ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കാതെ പുറത്തിറങ്ങാനാവാത്ത ദ്വീപ്: സുഹൃത്തുക്കൾ ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ച തട്ടിക്കൂട്ട് പായ്ക്കപ്പലും അവസാന നിമിഷത്തെ തോൽവിയും

YouTube-ൽ തുറക്കുക ↗
അവലോകനം

പസഫിക് സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള ഒരു ദ്വീപിൽ ഒരു കൂട്ടം സുഹൃത്തുക്കൾ കുടുങ്ങുന്നു. അവിടെനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഒരേയൊരു വഴി സ്വന്തമായി ഒരു സെയിൽബോട്ട് നിർമ്മിച്ച്, കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെയുള്ള അടുത്ത ദ്വീപിലേക്ക് കടൽ കടന്ന് എത്തുക എന്നതാണ്. ഇതായിരുന്നു ചലഞ്ച്. ജിമ്മി, ചാൻഡ്ലർ, നോളൻ, ഹേസ്, ഡാരിയസ് എന്നിവരാണ് സംഘത്തിൽ. ഇവരിൽ ആരും മുമ്പ് സെയ്ലിംഗ് ചെയ്തിട്ടില്ല; ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുമില്ല. പണ്ട് ഏതോ ഒരു വീഡിയോയിൽ ഇതുപോലൊന്ന് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്ന കാരണത്താലാണ് ഹേസിനെ കൂടെ കൂട്ടിയതെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. താനും സുഹൃത്തുക്കളും ഒരു ദ്വീപിൽ കുടുങ്ങിയാൽ രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുമോ എന്ന് താൻ എപ്പോഴും ആലോചിക്കാറുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അതാണ് ഈ ചലഞ്ചിന് കാരണമെന്നും ജിമ്മി വിശദീകരിക്കുന്നു.

18 മിനിറ്റ് വായന

ഒരാഴ്ചയോളം നീണ്ട നിർമ്മാണവും പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂറോളം നീണ്ട കടൽയാത്രയുമാണ് വീഡിയോയുടെ ഉള്ളടക്കം. ലക്ഷ്യത്തിന് ഏതാനും നൂറ് മീറ്റർ അകലെ വെച്ച് അവർ പരാജയപ്പെടുന്നിടത്താണ് കഥ അവസാനിക്കുന്നത്.

ആദ്യ ദിവസം: ക്യാമ്പും പരിമിതമായ വെള്ളവും

സെയിൽബോട്ടിന്റെ പണി തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ഒരു ഷെൽട്ടർ നിർമ്മിക്കുകയും വേണമെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ രക്ഷപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പേ ദ്വീപ് തന്നെ അവരെ തകർത്തേക്കാം. ബോട്ട് എങ്ങനെയിരിക്കണം എന്ന് കാണിക്കുന്ന ഒരു 3ഡി മാതൃക കണ്ടപ്പോൾ "ഇതൊരിക്കലും നടക്കില്ല" എന്നായിരുന്നു ഒരാളുടെ പ്രതികരണം.

ദ്വീപിൽ അവർക്ക് ഒരു ക്രേറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നു. അതിൽ അത്യാവശ്യം വേണ്ട കുറച്ച് സാധനങ്ങളും വെള്ളവുമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ആ വെള്ളം ധാരാളമുണ്ടെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും സെയിൽബോട്ടിന്റെ പണി കഴിയുന്നതുവരെ അത് തികയ്ക്കണം. എത്ര സമയമെടുക്കുമെന്ന് തനിക്ക് അറിയില്ലെന്നും, ഒന്നുമില്ലാതെ ഷെൽട്ടർ പണിയാൻ നോക്കുന്ന "വെറും യൂട്യൂബേഴ്സ്" മാത്രമാണ് തങ്ങളെന്നും ജിമ്മി സമ്മതിക്കുന്നു.

ആദ്യ ദിവസം അവർ ഒരു മരക്കോട്ട പോലുള്ള ഷെൽട്ടർ പണിതു. മേൽഭാഗം കെട്ടാൻ ചാൻഡ്ലറെ മറ്റുള്ളവർ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ക്യാമ്പ് ഉണ്ടാക്കാൻ തന്നെ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ ബോട്ടിന്റെ കാര്യം എന്താകുമെന്ന ആശങ്ക അവർ പങ്കുവെക്കുന്നു. ഈ ചലഞ്ച് തങ്ങളെ ഇത്രയധികം തളർത്തുമെന്നോ, ഒരു ഗ്രൂപ്പായി സർവൈവ് ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹത്തെ ഇത്രത്തോളം പരീക്ഷിക്കുമെന്നോ അപ്പോൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്ന് ജിമ്മി പിന്നീട് വിവരിക്കുന്നു.

