పడవ కట్టి ద్వీపం నుంచి తప్పించుకోవాలనే ఛాలెంజ్: అర మైలు దూరంలో చేజారిన గెలుపు

YouTubeలో తెరవండి ↗
అవలోకనం

పసిఫిక్ మహాసముద్రం మధ్యలోని ఒక ద్వీపంలో జిమ్మీ (MrBeast), ఆయన స్నేహితులు చాండ్లర్, నోలన్, హేస్, డారియస్ "చిక్కుకుపోయారు". బయటపడాలంటే ఒకటే దారి ఉంది: దొరికిన వస్తువులతో సొంతంగా పడవ కట్టి, మైళ్ల కొద్దీ సముద్రాన్ని దాటి అవతలి ద్వీపానికి చేరాలి. "నేను, నా ఫ్రెండ్స్ ఒక ఐలాండ్‌లో చిక్కుకుపోతే బయటపడగలమా?" అని తనకు ఎప్పటి నుంచో ఉన్న సందేహం తీర్చుకోవడానికే ఈ ఛాలెంజ్ అని జిమ్మీ చెప్పారు. ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నారని అడిగితే, "మనం కష్టపడుతుంటే చూడటం వాళ్లకు ఇష్టం కాబట్టి" అని సరదాగా జవాబిచ్చారు. బృందంలో దాదాపు ఎవరికీ పడవ నడపడం గానీ, కట్టడం గానీ రాదు. ఈ వీడియో ఆ ప్రయత్నాన్ని మొదటి రోజు నుంచి సముద్ర ప్రయాణం చివరి నిమిషం వరకు చూపిస్తుంది.

15 నిమి. చదవడం

మొదటి రోజు: క్యాంప్ కట్టడానికే తంటాలు

వాళ్లు కట్టాల్సిన పడవ ఎలా ఉండాలో ముందుగా ఒక 3D యానిమేషన్‌లో చూపించారు. దాన్ని చూసిన ఒకరు "అది అసాధ్యం" అన్నారు. కట్టకపోతే ఇక్కడే ఉండిపోవాలని జిమ్మీ గుర్తు చేశారు. అయితే పడవ కంటే ముందు సామాన్లు వెతికి ఒక షెల్టర్ కట్టుకోవాలని, లేకపోతే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లేలోపే ప్రాణాలు పోతాయని వాళ్లు అనుకున్నారు.

బతకడానికి కావలసిన కొన్ని ముఖ్యమైన వస్తువులు ఉన్న ఒక క్రేట్‌ను దించారు. అందులోని నీళ్లు ఎక్కువే అనిపించినా, పడవ పూర్తయ్యే దాకా అవే దిక్కని జిమ్మీ అన్నారు. "నిజానికి మేమంతా యూట్యూబర్లం" కాబట్టి ఇది ఎప్పటికి పూర్తవుతుందో తనకు ఐడియా లేదని కూడా చెప్పారు. క్యాంప్ కట్టేటప్పుడు చాండ్లర్‌ను పైకి ఎత్తి ముడి వేయించారు. చిన్న క్యాంప్‌కే ఇన్ని కష్టాలు పడుతుంటే, పడవ తయారీలో ఇంకెన్ని వస్తాయో అని వాళ్లు ఆందోళన పడ్డారు. చివరికి మొదటి రోజే "చెట్టు మీద కోటలా" ఉండే షెల్టర్ సిద్ధమైంది. చీకటి పడుతుండగా జాగ్రత్తగా మంట పెట్టారు.

ఆ రాత్రి ప్రణాళిక వేసుకున్నారు. నోలన్, చాండ్లర్, జిమ్మీ ముగ్గురూ ఎప్పుడూ పడవ కట్టలేదు. అందుకే బృందంలో హేస్‌ను చేర్చుకున్నారు. హేస్ గతంలో ఒకసారి ఇలాంటిది కట్టారు. పడవ నడపడం తెలియని ఈ బృందంతో ప్రయాణం చేయడం కోసం ఎదురుచూస్తున్నానని హేస్ వ్యంగ్యంగా అన్నారు.

