ਪੂਰੀ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਖਾ ਕੇ ਦਸ ਲੱਖ ਡਾਲਰ: ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਦੀ 200 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੰਬੀ ਚੁਣੌਤੀ

YouTube 'ਤੇ ਖੋਲ੍ਹੋ ↗
ਸੰਖੇਪ ਝਲਕ

ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ (ਜਿੰਮੀ) ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ, ਐਲਡਿਨ, ਜੈਕਸਨ, ਰੇਹਾਨ ਅਤੇ ਜੁਆਨ, ਅੱਗੇ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ: ਜੇ ਉਹ ਦੁਕਾਨ ਅੰਦਰਲਾ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਣ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਜਿੱਤਣਗੇ। ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਚਾਰ ਲੋਕ ਲੱਖਾਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖਤਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੰਦ ਰਹਿਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਮੀ ਆਪ ਇਸਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ "ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਯੋਗ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

23 ਮਿੰਟ ਦਾ ਪਾਠ

ਚੁਣੌਤੀ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ

ਇਹ ਚਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀਡੀਓ, "ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ" ਚੁਣੌਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਿੰਮੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ 67ਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਰਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਦੁਕਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ 2,50,000 ਡਾਲਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਚਾਰ 90 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਕੇ ਬਚੇ ਸਨ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਨ-ਗਿਣਤੀ ਚੱਲਦੀ ਹੈ: ਨਵੀਂ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਬਿਤਾਏ ਦਿਨ।

ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ 4.3 ਮਿਲੀਅਨ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਚਾਰੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 2,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਾਣ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੱਗੇਗਾ। ਉਹ ਇਸਨੂੰ "ਇੱਕ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ" ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਨਿਯਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਖਰਾਬ ਹੋਈ ਹਰ ਕੈਲੋਰੀ ਇਨਾਮ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਡਾਲਰ ਘਟਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਜੇ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਲਗਭਗ ਚੌਥਾਈ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਇਨਾਮ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਲਾਲ ਲਕੀਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਖਾਣਾ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸੁੱਟਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਦੀ 24 ਘੰਟੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਰੱਖੀ ਗਈ।

2:54

ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ: ਹਿਸਾਬ, ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਅਤੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਕੰਮ

ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਲਿਆ: ਬਰੈੱਡ ਦੀਆਂ 105 ਰੋਟੀਆਂ, ਨਾਸ਼ਪਾਤੀ ਦੇ 34 ਡੱਬੇ, 96 V8 ਡਰਿੰਕ, 271 ਟੂਨਾ, ਮਸਾਲੇ ਦੇ 400 ਜਾਰ ਅਤੇ 22 ਡੱਬਾਬੰਦ ਸਾਲਸਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤਰਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਤਾਜ਼ਾ ਉਪਜ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਰਾਬ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਫਲ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਸ਼ੈਲਫਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਨਿਯਮ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਤੁਰੰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 80 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਲੂਬੇਰੀਆਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ 80 ਡਾਲਰ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਚੀਜ਼ਸਟੀਕਸ ਬਣਾਏ ਗਏ ਤਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਿਮਲਾ ਮਿਰਚਾਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ 10,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਾਧੀਆਂ ਸਨ।

ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜੈਕਸਨ ਤਾਜ਼ਾ ਸੰਤਰੇ ਦਾ ਜੂਸ ਕੱਢ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰੇਹਾਨ ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਗੋਭੀ ਕੱਟ ਕੇ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਰੈੱਡ ਵਾਲਾ ਪੂਰਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਬਰੈੱਡ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪੈਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵੀ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਵਾਬ "ਨਹੀਂ" ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੱਕ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਰਣਨੀਤੀ: ਨਾਪਸੰਦ ਖਾਣਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਭੁੱਖ

ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਨਾਪਸੰਦ ਖਾਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਬਚੀ ਰਹੇ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਪਿਆਜ਼ ਖਾਣਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਲਗਭਗ ਰੋ ਪਿਆ। ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੁੱਲ 65,941 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਾਧੀਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰਣਨੀਤੀ ਕਸਰਤ ਸੀ: ਵੱਧ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜੋ ਤਾਂ ਜੋ ਹੋਰ ਖਾ ਸਕੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਅਟਕ ਜਾਣਗੇ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਦੋ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ। ਪਹਿਲਾ, ਪੂਰੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਫਰੂਟ ਲੂਪਸ ਦੀ ਥਾਂ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸੀਰੀਅਲ। ਦੂਜਾ, ਇੱਕ ਪਰਸਨਲ ਟ੍ਰੇਨਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਸਕੇ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਟ੍ਰੇਨਰ ਕੋਚ ਜੌਨ ਵਜੋਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਵੇਂ-ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਰੁਟੀਨ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੁਆਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ, ਜੈਕਸਨ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਜੂਸ ਜਾਂ ਸਮੂਦੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ, ਅਤੇ ਰੇਹਾਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੁੱਕਬੁੱਕ ਪੜ੍ਹ ਕੇ 4.3 ਮਿਲੀਅਨ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਦਿਸ਼ਟ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਐਲਡਿਨ ਦੀ ਉਦਾਸੀ

ਜਿੰਮੀ ਦੀ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਗਰੁੱਪ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮਸ਼ੀਨ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਐਲਡਿਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ। ਐਲਡਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਸਨ ਅਤੇ "ਚਾਰ ਬਨਾਮ 4.3 ਮਿਲੀਅਨ ਕੈਲੋਰੀਆਂ" ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ "ਆਖਰੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ" ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਉਦਾਸੀ ਕਾਰਨ ਉਹ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੌਂਦਾ, ਕਸਰਤਾਂ ਛੱਡਦਾ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।

ਜਿੰਮੀ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਲਣ ਆਏ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਕਸਰਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਟੀਮ ਵਧੀਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਖਾਣਗੇ ਉਨੀ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲਣਗੇ। ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਕੈਲੋਰੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆਈ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀ ਵਾਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਅਤੇ ਬਾਡੀ ਬਿਲਡਰ

ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਖੇਡ ਰੱਖੀ। ਜਿੰਮੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ (ਨੋਲਨ ਸਮੇਤ) ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕਾਰਟਾਂ ਨਾਲ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣਗੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਕੋਲ ਉੱਪਰੋਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਸਹੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ 1,00,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਨਤੀਜਾ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਾਲਾ ਰਿਹਾ: ਕਾਰਟ ਗਵਾਚ ਗਏ, "ਮੇਰਾ ਸੱਜਾ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਜਾ" ਵਾਲੀ ਉਲਝਣ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਕੰਧ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ "ਮਦਦ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਦਸ ਬਾਡੀ ਬਿਲਡਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਾਰਟਾਂ ਵਿਚਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣਗੇ, ਪਰ ਕਾਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤਾ ਕੁਝ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਇਦ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਦਦ ਹੋਈ, ਪਰ ਬਹੁਤੀ ਨਹੀਂ। ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2,00,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਾ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਫਲ-ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਲਗਭਗ ਮੁੱਕ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਇਹ ਸਟੋਰ ਦੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਪੰਜ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ।

100 ਦਿਨ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਪੈਸਾ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰ

ਚੁਣੌਤੀ ਦਾ 11ਵਾਂ ਦਿਨ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੁੱਲ 100ਵਾਂ ਦਿਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਵੀ ਸੀ। ਜਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਜਿੰਮੀ 40,000 ਡਾਲਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਾਰਟ ਲਿਆਏ: ਹਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ 10,000 ਡਾਲਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਘਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਪੈਸਾ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਨਮਦਿਨ ਸੀ; ਇੱਕ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀਆਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ; ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮਦਿਨ ਦੀ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ।

ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਨੇ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕੋਈ ਮਦਰਸ ਡੇ ਲਈ ਬੋਰਡ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਐਲਡਿਨ ਨਾਈ ਬਣ ਕੇ ਜੁਆਨ ਦੇ ਵਾਲ ਕੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਪੂਰੇ ਗਰੁੱਪ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ।

12:02

ਫਿਟਬਿਟ ਚੁਣੌਤੀ: ਸਾੜੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਲਈ

19ਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਫਿਟਬਿਟ ਏਅਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਿੰਨੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜਨਗੇ, ਉੰਨੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ 30ਵੇਂ ਦਿਨ ਪਕਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ: ਜੇ ਟ੍ਰੇਨਰ ਕਸਰਤ ਰੋਕ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਪਵੇਗੀ।

ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਛੇ ਵਜੇ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਕਸਰਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਐਲਡਿਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਲਗਭਗ 9:30 ਵਜੇ ਉੱਠਿਆ। ਐਲਡਿਨ ਨੇ ਕਸਰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। 22ਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਾਰਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੋਚ ਜੌਨ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਿੱਧਾ ਸੀ: ਬਾਕੀ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਉੱਠਣਾ ਪਵੇਗਾ। 23ਵੇਂ ਦਿਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਐਲਡਿਨ ਲਗਭਗ 5,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 4,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਜੁਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਸਾਥੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਪੰਜ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਐਲਡਿਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਨਾਮ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕੋਈ ਖਾਣਾ ਬਰਬਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇ ਰਹੇ।

ਪਹਿਲਾ ਨੁਕਸਾਨ: 6,614 ਡਾਲਰ

ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਜਲਦੀ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਜਿੰਮੀ ਫੂਡ ਸੇਫਟੀ ਸਪੈਸ਼ਲਿਸਟ ਕੁਇਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਖਾਣ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਠੀਕ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕੁਇਨ ਨੂੰ ਇਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ। ਖਰਾਬ ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਕਾਰਟ ਵਿੱਚ 6,614 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਨ, ਯਾਨੀ ਇਨਾਮ ਵਿੱਚੋਂ 6,614 ਡਾਲਰ ਘਟ ਗਏ।

ਇਸ ਨਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤਣਾਅ ਆਇਆ। ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਹੋਰ ਐਕਸਪਾਇਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਟੀਮ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਂਦੀ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੈਸਾ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਗੁਆ ਦੇਣਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਗੇ। ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਜਿੰਮੀ ਐਲੀਸਨ (ਐਲੀ) ਨੂੰ ਲੈ ਆਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਅਜਨਬੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਜੁਆਨ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ।

30ਵਾਂ ਦਿਨ: 2,01,768 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਦਾਨ

30ਵੇਂ ਦਿਨ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਐਲੀਸਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, 2,01,768 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਪੈਨ ਫ੍ਰਾਈ, ਸਟਰ ਫ੍ਰਾਈ, ਉਬਾਲਣਾ, ਏਅਰ ਫ੍ਰਾਈ ਅਤੇ ਟੋਸਟਿੰਗ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਕੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਐਲਵਿਨ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਵਜੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਤੁਰੰਤ ਖਾਣਾ ਸੀ ਨਾ ਬਹੁਤੇ ਪੈਸੇ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਣਾ ਜਿਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਤਜਰਬਾ ਹੈ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਲਾਈਨ ਲੱਗੀ ਅਤੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਪਰ ਜਸ਼ਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਲੀਸਨ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਅਜਨਬੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਜਾਣਾ ਪਿਆ। ਉਸਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ "ਬੋਰਿੰਗ ਸ਼ਡਿਊਲ" 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ।

ਘਰ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਰੇਹਾਨ ਦਾ ਜਨੂੰਨ

32ਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, "ਡੈਡੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਲਾਲ ਲਕੀਰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?" ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠ ਕੇ ਕਹਿਣਾ ਪਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਘਰ ਆਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਲਕੀਰ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਰੇਹਾਨ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਰੋਜ਼ ਚਾਰ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਮੂਦੀਜ਼। ਬਾਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਢਿੱਡ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਰੇਹਾਨ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੋਚ ਰੱਖ ਰਿਹਾ ਸੀ: ਇੱਕ ਦਿਨ 37,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਮੁਤਾਬਕ ਡਰਿੰਕ ਪੀਂਦੇ ਤਾਂ 40,000 ਹੁੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਹੋਣਗੇ, ਜਦਕਿ ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਤਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਭਰੇ ਹਨ। 36ਵੇਂ ਦਿਨ ਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰੇਹਾਨ ਅਤੇ ਐਲਡਿਨ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ ਹੋਈ। ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਐਲਡਿਨ ਨੂੰ "ਬੱਚਾ ਨਾ ਬਣ" ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਐਲਡਿਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਆਲੂ ਬਣਾ ਕੇ ਖੁਦ ਸਾਰੇ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦਾ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਲੱਖਾਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਬਾਕੀ ਸਨ।

ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਸਟੋਰ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਬਰਡ ਫੀਡਰ ਬਣਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰ ਸਵੇਰ ਡੌਕ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਪਾਗਲ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਹ ਚੱਲੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਦਿਨ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਾਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।

