลแค่ไหน รู้สึกเหมือนหลายชั่วโมงแล้ว อย่างน้อยก็สอง แถมเราต่อเรือกันหกวันติด วันละ 12 ชั่วโมง เราทุกคนเหนื่อยมาก
ไม่รู้ทำไมไหล่ผมล้ามาก แชนด์เลอร์ คงต้องให้คุณมาแทนผมหน่อย ผมเห็นดาวแล้ว เพราะร่างกายผมเจ็บไปหมด ต้องเติมเนื้อแห้ง
พวก ตอนนี้แดดแรงมาก สุกเป็นล็อบสเตอร์แดดเดียวเลยเรา ทรมานจริงๆ
จุดนี้ ผมไม่รู้แล้วจริงๆ ว่าเราจะทำสำเร็จไหม แต่อย่างที่ผมพูดมาตลอด กระแสน้ำที่เราต้องเจอในทางน้ำไหลนี้แรง จนมันจะพยายามพัดเราไปข้างๆ สู่ทะเลเปิดอันเวิ้งว้าง และตอนนี้เราห่างอยู่ไม่ถึงหลักชั่วโมง แต่เป็นนาที
คลื่นเริ่มแรงแล้วจริงๆ ถึงทางน้ำไหลแล้ว เราอยู่ในทะเลเปิดแล้วตอนนี้ มันอยากดึงเราออกไป
ดาเรียส หยุดเลย หยุด ไม่ต้องพายแล้ว คุณไม่เข้าใจ ถ้าผมหยุดพายสักห้าวิ เราไปตามกระแสน้ำแน่ ใช่ ผมรู้ แต่เราจะหันหลังให้ลม ซึ่งเราทำไม่ได้ เรากำลังจะหันหลังให้ลมแล้ว เอาล่ะทุกคน ลุยเลย
เราต้องฝ่าทางน้ำไหลนี่ไป ตรงนี้น้ำแรงสุด ลมแรงสุด และแรงของพวกคุณช่วยไม่ให้เราไปใต้เยอะเกิน เราน่าจะฝ่าไปได้จริงๆ
ผมยังไม่หยุดพายเลยเนี่ย เพื่อน รู้สึกเหมือนเราจะหลุดแล้วนะ ตอนนี้เรายังไม่หลุด จ้วง นี่ลมระลอกที่สอง ลุยเลย พายกลับหลังๆ จ้วง เราพยายามอยู่ เราพยายามอยู่
ผมพายแบบสุดแรงเกิดอยู่จริงๆ นะเนี่ย ชอบคุณเพราะงี้แหละ จ้วง เราหมดไฟกันหมดแล้ว จ้วง
เราเหนื่อย แต่ก็ไม่ยอมแพ้ รู้สึกเหมือนจะอ้วก ยอมแพ้ไม่มีในช้อยส์ เราทุ่มเทเกินจะมาแพ้ตรงนี้ เราทำได้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ ศูนย์ข้อกังขา
แขนผมอ่อนเป็นเส้นก๋วยเตี๋ยวเลย เหมือนอยู่แล้วตั้งแต่แรก พวก อย่าให้ผมขึ้นนะ ผมจะหมุนเรือนี่เป็นวงกลมเลย เร็วเข้า
ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า กระแสน้ำก็ยังไม่เลิกพัดเราไปทางซ้าย ทุกคนพร้อมกัน ทุกคนพร้อมกัน ลากเราไปทางขวา พายไป ต้องอยู่ในเส้นทางไว้ และหมุนเราเป็นวงกลม เวียนหัวมากเลย เร็วเข้า ทุกคน พายพร้อมกัน
แล้วเราก็รู้ตัวว่าไม่มีความคืบหน้าเลย เหมือนเราติดอยู่กับที่นิดหน่อย เราติดเกาะ ที่กลางมหาสมุทรแห่งนี้ เราเริ่มรู้สึกพ่ายแพ้แล้ว
คิดว่าข้างล่างเรามีฉลามไหมตอนนี้ ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
ณ จุดนี้ เรามาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับ จะไปต่อก็ยิ่งแล้วใหญ่เลย ผมว่าจิมมี่จะอ้วกแล้ว และผมว่าแชนด์เลอร์หลับไปแล้ว
เราแจวๆ หยุดๆ กันมาหกชั่วโมง ดาเรียสแจวอยู่ตลอดเลย เฮสบังคับทิศทางและบังคับใบเรือ ส่วนจิมมี่เมาเรือ ร่างพวกเราพังหมดแล้ว ผมไปต่อไม่ไหวแล้ว
เพราะตอนนี้ผมกับแชนด์เลอร์ไร้ประโยชน์ ภารกิจนี้จึงอยู่ในกำมือของเฮส โนแลน และดาเรียส ดาเรียส คุณสุดยอดเลย ขอบใจพวก