రెండో రోజు: హేస్ నమూనా, అడవిలో వెదురు వేట

రెండో రోజు పొద్దున మిగతావాళ్లు అప్పుడే నిద్ర లేస్తుంటే, హేస్ అప్పటికే పనిలో ఉన్నారు. వాళ్లు ఒక చిన్న నమూనా తయారు చేశారు. దానికి రెండు హల్స్ ఉంటాయి, వాటి మీద బీమ్స్ ఉంటాయి, ఒకచోట పడవ స్తంభం (మాస్ట్) వస్తుంది. తెరచాప కోసం నోలన్ షర్ట్ ముక్కను వాడారు. నీళ్లలో వేసి చూస్తే నమూనా తేలింది. అసలు పడవ దీనికంటే సుమారు 40 రెట్లు పెద్దదిగా ఉండాలని, వెయ్యి పౌండ్ల బరువు మోయాలని, అప్పుడే ఆ ద్వీపానికి వెళ్లగలమని వాళ్లు లెక్క వేశారు.

పడవ తయారీకి వెదురు బాగా పనికొస్తుందని, అది తేలికగా ఉండటం వల్ల బాగా తేలుతుందని వాళ్లు చెప్పారు. కానీ వెదురంతా అడవి మధ్యలో ఉంది. లోపల ఏ జంతువులు ఉన్నాయో జిమ్మీకి తెలియదు. అడవిలోకి వెళ్లే ముందు హేస్ అందరినీ పిలిచి హెచ్చరించారు: ఇక్కడ ఎల్లో ఐలాష్ వైపర్ లాంటి ప్రమాదకరమైన పాములు, విషపూరిత సాలీళ్లు ఉన్నాయి. అడవిలో షర్ట్‌లోకి చీమలు దూరాయి. ఒకరు తేనెతుట్టెను గెలకబోతే మిగతావాళ్లు గట్టిగా వారించారు.

సముద్రపు చెత్తే ముడిసరుకు

వెదురుతో పాటు వాళ్లకు దొరికిన ముఖ్యమైన వనరు తీరానికి కొట్టుకొచ్చిన చెత్త. పెద్ద ఓడలు సముద్రంలో పడేసిన చెత్త కొట్టుకొచ్చి ఈ ద్వీపానికి చేరుతుందని, దాన్ని మళ్లీ వాడుకుని పడవ కట్టవచ్చని వాళ్లు చెప్పారు. "మేము బీచ్‌లను శుభ్రం చేస్తూనే ఇక్కడి నుంచి తప్పించుకుంటున్నాం" అని జిమ్మీ అన్నారు. సీల్ చేసిన డబ్బా ఏదైనా దొరికితే అది ఇప్పుడు బంగారం కన్నా విలువైనదని వివరించారు, ఎందుకంటే అది పడవను తేలేలా చేస్తుంది.

సామాన్లు పెట్టుకోవడానికి పనికొచ్చే క్రేట్లు దొరికాయి. ఒక నీలి కంటైనర్ దొరికినా అది పూర్తిగా పగిలిపోయి ఉంది. మరో వస్తువును నీళ్లలో వేసి పరీక్షిస్తే తేలింది. తర్వాత దొరికిన మరో నీలి కంటైనర్ ఏమాత్రం పాడవకుండా ఉంది.

రోజు చివరికి పడవకు సరిపడా సామగ్రి కూడినా, ఆ ఎండలో పని మొదలుపెట్టే ఓపిక ఎవరికీ మిగల్లేదు. రోజంతా కష్టపడినా ఏమీ చేయలేకపోయామేమో అని ఒకరు అన్నారు. "ఈ వేగంతో వెళ్తే పూర్తి కావడానికి నెల రోజులు పడుతుంది" అని జిమ్మీ అంచనా వేశారు. ఆ రాత్రి నోలన్ బెడ్ మీద ఒక పెద్ద సాలీడు కనిపించింది. అది ప్రమాదకరమైనదని భయపడి హడావుడిగా బయటకు విసిరేశారు. ఆ తర్వాత నిద్ర పడుతుందో లేదో అని ఒకరు అన్నారు.

