ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਕੂੜੇ ਤੋਂ ਕਿਸ਼ਤੀ: ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ 12 ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਫ਼ਰ
MrBeast ミスタービーストਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਜਿੰਮੀ, ਚੈਂਡਲਰ, ਨੋਲਨ, ਹੇਜ਼ ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਇੱਕ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹਨ। ਚੁਣੌਤੀ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਆਪ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾ ਕੇ ਮੀਲਾਂ ਦੂਰ ਦੂਜੇ ਟਾਪੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ। ਜਿੰਮੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਵਾਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ: ਜੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਫਸ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਕੀ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਸਕਾਂਗੇ? ਮੁਸ਼ਕਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਟੀਮ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਾ ਚਲਾਈ ਸੀ ਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਵੀਡੀਓ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ: ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਅਸੰਭਵ ਜਿਹਾ ਨਕਸ਼ਾ
ਟੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ 3ਡੀ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨੋਲਨ ਅਤੇ ਚੈਂਡਲਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ "ਨਹੀਂ" ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਹੇਜ਼ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ" ਅਜਿਹੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇਹੀ ਵੰਡ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ: ਬਾਕੀ ਟੀਮ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਦਿਸ਼ਾ ਹੇਜ਼ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲਾ ਕੰਮ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਹੀਂ, ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸੀ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਕੈਂਪ ਬਣਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ "ਟਾਪੂ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਦੇਵੇ"। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੇਟ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਚਾਅ ਲਈ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਸੀ। ਪਾਣੀ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸੇ ਨੂੰ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਨ ਤੱਕ ਚਲਾਉਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ, "ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਕੁਝ ਯੂਟਿਊਬਰ ਹਾਂ"। ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਰਗਾ ਕੈਂਪ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ ਗੰਢਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝਣਾ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ-ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਕੈਂਪ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਕੀ ਬਣੇਗਾ। ਸੂਰਜ ਛਿਪਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਬਾਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣੀ।
ਹੇਜ਼ ਦਾ ਛੋਟਾ ਨਮੂਨਾ ਅਤੇ ਅਸਲ ਪੈਮਾਨੇ ਦਾ ਹਿਸਾਬ
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ, ਜਦੋਂ ਬਾਕੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਸਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਸਨ, ਹੇਜ਼ ਇਕੱਲੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਨਮੂਨੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਢਾਂਚਾ ਸਮਝਾਇਆ: ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਢਾਂਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਾਸ ਬੀਮ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਸਤੂਲ। ਪਾਲ ਲਈ ਨੋਲਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਖਣ 'ਤੇ ਨਮੂਨਾ ਤੈਰ ਗਿਆ।
ਪਰ ਇਸ ਸਫਲਤਾ ਨੇ ਕੰਮ ਦਾ ਅਸਲ ਆਕਾਰ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਅਸਲ ਕਿਸ਼ਤੀ ਇਸ ਨਮੂਨੇ ਤੋਂ 30–40 ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਹਜ਼ਾਰ ਪੌਂਡ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਟਾਪੂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ। ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ ਬਾਂਸ ਮੰਨੀ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੈਰਦਾ ਹੈ। ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਬਾਂਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੇਜ਼ ਨੇ "ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਮੀਟਿੰਗ" ਬੁਲਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਚੇਤ ਕੀਤਾ: ਫ਼ਰ-ਡੀ-ਲਾਂਸ ਸੱਪ, ਪੀਲਾ ਆਈਲੈਸ਼ ਵਾਈਪਰ ਅਤੇ ਵਾਂਡਰਿੰਗ ਬਨਾਨਾ ਸਪਾਈਡਰ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਮੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀੜੀਆਂ ਵੜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਛੱਤੇ ਵਰਗੇ ਪਲਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਇਹ ਕਹਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇੱਥੇ "ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਤੁਲੀ ਹੋਈ ਹੈ"।
ਕਿਨਾਰੇ ਦਾ ਕੂੜਾ: ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਸਮੱਗਰੀ
ਬਾਂਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੋਜ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਰੁੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ ਕੂੜਾ ਸੀ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਵੱਡੇ ਜਹਾਜ਼ ਇੱਥੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਚਰਾ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇਜ਼ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਡੱਬਾ "ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ" ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਡੱਬੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਤੈਰਦਾ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਟੀਮ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਤੱਟ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਕਲ ਵੀ ਰਹੇ ਹਨ।
ਖੋਜ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਡਰੰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟਿਆ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਇੱਕ ਡਰੰਮ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਖਣ 'ਤੇ ਤੈਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ ਨੀਲਾ ਡਰੰਮ ਵੀ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਿਹਨਤ ਸਫ਼ਲ ਹੋ ਗਈ।
ਫਿਰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਹਨ, ਜਵਾਬ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੋਲਨ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮੱਕੜੀ ਦੇਖ ਕੇ ਉੱਠ ਪਏ; ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਵਾਲੀ" ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰ੍ਹੇ ਸੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਨੀਂਦ ਆਵੇਗੀ।
ਤੀਜਾ ਦਿਨ: ਛਾਂ, ਤੀਜਾ ਡਰੰਮ ਅਤੇ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਦੀ ਭਰਤੀ
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ: ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ, ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਸਾਰੀ ਹੋ ਸਕੇ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਟਾਪੂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਿਆਂ ਚੈਂਡਲਰ ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਡਰੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਤੈਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਗਈ। ਹੁਣ ਬਾਂਸ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਵੀ ਕਾਫ਼ੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਥਕਾਵਟ ਨੇ ਟੀਮ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਵੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਚੈਂਡਲਰ ਨੇ ਕੈਮਰਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਡੈਰੀਅਸ ਨੂੰ ਉਸਾਰੀ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੈਂਡਲਰ ਨੂੰ "ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡੈਰੀਅਸ ਦੇ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਬੇੜਾ ਸ਼ਕਲ ਲੈਣ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਦੱਸਿਆ: ਜੇ ਲਹਿਰ ਵੱਜਣ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਗੰਢ ਢਿੱਲੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡੁੱਬ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬਾਂਸ ਦਾ ਫਰਸ਼ ਵਿਛਣ 'ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀ।
ਹੇਜ਼ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ: ਜਵਾਰਭਾਟੇ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਾ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਹੇਜ਼ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਚਾਰ ਸਮਝਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਉਤਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਭਾਟੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਹੇਜ਼ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਸੀਮਾ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਦੱਸੀ: ਜੇ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਉਲਟ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੋਟਰ ਵੀ ਦੇ ਦਿਓ", ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਣਗੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਸ਼ਬਦ-ਬ-ਸ਼ਬਦ ਸੱਚ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹੇਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਪੈ ਰਹੇ ਭਾਰ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆਸ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇ ਨਵੇਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਯਾਦ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਜੋ ਕੇ ਰੱਖਣਗੇ। ਗੰਢਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਗ਼ਲਤ ਗੰਢ ਸਾਰਾ ਢਾਂਚਾ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੰਢਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣਗੇ ਅਤੇ ਪਰਖਣਗੇ।
ਦਿਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਵੀ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਸੀ: ਡੈੱਕ ਬੰਨ੍ਹਣਾ, ਚੱਪੂਆਂ ਲਈ ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਤੈਰਨ ਦੀ ਪਰਖ। ਬਾਦਬਾਨ ਉਦੋਂ ਹੀ ਬਣੇਗਾ ਜਦੋਂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਤੈਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਚੌਥਾ ਡਰੰਮ: ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਖੋਜ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਕਿ ਤਿੰਨ ਡਰੰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਤੀ ਸੰਤੁਲਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਰਾ ਟੇਢਾ ਰਹੇਗਾ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੱਸ ਕਬਾੜ ਹੀ ਫਰੋਲਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹੀ ਕਬਾੜ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਤਾਪਮਾਨ 100 ਡਿਗਰੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਬੀਚ ਛਾਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨੀਲਾ ਡਰੰਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਡਰੰਮ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮੀਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਆਉਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਟੀਮ ਦੀ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਗਲਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ: ਉਹ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ ਗਏ ਸਨ। ਨੋਲਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਂਗਲਾਂ ਸੌਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਡੈਰੀਅਸ ਡਰੰਮ ਅਤੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਤਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਇਸ ਪਲ ਨੂੰ ਉਹ ਮੋੜ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਟੀਮ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਮਿਲੀ ਇੱਕ ਧਾਤ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਹੇਠਾਂ ਅੱਗ ਬਾਲ ਕੇ ਟੀਮ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉਬਾਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚੱਪੂ ਢਾਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਤੈਰਨ ਦੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ
ਪਾਣੀ ਦਾ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭੰਡਾਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਦੇਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਚਾਰੇ ਡਰੰਮ ਇੱਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਜੜੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕੋ ਕਿਸਮ ਦੀ ਗੰਢ ਨਾਲ 17 ਕ੍ਰਾਸ ਬੀਮ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਹੇਜ਼ ਨੇ ਦੋ ਰਾਹ ਰੱਖੇ: ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਦੁਆ ਕਰੋ ਕਿ ਯਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇਹ ਨਾ ਖਿੱਲਰੇ, ਜਾਂ ਹੁਣੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਕੇ ਵੇਖੋ। ਟੀਮ ਨੇ ਪਰਖਣ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਬੇੜਾ ਤੈਰ ਗਿਆ। ਹੇਜ਼ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿਸਤਰੀ ਨਹੀਂ, ਬੱਸ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਬਹੁਤ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੂਰੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੈਨਲ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ: ਚੈਨਲ 'ਤੇ ਅਕਸਰ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੈੱਟ, ਸੈਂਕੜੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਵਰਗੇ ਇਨਾਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚਾਰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿਉਂ ਰੁਕ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਜਾਨ ਲਾਈ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਪਰਸੋਂ ਲਹਿਰਾਂ ਸਹੀ ਹੋਣ ਤਾਂ ਰਵਾਨਗੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ "ਬੇੜਾ ਹੈ, ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਹੀਂ", ਯਾਨੀ ਹਵਾ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਅਜੇ ਬਣਨੀ ਸੀ।
ਪੰਜਵਾਂ ਦਿਨ: ਅਸਫਲ ਪਲਾਸਟਿਕ, ਕਰੈਬ ਸੇਲ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਕੰਮ
ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਦਾ ਟੀਚਾ ਪਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਾਣੀ ਮੁੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੋਲਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਕੱਟਿਆ ਹੈ। ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨਾ ਨਿਕਲੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸਹਿ ਸਕਣਗੇ।
ਪਲਾਸਟਿਕ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਾਣੀ ਉੱਬਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਟੀਮ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਸੀ ਕਿ ਪਲਾਸਟਿਕ ਵੀ ਪਿਘਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਿਆਂ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸੇ ਲਈ ਦਰਸ਼ਕ ਮਾਰਕ ਰੋਬਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਉਹ "ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ" ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਏ ਹਨ।
ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਹੱਲ ਲੱਭੇ ਗਏ। ਹੇਜ਼ ਨੇ ਸਕੈੱਗ ਸਮਝਾਇਆ: ਇਹ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਚੱਲਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਨਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੇ। ਜਿੰਮੀ ਅਤੇ ਚੈਂਡਲਰ ਨੇ ਬਾਂਸ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਚੱਪੂ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ "ਚੱਪੂ ਘੱਟ, ਝੰਡਾ ਵੱਧ" ਲੱਗਦਾ ਸੀ; ਕੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਯੋਜਨਾ ਚਾਰ ਅਜਿਹੇ ਚੱਪੂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਨਮੂਨਾ ਪਰਖਦਿਆਂ ਹੀ ਮੋਢੇ ਥੱਕ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਹੇਜ਼ ਨੇ ਪਤਲੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਸ ਨਾਲ "ਕਰੈਬ ਸੇਲ" ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨਾਂ ਵਾਲੀ ਕਿਸਮ ਦੱਸਿਆ। ਪਾਲ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਲਈ ਛੇਕ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਕਦਮ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਪਾਲ ਟੁੱਟ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਟੀਮ "ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਚੱਲਦੀ ਮਸ਼ੀਨ" ਬਣ ਗਈ।
ਸਮੇਂ ਦਾ ਦਬਾਅ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਸੀ। ਮੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਜਵਾਰ-ਭਾਟਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੇਜ਼ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਸੀ ਕਿ ਭਾਟੇ ਵੇਲੇ ਨਿਕਲਣ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਟਾਪੂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਵੇਗਾ। ਬਦਲਾਅ ਵਿੱਚ 12 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਬਚੇ ਸਨ। ਪਾਲ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਹਵਾ ਫੜਦਾ ਦਿਖਿਆ, ਅਤੇ ਹੇਜ਼ ਨੇ ਰੱਸੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦਿਖਾਇਆ। ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡੇਢ ਘੰਟਾ ਬਚਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕੰਮ ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ। ਥਕਾਵਟ ਇੰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਚੈਂਡਲਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਉਹ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਇਦ ਪਤਵਾਰ।
ਰਵਾਨਗੀ: ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਲੈਅ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀਆਂ ਟੁੱਟ-ਭੱਜਾਂ
ਯਾਤਰਾ ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਤ ਭਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਘਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਹੀ ਖ਼ਿਆਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਇਹ "ਕੱਚੀ-ਪੱਕੀ ਕਿਸ਼ਤੀ" ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਹੱਡ-ਭੰਨਵੀਂ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ। ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਨਾਅਰੇ ਵਾਂਗ ਦੁਹਰਾਇਆ: ਥੱਕ ਜਾਓ ਤਾਂ ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ, ਹੋਰ ਥੱਕ ਜਾਓ ਤਾਂ ਵੀ ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ, ਅਤੇ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰੇ ਤਾਂ ਵੀ ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ।
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਹਾਅ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਹੇਜ਼ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣਗੇ ਜਿੱਥੇ ਵਹਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਸਿੱਧਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਬਾਦਬਾਨ ਖੋਲ੍ਹਣ 'ਤੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਇੱਕ ਮੀਲ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਹੋ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੰਜ਼ਿਲ ਅਜੇ ਪੰਜ ਮੀਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਦਿਖਾਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
20 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਮਤਲੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਜੇ ਸਾਰੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਤਾਂ ਚੈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਸਿੱਧਾ ਹਵਾ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੇਜ਼ ਨੇ 15-15 ਮਿੰਟ ਦੀਆਂ ਵਾਰੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਜਣਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕੇ। ਲਗਭਗ 45 ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ 20 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸਫ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਚੈਨਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿਗੜਨ ਲੱਗੇ। ਨੋਲਨ ਦਾ ਚੱਪੂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਹੇਜ਼ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ। ਕਿਸ਼ਤੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮੁੜਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੰਮੇ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੱਪੂਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਹੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਆਸਾਨ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਬੱਸ ਮਿਹਨਤ ਬਹੁਤ ਲੱਗਣੀ ਸੀ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਕਿ "ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ" ਕਹਿਣਾ ਵੀ ਘੱਟ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਸ਼ਤੀ ਛੇ ਦਿਨ, ਰੋਜ਼ 12 ਘੰਟੇ ਲਾ ਕੇ ਬਣੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੋਢਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰੇ ਆਉਣ ਲੱਗੇ।
ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਫਸਣਾ: ਜਦੋਂ ਚੱਪੂ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਸੀ
ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਹੀ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਹੇਜ਼ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਥੇ ਵਹਾਅ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚੱਪੂਆਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਡੈਰੀਅਸ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟ ਰੁਕਣ ਨਾਲ ਵੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਮੁੜ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵੱਲ ਘੁੰਮ ਜਾਵੇਗੀ, ਜੋ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਲਹਿਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਖੱਬੇ, ਕਦੇ ਸੱਜੇ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਘੁਮਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਫਿਰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇ; ਉਹ ਮੰਝਧਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਸਨ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਵਾਪਸ ਮੁੜਨ ਲਈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਛੇ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਚੈਂਡਲਰ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ। ਮਿਸ਼ਨ ਹੁਣ ਹੇਜ਼, ਨੋਲਨ ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੇਜ਼ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਬਾਦਬਾਨ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਟਾਪੂ 3.5 ਮੀਲ ਦੂਰ ਸੀ। ਹੇਜ਼ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹਵਾ ਦੀ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣ ਤਾਂ ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ ਕਿ "ਥੱਲੇ ਉੱਤਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨਾ" ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੱਤ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਚੱਪੂ ਰੋਕਦਿਆਂ ਹੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਫਲੇਅਰ ਚਲਾ ਕੇ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲਗਭਗ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਸੱਤ ਘੰਟੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਟਾਪੂ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਕਿੰਨਾ ਨੇੜੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ"।
ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਨਿਢਾਲ ਪਏ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆਈ, ਕਿ ਚਾਰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਛੱਡੇ ਜਾ ਕੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਕੀਤਾ।
ਜਵਾਰ ਦਾ ਮੋੜ: ਮੀਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘਟਣੀ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਮੀਦ ਮੁੜ ਜਾਗੀ, ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ "ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰ ਵਾਂਗ" ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇਜ਼ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕੀਤਿਆਂ ਹੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਟਾਪੂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਵਾਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਸਨ।
ਡੈਰੀਅਸ ਦੇ ਯੰਤਰ 'ਤੇ ਦੂਰੀ 2.9 ਮੀਲ ਸੀ। ਟੀਮ ਨੇ ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆ। ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਖਣ ਕਿ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ। ਅੱਠ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਾਅਦ, ਧੁੱਪ ਨਾਲ ਸੜੇ ਅਤੇ ਭੁੱਖੇ-ਪਿਆਸੇ, ਉਹ 2.5 ਮੀਲ, ਫਿਰ 1.7, ਫਿਰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮੀਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਦੂਰੀ ਘਟਦੀ ਗਈ, 0.9, 0.8, 0.7, 0.6, ਅਤੇ "ਜ਼ਮੀਨ ਦਿਸ ਪਈ" ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਆਖ਼ਰੀ ਪੰਜ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਹਾਰ
ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਜੋਸ਼ ਹਾਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਗੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਹੇਜ਼ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਦਲਾਅ ਵਿੱਚ 20 ਮਿੰਟ ਬਚੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੁਹਰਾਈ: ਗ਼ਲਤ ਹਵਾ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਟਰ ਵੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ। ਉਹ ਲਗਭਗ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸਨ, ਪਰ ਜੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਤਾਂ ਟਾਪੂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ "ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ"। ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੱਜੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। 11 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਆਖ਼ਰੀ 15, ਫਿਰ 10 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ, ਜਦੋਂ 95 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, "ਸਭ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਹੋ ਗਿਆ"। ਹਵਾ ਪੂਰੀ ਉਲਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀ। ਬਾਦਬਾਨ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਹੋਈ: ਇੱਕ ਰਾਇ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੱਖਣ ਧੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਵਾ ਨੂੰ ਮਾਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਹਵਾ ਆ ਕਿੱਧਰੋਂ ਰਹੀ ਹੈ। ਬਾਦਬਾਨ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਗਏ। ਆਖ਼ਰੀ ਮਿੰਟਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਛੱਲ ਵੀ ਆਈ।
ਜਵਾਰਭਾਟਾ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਧੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਉਲਟ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਦੂਰੀ ਮੁੜ "ਸਾਢੇ ਚਾਰ" ਹੋ ਗਈ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਤੈਰ ਕੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ, ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਰੋ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਲਗਭਗ 12 ਘੰਟੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ 20 ਮਿੰਟ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨਤੀਜਾ: ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ
ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੈਨਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਰਹਿ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਪੰਜ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਜਵਾਰਭਾਟਾ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ। ਫਿਰ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਚੈਲੇਂਜ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਫੇਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ। ਉਹ ਟੀਚਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਟੀਮ ਲਗਭਗ ਇੱਕ-ਤਿਹਾਈ ਮੀਲ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰਹਿ ਗਈ, ਅਧੂਰਾ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਫਸ ਗਏ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੀਲਾਂ ਤੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੂਜੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਦੇਖਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਲੋ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਚਲੋ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਕੀ ਲੱਭਣਾ ਹੈ? ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ। ਰੁਕੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਚਲਾਈ ਹੈ? ਨਹੀਂ। ਨਹੀਂ।
ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕੈਂਪ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪਸੀਨਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ 'ਚ ਇਹ ਕੈਂਪ ਲਈ ਵਧੀਆ ਜਗ੍ਹਾ ਰਹੇਗੀ। ਹਾਂ, ਚਲੋ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ 3ਡੀ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਇਹੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਾ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਫਸੇ ਰਹਾਂਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਤੂੰ ਸੱਚੀਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਇੱਥੋਂ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਟਾਪੂ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਫਸ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਅਸੀਂ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਪਾਉਂਦੇ? ਹਾਂ, ਹਰ ਨੌਜਵਾਨ ਇਹੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਕੇ ਫਸੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਈਏ, ਕਿਲ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਰੇਟ ਖਾਲੀ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਚਣ ਲਈ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਾਮਾਨ ਹੈ।
ਇਹ ਪਾਣੀ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਨ ਤੱਕ ਚਲਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਸ ਕੰਮ 'ਚ ਸਾਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਕੁਝ ਯੂਟਿਊਬਰ ਹਾਂ ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚੈਂਡਲਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਤਰਕੀਬ ਹੈ। ਠੀਕ ਹੈ, ਚਲੋ। ਠੀਕ ਹੈ।
ਘੰਟਾ ਦਸ। ਠੀਕ ਹੈ, ਚੈਂਡਲਰ, ਗੰਢ ਦਾ ਕੀ ਬਣਿਆ? ਮਾਰ ਨਾ ਦੇਣਾ ਮੈਨੂੰ। ਠੀਕ ਹੈ, ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਥੱਲੇ ਉਤਾਰੋ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਿਵੇਂ ਉਤਾਰਾਂ? ਥੱਲੇ ਨੂੰ ਬੈਠ।
ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਤਾਂ ਕੈਂਪ ਵੀ ਔਖਾ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸੋਚੋ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਸਾਡਾ ਕੀ ਬਣੇਗਾ। ਹਾਂ। ਓਏ ਹੋਏ। ਇਸ 'ਚ ਸ਼ਾਇਦ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।
ਘੰਟਾ 11। ਹਾਂ, ਇਸ 'ਚ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਪਰ ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਚੁਣੌਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਹਿਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਪਰ੍ਹੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨੂੰ ਪਰਖੇਗੀ।
ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਚੱਪੂ ਮਾਰਨੇ ਪੈਣੇ। ਵੱਡੀ ਛੱਲ, ਵੱਡੀ ਛੱਲ!
ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਿਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਬਾਲੀ… ਸੁੱਟ ਦੇ। …ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਨੋਲਨ, ਕੀ ਤੂੰ ਕਦੇ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਈ ਹੈ? ਨਹੀਂ। ਚੈਂਡਲਰ, ਤੂੰ? ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ। ਇਸੇ ਲਈ ਹੇਜ਼ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੀ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ, ਅਸੀਂ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੇ। ਚਲੋ ਕਰਦੇ ਹਾਂ! ਹਾਂ! ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂਗੇ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਫਸੇ ਰਹਾਂਗੇ।
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਅਸੀਂ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਇਹ ਦਰੱਖਤ 'ਤੇ ਬਣੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸ਼ਤੀ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਬੜਾ ਚਾਅ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਹੇਜ਼ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਦੋ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹੇਜ਼, ਕੀ ਕਰ ਰਿਹੈਂ, ਵੀਰੇ? ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼। ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਸਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਨੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਪਿਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਇਹ ਸਾਡਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋ ਢਾਂਚੇ ਨੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਇਸ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕ੍ਰਾਸ ਬੀਮ ਨੇ। ਫਿਰ ਠੀਕ ਇੱਥੇ ਸਾਡਾ ਮਸਤੂਲ ਹੈ।
ਪਾਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਨੋਲਨ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਕਿਉਂ? ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ। ਓਏ।
ਦਿਨ ਦੋ। ਯਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਠੀਕ ਹੈ?
ਚਲੋ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਇਹ ਤੈਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਹੈ! ਹੇ!
ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚੱਲਦਾ-ਫਿਰਦਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ 30-40 ਗੁਣਾ ਵੱਡੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੌਂਡ ਭਾਰ ਚੁੱਕ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਉਸ ਟਾਪੂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਸਾਨੂੰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਪਤਾ ਹੈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ? ਬਾਂਸ। ਬਾਂਸ ਬਹੁਤ ਹਲਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਤੈਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੇ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਲਣ।
ਪਰ ਸਾਰਾ ਬਾਂਸ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡੂੰਘਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅੰਦਰ ਕਿਹੜੇ ਖ਼ਤਰੇ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹੇਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਮੀਟਿੰਗ ਬੁਲਾਈ ਹੈ। ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ? ਅੱਛਾ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ… ਠੀਕ ਹੈ। …ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਪੈਣਾ। ਫ਼ਰ-ਡੀ-ਲਾਂਸ ਸੱਪ, ਪੀਲੀ ਆਈਲੈਸ਼ ਵਾਈਪਰ, ਤੇ ਵਾਂਡਰਿੰਗ ਬਨਾਨਾ ਸਪਾਈਡਰ।
ਤੂੰ ਸੱਚੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਚਲੋ, ਬਾਂਸ ਲੈ ਕੇ ਆਈਏ।
ਓਏ ਯਾਰ, ਮੇਰੀ ਕਮੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀੜੀਆਂ ਵੜ ਗਈਆਂ ਨੇ। ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਛੱਤੇ ਨੂੰ ਛੇੜਾਂ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਨਾ ਕਰ, ਨਾ ਕਰ, ਇਹ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਸਹੁੰ ਲੱਗੇ, ਇੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਤੁਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਉਹ ਕੀ ਹੈ? ਓਏ ਯਾਰ, ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਹੈ।
ਓਏ ਯਾਰ, ਦੇਖ ਇੱਥੇ ਡੱਬੇ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਮਾਨ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਯਾਰ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਤਾਂ ਆਉਣਗੇ, ਹੈ ਨਾ? ਉਮੀਦ ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੈ। ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਮੁੰਡਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲੈ ਆਏ! ਹਾਂਜੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਡੱਬਾ, ਜੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕੀਮਤੀ ਹੈ।
ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਜਹਾਜ਼ ਇੱਥੋਂ ਲੰਘਦੇ ਨੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਕਚਰਾ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਰੁੜ੍ਹ ਕੇ ਇਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕੂੜਾ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੱਟ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਵੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉੱਧਰ ਹੋਰ ਸਾਮਾਨ ਰੁੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰਾ ਟਾਪੂ ਛਾਣਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਹੀ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਨੇ।
ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੀਲਾ ਡੱਬਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਹੋਇਆ। ਓਏ, ਜਿੰਮੀ! ਇਹ ਦੇਖ।
ਭਰਾਵਾ, ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਪੈਣਾ ਕਿ ਇਹ ਤੈਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤੈਰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤੈਰਦਾ ਹੈ। ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ।
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੀਲਾ ਡੱਬਾ। ਇਹ ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮਿਹਨਤ ਸਫ਼ਲ ਹੋ ਗਈ।
ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਮਾਨ ਹੈ, ਪਰ ਗਰਮੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਉਸਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਏ। ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮੱਛੀ ਹੈ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਹ ਤਾਂ ਇਹ ਨਾ ਕਹੇ। ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਵਾਪਸ ਲੈ, ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਟੋਪ ਵਾਲਿਆ। ਓ ਹੋ। ਇਹ ਹੱਦ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਿੰਨ 'ਤੇ 'ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ'। ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ। ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ।
ਦੂਜਾ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਨੇ। ਜਿੰਮੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੈਂ ਕਿ ਅੱਜ ਆਪਾਂ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲਿਆ? ਇਸ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।
ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਓ, ਮੁੰਡਿਓ। ਸਵੇਰੇ ਆਪਾਂ ਇੱਕ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਹੈ। ਸ਼ੱਬ ਖ਼ੈਰ।
ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਨੋਲਨ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਆਪਣੇ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮੱਕੜੀ ਦੇਖ ਕੇ ਉੱਠਿਆ ਹੈ। ਨੋਲਨ ਬਸ, ਓ… ਕਿੱਥੇ, ਕਿੱਥੇ, ਕਿੱਥੇ, ਕਿੱਥੇ? ਉਹ ਰਹੀ। ਉਹ ਰਹੀ ਉੱਥੇ।
ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਇਹ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਨੋਲਨ, ਇਸਨੂੰ ਹਟਾ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੀ। ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੱਥੇ ਸੁੱਟਿਆ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੰਭਾਲ਼ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਸੌਂ ਜਾਵੇਂਗਾ ਤੇ ਡਰਾਮੇ ਬੰਦ ਕਰੇਂਗਾ?
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸੌਂ ਪਾਵਾਂਗਾ। ਸ਼ੱਬ ਖ਼ੈਰ। ਇਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਮੰਡਰਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਸਾਡਾ ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਪਿਘਲਣ ਦਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਗਰਮੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਛਾਂ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਸਾਰੀ ਕਰ ਸਕੀਏ ਨਾ ਕਿ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਘੰਟੇ।
ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ… ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲ ਗਿਆ! ਚੈਂਡਲਰ ਨੂੰ ਤੀਜਾ ਡਰੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਧ ਗਈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੈਰੇਗੀ।
ਮੁੰਡੇ ਸਮਾਨ ਲੱਭ-ਲੱਭ ਕੇ ਥੱਕ ਗਏ ਨੇ, ਪਰ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਾਫ਼ੀ ਬਾਂਸ ਤੇ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਚਲੋ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਈਏ। ਚਲੋ ਬਣਾਈਏ। ਚਲੋ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬੱਸ ਜਿੰਨੀ ਛੇਤੀ ਹੋ ਸਕੇ, ਇੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਈਏ।
ਇਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਸੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕੂੜੇ ਦਾ ਇਹੀ ਢੇਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਬੱਸ ਇਸ 'ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਬਹੁਤ ਲੱਗਣੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਫੜਾ। ਡੈਰੀਅਸ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਕੁਝ ਕਰ। ਮੈਂ ਸ਼ੂਟ ਕਰਦਾ। ਇੱਕ ਮਿੰਟ, ਕੀ? ਹੁਣ ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ ਸ਼ੂਟ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੂਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ। ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ? ਮੈਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ।
ਕੀ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਨੂੰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲਾ'ਤਾ? ਚੱਲ, ਜਾ, ਜਾ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ। ਓ ਰੱਬਾ। ਡੈਰੀਅਸ, ਲੱਗਦਾ ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੀ ਮਦਦ ਕਰੇਂਗਾ। ਚੱਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਉਮੀਦ ਆ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ।
ਡੈਰੀਅਸ ਦੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗਣ ਅਤੇ ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ ਦੇ ਕੈਮਰਾ ਸੰਭਾਲਣ ਨਾਲ, ਬੇੜਾ ਆਖਰਕਾਰ ਸ਼ਕਲ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਜੇ ਲਹਿਰ ਵੱਜਣ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਗੰਢ ਢਿੱਲੀ ਹੋਈ…
ਦਿਨ ਤਿੰਨ।
…ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡੁੱਬ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਹੁਣ ਵਾਰੀ ਹੈ ਪੂਪ ਡੈੱਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀ। ਪੂਪ ਡੈੱਕ? ਜਹਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਇਹਨੂੰ ਇਹੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਪ ਡੈੱਕ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿਉਂ ਨੇ? ਉੱਥੇ ਪੂਪ ਕਰਨ ਜਾਂਦੇ। ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਆਂ, ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਪ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਆਹ ਜਿਹੜਾ ਬਾਂਸ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਸ਼ਿਪ ਡੈੱਕ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਸੱਚੀਓਂ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ। ਹਾਂ, ਹੁਣ ਗੱਲ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਯਾਰ। ਵੇਖੋ ਤਾਂ ਸਹੀ। ਚਲੋ!
ਆਪਾਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਸਾਰ ਤੇ ਬਾਦਬਾਨ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਖਾਣਾ, 100 ਫ਼ੀਸਦੀ। ਚਲੋ ਠੀਕ ਹੈ।
ਕੀ ਆਪਾਂ ਇਹਦਾ ਨਾਂ ਰੱਖਿਆ, ਜਾਂ ਉਹਦੇ ਲਈ ਰੁਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ? ਕੀ ਆਪਾਂ ਉਹਦੇ ਲਈ ਰੁਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ? ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ, ਦੱਸੀਂ ਕੀ ਨਾਂ ਰੱਖੀਏ? ਚਲੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹੀ ਨਾਂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਨ ਤਿੰਨ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਹੇਜ਼ ਨੂੰ ਜਵਾਰਭਾਟੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗਾ।
ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਭਾਟੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਈਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਧੂਹ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵੀ ਉਲਟ ਹੋਈਆਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੋਟਰ ਵੀ ਦੇ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਪਾਵਾਂਗੇ।
ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਹੀ ਆਸ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਨੇ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚੀਂ ਉਹ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਜੋ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਿਕਲੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਚ ਨਵੇਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਯਾਦ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਜੋ ਕੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਮੁੰਡਿਓ, ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ? ਬਹੁਤ ਥੱਕਿਆ ਪਿਆ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਦੁਖਦਾ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੇਤ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੰਗ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਨੀਂਦ ਆਈ। ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾ।
ਅੱਜ ਦੇ ਮਕਸਦ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਨੇ। ਆਪਾਂ ਪੂਪ ਡੈੱਕ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਹੈ, ਚੱਪੂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਬਾਦਬਾਨ ਬਣਾਈਏ? ਨਹੀਂ। ਫੇਰ ਪਰਖਾਂਗੇ ਕਿ ਇਹ ਤੈਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੈਰ ਗਈ, ਫੇਰ ਬਾਦਬਾਨ ਬਣਾਵਾਂਗੇ। ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਤੈਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਰ ਕੇ ਜਾਣਾ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੇ ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ ਸਾਮਾਨ ਲੱਭਣ ਗਏ, ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ, ਕਿ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਕਬਾੜ ਹੀ ਫਰੋਲਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸਾਮਾਨ ਲੱਭਣ ਲਈ। ਪਰ ਇਹ ਕਬਾੜ ਹੀ ਇਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਸਾਡੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਚੌਥੇ ਡਰੰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਇਹ ਸੰਤੁਲਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰਾ ਵਿੰਗਾ-ਟੇਢਾ ਰਹੇਗਾ। ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਚੌਥੇ ਡਰੰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਹਾਂ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਬੱਸ ਤੁਰਦੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਪੈਣਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆਂ, ਇੱਥੇ 100 ਡਿਗਰੀ ਗਰਮੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ੍ਹਕਾ ਆ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ।
ਦਿਨ ਚਾਰ।
ਕਿਵੇਂ ਰਿਹਾ, ਚੈਂਡਲਰ ਹੈਲੋ? ਮਿਲ ਗਿਆ ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ? ਇਹਦਾ ਮੂਡ ਕੁਝ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ।
ਹਰ ਬੰਦੇ ਦੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਮੁਤਾਬਕ ਚੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਇੱਕ ਵੀ ਗੰਢ ਗ਼ਲਤ ਬੱਝ ਗਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੰਢਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਗੰਢਾਂ ਮਾਰਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਨੀਲਾ ਡਰੰਮ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸੱਚੀਂ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਬੀਚ ਦੀ ਖਾਕ ਛਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੋ ਗਈ। ਰੁਕ, ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਰੁਕੀਂ। ਕੁਝ ਦਿਸਿਆ? ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ! ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ! ਆਹ ਦੇਖ!
ਦਿਨ ਚਾਰ।
ਇੱਧਰ ਆ। ਚੱਲੋ ਚੱਲੀਏ। ਹੇ ਰੱਬਾ! ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਇੱਕ ਮੀਲ ਪੱਥਰਾਂ 'ਚੋਂ ਵਾਪਸ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ।
ਹੇ ਰੱਬਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਇਹ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ, ਸੱਚੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਚੁੱਕਿਆ ਤਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਧਤ ਤੇਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਧਾਤ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਲੱਗੀ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਦੇ ਹੇਠਾਂ ਅੱਗ ਬਾਲਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉਬਾਲ ਸਕੀਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਚੱਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਢਾਲ ਸਕੀਏ।
ਠੀਕ ਹੈ। ਚਲੋ, ਹੋਰ ਬਾਲਣ ਲੈ ਕੇ ਆਈਏ ਤੇ ਦੇਖੀਏ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦਾ ਕੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਾ ਲਿਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਸੀ। ਹਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਸੌਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਏ ਰੱਬਾ, ਕਿੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਹੈ!
ਡੈਰੀਅਸ! ਡੈਰੀਅਸ! ਡੈਰੀਅਸ! ਡੈਰੀਅਸ!
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਲੱਭਣ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਦੇ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਹੇਜ਼! ਹੇਜ਼! ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦੇਖੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਡੈਰੀਅਸ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਡਰੰਮ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹੇਜ਼, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ, ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੀ। ਮੈਂ ਹੈਗਾ ਹਾਂ, ਯਾਰਾ। ਮੈਂ ਸਾਂਭ ਲਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ। ਇਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੀ, ਪੀ, ਪੀ। ਫੜੀਂ ਰੱਖੀਂ।
ਪਰ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਡਰੰਮ ਤੇ ਇੱਕ ਪਤਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਮਿਹਨਤ ਸਫ਼ਲ ਹੋ ਗਈ। ਨੋਲਨ, ਆਪਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸੱਚੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਨੋਲਨ?
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ, ਕਿ ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਣੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਵਰਤ ਚੁੱਕੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੱਚੀਂ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਦੇਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਮੋਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਆਖਰੀ ਡਰੰਮ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਲਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।
ਸਾਰੇ ਡਰੰਮ ਹੁਣ ਇੱਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਜੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹੀ ਉਹ ਜੁਗਾੜ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਤੈਰਦੇ ਰੱਖੇਗਾ, ਤੇ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ। ਜੇ ਇਹ ਹਿੱਲ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਡੁੱਬ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਰੀ ਹੈ ਕ੍ਰਾਸ ਬੀਮ ਲਾਉਣ ਦੀ। ਇਹੀ ਉਹ ਗੰਢ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ 17 ਬੀਮਾਂ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਵਧੀਆ। ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਹ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਰੱਸੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਮੋੜ 'ਤੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਮੋੜ 'ਤੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋ ਰਾਹ ਹਨ। ਬਣਾਉਂਦੇ ਰਹੀਏ, ਅਤੇ ਦੁਆ ਕਰੀਏ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਉਸ ਦਿਨ ਖਿੱਲਰ ਗਈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਗਏ ਕੰਮ ਤੋਂ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈ ਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰੀਏ, ਤੇ ਦੇਖੀਏ ਕਿ ਇਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਰਦਾ ਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਇਹ ਤੈਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ। ਚਲੋ ਤੈਰਨ ਚੱਲੀਏ। ਚਲੋ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਠੀਕ ਹੈ।
ਇੱਕ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਬਿਤਾਇਆ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸੇ ਪਲ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਚਲੋ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਗੰਢਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ। ਇਹੀ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਇਹ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਕੋਈ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਿਸਤਰੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਬੱਸ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਪਤਾ ਹੈ।
ਇਹ ਤੈਰ ਰਹੀ ਹੈ! ਹੇ! ਇਹ ਤੈਰ ਰਹੀ ਹੈ! ਹਾਂ, ਬੇਬੀ। ਹਾਂ। ਕਿਸ਼ਤੀ ਸੱਚੀਂ ਤੈਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਾਂ! ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਰਨ ਵਾਲਾ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੁਣ, ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਫਰਸ਼ ਨਾਲ ਸੋਚ ਕੇ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਬਾਦਬਾਨ, ਕੁਝ ਪਤਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਚੱਪੂਆਂ ਨਾਲ। ਮੁੰਡਿਓ, ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇਣੀ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ!