ഹേസിന്റെ മിനിയേച്ചർ മാതൃകയും പ്ലാനും

രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ എല്ലാവരും എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴേക്കും ഹേസ് പണി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ബോട്ടിന്റെ ഒരു ചെറിയ മാതൃകയാണ് ഹേസ് ഉണ്ടാക്കിയത്. രണ്ട് ഹള്ളുകൾ, അവയ്ക്ക് മുകളിൽ കുറുകെ ബീമുകൾ, നടുവിൽ ഒരു മാസ്ത് എന്നിങ്ങനെയാണ് ഘടന. പായയ്ക്കായി നോളന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ഒരു കഷണമെടുത്തു. ആ മിനിയേച്ചർ വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടന്നതോടെ ഒരു "വർക്കിംഗ് പ്രോട്ടോടൈപ്പ്" ആയെന്ന് അവർ പറയുന്നു.

എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ വേണ്ടത് ഇതിന്റെ 30–40 ഇരട്ടി വലിപ്പമുള്ളതും "ഒരു പത്തഞ്ഞൂറ് കിലോ" ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതും അവരെ ആ ദ്വീപ് വരെ എത്തിക്കാൻ കഴിയുന്നതുമായ ഒന്നാണെന്ന് ഹേസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അത് ഉണ്ടാക്കുന്നതുവരെ അവിടെനിന്ന് പോകാനാവില്ല.

മുളയും കാടിന്റെ അപകടങ്ങളും

നല്ലൊരു സെയിൽബോട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ പ്രധാനമായി വേണ്ടത് മുളയാണെന്ന് ഹേസ് പറയുന്നു. ഭാരം കുറവായതിനാൽ മുള വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കും. പക്ഷേ മുളയൊക്കെ ഉൾക്കാട്ടിലാണ്, അവിടെ എന്തൊക്കെ അപകടങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് അറിയില്ല. കാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഹേസ് ഒരു "എമർജൻസി മീറ്റിംഗ്" വിളിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ജീവികളെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി: ഫെർ-ഡി-ലാൻസ് പാമ്പ്, യെല്ലോ ഐലാഷ് വൈപ്പർ, വാണ്ടറിംഗ് ബനാന സ്പൈഡർ. കാട്ടിൽ ഷർട്ടിൽ ഉറുമ്പ് കയറിയതും തേനീച്ചക്കൂട് കണ്ടതും ചേർത്ത്, ഇവിടെയുള്ള എല്ലാം തങ്ങളെ കൊല്ലാൻ നോക്കുന്നതുപോലെയാണെന്ന് ഒരാൾ പറയുന്നു.

കടൽത്തീരത്തെ മാലിന്യം നിർമ്മാണ സാമഗ്രിയാകുന്നു

ബോട്ട് പൊങ്ങിക്കിടക്കാൻ പ്ലവനശേഷിയുള്ള വസ്തുക്കൾ കൂടി വേണം. ഇതിനായി അവർ ആശ്രയിച്ചത് കടൽത്തീരത്ത് അടിഞ്ഞുകൂടിയ മാലിന്യങ്ങളെയാണ്. വലിയ കപ്പലുകൾ പോകുന്ന വഴിയിൽ കടലിലേക്ക് തള്ളുന്ന മാലിന്യങ്ങൾ ഒഴുകിവന്ന് ഇവിടെ അടിയാറുണ്ടെന്നും, അത് മറ്റാവശ്യങ്ങൾക്കായി മാറ്റിയെടുക്കാമെന്നുമാണ് അവരുടെ വിശദീകരണം. "സീൽ ചെയ്ത ഏതൊരു കണ്ടെയ്നറും ഗോൾഡിനെക്കാൾ വിലപ്പെട്ടതാണ്" എന്ന് ഒരാൾ പറയുന്നു. ബീച്ച് വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടുതന്നെ എസ്കേപ്പ് ചെയ്യാമെന്നും അവർ തമാശ പറയുന്നു.

തിരച്ചിലിൽ ഒരു നീല കണ്ടെയ്നർ കിട്ടിയെങ്കിലും അത് ആകെ പൊട്ടിത്തകർന്നതായിരുന്നു. പിന്നീട് കിട്ടിയ മറ്റൊരെണ്ണം വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടുനോക്കിയപ്പോൾ പൊങ്ങിക്കിടന്നു. മൂന്നാമതൊന്നിനും കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു. സാധനങ്ങൾ കിട്ടിയെങ്കിലും ചൂട് കാരണം ആ ദിവസം പണി തുടങ്ങാനുള്ള എനർജി ആർക്കുമുണ്ടായില്ല. ചൂട് അടിച്ച് താൻ വീഴുന്ന അവസ്ഥയിലാണെന്ന് ഒരാൾ പറയുന്നു. "ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഒരു മാസം എടുക്കും" എന്നായിരുന്നു ദിവസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജിമ്മിയുടെ വിലയിരുത്തൽ.

അന്നു രാത്രി നോളൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ബെഡിൽ ഒരു വലിയ ചിലന്തിയെ കണ്ടു. കുറേ ബഹളത്തിനൊടുവിൽ നോളൻ അതിനെ എടുത്തെറിഞ്ഞു. തനിക്ക് ഇനി ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ലെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു.