మూడో రోజు: నీడలోకి మారిన పని, వేగం అందుకున్న నిర్మాణం

ద్వీపంలో ఎండ "మాటల్లో వర్ణించలేనంత" తీవ్రంగా ఉందని వాళ్లు చెప్పారు. రోజుకు రెండు గంటలు కాకుండా రోజంతా పని చేయాలంటే నీడ కావాలి. అందుకే బీచ్‌కు కొంచెం దూరంలో ఉన్న నీడలోకి పని చోటును మార్చారు. దారిలో చాండ్లర్‌కు మూడో బ్యారెల్ దొరికింది, దాంతో పడవ తేలే అవకాశం పెరిగింది. చివరికి మంచి పడవ కట్టడానికి కావలసిన వెదురు, కలప సమకూరింది.

నిర్మాణం మొదలవగానే చాండ్లర్ "నాకు ఓపిక లేదు" అని, తాను వీడియో తీస్తానని కెమెరా పట్టుకున్నారు. కెమెరామెన్ డారియస్‌ను తన స్థానంలో పడవ పనికి పంపారు. ఈ మార్పుతో పడవ తయారీ చివరికి వేగం అందుకుందని జిమ్మీ చెప్పారు. అయితే పెద్ద అల వచ్చినప్పుడు ఒక్క ముడి లూజ్ అయినా సముద్రం మధ్యలో మునిగిపోతామనే ప్రమాదం ఎప్పుడూ వాళ్ల మనసులో ఉంది.

వెదురుతో డెక్ తయారైంది, పడవ రూపానికి రావడం మొదలైంది. "పూప్ డెక్" అనే పేరు మీద సరదా వాదన జరిగింది. ప్రయాణంలో ఎవరూ టాయిలెట్‌కు వెళ్లకూడదని ఒకరు ముందే తేల్చేశారు. ఆ రోజు సాయంత్రం ముడులు వేసి తెరచాప కట్టే బదులు డిన్నర్‌కే వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. పడవకు పేరు పెట్టమని చాండ్లర్‌ను అడిగారు.

నాలుగో రోజు: అలల టైమింగ్, నాలుగో బ్యారెల్ కోసం వేట

మరుసటి రోజు పొద్దున హేస్ అలల కదలికలు తమకు ఎలా ఉపయోగపడతాయో వివరించారు. అలలు వెనక్కి వెళ్తున్నప్పుడు నీటిని తీరం నుంచి సముద్రం లోపలికి లాగుతాయి. ఆ టైమింగ్ పట్టుకుంటే అవే పడవను సముద్రంలోకి తోస్తాయి. కానీ గాలి, అలల వేగం తేడా కొడితే "మోటార్ బోట్ ఇచ్చినా ఆ ఐలాండ్‌కు వెళ్లలేం" అని హేస్ హెచ్చరించారు. అందరూ తన మీదే ఆధారపడుతున్నారనే భావన తనకుందని, పడవ గురించి ఏమీ తెలియని ఈ బృందంతో ద్వీపానికి చేరితే ఆ జ్ఞాపకాన్ని జీవితాంతం గుర్తుంచుకుంటానని హేస్ అన్నారు.

ఆ రోజు లక్ష్యం స్పష్టంగా ఉంది: డెక్‌ను గట్టిగా కట్టాలి, తెడ్లు తయారు చేయాలి. తెరచాప కంటే ముందు పడవ తేలుతుందో లేదో పరీక్షించాలని హేస్ పట్టుబట్టారు. కానీ ఒక సమస్య బయటపడింది. బ్యాలెన్స్ సరిగ్గా లేదు, ఒక అంచు దగ్గర తేడా వచ్చేలా ఉంది. నాలుగో బ్యారెల్ తప్పనిసరి. జిమ్మీ, చాండ్లర్ దాదాపు వంద డిగ్రీల ఎండలో రెండు గంటల పాటు బీచ్ అంతా వెతికారు.

చివరికి బ్యారెల్ కనిపించింది. కానీ దాన్ని రాళ్ల మీదుగా ఒక మైలు దూరం మోసుకెళ్లాలి. నీళ్లు తెచ్చుకోకపోవడం పెద్ద తప్పైంది. నోలన్ కళ్లు తిరిగి పడిపోయేలా ఉన్నారు, ఒకరికి వేళ్లు తిమ్మిర్లు ఎక్కాయి. అప్పుడు డారియస్ ఆ నీలి బ్యారెల్‌తో పాటు ఒక రడ్డర్‌ను కూడా మోసుకొచ్చారు. జిమ్మీ దాన్ని "నా జీవితంలో చూసిన బెస్ట్ థింగ్స్‌లో ఒకటి" అన్నారు. హేస్ నోలన్‌కు నీళ్లు తాగించి సాయం చేశారు. అందరూ కలిసి కష్టపడితేనే గెలుస్తామని తమకు అర్థమైన క్షణం ఇదేనని జిమ్మీ చెప్పారు.