ਇਸ ਪੂਰੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਹੁਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਇਸ ਚੈਨਲ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਕਈ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸੈੱਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਸੈਂਕੜੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਬਸ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਓ।
ਭਾਵੇਂ ਗਰਮੀ ਹੈ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਹਨ। ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮਜ਼ਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਦਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਤੇ ਸੱਚੀਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੁਕ ਗਏ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਜਾਨ ਲਾ ਦਈਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਪਾਲ-ਬੇੜੀ ਬਣਾ ਲਵਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਰਸੋਂ, ਜੇ ਲਹਿਰਾਂ ਸਹੀ ਹੋਣ, ਅਸੀਂ ਟਾਪੂ ਲਈ ਨਿਕਲਾਂਗੇ।
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ ਗਾਇਬ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬੇੜਾ ਹੈ, ਪਾਲ-ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਹੀਂ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਹਵਾ ਨੂੰ ਫੜ ਸਕੇ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ, ਦਿਨ ਪੰਜ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਪਾਲ ਬਣਾਵਾਂਗੇ।
ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਪੈਣਾ। ਪਾਣੀ ਮੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨੋਲਨ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਕੱਟਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ 60 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੀੜਿਆਂ ਨੇ ਕੱਟਿਆ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਨਾ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਸਕਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਨਹੀਂ ਪਿਘਲਾ ਸਕੇ। ਪਾਣੀ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਉੱਬਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਨੂੰ ਵੀ ਉੱਬਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ? ਮੈਂ ਨੂਡਲਜ਼ ਇੰਝ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰਕ ਰੋਬਰ ਦੇਖਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਨੂੰ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਦੇਖਣ ਆਏ ਹੋ।
ਰੁਕ, ਕੀ? ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਸਕੈੱਗ ਦਾ ਕੰਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਜਾਣਾ ਨਾ ਚਾਹੇ।
ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪਲਾਨ ਹੈ, ਚੈਂਡਲਰ। ਜੇ ਆਪਾਂ… ਦੇਖਿਆ? ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਨਾ? ਠੀਕ ਹੈ। ਰੁਕ, ਇਸ ਨੂੰ ਟੇਢਾ ਕਰ। ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚੱਪੂ ਹੈ।
ਦਿਨ ਚਾਰ।
ਠੀਕ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਵਾਂਗੇ। ਤੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਇਹ ਤਾਂ ਬਸ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਹੈ। ਚਲੋ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਚੱਪੂ, ਚੱਪੂ ਘੱਟ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵੱਧ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਹਾਂ। ਜੇ ਆਪਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਚਾਰ ਬਣਾ ਲਏ, ਫਿਰ ਤਾਂ ਚੱਪੂ ਹੀ ਚਲਾਵਾਂਗੇ।
ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ, ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਥੱਕ ਗਏ ਨੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਕਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਸ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਹ ਰਿਹਾ ਸਾਡਾ ਪਾਲ। ਕਰੈਬ ਸੇਲ, ਪੁਰਾਤਨ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨਾਂ ਵਾਂਗ। ਠੀਕ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੇਜ਼ ਦੇ ਪਾਲ ਨੂੰ ਮਸਤੂਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਂ ਪਾਲ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਲਈ ਛੇਕ ਕਰਨ ਦੀ ਵਾਰੀ ਸੀ। ਜੇ ਇਹ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਪਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਾਂ। ਇਹ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਹਾਂਜੀ।
ਬਸ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕੰਮ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਬੀਚ 'ਤੇ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਚੱਲਦੀ ਮਸ਼ੀਨ ਬਣ ਗਏ।
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ। ਧੰਨਵਾਦ। ਬਸ ਸਕੈੱਗਜ਼ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀਂ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇ। ਇਸ ਚੱਪੂ ਦਾ ਕੰਮ ਬਸ ਹੋਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੱਸਾ ਬਹੁਤ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਪਾਵਾਂਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਇਹ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਰ ਜਾਂ ਪਾਰ ਵਾਲਾ ਸੀ ਜੇ ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੌਕਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ…
ਮੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਜਵਾਰ-ਭਾਟਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਵਾਰ ਦੇ ਭਾਟੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬਾਹਰ ਖਿੱਚ ਲਵੇਗਾ, ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਟਾਪੂ ਵੱਲ। ਸਮਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਇਹ ਖਤਮ ਕਰ ਲਈਏ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਵਾਰ-ਭਾਟਾ ਬਦਲਣ ਲਈ 12 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਜ਼ੋਰ ਲਾਈ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਪਾਲ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਸੀ।
ਹਾਂ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੋ ਗਿਆ। ਵਾਹ, ਦੇਖੋ, ਹਵਾ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਚੱਪੂ ਬਣ ਗਏ।
ਦਿਨ ਪੰਜ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਰੋਧਕ ਹੈ। ਇਹ ਬਣ ਗਏ। ਹਵਾ ਇਸ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕੇਗੀ, ਪਰ ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਇਆ, ਅਸੀਂ ਬਸ ਇਹ ਰੱਸੀ ਖਿੱਚਾਂਗੇ…
ਦਿਨ ਪੰਜ।
ਤੇ ਬੱਸ, ਪਾਲ ਹੇਠਾਂ। ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੰਮ।
ਸਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਭਗ ਡੇਢ ਘੰਟਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਤੇ ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਫ ਜਾਣ ਤੱਕ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਲਗਭਗ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਚਲੋ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਚੈਂਡਲਰ, ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਹਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਕੀ ਨੇ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੀ ਮੈਂ ਪਤਵਾਰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪਤਵਾਰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਰੀ ਵਰਤਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ?
ਸਾਡਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇ ਬਸ ਇਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠਿਆਂ ਜੋ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ, ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ… ਇਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਨਿਕਲਣ ਵਾਸਤੇ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਰਾਤ ਭਰ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਬਸ ਇਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਹੀ ਖਿਆਲ ਸੀ, ਘਰ ਜਾਣ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ। ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਇਹ ਕੱਚੀ-ਪੱਕੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਹੈ ਬੇਅੰਤ ਖਤਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ।
ਅੱਜ, ਸਾਡੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਮਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਇਹ ਕਿਸ਼ਤੀ ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਥ ਹੈ।
ਚਲੋ ਚੱਲੀਏ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇਖੋ। ਵੀਰੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਇਹ ਹੋਣ ਹੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ।
ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਹੱਡ-ਭੰਨਵੀਂ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਜੁਗਾੜ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਉਤਰੀਏ ਜਾਂ ਫਿਰ ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ… ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਤਾਂ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਲੈ, ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਮਜ਼ਾ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ Typeless ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਸਮਾਰਟ ਵੌਇਸ ਕੀ-ਬੋਰਡ ਜੋ ਹਰ ਐਪ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਰਿਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਿਕ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾਂ।
ਅਤੇ ਟਾਈਪਲੈੱਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਸਹੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਾਲਤੂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਕ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਰਤੀਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਫਾਲਤੂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਹਾਂ, ਤੂੰ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ।
ਤਾਰਿਕ, ਮੈਂ ਚੈਂਡਲਰ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ? ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਤੇ ਦੇਖ, ਸਾਰੇ "ਅਮਮ" ਵਗੈਰਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਨੇ। ਵਾਹ, ਸੱਚੀਂ। ਇਸਨੇ ਤਾਂ ਵਿਸਰਾਮ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਤਾਰਿਕ, ਤੈਨੂੰ ਟਾਈਪਲੈੱਸ 'ਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਈਓਐੱਸ ਤੇ ਐਂਡਰਾਇਡ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੈਕ ਤੇ ਵਿੰਡੋਜ਼ 'ਤੇ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਹ ਫਾਲਤੂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਤਰਤੀਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟਾਈਪਿੰਗ ਨੂੰ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਤੇਜ਼ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਿਊਆਰ ਕੋਡ ਨੂੰ ਸਕੈਨ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਟਾਈਪਲੈੱਸ ਨਾਲ ਫਿਰ ਕਦੇ ਟਾਈਪ ਨਾ ਕਰੋ।
ਚਲੋ ਠੀਕ ਹੈ। ਕੌਣ ਇਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਥੱਕ ਜਾਓਗੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹਾਂਗੇ! ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਥੱਕ ਜਾਓਗੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹਾਂਗੇ! ਜਦੋਂ ਚੱਪੂ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰੇਗਾ, ਉਦੋਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ! ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ!
ਤਿੰਨ 'ਤੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣਾ ਹੈ। ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ। ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ! ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ! ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚੱਪੂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰੀਖਿਆ ਦੀ ਘੜੀ। ਓ! ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ!
ਚਲੋ ਭਾਈ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਵਹਾਅ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਓ ਯਾਰ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਚੱਪੂ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ। ਚੱਪੂ ਚਲਾਓ, ਚਲਾਓ, ਚਲਾਓ। ਚਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਮਾਰੋ।
ਨੋਲਨ, ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ? ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣ ਰਹੀ। ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹੋ। ਹਈਸ਼ਾ! ਹਈਸ਼ਾ! ਚਲੋ! ਹਈਸ਼ਾ!
ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ, ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਦਿਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਉਤਰਾਂਗੇ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਮਰਾਂਗੇ।
ਲਹਿਰਾਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਨੇ। ਅਸੀਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਤਾਲ ਲੱਭੋ। ਵਹਾਅ ਸਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਇਹ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਇਹ ਵਹਾਅ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਹੀ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਚੈਨਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਵਹਾਅ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਖਿੱਚੇਗਾ, ਸਿੱਧਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਵਾਹ ਲਾਉਣੀ ਪੈਣੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਟਾਪੂ ਦੇ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ।
ਬਾਦਬਾਨ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ। ਠੀਕ ਹੈ। ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਜੇ ਹਵਾ ਟਾਪੂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੇ।
ਆਹ ਲਓ, ਮੁੰਡਿਓ। ਹੁਣ ਹਵਾ ਚੱਲ ਪਈ ਹੈ। ਹਾਂ, ਸਹੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਕਿਆ ਬਾਤ ਹੈ! ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਇੱਕ ਮੀਲ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਹੈ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਅਸੀਂ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਤਾਂ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਦਿਖਾਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ। ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਪੰਜ ਮੀਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ।
20 ਮਿੰਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਜੀਅ ਕੱਚਾ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਯਾਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਪਰ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਚਾਰੇ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ…
ਯਾਰ, ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਥੱਕ ਗਈਆਂ ਨੇ। ਸੱਚੀਂ, ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਤਰਸ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
…ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚੈਨਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਥੱਕ ਕੇ ਚੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਅਸੀਂ ਲਗਭਗ ਸਿੱਧਾ ਹਵਾ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਗਲਪਣ ਹੈ। ਤਾਂ, ਆਪਣੇ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕਪਤਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ…
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲਿਓ, ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹੋ। ਕਰ ਤਾਂ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣਾ। ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਥੱਕ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੱਪੂ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਹੇਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਤਰਕੀਬ ਕੱਢੀ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ, ਯਾਰੋ, ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਸੀਂ 15-15 ਮਿੰਟ ਦੀ ਵਾਰੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਚਲਾਵਾਂਗੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਚਲੋ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਆ ਜਾਓ। ਨੋਲਨ, ਇੱਧਰ ਆ ਜਾ। ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਚੱਪੂ ਚਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਜਣੇ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਆਰਾਮ ਦੀ ਵਾਰੀ ਹੈ।
ਹਾਏ, ਮੇਰਾ ਮੋਢਾ ਜਾਨ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿੰਮੀ, ਵਾਰੀ ਬਦਲੇਂਗਾ? ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈ।
ਚਲੋ, ਮੁੰਡਿਓ, ਕੰਮ ਖਿੱਚ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਸਰਪਟ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਕਰੋ ਜਾਂ ਮਰੋ, ਬਈ।
ਸਾਨੂੰ ਲਗਭਗ 45 ਮਿੰਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਅਤੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ 20 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸਫ਼ਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਚੈਨਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਹੇ ਸੀ, ਹਾਲਾਤ ਵਿਗੜਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਨਹੀਂ! ਨੋਲਨ ਦਾ ਚੱਪੂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ! ਚੱਪੂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ! ਯਾਰ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਫਸਾ ਕੇ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਚੱਲ ਪਵੇ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਪੈਣਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ… ਨਹੀਂ! ਰੁਕੋ, ਨਹੀਂ। ਕਿਸ਼ਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਹੇਜ਼ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਪੈਣਾ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਯਾਰੋ। ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤੇ ਹੱਦ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ ਕਿ, ਸਾਡੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੀ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰੁਕੋ! ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਮੁੜੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਭਟਕਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚੱਪੂ ਮਾਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਤਿਆਰ, ਚਲੋ ਫਿਰ। ਲੰਬੇ-ਲੰਬੇ ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਖਿੱਚੋ।
ਹਵਾ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ… ਜਿੰਨਾ ਖਿੱਚਾਂਗੇ, ਓਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁੜਾਂਗੇ। ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ! ਗੱਲ ਬਣ ਗਈ, ਯਾਰੋ। ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਮੋੜ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਆਪਾਂ ਵਾਪਸ ਸਹੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆ ਗਏ। ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਦਿਸ਼ਾ ਸਹੀ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਚੱਲ ਪਏ ਹਾਂ!
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਔਖੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਲੈਅ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ।
ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਦੂਰ ਆ ਗਏ ਹਾਂ ਜਿੱਥੋਂ ਚੱਲੇ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਬੀਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ ਇੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਸਫ਼ਰ ਆਸਾਨ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਬੱਸ ਮਿਹਨਤ ਬਹੁਤ ਲੱਗਣੀ ਹੈ।
'ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ' ਕਹਿਣਾ ਵੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੰਨਾ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸੀ, ਓਨੀ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਥਕਾਵਟ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਤਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚੈਂਡਲਰ, ਤੇਰੀ ਤਬੀਅਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੀ। ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਾਂ ਹੈਂ? ਜੀਅ ਘਬਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਦੂਰ ਹਾਂ। ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਕਈ ਘੰਟੇ ਹੋ ਗਏ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਘੰਟੇ ਤਾਂ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣਗੇ। ਅਸੀਂ ਛੇ ਦਿਨ, ਰੋਜ਼ 12 ਘੰਟੇ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਬਣਾਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੋਢਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਿਆ ਹੈ। ਚੈਂਡਲਰ, ਸ਼ਾਇਦ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰੇ ਆ ਰਹੇ ਨੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੈ। ਹੋਰ ਫ਼ੀਸਟੇਬਲ।
ਯਾਰ, ਸੂਰਜ ਅੱਗ ਵਰ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਝੀਂਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭੁੱਜ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਅਸਹਿ ਹੈ। ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ, ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਂਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਕਹਿੰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਚੈਨਲ 'ਚ ਜਿਸ ਵਹਾਅ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧੱਕ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾਵੇਗੀ। ਤੇ ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਘੰਟੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮਿੰਟ ਹੀ ਦੂਰ ਸੀ।
ਵੋਹ, ਲਹਿਰਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਇਹੀ ਉਹ ਚੈਨਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਧੱਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਡੈਰੀਅਸ, ਰੁਕ ਜਾ, ਰੁਕ। ਚੱਪੂ ਨਾ ਚਲਾ। ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਜੇ ਮੈਂ ਪੰਜ ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਵੀ ਰੁਕਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਇਸ ਪਾਸੇ ਮੁੜ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਹਾਂ, ਪਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਾਂ ਹਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਤੇ ਉਹੀ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਆਪਾਂ ਮੁੜਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ… ਠੀਕ ਹੈ, ਮੁੰਡਿਓ। ਚਲੋ।
ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇੱਥੇ ਵਹਾਅ ਤੇ ਹਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਜ਼ੋਰ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਮੈਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਯਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਜੋਸ਼ ਠੰਢਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ, ਸਾਡਾ ਜੋਸ਼ ਠੰਢਾ ਨਹੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਦੂਜਾ ਸਾਹ ਹੈ। ਚਲੋ, ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ। ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ, ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ, ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ, ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ। ਅਸੀਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚੱਪੂ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ। ਹਈਸ਼ਾ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੰਭ ਗਏ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਪਰ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਰਹੇ। ਹਈਸ਼ਾ। ਮੈਨੂੰ ਉਲਟੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ।
ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਰਨ ਲਈ ਏਨੀ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕਰਾਂਗੇ। ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਿਹੜੀ ਜਾਨ ਸੀ? ਯਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਆਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਂ ਇਹ ਬੇੜੀ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਲਵਾਂਗਾ। ਚੱਲ ਵੀ।
ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖਿੱਚਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ… ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ। ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ। …ਸਾਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੜੀਸਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਸਹੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਹੈ। ਚਲੋ। …ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਘੁਮਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੱਕਰ ਆ ਰਹੇ ਨੇ। ਚਲੋ ਵੀ। ਇਕੱਠੇ। ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਵਾਰ।
ਸਾਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਾਂ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਫਸ ਗਏ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਮੰਝਧਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅਸੀਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਸੀ।
ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਆਪਣੇ ਥੱਲੇ ਸ਼ਾਰਕਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ? 100 ਫੀਸਦੀ।
ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਆ ਗਏ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਉਲਟੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੈਂਡਲਰ ਸੌਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਛੇ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਡੈਰੀਅਸ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਸੁੱਤਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇਜ਼ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੇ ਬਾਦਬਾਨ ਸੰਭਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਜਵਾਬ ਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦਾ।
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਚੈਂਡਲਰ ਦੇ ਕੰਮੋਂ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਿਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇਜ਼, ਨੋਲਨ, ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਡੈਰੀਅਸ, ਤੂੰ ਘੈਂਟ ਬੰਦਾ ਹੈਂ। ਧੰਨਵਾਦ, ਯਾਰ।
ਟਾਪੂ 3.5 ਮੀਲ ਦੂਰ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹਵਾ ਦੀ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ 'ਚ ਆ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਲਹਿਰ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਮਸਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਥੱਲੇ ਉੱਤਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅਸੀਂ ਸਫ਼ਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਦੀ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਹਿੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।
ਮੈਂ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆਂ ਹੁਣ ਸੱਤ ਘੰਟੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਹੀ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਆਪਾਂ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵਧੀਆ ਰਫ਼ਤਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਚੱਪੂ ਮਾਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਬਸ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਬਸ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੁਣ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਨਾਂਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਾਰ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਮੈਂ ਸੱਚੀਂ ਪੂਰੇ ਸੱਤ ਘੰਟੇ ਲਗਭਗ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਚੱਪੂ ਮਾਰਿਆ, ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੋਂ ਆਪਾਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਆ ਕਿ ਉਹ ਰਿਹਾ ਸਾਹਮਣੇ। ਕਿੰਨਾ ਨੇੜੇ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ।
ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਚੱਪੂ ਮਾਰਨਾ ਛੱਡਣ ਦਾ ਦਿਲ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਚੱਪੂ ਮਾਰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ!