เกาะอยู่อีกห้าจุดหกกิโล ถ้าเราจับกระแสลมจากเกาะได้ถูกทิศ เราก็จะไปตามกระแสน้ำและลมได้ แต่ปัญหาก็คือเราเสียหลักตอนเริ่ม ตอนนี้เลยต้องพายเรือสู้คลื่นขึ้นไปก่อน เพื่อจะได้ปล่อยไหลลงทีหลัง และถึงจะพยายาม เราก็ทำไม่สำเร็จแน่ ถ้าทั้งทีมไม่ร่วมด้วยช่วยกัน
รู้สึกเหมือนเราไม่ไปไหนเลย ผมตัวสั่นแล้ว สั่นทั้งตัวจริงๆ ตอนนี้เราออกมาเจ็ดชั่วโมงแล้ว เจ้านี่ไม่ไปอย่างที่เราคิดไว้เลย นึกว่าเราจะทำได้ซะอีก เหมือนกัน ทรงดีมากเลยเมื่อกี้
และในช่วงที่เราหยุดพายกัน เราก็เริ่มลอยออกไป เรากำลังจะถูกดูดสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ผมว่าได้เวลายิงพลุสัญญาณแล้ว ผมคงจะไม่ห้าม
พวก ผมไปต่อไม่ไหวแล้ว ผมพายแทบไม่หยุดมาตลอด 7 ชั่วโมงที่เราออกมาเลยจริงๆ นะ ผมรับไม่ไหว ผมไม่ไหวแล้ว ที่แย่ก็คือมันอยู่ตรงนี้แล้วแท้ๆ มันใกล้มาก แต่ก็ไกลมาก
ก่อนจะออกเรือ เราทุกคนให้คำมั่นไว้ เวลาอยากหยุดพายแล้ว ต้องทำยังไง พายต่อไป พายต่อไป
ระหว่างนอนไร้วิญญาณอยู่บนเรือนี่ ผมก็เริ่มนึกถึงสิ่งที่ผมพูดเมื่อสองวันก่อน บางครั้งมันก็ดีนะ ที่ถูกจับมาปล่อยเกาะกับเพื่อนสี่คน และต่อเรือใบกัน อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมสนุกมากเลย
และพอผมเริ่มกลับมามีหวัง ด้วยปาฏิหาริย์บางอย่าง อำนาจแห่งธรรมชาติก็ดันเรา ไม่รู้พวกคุณสังเกตไหม แต่เรากำลังแล่นไปหาเกาะนั่นโดยไม่ได้ทำอะไรเลย เพราะกระแสน้ำกำลังขึ้น มันก็เลยดูดเราไปหาเกาะ และจุดนี้ เราก็หนีทางน้ำไหลนั่นมาได้โดยไม่รู้ตัว
ดาเรียส เราเข้าใกล้ขึ้นไหม มันบอกว่าสี่โลครึ่ง อยากลองกันอีกสักตั้งไหม ผมว่าน่าจะคุ้มนะ ผมจะใส่หมดเลย ถึงพูดว่าจะยอมแพ้ แต่จนกว่าจะยอม ผมจะไม่ยอม
พายเรือพร้อมกันนะ หนึ่ง สอง สาม พายเรือ ตอนนี้รู้สึกเหมือนจะทำได้เลย
เราแจวมาแปดชั่วโมงแล้ว เราผิวไหม้กันหมด เราหิว ขาดน้ำ แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้
เอาล่ะทุกคน เหลือประมาณสี่โลแล้ว ถ้าสู้ไม่ถอย เราทำได้แน่ ตอนนี้ยังมีใครคิดว่าจะทำไม่ได้อีกไหม สองจุดเจ็ด จากการคาดเดา น่าจะเหลือสักสองโลนิดๆ ตื่นเต้นไหมที่เราจะถึงแล้ว ใช่ จ้วงๆ
ดาเรียส จำตอนเครื่องนั่นเขียนว่าสี่โลได้ไหม จำได้สิ ตอนนี้สองแล้ว และดูสิตอนนี้เกาะอยู่ใกล้ขนาดไหน
รู้ไหมหนึ่งจุดสี่แล้วอะไรต่อ หนึ่งจุดสาม รู้ไหมหนึ่งจุดสามแล้วอะไร หนึ่งจุดสอง รู้ไหมหนึ่งจุดสองแล้วอะไร หนึ่งจุดหนึ่ง เราเกือบถึงแล้วๆ ผมแฮปปี้สุดๆ ไปเลย พื้นดิน
แต่ความตื่นเต้นของเราหลอกให้เราหลงดีใจ เพราะข้างหน้าคือกระแสน้ำเชี่ยวสุดท้าย มีเวลา 20 นาทีก่อนกระแสน้ำจะเปลี่ยน แทบไม่มีเวลาแล้ว ถ้ากระแสลมกับกระแสน้ำไม่เป็นใจ ต่อให้เรามีมอเตอร์ เราก็ไม่มีทางไปถึงเกาะนั้นแน่
จบแล้วทุกคน วางทุกอย่างลงให้หมด จ้วง
เรามาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว แต่จุดนี้คือชี้เป็นชี้ตาย น่าจะเหลือแค่ประมาณครึ่งกิโล แต่ถ้าเราปล่อยให้กระแสน้ำพัดเราไป เราจะไม่มีทางไปถึงเกาะได้ และคลิปนี้ก็ล้มเหลว
เราเบี่ยงขวามากเกินไป พวก เราไม่ถึงเกาะแน่ ตลกเหรอ เร็วเข้า ต้องใส่เต็มแรง ถึงตอนจบแล้ว นี่คือ 15 นาทีสุดท้าย มาเร็ว เต็มเหนี่ยวๆ จ้วง
สิบเอ็ดชั่วโมงบนเรือนี้ เราจะไม่แพ้ตอนนี้เด็ดขาด จ้วง นี่แหละโอกาสของเรา มองเห็นเกาะแล้ว แจว เราไปถึงเกาะได้แน่ แจว มาช่วยกัน ทีมเวิร์ก อีกแค่สิบนาที ผมจะอ้วกแล้วว่ะโบร๋
พามาได้ 95 เปอร์เซ็นต์ของเส้นทาง แบบแทบไม่เหลืออะไรแล้ว ทุกอย่างก็ไม่เป็นใจ ลมเปลี่ยนทิศเปลี่ยนทางไปเลย ตอนนี้ได้ลมกรรโชกแนวขวาง
เก็บใบเรือกันดีไหม รู้สึกว่าเพราะใบเรือ เราเลยถูกผลักไกลไปทางใต้ ผมว่าไม่มีมันเราก็ฝ่าลมนี่ไม่ได้หรอก แต่คุณไม่รู้สึกเหรอว่าลมมาจากทางไหน ลมตีหน้ามากเลยตอนนี้ เฮส ผมว่าเรากางใบเรือเถอะ ผมว่าไม่น่าจะดีนะ เรากำลังลอยไกลออกไปเรื่อยๆ
ห้า เราต้องสู้ตาย ไม่งั้นไม่ถึงแน่ ทางขวาๆ อย่างนั้นแหละ สี่ ทำไมมหาสมุทรมันโหดงี้ สาม เราต้องใส่เต็ม แจว สอง เราต้องพายไป ถ้าจำเป็นก็จะเอามือพายด้วยเลย คลื่นลูกใหญ่ๆ
ไม่เอาน่า แจวให้สุดแรงเลย จ้วง สุดแรงเกิดแล้ว แจว แจว แจว แจว
เกรงว่าตอนนี้เราจะไม่ขยับเขยื้อนไปใกล้กว่านี้แล้ว กระแสน้ำเปลี่ยน และกระชากเราออกมา น้ำที่เคยดันหลังเรา กลับกำลังผลักเราออก และเราทำอะไรไม่ได้เลย เกือบถึงแล้วเชียว
เราลอยออกมาไกลขึ้นไหม ตอนนี้ห่างเกือบโล เราน่าจะว่ายถึงนะ นี่หมดหวังแล้วใช่ไหมเนี่ย
จบแล้ว ขอโทษนะทุกคน ไม่อยากจะเชื่อเลย เราใกล้เกาะนั่นมากแล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้เรากำลังไกลออกไป
ได้แต่นั่งมองสิ่งที่เราพยายามจะทำให้สำเร็จหลุดลอยไป ผมจะร้องไห้จริงนะโบร๋ ไม่อยากเชื่อว่าอุตส่าห์ทำทั้งหมดนั่น แต่ไม่สำเร็จ แย่มากเลยให้ตาย เกือบทำได้แล้วเชียว
หลังพายเรือและแล่นเรือกันอยู่เกือบ 12 ชั่วโมง ในเรือที่สร้างมาแก้ขัดนี้
ให้ตาย ถ้าพายเร็วกว่านี้สัก 20 นาที เราคงอยู่บนเกาะนั้นแล้ว เราอยู่ตรงนั้นแล้วแท้ๆ ขอโทษด้วยทุกคน เราน่าจะทำได้ดีกว่านี้
ยิงพลุกันเถอะ เกลียดอะไรแบบนี้มากเลย
นี่คือบททดสอบที่ยากที่สุดที่ผมเคยทำในช่องนี้เลย และการที่เข้าใกล้ความจริงมาก แต่ไม่สำเร็จ เพราะกระแสน้ำเปลี่ยนในห้าเปอร์เซ็นต์สุดท้าย ทำให้ทำใจยากเข้าไปอีก
ไม่รู้จะพูดอะไรเลย ผมเกลียดการพ่ายแพ้ และไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย แถมรู้สึกเหมือนกำลังทำพวกคุณผิดหวัง ขอโทษจริงๆ ครับ
เพราะงั้นผมรับปากเลยว่า คลิปบททดสอบต่อไป ผมจะไม่แพ้อีก ผมต้องขึ้นเฮลิคอปเตอร์แล้ว ไว้ว่ากันต่อนะครับ
(เป้าหมาย ไปให้ถึงเกาะ)
วันที่เผยแพร่บทความ