మరోవైపు తీరంలో దొరికిన ఒక లోహపు వస్తువు కింద మంట పెట్టి, ప్లాస్టిక్ ముక్కలు కరిగించి తెడ్లు చేయాలని వాళ్లు ప్రయత్నించారు. ఈ దశకు నీటి నిల్వ సగానికి పైగా ఖాళీ అయింది, ఇక ఒక్క నిమిషం కూడా వృథా చేయలేమని వాళ్లు అనుకున్నారు.

మొదటి తేలే పరీక్ష

బ్యారెల్స్ అన్నిటినీ ఒక ఫ్రేమ్‌కు కట్టేశారు. అవి ఊడిపోతే మునిగిపోతాం, మళ్లీ మొదటి నుంచి చేయాలి అని హెచ్చరించారు. తర్వాత 17 అడ్డ బీమ్స్‌ను ఒకే రకమైన ముడితో రెండు వైపులా కట్టారు. ముడులు అందరికంటే తానే బాగా వేస్తానని, అందుకే తానే కట్టి చెక్ చేస్తానని హేస్ చెప్పారు. ఒక దశలో హేస్ ఏదో విరగ్గొట్టారని ఒకరు అంటే, "నేను ప్రొఫెషనల్ షిప్ బిల్డర్‌ని కాదు, నాకు తెలిసింది కొంచెమే" అని హేస్ జవాబిచ్చారు.

ఇక్కడ బృందం ముందు రెండు దారులు ఉన్నాయి: కట్టడం ఆపకుండా కొనసాగించి అంతా బాగా జరగాలని ఆశించడం, లేదా ఇప్పుడే నీళ్లలోకి దించి తేలుతుందో లేదో చూసుకోవడం. చివరి నిమిషంలో విడిపోతే ఎవరూ కాపాడలేరని, అందుకే పరీక్షకే వెళ్లారు. పడవ తేలింది. ఈ ప్రాజెక్ట్ పూర్తి చేయగలమనే నమ్మకం తనకు మొదటిసారి ఇప్పుడే వచ్చిందని జిమ్మీ అన్నారు.

ఈ సందర్భంలో జిమ్మీ తమ ఛానెల్ గురించి మాట్లాడారు. పెద్ద సెట్లు వేసి, వందల మంది పోటీదారులను పిలిచి, మిలియన్ డాలర్ల ప్రైజ్ మనీ ఇచ్చే వీడియోలు చాలా చేశామని, కానీ అప్పుడప్పుడు నలుగురు స్నేహితులతో ఒక ద్వీపానికి వచ్చి సొంతంగా పడవ కట్టడం భలే అనిపిస్తుందని చెప్పారు. ఎండ, పురుగులతో ఇది తమ కష్టతరమైన వీడియోల్లో ఒకటని ఒప్పుకున్నారు. ఒకప్పుడు ఎప్పుడూ ఇలాంటి వీడియోలే చేసేవాళ్లమని, మధ్యలో ఎందుకు ఆపేశామో తెలియదని, ఇప్పుడు పూర్తిగా ఎంజాయ్ చేస్తున్నానని అన్నారు. రేపు ఒక్క రోజు కష్టపడితే పడవ సిద్ధమవుతుందని, ఎల్లుండి అలలు అనుకూలిస్తే బయలుదేరవచ్చని ఆయన అంచనా వేశారు. కానీ ప్రస్తుతం ఉన్నది తెప్ప మాత్రమే, ఓడ కాదు. గాలిని వాడుకుని ముందుకు తీసుకెళ్లే తెరచాప ఇంకా కావాలి.