ਇਸ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਬੇਜਾਨ ਜਿਹਾ ਪਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਕਹੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਕਿ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣਾ ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ, ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਬਣਾਉਣੀ। ਪਿਛਲੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ 'ਚ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਉਮੀਦ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਚਮਤਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਮਾਂ ਕੁਦਰਤ ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕੀਤਿਆਂ ਹੀ ਟਾਪੂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਵਾਰ ਆ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਤੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਬਿਨਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਸੀ।
ਡੈਰੀਅਸ, ਆਪਾਂ ਨੇੜੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਇਹ 2.9 ਮੀਲ ਦੱਸ ਰਿਹਾ। ਯਾਰੋ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾਈਏ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਫਾਇਦਾ ਹੋਊਗਾ। ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਜਾਨ ਲਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਲੱਗਾਂ, ਪਰ ਜਦ ਤੱਕ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਾਂ, ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਾਂਗਾ।
ਤਿੰਨ 'ਤੇ। ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ, ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ! ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ! ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ! ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਕਿ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਚੱਪੂ ਮਾਰਦਿਆਂ ਅੱਠ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਏ ਨੇ। ਅਸੀਂ ਧੁੱਪ 'ਚ ਸੜ ਗਏ ਹਾਂ, ਭੁੱਖੇ-ਪਿਆਸੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ।
ਚਲੋ, ਯਾਰੋ, ਆਪਾਂ ਹੁਣ 2.5 ਮੀਲ ਦੂਰ ਹਾਂ। ਜੇ ਆਪਾਂ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਆਪਾਂ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ? 1.7। ਸਾਡੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਹੁਣ ਇੱਕ ਮੀਲ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੱਧ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਖੁਸ਼ ਹੈਂ ਕਿ ਆਪਾਂ ਬੱਸ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ? ਹਾਂ!
ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ! ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ! ਡੈਰੀਅਸ, ਯਾਦ ਆ ਜਦੋਂ ਉਹ 2.6 ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ? ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ ਦੱਸ ਰਿਹਾ। ਤੇ ਦੇਖੋ ਹੁਣ ਉਹ ਟਾਪੂ ਕਿੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ।
ਪਤਾ 0.9 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਆਉਂਦਾ? 0.8। ਪਤਾ 0.8 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਆਉਂਦਾ? 0.7। ਪਤਾ 0.7 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਆਉਂਦਾ? 0.6। ਆਪਾਂ ਬੱਸ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਆਪਾਂ ਬੱਸ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਜ਼ਮੀਨ ਦਿਸ ਪਈ!
ਪਰ ਸਾਡਾ ਜੋਸ਼ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਠੀਕ ਅੱਗੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਬਦਲਾਅ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਲਹਿਰਾਂ ਬਦਲਣ 'ਚ ਆਪਣੇ ਕੋਲ 20 ਮਿੰਟ ਨੇ। ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ। ਜੇ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਗਲਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਗਲਤ ਹੋਈਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੋਟਰ ਵੀ ਦੇ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਾਂਗੇ। ਬੱਸ ਇਹੀ ਮੌਕਾ ਹੈ, ਯਾਰੋ। ਜਿੰਨਾ ਜ਼ੋਰ ਹੈ ਸਾਰਾ ਲਾ ਦਿਓ।
ਆਪਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਰੋ ਜਾਂ ਮਰੋ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆ। ਆਪਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਮੀਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਜਿੰਨੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੇ ਆਪਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਾਂ ਟਾਪੂ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਯਾਰ, ਆਪਾਂ ਖੁੰਝ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਹਾਸਾ ਆ ਰਿਹਾ? ਚਲੋ, ਯਾਰੋ, ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਆ। ਬੱਸ ਇਹ ਅੰਤ ਆ। ਇਹ ਆਖਰੀ 15 ਮਿੰਟ ਨੇ। ਚਲੋ। ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ, ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ, ਜ਼ੋਰ ਲਾਓ। ਹਈਸ਼ਾ।
ਇਸ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ 11 ਘੰਟੇ ਹੋ ਗਏ। ਆਪਾਂ ਹੁਣ ਆ ਕੇ ਨਹੀਂ ਹਾਰਨ ਲੱਗੇ। ਇਹੀ ਆਪਣਾ ਮੌਕਾ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਟਾਪੂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਾਂ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਕੱਠੇ ਕਰੋ। ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੋ। ਬੱਸ ਦੱਸ ਮਿੰਟ ਹੋਰ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਉਲਟੀ ਆ ਜਾਣੀ ਆ, ਬਾਈ।
ਠੀਕ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ 95 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਾਨ ਬਾਕੀ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਗਲਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਵਾ ਪੂਰੀ ਸਾਡੇ ਉਲਟ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਭੈੜੀ ਪਾਸਿਓਂ ਦੀ ਹਵਾ ਵੱਜ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਬਾਦਬਾਨ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਈਏ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਬਾਦਬਾਨ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਧੱਕ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਬਿਨਾਂ ਅਸੀਂ ਹਵਾ ਨੂੰ ਮਾਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ। ਪਰ, ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹਵਾ ਕਿੱਧਰੋਂ ਆ ਰਹੀ ਆ? ਹਵਾ ਸਿੱਧੀ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਵੱਜ ਰਹੀ ਆ। ਚਲੋ ਬਾਦਬਾਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਈਏ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ। ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਦੂਰ ਹੋਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪੰਜ। ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣਾ ਪੈਣਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ, ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ, ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ। ਚਲੋ ਵੀ।
ਚਾਰ। ਸਮੁੰਦਰ ਇੰਨਾ ਔਖਾ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਤਿੰਨ। ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਲਾਉਣਾ ਪੈਣਾ। ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਦੋ। ਸਾਨੂੰ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣੇ ਪੈਣੇ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਮੇਰਾ ਹੱਥ… ਵੱਡੀ ਛੱਲ। ਵੱਡੀ ਛੱਲ!
ਚੱਲੋ, ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਹਈਸ਼ਾ! ਮੈਂ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਯਾਰ। ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ। ਚੱਪੂ ਮਾਰੋ।
ਮੈਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਰਹੇ।
ਜਵਾਰਭਾਟਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਉਲਟ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਸੀ।
ਕੀ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਦੂਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਦੂਰ।
ਅਸੀਂ ਤੈਰ ਕੇ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਓਏ, ਕੀ ਹੁਣ ਕੋਈ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ?
ਬੱਸ, ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਯਾਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ।
ਅਸੀਂ ਟਾਪੂ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਤੇ ਹੁਣ ਹੋਰ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਅਸੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥੋਂ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖਣਾ।
ਮੈਂ ਸੱਚੀਂ ਰੋ ਪੈਣਾ, ਵੀਰੇ। ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਆਪਾਂ ਇੰਨੀ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਾਂ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਸਕੇ। ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹੋਇਆ, ਯਾਰ। ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਗਏ ਸੀ।
ਲਗਭਗ 12 ਘੰਟੇ ਚੱਪੂ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਜੁਗਾੜੂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ…
ਯਾਰ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ 20 ਮਿੰਟ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ। ਅਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੀ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਯਾਰੋ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹੋਰ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ।
ਚਲੋ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਈਏ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਚੈਨਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਣਾ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰੀ ਪੰਜ ਫੀਸਦੀ ਵਿੱਚ ਜਵਾਰਭਾਟਾ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਔਖਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਕੀ ਕਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਹਾਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸੱਚੀਂ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਦਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੰਦਾਂ। ਸਾਡੀ ਅਗਲੀ ਚੈਲੇਂਜ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਫੇਲ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬਾਅਦ 'ਚ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਮਕਸਦ: ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ
ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