തണലിലേക്ക് മാറിയ പണിസ്ഥലവും റാഫ്റ്റിന്റെ രൂപപ്പെടലും

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, വെയിലത്ത് വെന്തുരുകാൻ വയ്യാത്തതിനാൽ അവർ പണിസ്ഥലം ബീച്ചിന്റെ തണലുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് മാറ്റി. ദിവസം മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്യണമെങ്കിൽ തണൽ അത്യാവശ്യമാണെന്നാണ് അവരുടെ നിലപാട്. പുതിയ സ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴിയിൽ ചാൻഡ്ലർ മൂന്നാമതൊരു ബാരൽ കൂടി കണ്ടെത്തി. അതോടെ ബോട്ട് പൊങ്ങിക്കിടക്കുമെന്ന് ഏകദേശം ഉറപ്പായെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. ഒരു ബോട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ ആവശ്യമായ മുളയും മരവും ഇപ്പോൾ കയ്യിലുണ്ട്. കാഴ്ചയിൽ വലിയ സംഭവമൊന്നുമല്ലെങ്കിലും ഈ മരക്കഷണങ്ങളും മാലിന്യങ്ങളും എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു ബോട്ടായി മാറുമെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് അവർക്ക്.

പണിക്കിടെ ചാൻഡ്ലർ ക്യാമറ ഏറ്റെടുത്ത് ഷൂട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പകരം ഡാരിയസ് ബോട്ടിന്റെ പണിയിൽ ചേർന്നു. ഈ മാറ്റം നന്നായെന്നും റാഫ്റ്റിന്റെ പണി ശരിയായി വരാൻ തുടങ്ങിയെന്നും ജിമ്മി വിവരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു അപകടസാധ്യതയും ജിമ്മി ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു: തിരമാല അടിക്കുമ്പോൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു കെട്ട് അയഞ്ഞാൽ നടുക്കടലിൽ മുങ്ങിത്താഴും. മുളകൊണ്ട് ഡെക്ക് നിർമ്മിച്ചതോടെ "ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഒരു ബോട്ടുപോലെ" തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ പറയുന്നു. ഡെക്കിനെ "പൂപ്പ് ഡെക്ക്" എന്ന് വിളിച്ചതിനെച്ചൊല്ലി തമാശകളും നടന്നു.

വേലിയേറ്റം എന്ന പ്രതീക്ഷയും അപകടവും

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വേലിയേറ്റവും ഇറക്കവും തങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമാക്കാമെന്ന് ഹേസ് ശ്രദ്ധിച്ചു. വെള്ളം ഇറങ്ങുമ്പോൾ അത് കരയിൽനിന്ന് പിന്നിലേക്ക് വലിക്കുന്നു. കൃത്യസമയത്ത് ഇറങ്ങാൻ സാധിച്ചാൽ അത് അവരെ നേരെ കടലിലേക്ക് എത്തിക്കും. പക്ഷേ കാറ്റും കറന്റും ശരിയല്ലെങ്കിൽ "ഒരു മോട്ടോർ തന്നാൽ പോലും ഞങ്ങൾ ആ ദ്വീപിൽ എത്തില്ല" എന്ന് ഹേസ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. എല്ലാവരും തന്നെയാണ് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ഹേസിന് തോന്നുന്നു. ഒരിക്കലും സെയിൽ ചെയ്യാത്ത ഇവരെയും കൊണ്ട് ഇത് വിജയിപ്പിക്കാനായാൽ ആ ഓർമ്മ എന്നും കൂടെയുണ്ടാകുമെന്നും ഹേസ് പറയുന്നു.

ഈ ഘട്ടത്തിൽ എല്ലാവരും തളർന്നിരുന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദനയും ദേഹം മുഴുവൻ മണലുമാണെന്ന് അവർ പരാതിപ്പെട്ടു. അന്നത്തെ പ്ലാൻ ഡെക്ക് കെട്ടിയുറപ്പിക്കുക, തുഴകൾ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സാധനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നിവയായിരുന്നു. പായ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ബോട്ട് പൊങ്ങിക്കിടക്കുമോ എന്ന് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു ഹേസിന്റെ നിലപാട്.

നാലാമത്തെ ബാരലിനായുള്ള തിരച്ചിലും നോളന്റെ തളർച്ചയും

ബോട്ട് ഒരേപോലെ ബാലൻസ് ചെയ്യുന്നില്ലെന്നും ഒരു വശം ശരിയാകില്ലെന്നും കണ്ടതോടെ നാലാമതൊരു ബാരൽ കൂടി വേണമെന്ന് ഉറപ്പായി. ഈ വീഡിയോയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ബോട്ട് പണിയാനുള്ള സാധനങ്ങൾക്കായി വേസ്റ്റുകൾക്കിടയിൽ തപ്പി നടക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും, പക്ഷേ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ഏക ആശ്രയം ഈ വേസ്റ്റുകളായിരുന്നുവെന്നും ജിമ്മി ഇവിടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

ചൂട് "ഒരു നൂറ് ഡിഗ്രിയെങ്കിലും" ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഒരാൾ പറയുന്നു. രണ്ട് മണിക്കൂർ ബീച്ച് മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കിയ ശേഷം ഒരു ബാരൽ കണ്ടെത്തി. പക്ഷേ അത് ഒന്നൊന്നര കിലോമീറ്റർ ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകണമായിരുന്നു. വെള്ളം എടുക്കാൻ മറന്നതോടെ നോളൻ തളർന്നു. വിരലുകളിൽ തരിപ്പും കാഴ്ച മങ്ങലുമുണ്ടെന്ന് നോളൻ പറഞ്ഞു. ഇത് പൊക്കിയാൽ താൻ ഇപ്പോൾ വീഴുമെന്നും നോളൻ പറഞ്ഞു.