ఐదో రోజు: విఫలమైన ప్లాస్టిక్ ప్రయోగం, తెరచాప, అర్ధరాత్రి వరకు పని

ఐదో రోజు నీళ్లు అయిపోవస్తున్నాయి, నోలన్ పరిస్థితి బాగా లేదు. ఒకరి చేతుల మీదే 60కి పైగా పురుగు కాట్లు ఉన్నాయి. రేపు వెళ్లకపోతే ఇక భరించలేనని ఒకరు అన్నారు.

ప్లాస్టిక్ కరిగించి తెడ్లు చేసే ప్రయోగం పూర్తిగా విఫలమైంది. నీళ్లు అంతలా మరుగుతుంటే ప్లాస్టిక్ కూడా కరగాలి కదా అని ఒకరు అయోమయంగా అడిగారు. "అందుకే జనం మార్క్ రోబర్‌ను చూస్తారు, మమ్మల్ని కాదు" అని సరదాగా అన్నారు.

అదే సమయంలో హేస్ స్కెగ్స్ గురించి వివరించారు. అవి పడవ అటూ ఇటూ వెళ్లకుండా నేరుగా వెళ్లేలా చేస్తాయి. దాన్ని చూసి జిమ్మీకి ఒక కొత్త ఆలోచన వచ్చింది: అలాంటి భాగాన్ని అడ్డంగా తిప్పితే తెడ్డు అవుతుంది. "జెండాలా ఉంది" అని ఆటపట్టించుకున్నా, ఇలాంటివి నాలుగు తెడ్లు సిద్ధం చేశారు.

తెరచాపకు సన్నగా, బలంగా ఉండే వెదురు కావాలి. హేస్ దాన్ని "క్రాబ్ సెయిల్" అని, పాత కాలపు పాలినేసియన్లు వాడినలాంటిదని చెప్పారు. తెరచాపను స్తంభాలకు కట్టాక, అది అటూ ఇటూ తిరగడానికి ఒక రంధ్రం చేయాల్సి వచ్చింది. అది తప్పితే తెరచాప మొత్తం విరిగిపోతుంది. గాలి పక్కకు ఉంటే ఒక తాడు లాగితే తెరచాప వెంటనే కిందకు పడిపోయేలా ఏర్పాటు చేశారు.

సమయం కూడా కీలకంగా మారింది. అమావాస్య కాబట్టి అలల వేగం చాలా ఎక్కువగా ఉంది. హై టైడ్ నుంచి లో టైడ్‌కు మారే సమయంలో నీళ్లలోకి దిగితే ప్రవాహం నేరుగా ద్వీపం వైపు తోస్తుందని హేస్ లెక్క. టైడ్ మారడానికి 12 గంటలే ఉండటంతో విరామం లేకుండా పని చేశారు. చీకటి పడ్డాక కూడా గంటల తరబడి పని కొనసాగింది. అర్ధరాత్రి దాకా ఎవరి బుర్రా సరిగ్గా పని చేయలేదు. "నేను రడ్డర్ లాంటిదేదో తయారు చేస్తున్నట్టున్నాను" అని ఒకరు అన్నారు. చివరికి ద్వీపం నుంచి బయటపడటానికి చేయాల్సిన పనులన్నీ పూర్తయ్యాయి.

బయలుదేరే రోజు

రాత్రంతా ద్వీపం నుంచి వెళ్లిపోవడం, కుటుంబాన్ని కలవడం గురించే ఆలోచనలు వచ్చాయని ఒకరు చెప్పారు. "ఇవాళ మన తలరాత ప్రకృతి చేతుల్లో ఉంది. ప్రకృతి ప్రతాపానికి మనకు మధ్య ఉన్నది ఈ చిన్న ఓడ, మన ఐకమత్యం మాత్రమే" అని ఆ క్షణాన్ని వర్ణించారు. ఒక వారం కష్టపడి కట్టిన పడవ ముందు నిలబడి, ద్వీపానికి చేరతామో "టైటానిక్‌లా పసిఫిక్‌లో మునిగిపోతామో" అని ఒకరు అంటే, టైటానిక్ అట్లాంటిక్‌లో ఉందని మరొకరు సరిదిద్దారు.

బయలుదేరే ముందు అందరూ ఒక నినాదం చేసుకున్నారు: ఓపిక లేనప్పుడు ఏం చేస్తాం? తెడ్లు వేస్తూనే ఉంటాం. సత్తువ లేనప్పుడు? తెడ్లు వేస్తూనే ఉంటాం. ఆపేయాలనిపించినప్పుడు? తెడ్లు వేస్తూనే ఉంటాం.