21:23

ਜੁਆਨ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਪੱਤਰ

38ਵੇਂ ਦਿਨ ਜੁਆਨ ਨੇ ਰੇਹਾਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਬਣਾਇਆ। ਜੁਆਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕੈਸ਼ੀਅਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੜ੍ਹ-ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੁਆਨ ਦਾ ਜਵਾਬ "ਨਹੀਂ" ਸੀ; ਉਸਨੂੰ ਸਪੈਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਛੋਟੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਟੈਸਟ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗਲਤੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਸਿਲਸਿਲਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜੁਆਨ ਇੱਕ ਵਾਕ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਪੱਤਰ ਲਿਖਿਆ। ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਨੋਟ ਮਿਲਣਾ ਉਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੇਗਾ।

ਜਿੰਮੀ ਦੀ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਰੇਹਾਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਪੱਤਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ, ਕਈ ਵਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜਨਬੀ ਦੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਰੰਤ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਵੇ। ਇਸੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮੀਜ਼ਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਪਹਿਲੀ ਵੀਡੀਓ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਕਮਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਕਮੀਜ਼ ਦਾ ਅੱਧਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਦੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਕਿਹਾ।

23:59

ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡ ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ

40ਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਘਾਹ ਵਿਛਾ ਕੇ ਮਿੰਨੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਦਾਨ ਬਣਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ "100 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ"। ਨਿਯਮ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਦਸ ਗਜ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਜੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਗੇਂਦ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਾਰਟ ਨਾਲ ਫੜ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖਿਡਾਰੀ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ। ਹਰ ਦਸ ਗਜ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਖਿਡਾਰੀ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਸ। ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 20,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਦਸ ਖਿਡਾਰੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਜੁਆਨ ਨੇ, ਜਿਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਫੁੱਟਬਾਲ ਨਹੀਂ ਖੇਡੀ, ਪਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਜਿੱਤਿਆ, ਫਿਰ ਗਿਣਤੀ ਤਿੰਨ ਹੋਈ। ਈਸੀਯੂ ਦੇ ਕੁਆਰਟਰਬੈਕ ਮਿੱਚ ਦੇ ਸੁੱਟਣ 'ਤੇ ਛੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਖੁੰਝ ਗਈ, ਪਰ ਆਖਰੀ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਜੈਕਸਨ ਨੇ ਗੇਂਦ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਸੱਤ ਹੋ ਗਈ। ਸਭ ਤੋਂ ਭੁੱਖੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਖਿਡਾਰੀ ਚੁਣੇ ਗਏ, ਪਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੁਸਤ ਹੋ ਕੇ ਸੌਣ ਲੱਗੇ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ 24 ਘੰਟੇ 24 ਘੰਟੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਖਾਵੇ ਜਾਂ ਸੌਂਵੇ; ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕੋਚ ਨੂੰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।

ਫਿਰ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਜੁਆਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ "ਸਟ੍ਰੇਂਜਰਸ ਚੇਨਡ" ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਜਾਣਾ ਪਿਆ। ਬਾਕੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਜੁਆਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖੋਹ ਸਕਦੇ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਉਸ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਪਰ ਜੁਆਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਦੱਸਿਆ। 44ਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਦੁਕਾਨ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਲੀਹ 'ਤੇ ਹਨ।

ਪਰਿਵਾਰਕ ਦਿਨ

50ਵੇਂ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਪਰ ਇਹ ਆਮ ਮੁਲਾਕਾਤ ਨਹੀਂ ਸੀ: ਹਰ ਘੰਟੇ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸਮੂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਬਣਾਏ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ ਕਿਹਾ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਨਾਲੋਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੇ ਕੈਲੋਰੀਆਂ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਸਰ ਪਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਿੰਮੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਛਾ ਗਈ, ਪਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਜੋਸ਼ ਭਰ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ "ਡੈਡੀ, ਡੈਡੀ" ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ 140 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮਾਣ ਵਧਾਏ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਟਰੈਡਮਿਲ 'ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਰਹੇ; ਯੋਜਨਾ ਸੀ ਬਹੁਤ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜੋ ਤਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਖਾ ਸਕੋ।

30:27

ਜੁਆਨ ਦੀ ਸੱਟ ਅਤੇ "ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੀਲ ਜੁਆਨ"

ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੁਆਨ ਦੇ ਗਿੱਟੇ 'ਤੇ ਸੱਟ ਲੱਗ ਗਈ, ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੋਜ ਸੀ। ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਬਰਫ਼ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਜੁਆਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਗਿੱਟੇ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਰਹੇ। ਹਾਲਤ ਵਿਗੜ ਗਈ; ਜਾਂਚ ਦੌਰਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੈਰ "ਅਨਾਨਾਸ ਵਰਗਾ" ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਟ੍ਰੈਡਮਿਲ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਸਾਖੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪੈਰ 'ਤੇ ਭਾਰ ਨਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਜੁਆਨ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ "ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ", ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਥੀ ਉਸਨੂੰ ਕਰਿਆਨੇ ਵਾਲੀ ਟਰਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਜੈਕਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਜੁਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਚਾ ਅਤੇ ਰੇਹਾਨ ਤੇ ਐਲਡਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਭਰਾ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਡੌਕ ਨੂੰ ਤਾਲਾ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਜੋ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸੰਪਰਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਬੁਰਾ ਅਸਰ ਪੈਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ: ਲਾਲ ਲਕੀਰ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਵਿਹੜਾ, ਬਲੈਕਸਟੋਨ ਗਰਿੱਲ ਸਮੇਤ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਣ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "20 ਵਿੱਚੋਂ 20" ਦਿੱਤੇ। ਨਾਲ ਹੀ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ 60ਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਚੈਕ-ਇਨ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗੀ।

ਜੁਆਨ ਨੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਪੂਰਾ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਕੀਆਂ ਨੇ "ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੀਲ ਜੁਆਨ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਹਿਲਾਏ ਬਿਠਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਮੂਦੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ "ਵਾਟਰ ਥੈਰੇਪੀ" ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸਵਿਮਿੰਗ ਪੂਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਇਸਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਡੱਬਾਬੰਦ ਬੀਨਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ 63,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋਈਆਂ। ਜੁਆਨ ਆਮ ਵਾਂਗ ਤੁਰਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਅੱਗੇ ਆਵੇ, ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ।

34:18

ਸੁਨਹਿਰੀ ਟ੍ਰੈਡਮਿਲ: 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ 100 ਮੀਲ

60ਵੇਂ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਆਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ 2.4 ਮਿਲੀਅਨ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਬਚੀਆਂ ਸਨ। ਟਾਈਮਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਇੱਕ ਕਾਊਂਟਰ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਘਟਾਉਂਦਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ 100 ਮੀਲ ਪੂਰੇ ਕਰਨਗੇ, ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉੰਨੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਜੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ 100 ਮੀਲ ਪੂਰੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਯਾਨੀ ਇਹ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਦੌੜ ਵੀ ਸੀ।

ਜੁਆਨ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਯੋਜਨਾ ਇਹ ਬਣੀ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮੀਲ ਦੌੜੇਗਾ ਜਦਕਿ ਬਾਕੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨਗੇ, ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸਨੈਕਸ ਵਾਲਾ ਰਿਫਿਊਲ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੋਚ ਜੌਨ ਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਲਗਾਵੇ। ਕੋਚ ਜੌਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ 30 ਮੀਲ ਤੱਕ ਸ਼ਾਇਦ ਸੰਭਲ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮੈਰਾਥਨ ਹਨ, ਅਤੇ 50 ਮੀਲ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੋਣਗੇ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਅੱਧੇ ਪੈਂਡੇ 'ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਇਹੀ ਹੋਇਆ। ਜੁਆਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੋਡੇ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਦੌੜਿਆ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੜੱਲ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕਾਊਂਟਰ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਾ ਸੀ ਕਿ ਜ਼ੀਰੋ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਰੀ ਦੌੜ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਹਿੰਮਤ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ ਦਿਖਾਏ ਗਏ; ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੇ ਪਿਤਾ 'ਤੇ ਮਾਣ ਜਤਾਇਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਦੌੜ ਕੇ ਘਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਮੀਲਾਂ ਲਈ ਮਾਲਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 100 ਮੀਲ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਕਾਊਂਟਰ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 6,00,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਬਚੀਆਂ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਤੁਲਨਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਐਥਲੈਟਿਕ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਕਰਵਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 3,50,000 ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ 6,00,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਲੱਗਦੇ।