അതേസമയം ക്യാമ്പിൽ, കരയ്ക്കടിഞ്ഞ ഒരു മെറ്റൽ വസ്തുവിന്റെ ചുവട്ടിൽ തീകൂട്ടി പ്ലാസ്റ്റിക് കഷണങ്ങൾ ഉരുക്കി തുഴകളായി മോൾഡ് ചെയ്യാൻ മറ്റുള്ളവർ ശ്രമം തുടങ്ങി.

ഒടുവിൽ ഡാരിയസ് നീല ബാരലുമായി എത്തി. "ഇതിലും നല്ലൊരു കാഴ്ച ഞാൻ വേറെ കണ്ടിട്ടില്ല" എന്നായിരുന്നു ഒരാളുടെ പ്രതികരണം. ബാരലിനൊപ്പം ഒരു റഡറും ഡാരിയസ് കൊണ്ടുവന്നു. തളർന്ന നോളനെ ഹേസ് പരിചരിച്ചു, വേണ്ടത്ര വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചു. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചാൽ മാത്രമേ വിജയിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് തങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അതെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. അപ്പോഴേക്കും കയ്യിലുള്ള വെള്ളത്തിന്റെ പകുതിയിലധികം ഉപയോഗിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതിനാൽ ഇനി അധികം സമയം അവിടെ നിൽക്കാനാവില്ല.

ഫ്ലോട്ട് ടെസ്റ്റ്

എല്ലാ ബാരലുകളും ഒരു ക്രെയ്ഡിലിൽ ഇട്ട് മുറുക്കി. ഇതാണ് അവരെ പൊങ്ങിക്കിടക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന സംവിധാനം. ഇത് ഇളകിയാൽ മുങ്ങുമെന്നും പിന്നെ എല്ലാം ആദ്യം മുതൽ തുടങ്ങേണ്ടിവരുമെന്നും അവർ പറയുന്നു. പിന്നീട് 17 ക്രോസ് ബീമുകളും രണ്ട് വശത്തും ഒരേ കെട്ട് ഉപയോഗിച്ച് ഉറപ്പിച്ചു. ഈ കയർ തങ്ങളെ കടലിലൂടെ സുരക്ഷിതമായി കൊണ്ടുപോകുമെന്ന വിശ്വാസമാണ് അവർക്ക്.

ഇവിടെ അവർ ഒരു "ക്രിട്ടിക്കൽ പോയിന്റിൽ" എത്തിയെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. ഒന്നുകിൽ പണി തുടർന്ന് എല്ലാം ശരിയാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. എന്നാൽ യാത്രാദിവസം ഇത് പാളിയാൽ എല്ലാം തീരും. അല്ലെങ്കിൽ ബാക്കി പണി ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് ബോട്ട് വെള്ളത്തിലിറക്കി പൊങ്ങിക്കിടക്കുമോ എന്ന് നോക്കാം. അവർ രണ്ടാമത്തെ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു. താൻ വലിയ കപ്പൽ നിർമ്മാതാവൊന്നുമല്ലെന്നും കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ അറിയാമെന്ന് മാത്രമാണെന്നും ഹേസ് പറയുന്നതിനിടെ ബോട്ട് വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടന്നു. ഫ്ലോട്ട് ടെസ്റ്റ് പാസായി. ഈ വീഡിയോയിൽ ആദ്യമായാണ് ഇത് ശരിക്കും നടക്കുമെന്ന് തനിക്ക് തോന്നുന്നതെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു.

ചാനലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ജിമ്മിയുടെ ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

ഇതിനിടെ ജിമ്മി തന്റെ ചാനലിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. വലിയ സെറ്റുകൾ ഉണ്ടാക്കിയും നൂറുകണക്കിന് പേരെ പങ്കെടുപ്പിച്ചും മില്യൺ ഡോളർ വരെയുള്ള തുകകൾ സമ്മാനമായി നൽകിയുമാണ് അവർ സാധാരണ വീഡിയോകൾ ചെയ്യുന്നത്. പക്ഷേ ഇടയ്ക്കൊക്കെ നാല് ഫ്രണ്ട്സുമായി ഒരു ദ്വീപിൽ വന്ന് സെയിൽബോട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നത് നല്ലതാണെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. ചൂടും പ്രാണികളും കാരണം തങ്ങൾ ചെയ്തതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും കഷ്ടപ്പാടുള്ള വീഡിയോകളിൽ ഒന്നാണിത്. എങ്കിലും വീണ്ടും സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെ നടക്കുന്നത് രസമാണ്. പണ്ട് സ്ഥിരമായി ഇത്തരം വീഡിയോകൾ ചെയ്തിരുന്നു. എന്തിനാണ് അത് നിർത്തിയതെന്ന് ഓർമയില്ലെന്നും ജിമ്മി പറയുന്നു.