మొదటి గంటలు: గంటకు ఒక మైలు, విరిగిన తెడ్డు

పడవ అలలను దాటి లోపలికి వెళ్లింది. ప్రవాహం సముద్రం లోపలికి లాగుతుండటం మొదట్లో మంచిదేనని హేస్ అన్నారు. కానీ కొద్ది సేపట్లో ఒక "డేంజర్ జోన్" వస్తుందని, అక్కడ అలలు పక్కకు లాగి సముద్రం మధ్యలోకి విసిరేస్తాయని హెచ్చరించారు. అందుకే ఆ లోపే వీలైనంత ద్వీపానికి దగ్గరవ్వాలి. తెరచాప తెరిచాక గాలి తగిలింది, పడవ గంటకు ఒక మైలు వేగంతో వెళ్లింది. అయినా గమ్యం ఇంకా ఐదు మైళ్ల దూరంలో ఉంది, కంటికి కనిపించడం లేదు. ఎంత సేపు పడుతుందో తమకు ఐడియా లేదని జిమ్మీ ఒప్పుకున్నారు.

20 నిమిషాలకే అందరూ బాగా అలసిపోయారు, ఒకరికి కళ్లు తిరుగుతున్నట్టు అనిపించింది. పడవ గాలికి ఎదురు దిశలో వెళ్తోంది. దాంతో హేస్ కొత్త పద్ధతి పెట్టారు: ప్రతి 15 నిమిషాలకు ఒకసారి స్థానాలు మార్చుకోవాలి, అప్పుడు ఒక్కొక్కరికి కాస్త విశ్రాంతి దొరుకుతుంది. బయలుదేరి ముప్పావు గంటయ్యేసరికి 20 శాతం దూరం పూర్తయినట్టు అనిపించింది.

కానీ ప్రధాన ప్రాంతానికి దగ్గరవుతుంటే పరిస్థితి తిరగబడింది. ఒక తెడ్డు విరిగిపోయింది. తర్వాత పడవలోని ఒక ముక్క విడిపోయి పడిపోయింది, దాంతో పాటు హేస్ కూడా పడిపోయారు. పడవ పక్కకు వెళ్లిపోతోందని గమనించి అందరూ ఒక్కసారిగా బలంగా తెడ్లు వేసి మళ్లీ దారిలోకి తెచ్చారు. ఆ తర్వాత ఒక లయ దొరికింది. బయలుదేరిన బీచ్ కనిపించనంత దూరం వచ్చేశారు. అయినా నీరసం పెరుగుతూనే ఉంది. ఒకరికి డీహైడ్రేషన్ అయింది, చాండ్లర్ బాగా నీరసించారు. ఆరు రోజుల పాటు రోజుకు 12 గంటలు పడవ కట్టడానికి కష్టపడటం వల్ల అందరి ఓపిక అప్పటికే నశించిందని జిమ్మీ చెప్పారు. "ఈ ఎండలో మనం రొయ్యల్లా ఉడికిపోతున్నాం" అని ఒకరు అన్నారు.

డేంజర్ జోన్‌లో చిక్కుకోవడం

హేస్ ముందే చెప్పిన ప్రాంతం చివరికి వచ్చింది. అలలు బాగా పెద్దగా వస్తున్నాయి, ప్రవాహం పడవను లోపలికి లాగుతోంది. తెడ్లు ఆపాలా వద్దా అనే దాని మీద బృందంలో వాదన జరిగింది. డారియస్‌ను ఆపమని ఒకరు అన్నారు. ఐదు సెకన్లు ఆపినా పడవ తప్పు దిశలోకి వెళ్తుందని మరొకరు వాదించారు. గంటల తరబడి అలలు పడవను పదే పదే ఎడమవైపుకు లాగాయి, తర్వాత కుడివైపుకు లాగాయి, చుట్టూ తిప్పేశాయి. అంగుళం కూడా ముందుకు కదలడం లేదని వాళ్లకు అర్థమైంది. వెనక్కి వెళ్లే దారి లేదు, ముందుకు వెళ్లే ఓపికా లేదు. కింద షార్క్స్ ఉంటాయా అని ఒకరు అడిగితే, ఖచ్చితంగా ఉంటాయని మరొకరు జవాబిచ్చారు.