39:24

ਮਹਿਮਾਨ, ਘਰ ਦੀ ਤਾਂਘ ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਦੀ ਰਵਾਇਤ

ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਹੋਰ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਭੇਜੇ: ਜਿਮ ਅਤੇ ਮੋਨਿਕਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਲੈਂਬੋਰਗਿਨੀ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਾਰ ਸਮੇਤ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹ 10,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲਗਭਗ 5,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦੀ ਸਮੂਦੀ ਅਤੇ ਪਾਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਐਲਡਿਨ ਨੇ ਮਜ਼ੇ ਲਈ ਲੈਂਬੋ ਚਲਾਈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੁਆਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਹਰ ਸਾਲ ਚਾਰ ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਫੁੱਟਬਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਖੁੰਝ ਗਿਆ। ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਦਿਨ ਗਰੁੱਪ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿ ਕੇ ਇੱਕ ਵੀ ਕੈਲੋਰੀ ਨਹੀਂ ਖਾਧੀ, ਕਿਉਂਕਿ 150 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਗੁਆਇਆ ਹੈ। 69ਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। 70ਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਉਸਦਾ ਫੁੱਟਬਾਲ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਹੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ। ਜੁਆਨ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਭਰ ਖਾ ਕੇ 55,000 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਜੁਆਨ ਨੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।

ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਬਾਕੀ ਸੀ। 71ਵੇਂ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬੀਨਜ਼ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਬੀਨਜ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਜ਼ ਦਾ ਜੂਸ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ "ਜਿਮ ਦੇ ਲਾਕਰ ਰੂਮ" ਵਰਗੀ ਬਦਬੂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਵੀ ਕੱਦੂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਪਾਊਡਰ, ਰਾਈਸ ਕੇਕ ਅਤੇ ਸੀਰਪ ਵਾਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੂਦੀ ਚੱਖੀ, ਅਤੇ ਕੈਮਰਾ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਲਾਈ ਗਈ।

43:25

ਜੋਈ ਚੈਸਟਨਟ ਨਾਲ ਬੀਨਜ਼ ਮੁਕਾਬਲਾ ਅਤੇ ਕਾਰਾਂ

ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਪੋਰਟਸ ਕਾਰ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੰਮ ਲਈ ਟਰੱਕ, ਅਤੇ ਰੇਹਾਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਾਰਨ ਐਸਯੂਵੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। 79ਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਉਹੀ ਕਾਰਾਂ ਲੈ ਆਏ, ਪਰ ਸ਼ਰਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜੋਈ ਚੈਸਟਨਟ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਜਿੰਮੀ ਆਪ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ: ਪੰਜ ਲੋਕ ਅਤੇ ਅੱਠ ਪੌਂਡ ਬੀਨਜ਼, ਬਨਾਮ ਜੋਈ ਅਤੇ 16 ਪੌਂਡ ਬੀਨਜ਼। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ 16 ਪੌਂਡ ਬੀਨਜ਼ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ। ਜੋਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਟੋਰੇ ਖਤਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਆਖਰਕਾਰ "ਗ੍ਰੋਸਰੀ ਬੁਆਏਜ਼" ਜਿੱਤ ਗਏ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਜੋਈ ਨੂੰ ਹਾਰਨ ਨਾਲ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਕਾਰ ਮਿਲੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਨ, ਯਾਨੀ ਸਟੋਰ ਦਾ 75 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।

ਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਪਲ ਜੁੜੇ, ਜਿਵੇਂ "ਜੁਆਨ" ਲਿਖੀ ਪਲੇਟ ਵਾਲੀ ਗੱਡੀ ਦਾ ਨਕਲੀ ਪੁਲਿਸ ਪਿੱਛਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ "ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਣ" ਦੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਹੇਠ "ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ" ਹੋਈ। ਕਾਰਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਮਾਨ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੈਲਫਾਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਕਾਰਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਟੀਮ ਦੀ ਠੋਸ ਯਾਦ ਸਨ ਜੋ ਇਹ ਚਾਰ ਬਣ ਗਏ ਸਨ। 90ਵੇਂ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ: ਜੁਆਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਫ਼ਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਥਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਜੈਕਸਨ ਜਿਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਹੈ; ਐਲਡਿਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