ആഞ്ഞുപിടിച്ചാൽ നാളെ വൈകുന്നേരത്തിനകം ബോട്ട് റെഡിയാക്കാമെന്നും മറ്റന്നാൾ ഒഴുക്ക് നോക്കി യാത്ര തിരിക്കാമെന്നുമായിരുന്നു കണക്കുകൂട്ടൽ. എങ്കിലും ഇപ്പോൾ കയ്യിലുള്ളത് "വെറുമൊരു ചങ്ങാടമാണ്, സെയിൽബോട്ടല്ല" എന്ന് ജിമ്മി സമ്മതിക്കുന്നു. കാറ്റുപയോഗിച്ച് മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള സംവിധാനം ഇനിയും ഉണ്ടാക്കണം.

അഞ്ചാം ദിവസം: ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ട പരീക്ഷണങ്ങളും

അഞ്ചാം ദിവസം കയ്യിലുള്ള വെള്ളം തീരാറായിരുന്നു. നോളന്റെ അവസ്ഥ മോശമായിരുന്നു. നോളന്റെ ശരീരത്തിലെ പാടുകൾ കണ്ട് ചെറിയ പേടിയുണ്ടെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. തന്റെ കയ്യിൽ മാത്രം അറുപതിലധികം പ്രാണിക്കടിയേറ്റ പാടുകളുണ്ടെന്നും നാളെ പോയില്ലെങ്കിൽ എത്ര നേരം പിടിച്ചുനിൽക്കാനാകുമെന്ന് അറിയില്ലെന്നും ജിമ്മി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

പ്ലാസ്റ്റിക് ഉരുക്കി തുഴയുണ്ടാക്കാനുള്ള ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടു. വെള്ളം നന്നായി തിളച്ചിരുന്നതിനാൽ പ്ലാസ്റ്റിക്കും ഉരുകേണ്ടതായിരുന്നു എന്നാണ് ഒരാൾ കരുതിയത്. അതിനാലാണ് ആളുകൾ തങ്ങളെക്കാൾ മാർക്ക് റോബറിന്റെ വീഡിയോ കാണുന്നതെന്നും, ഇവിടെ നിങ്ങൾ വന്നത് കുറച്ച് മണ്ടന്മാർ ദ്വീപിൽ സർവൈവ് ചെയ്യുന്നത് കാണാനാണെന്നും അവർ സ്വയം കളിയാക്കുന്നു.

പകരം മറ്റ് പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. ഹേസ് ഒരു സ്കെഗ് ഉണ്ടാക്കി. ഇതുണ്ടെങ്കിൽ ബോട്ടിന് നേരെ പോകാൻ പറ്റുമെന്നാണ് ഹേസിന്റെ വിശദീകരണം. ചാൻഡ്ലർ തുഴകൾക്കായി പുതിയൊരു രീതി പരീക്ഷിച്ചു. ഒരു വസ്തു വശത്തേക്ക് തിരിച്ച് മുളയിൽ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ആ പ്രോട്ടോടൈപ്പ് കണ്ടാൽ തുഴയെന്നല്ല, ഒരു കൊടി പോലെയാണ് തോന്നുകയെന്ന് അവർ തന്നെ പറയുന്നു. ഇതുപോലെ നാലെണ്ണം ഉണ്ടാക്കാനായിരുന്നു പ്ലാൻ. പായയായി ഹേസ് തിരഞ്ഞെടുത്തത് "പഴയ പോളിനേഷ്യൻ സ്റ്റൈലിലുള്ള ക്രാബ് സെയിൽ" ആണ്. മാസ്തിൽ പായ കെട്ടിയ ശേഷം ഹിഞ്ച് ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ദ്വാരം ഇട്ടു. ഇത് ശരിയായില്ലെങ്കിൽ പായ മുഴുവൻ പൊളിഞ്ഞുവീഴുമെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു.

ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഓരോരുത്തരും ഓരോ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്തെന്നും "എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം പോലെ" പണി നടന്നെന്നും ജിമ്മി വിവരിക്കുന്നു.

അമാവാസിയും സമയപരിധിയും

അവസാന പണി അന്നുതന്നെ തീർക്കണമായിരുന്നു. കാരണം, അമാവാസി ആയതിനാൽ വേലിയേറ്റം അതിന്റെ പരമാവധിയിലാണ്. വേലിയേറ്റം കഴിഞ്ഞ് വെള്ളം ഇറങ്ങുന്ന സമയത്ത് യാത്ര തുടങ്ങിയാൽ ആ ഒഴുക്ക് അവരെ നേരെ ദ്വീപിൽ എത്തിക്കുമെന്നാണ് അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ. വേലിയേറ്റം മാറാൻ പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂറിൽ താഴെ മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോഴും അവർ പണി തുടർന്നു.