ఆరు గంటలకు జిమ్మీకి వాంతి వచ్చేలా ఉంది, చాండ్లర్ నిద్రలోకి జారుకున్నారు. జిమ్మీ, చాండ్లర్ పని చేయలేకపోవడంతో ప్రయాణం అంతా హేస్, నోలన్, డారియస్ మీదే ఆధారపడింది. హేస్ తెరచాప పట్టుకుని పడవను నియంత్రిస్తున్నారు. ద్వీపం ఇంకా 3.5 మైళ్ల దూరంలో ఉంది. ద్వీపం నుంచి వచ్చే గాలి దొరికితే అలలతో పాటు సులువుగా వెళ్లవచ్చని, కానీ మొదట్లో చాలా వెనక్కి వెళ్లిపోయినందున ఆ గాలిని అందుకోవడానికి ముందు చాలా కష్టపడాలని హేస్ వివరించారు.

ఏడు గంటలయ్యేసరికి తెడ్లు ఆపగానే పడవ మళ్లీ వెనక్కి, పసిఫిక్ మధ్యలోకి కొట్టుకుపోయేది. సిగ్నల్ ఫ్లేర్ వాడాలేమో అని ఒకరు సూచించారు. "నా వల్ల ఇక కావడం లేదు" అని మరొకరు అన్నారు. ద్వీపం కళ్లముందే కనిపిస్తున్నా చేరుకోవడానికి మాత్రం దూరంగానే ఉంది. ఆ సమయంలో బయలుదేరే ముందు చేసుకున్న ప్రామిస్‌ను గుర్తు చేసుకున్నారు: ఆపేయాలనిపించినప్పుడు తెడ్లు వేస్తూనే ఉంటాం. పడవ మీద నీరసంగా పడి ఉన్నప్పుడు, రెండు రోజుల క్రితం స్నేహితులతో పడవ కట్టడం సరదాగా ఉందని తాను అన్న మాటలు గుర్తొచ్చాయని, ఈ వారమంతా పూర్తిగా ఎంజాయ్ చేశానని జిమ్మీ చెప్పారు.

ఆశ తిరిగి చిగురించిన దశ

అప్పుడే, జిమ్మీ మాటల్లో "ఏదో మేజిక్ జరిగినట్టు", ప్రకృతి పడవను ముందుకు తోయడం మొదలుపెట్టింది. ఏమీ చేయకపోయినా పడవ ద్వీపం వైపు తిరుగుతోందని ఒకరు గమనించారు. అలల పోటు పెరిగి ఒడ్డు వైపు లాక్కెళ్తోందని వివరించారు. తెలియకుండానే డేంజర్ జోన్ నుంచి బయటపడ్డారు.

డారియస్ దూరం చెబుతూ వచ్చారు: 2.9 మైళ్లు. ఇంకోసారి గట్టిగా ప్రయత్నిద్దామని అందరూ తెడ్లు ఎత్తారు. ఎనిమిది గంటల పాటు ఎండకు మాడి, ఆకలి దాహంతో ఉన్నా "తగ్గేదే లే" అని నిర్ణయించుకున్నారు. 2.5, తర్వాత 1.7, తర్వాత "ఒక్క మైలు కంటే కొంచెం ఎక్కువే" అని అంచనా వేశారు. ఇందాక 2.6 చూపించిన చోట ఇప్పుడు ఒకటి చూపిస్తోందని సంతోషపడ్డారు. 0.9, 0.8, 0.7, 0.6 అంటూ లెక్కపెడుతూ "మనం దాదాపు వచ్చేశాం" అని ఒకరు ఆనందంగా అన్నారు.