100ਵਾਂ ਦਿਨ: ਪਹਿਲੀ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ

ਨਵੀਂ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ 100ਵੇਂ ਦਿਨ ਜਿੰਮੀ ਪਹਿਲੀ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਾਲੀ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਏ, ਜੋ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਣਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਾਲੀ ਵੀਡੀਓ ਕਿਹਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਬਦਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇਖੀਆਂ: ਜਿਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ "ਫੋਰਟ ਫ੍ਰੀਜ਼ੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਜਿਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੁਣ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਸਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਚਿਹਰੇ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੈ।

ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਗਿਣਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੀ: ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ 100 ਨਹੀਂ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ 188 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਟੋਰ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਨ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 22 ਦਿਨ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਹਨ ਅਤੇ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ।

ਅੰਤਲੀ ਤਿਆਰੀ: ਪ੍ਰਪੋਜ਼ਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਅਤੇ ਅੰਕੜੇ

ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਬਲੈਂਡਰ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਫਿਰ ਜੰਮੇ ਆਂਡੇ ਅਤੇ ਝੀਂਗੇ ਦਾ ਆਖਰੀ ਟੁਕੜਾ ਖਾਧਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਟੇਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸਟੇਕ 'ਤੇ ਸਨ।

ਜੈਕਸਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਲੰਬੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਨੂੰ ਪ੍ਰਪੋਜ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਟਾਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਵੀਡੀਓ ਕਾਲ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਜੈਕਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗੀ। ਜਵਾਬ ਤੁਰੰਤ "ਹਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ" ਸੀ। ਫਿਰ ਅੰਗੂਠੀ ਚੁਣੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਨੇ ਵੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਅੰਗੂਠੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਗੂਠੀ ਚੁਣੀ।

ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਫਿਟਬਿਟ ਏਅਰ ਟਰੈਕਰ ਦੇ ਡੇਟਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਿਛਲੇ 110 ਦਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਟਰਾਫੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ:

  • ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜਨ ਲਈ ਜੈਕਸਨ: 4,51,299
  • ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੀਂਦ ਲਈ ਐਲਡਿਨ: 1,054 ਘੰਟੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮਿੰਟ
  • ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਰੇਹਾਨ: 20,11,555
  • ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਦਮਾਂ ਲਈ ਜੁਆਨ: 27,35,000

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ 50,000 ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਨ ਅਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਸਨ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ 4.3 ਮਿਲੀਅਨ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ 6,614 ਡਾਲਰ ਗੁਆਏ ਸਨ।

ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਅੰਤ

ਰੇਹਾਨ ਨੇ ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਰੈੱਡ ਵੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਣਾਉਣੀ ਸਿਖਾਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ ਟਾਇਲਟ ਪੇਪਰ ਵੀ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਟਾਇਲਟ ਪੇਪਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਜਿੰਮੀ ਦੀ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਸੀ ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ ਆਏ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਗੁਜ਼ਰੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿਛਲੀ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਘਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਬਾਹਰ ਕਦਮ ਰੱਖਣਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗੇਗਾ। ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ 24 ਘੰਟੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਆਏ ਸਨ, ਹੁਣ "ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਪੱਕੇ ਦੋਸਤ" ਹਨ।

ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਸੈਂਕੜੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਦੇਖਣ ਆਏ। ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ 3,882 ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਬਚੀਆਂ ਸਨ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਯਾਦ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ 202 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਖਾਣਾ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਇਸ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਖਰੀ ਬੁਰਕੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਜਿੱਤ ਗਏ ਹਨ।

ਆਪਣੀ ਸਮਾਪਤੀ ਨੈਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 200 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ "ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਗਲ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜਨਬੀ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਟਿਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਤਾਂ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਨੇ ਰੁਕ ਕੇ ਖਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਵਾਕ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਉਹ ਇਹ ਆਪ ਕਿਉਂ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਨ; ਜਵਾਬ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਡੈਡੀ ਹੁਣ ਘਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਪੈਸੇ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਵਾਪਸ ਕਰਨੀ ਪਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਨਵੀਂ ਮੁੰਦਰੀ ਲਿਆਇਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਪੋਜ਼ਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, "ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਵੱਡੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ, ਬੱਸ ਇੱਕ ਕੰਮ ਬਾਕੀ ਹੈ", ਜਿਸਦਾ ਜਵਾਬ "ਹਾਂ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਮੀ ਇਸਨੂੰ ਵੀਡੀਓ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ "ਪਾਗਲਪਨ ਵਾਲਾ ਤਰੀਕਾ" ਕਹਿ ਕੇ ਵੀਡੀਓ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।