പായ ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ അതിൽ കാറ്റ് തട്ടുന്നത് അവർ കണ്ടു. കാറ്റിന്റെ ദിശ അനുകൂലമല്ലെങ്കിൽ ഒരു കയർ വലിച്ചാൽ പായ താഴ്ത്താമെന്ന് ഹേസ് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. ഇരുട്ടാൻ ഒന്നര മണിക്കൂർ മാത്രം ബാക്കിയുള്ളപ്പോൾ ബാക്കി പണികൾ തീർക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. അർദ്ധരാത്രി വരെ അവർ പണിയെടുത്തു. താൻ ഉണ്ടാക്കുന്നത് റഡർ ആണോ എന്ന് തനിക്ക് തന്നെ ഉറപ്പില്ലെന്ന് ചാൻഡ്ലർ പറയുന്നു. ആരുടെയും ബ്രെയിൻ ശരിക്ക് വർക്ക് ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് മറ്റൊരാളും പറയുന്നു. ഒടുവിൽ പണി പൂർത്തിയായി. ഒരുമിച്ച് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു.

യാത്ര തുടങ്ങുന്നു

ആ രാത്രി ദ്വീപ് വിട്ടുപോകാനും കുടുംബത്തെ കാണാനും മാത്രമായിരുന്നു തന്റെ ആഗ്രഹമെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. പക്ഷേ അതിനുള്ള ഏക വഴി ഈ താൽക്കാലിക പായ്ക്കപ്പലിൽ അപകടം നിറഞ്ഞ കടൽ കടക്കുക എന്നതാണ്. പ്രകൃതിയുടെ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ തങ്ങൾക്കുള്ളത് സ്വയം പണിത ബോട്ടും തങ്ങളും മാത്രമാണെന്നും ജിമ്മി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

യാത്രയ്ക്ക് മുമ്പ് അവർ ഒരു പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. "ടയേർഡ് ആകുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും?" എന്ന ചോദ്യത്തിന് "തുഴഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും" എന്നായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും മറുപടി. തുടക്കത്തിൽ ഒഴുക്ക് അവരെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി, അത് അനുകൂലമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇത് അധികനേരം നീളില്ലെന്ന് ഹേസ് വിശദീകരിക്കുന്നു. കുറച്ച് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവർ ഒരു ചാനലിൽ പ്രവേശിക്കും. അവിടെ ഒഴുക്ക് അവരെ വശങ്ങളിലേക്ക്, അതായത് നേരിട്ട് പുറംകടലിലേക്ക്, കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കും. അതിനാൽ അതിനുമുമ്പ് ദ്വീപിനോട് പരമാവധി അടുക്കണം.

പായ തുറന്നതോടെ കാറ്റ് കിട്ടി. മണിക്കൂറിൽ ഒരു മൈൽ വേഗതയിലാണ് നീങ്ങുന്നതെന്നും അത്രയെങ്കിലും വേഗതയുണ്ടെങ്കിൽ എത്താമെന്നുമായിരുന്നു ഹേസിന്റെ കണക്ക്. പക്ഷേ അഞ്ച് മൈലിലധികം ബാക്കിയുള്ളതിനാൽ ലക്ഷ്യദ്വീപ് കാണാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇരുപത് മിനിറ്റായപ്പോഴേക്കും പലരും ക്ഷീണിച്ചു. കാറ്റിനെതിരെയാണ് പോകുന്നതെന്നതും പ്രയാസം കൂട്ടി. ചാനലിൽ എത്തുന്നതിന് മുമ്പേ തങ്ങൾ തളരുമെന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നുവെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു.

റൊട്ടേഷനും ആദ്യ തകരാറുകളും

ഈ തുഴയൽ രീതി ശരിയല്ലെന്ന് കണ്ട് ഹേസ് 15 മിനിറ്റ് ഇടവിട്ടുള്ള റൊട്ടേഷൻ ഏർപ്പെടുത്തി. വലതുവശത്ത് മൂന്നുപേർ ഇരുന്നു, ഒരാൾക്ക് മാറിമാറി വിശ്രമം നൽകി. ഏകദേശം 45 മിനിറ്റായപ്പോൾ 20 ശതമാനം ദൂരം പിന്നിട്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് അവർ കണക്കാക്കി.

പക്ഷേ ചാനലിനോട് അടുത്തതോടെ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകാൻ തുടങ്ങി. ഒരാളുടെ തുഴ ഒടിഞ്ഞു. ബോട്ടിന്റെ ഒരു ഭാഗം വെള്ളത്തിൽ വീണുപോയി. ഹേസ് പോലും വീണു. ദിശ തെറ്റി ബോട്ട് വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞതോടെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ആഞ്ഞുതുഴഞ്ഞ് ബോട്ട് വീണ്ടും ശരിയായ ദിശയിലാക്കി. അതോടെ "തുടക്കം കുറച്ച് പാടായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ റെഡിയായി വരുന്നു" എന്ന ആത്മവിശ്വാസം തിരിച്ചുവന്നു.