చివరి 20 నిమిషాలు: మారిన టైడ్

కానీ సరిగ్గా వాళ్ల ముందు అలల దిశ మారబోతోంది. టైడ్ మారడానికి ఇంకా 20 నిమిషాలే ఉంది. గాలి, అలలు తేడా కొడితే మోటార్ ఉన్నా ద్వీపానికి వెళ్లలేమని హేస్ మళ్లీ గుర్తు చేశారు. "ఇదే లాస్ట్ ఛాన్స్" అని ప్రకటించారు. అలల ధాటికి కొట్టుకుపోతే ద్వీపాన్ని మిస్ అవుతామని, అప్పుడు ఈ వీడియో అంతా పాడైపోతుందని జిమ్మీ అన్నారు. పడవ కుడివైపుకు వెళ్లిపోతోంది. అప్పటికి వాళ్లు 11 గంటలుగా పడవ మీదే ఉన్నారు. "హైలెస్సా" అంటూ, "టీమ్ వర్క్" అంటూ అందరూ కలిసి తెడ్లు వేశారు. 15 నిమిషాలు, 10 నిమిషాలు అని లెక్క తగ్గుతూ వచ్చింది.

ఇంకో ఐదు నిమిషాలు ఉంది అనుకునేలోపే పరిస్థితి పూర్తిగా తిరగబడింది. గాలి దిశ మార్చుకుని నేరుగా ముఖానికి తగిలేలా వీచింది. తెరచాప విషయంలో మళ్లీ వాదన జరిగింది. అది పడవను దక్షిణానికి తోస్తోంది కాబట్టి దించేయాలని ఒకరు అన్నారు. తీసేస్తే గాలిని ఎదుర్కోలేమని మరొకరు అన్నారు. ఎత్తుదామని ఇంకొకరు సూచిస్తే, "అదేం పిచ్చి ఐడియా" అని మరొకరు ప్రశ్నించారు. ఐదు, నాలుగు, మూడు, రెండు అంటూ లెక్కపెడుతూ అందరూ బలంగా లాగారు. ఒకరు చేతితో కూడా నీళ్లు తోస్తానన్నారు. పెద్ద అల వచ్చింది.

అయినా పడవ ముందుకు కదలలేదు. అలల దిశ మారి పడవను ఒక్కసారిగా వెనక్కి నెట్టేసింది. ఇందాక సాయం చేసిన నీళ్లే ఇప్పుడు వెనక్కి తోస్తున్నాయి. అప్పటికి వాళ్లు ద్వీపానికి 0.5 మైళ్ల దూరంలో ఉన్నారు. "ఈదుకుంటూ కూడా వెళ్లిపోయేవాళ్లం" అని ఒకరు అన్నారు. చివరికి "అంతే ఇక" అని ఒప్పుకున్నారు.

ముగింపు: "ఇంకొక్క అడుగు వేస్తే గెలిచేవాళ్లం"

సాధించాలనుకున్నది కళ్లముందే చేజారిపోవడం చూస్తూ ఉండిపోయామని జిమ్మీ చెప్పారు. ఒకరు "నాకు ఏడుపొస్తోంది" అన్నారు. ఈ చెక్క పడవ మీద 12 గంటలు ప్రాణం పెట్టి కష్టపడ్డాక, ఒక 20 నిమిషాలు వేగంగా ఉండి ఉంటే ద్వీపంలో ఉండేవాళ్లమని వాళ్లు అనుకున్నారు. అందరం ఇంకొంచెం కష్టపడాల్సిందని జిమ్మీ అన్నారు. ఆ తర్వాత ఫ్లేర్ గన్ కాల్చమని చెప్పారు.

చివరి మాటల్లో జిమ్మీ తనకు ఓడిపోవడం అస్సలు నచ్చదని చెప్పారు. ఈ ఛానెల్‌లో తాను చేసిన అత్యంత కష్టతరమైన ఛాలెంజ్ ఇదేనని అన్నారు. ఇంత దగ్గరికి వచ్చి, చివరి 5 శాతం దూరం మిగిలి ఉన్నప్పుడు అలల దిశ మారడం వల్ల ఓడిపోవడం చాలా బాధగా ఉందని చెప్పారు. ప్రేక్షకులను నిరాశపరిచానని అనిపిస్తోందని క్షమాపణ చెప్పారు. తదుపరి ఛాలెంజ్‌లో మళ్లీ ఇలా ఓడిపోనని ప్రామిస్ చేసి, హెలికాప్టర్ ఎక్కి వెళ్లిపోయారు. ద్వీపానికి చేరుకోవాలనే లక్ష్యం అర మైలు దూరంలో అసంపూర్తిగానే మిగిలిపోయింది.