രണ്ട് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പുറപ്പെട്ട ബീച്ച് കാണാതായി. എല്ലാവരും വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ആറ് ദിവസം തുടർച്ചയായി 12 മണിക്കൂർ വീതം പണിയെടുത്താണ് ബോട്ടുണ്ടാക്കിയതെന്നും ആ ക്ഷീണം എല്ലാവർക്കുമുണ്ടെന്നും അവർ പറയുന്നു. ഡീഹൈഡ്രേഷനും തോൾവേദനയും കഠിനമായ വെയിലും അവരെ തളർത്തി. ചാൻഡ്ലറിന് വയ്യാതായി. ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ എത്തുമോ എന്ന് ഒരുറപ്പുമില്ലെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു.

ചാനലിൽ കുടുങ്ങുന്നു

ഒടുവിൽ അവർ ചാനലിലെത്തി. വലിയ തിരകളും ശക്തമായ ഒഴുക്കും കാറ്റുമായിരുന്നു അവിടെ. ഇടയ്ക്ക് തുഴച്ചിൽ നിർത്താൻ ഡാരിയസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അഞ്ച് സെക്കൻഡ് നിർത്തിയാൽ ബോട്ട് കാറ്റിന് നേരെ തിരിഞ്ഞുപോകുമെന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഹേസിന്റെ ശക്തിയാണ് ബോട്ട് തെക്കോട്ട് ഒലിച്ചുപോകാതെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നതെന്ന് മറ്റൊരാൾ പറയുന്നു.

മണിക്കൂറുകളോളം ആ കറന്റ് അവരെ ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും വലിക്കുകയും വട്ടത്തിൽ കറക്കുകയും ചെയ്തു. ഒട്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നില്ലെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തിരിച്ചുപോകാൻ കഴിയാത്തത്ര ദൂരത്തായിരുന്നു അവർ, മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിൽ അധികം പ്രതീക്ഷയുമില്ലായിരുന്നുവെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. ആറ് മണിക്കൂറായപ്പോൾ ജിമ്മിക്ക് കടൽച്ചൊരുക്ക് പിടിച്ചു, ചാൻഡ്ലർ തളർന്നു. അതോടെ ദൗത്യം ഹേസിന്റെയും നോളന്റെയും ഡാരിയസിന്റെയും കൈകളിലായി.

ദ്വീപിലേക്ക് 5.6 കിലോമീറ്ററായിരുന്നു അപ്പോഴത്തെ ദൂരം. ദ്വീപിൽനിന്നുള്ള കാറ്റ് കൃത്യമായി കിട്ടിയാൽ ഒഴുക്കിനും കാറ്റിനുമൊപ്പം സുഖമായി പോകാമെന്ന് ഹേസ് പറയുന്നു. പക്ഷേ തുടക്കത്തിൽ ഒരുപാട് ദൂരം വഴിതെറ്റിയതിനാൽ ആ ഒഴുക്കിലേക്ക് എത്താൻ പണിപ്പെട്ട് കയറേണ്ടിവന്നു. ഏഴ് മണിക്കൂറായപ്പോൾ ബോട്ട് ഒരേ സ്ഥലത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തുഴച്ചിൽ നിർത്തുമ്പോൾ പിന്നോട്ട് പോകുകയാണെന്നും പസഫിക്കിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുകയാണെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കി. ഫ്ലെയർ എടുക്കാൻ സമയമായെന്ന് ഒരാൾ നിർദേശിച്ചു. ഏഴ് മണിക്കൂറും മിക്കവാറും നിർത്താതെ തുഴഞ്ഞ ഒരാൾ ഇനി തനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. ദ്വീപ് കൺമുന്നിലുണ്ട്, പക്ഷേ ഒരുപാട് ദൂരത്താണ്. അതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ വിഷമമെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു.

പ്രകൃതി വഴിമാറുന്നു

യാത്രയ്ക്ക് മുമ്പെടുത്ത പ്രതിജ്ഞയും രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പമുള്ള ഈ യാത്രയെക്കുറിച്ച് താൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും ജിമ്മി ഓർത്തു. കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ച "അടിപൊളിയായിരുന്നു" എന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. പ്രതീക്ഷ തിരികെ വന്ന ആ സമയത്ത്, ഒരു അത്ഭുതം പോലെ പ്രകൃതി അവരെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. ഒന്നും ചെയ്യാതെ തന്നെ ബോട്ട് ദ്വീപിലേക്ക് തിരിയുന്നുണ്ടെന്ന് ഹേസ് ശ്രദ്ധിച്ചു. വേലിയേറ്റം വരുന്നുണ്ടെന്നും അത് കരയിലേക്ക് വലിക്കുകയാണെന്നും ഹേസ് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും, അറിയാതെ തന്നെ, അവർ ചാനലിൽനിന്ന് പുറത്തുകടന്നിരുന്നു.

ദൂരം 4.6 കിലോമീറ്ററായി. വീണ്ടും ശ്രമിക്കാമെന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചു. "ഞാൻ നിർത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം, പക്ഷേ ശരിക്കും നിർത്തുന്നതുവരെ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല" എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. എട്ട് മണിക്കൂറിലധികം തുഴഞ്ഞ്, വെയിലേറ്റ് പൊള്ളി, വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് തളർന്നിട്ടും അവർ തുടർന്നു. ദൂരം 4 കിലോമീറ്ററായി, പിന്നെ 2.7 ആയി, 1.6 ആയി. ഡാരിയസിന്റെ ഫോണിലെ ദൂരം 1.4, 1.3, 1.2, 1 എന്നിങ്ങനെ കുറയുന്നത് അവർ ആവേശത്തോടെ എണ്ണി. "കര എത്തി" എന്ന് അവർ ആർപ്പുവിളിച്ചു.

അവസാന വേലിയേറ്റവും പരാജയവും

ആവേശത്തിൽ അവർ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു: അവസാനത്തെ ഒരു വേലിയേറ്റം കൂടി തൊട്ടുമുന്നിൽ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന് ഇനി 20 മിനിറ്റ് മാത്രം. "കാറ്റും കറന്റും ശരിയല്ലെങ്കിൽ ഒരു മോട്ടോർ തന്നാൽ പോലും എത്തില്ല" എന്ന ഹേസിന്റെ നേരത്തെയുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് വീഡിയോ ഇവിടെ വീണ്ടും കാണിക്കുന്നു. ദ്വീപിൽനിന്ന് ഏകദേശം അര കിലോമീറ്റർ അകലെയാണെന്നും ഒഴുക്കിൽപ്പെട്ടാൽ ദ്വീപ് നഷ്ടമാകുമെന്നും വീഡിയോ തന്നെ വെറുതെയാകുമെന്നും ജിമ്മി പറഞ്ഞു. പതിനൊന്ന് മണിക്കൂറായി അവർ ബോട്ടിലായിരുന്നു. അവസാന 15 മിനിറ്റ്, പിന്നെ 10 മിനിറ്റ് എന്ന് എണ്ണി "ടീം വർക്ക്" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ ആഞ്ഞുതുഴഞ്ഞു.

ലക്ഷ്യത്തിന്റെ 95 ശതമാനം അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് എല്ലാം കൈവിട്ടുപോയത്. കാറ്റ് എതിരെ തിരിഞ്ഞ് വശത്തുനിന്ന് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പായ താഴ്ത്തണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമുണ്ടായി. പായ കാരണം ബോട്ട് തെക്കോട്ട് പോകുന്നുവെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. പായയില്ലാതെ കാറ്റിനെ മറികടക്കാനാവില്ലെന്ന് മറ്റൊരാൾ വാദിച്ചു. അവസാന മിനിറ്റുകൾ എണ്ണിക്കൊണ്ട് അവർ വലതുവശത്ത് ആഞ്ഞുതുഴഞ്ഞു. ഒരാൾ കൈകൊണ്ടുവരെ തുഴഞ്ഞു. വലിയൊരു തിരയും വന്നു. പക്ഷേ നേരത്തെ പിന്നിൽനിന്ന് തള്ളിയിരുന്ന ഒഴുക്ക് ഇപ്പോൾ എതിരായെന്നും അവർക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും ജിമ്മി പറയുന്നു.

അപ്പോൾ ദ്വീപിൽനിന്ന് 800 മീറ്റർ അകലെയായിരുന്നു അവർ. "വേണമെങ്കിൽ നീന്തിക്കയറാമായിരുന്നു" എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ബോട്ട് ദ്വീപിൽനിന്ന് അകന്നുപോവുകയായിരുന്നു. ആഗ്രഹിച്ചത് കയ്യിൽനിന്ന് വഴുതിപ്പോകുന്നത് നോക്കിനിൽക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂവെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. 12 മണിക്കൂർ ഈ തട്ടിക്കൂട്ട് ബോട്ടിൽ തുഴഞ്ഞും പായ കെട്ടിയും ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒരു 20 മിനിറ്റ് മുമ്പേ എത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ദ്വീപിലുണ്ടാകുമായിരുന്നു എന്ന് അവർ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. "കുറച്ചുകൂടി നന്നായി ചെയ്യണമായിരുന്നു" എന്ന് ഒരാൾ സമ്മതിച്ചു. ഒടുവിൽ അവർ ഫ്ലെയർ ഷൂട്ട് ചെയ്തു.

ജിമ്മിയുടെ സമാപനം

ചാനലിൽ താൻ ഇതുവരെ ചെയ്തതിൽ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ചലഞ്ച് ഇതായിരുന്നുവെന്ന് ജിമ്മി പറയുന്നു. ഇത്രയും അടുത്തെത്തിയിട്ടും അവസാന നിമിഷം വേലിയേറ്റം മാത്രം കാരണം ലക്ഷ്യം കൈവിട്ടുപോയതാണ് ഏറ്റവും വലിയ സങ്കടമെന്നും ജിമ്മി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. തോൽക്കുന്നത് തനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലെന്നും പ്രേക്ഷകരെ നിരാശപ്പെടുത്തിയതിൽ വിഷമമുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ ജിമ്മി ഒരു വാക്കും നൽകി: അടുത്ത ചലഞ്ച് വീഡിയോയിൽ താൻ തോൽക്കില്ല. തുടർന്ന് ജിമ്മി ഹെലികോപ്റ്ററിൽ കയറി മടങ്ങി. ദ്വീപിൽ എത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാകാതെയാണ് വീഡിയോ അവസാനിക്കുന്നത്.