போலீஸ்காரரும் குற்றவாளியும் ஒரே சிறையில் 100 நாட்கள்: $500,000 பரிசுக்காக நடந்த நம்பிக்கைச் சோதனை

YouTube-இல் திற ↗
கண்ணோட்டம்

MrBeast (ஜிம்மி) ஒரு அதிகபட்ச பாதுகாப்புச் சிறையின் மாதிரியைக் கட்டி, அதில் ஒரு முன்னாள் போலீஸ்காரரையும் ஒரு முன்னாள் குற்றவாளியையும் 100 நாட்கள் ஒன்றாக அடைக்கிறார். இருவரும் முழு காலத்தையும் தாக்குப்பிடித்தால் அரை மில்லியன் டாலர் பரிசு கிடைக்கும். ஆனால் யாராவது ஒருவர் எந்த நேரத்திலும் வெளியேறினால் இருவருக்கும் எதுவும் கிடைக்காது. ஒவ்வொரு 10 நாட்களுக்கும் வார்டன் ஜிம்மி ஒரு "ஆஃபர்" அல்லது சவாலைக் கொண்டு வருகிறார். அவை வசதிகளைத் தருவதோடு, பரிசுத் தொகையைக் குறைக்கின்றன அல்லது இருவரையும் ஒருவருக்கொருவர் எதிராகத் திருப்புகின்றன. இந்த இருவரும் இறுதிவரை ஒருவரை ஒருவர் நம்புவார்களா என்பதே வீடியோவின் மையக் கேள்வி.

20 நிமிட வாசிப்பு

பங்கேற்பாளர்கள்: லென்னியும் இயனும்

லென்னி 17 ஆண்டுகள் போலீஸ்காரராகப் பணியாற்றியவர். இயன் கூட்டாட்சிச் சிறையில் 3 ஆண்டுகள் இருந்தவர். இயன் மோசடி மற்றும் பணச் சலவைக்காகச் சிறை சென்றதாகக் கூறுகிறார். பிறரிடம் கடன் வாங்கி மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்தார், எல்லோருடைய பணத்தையும் இழந்தார், நஷ்டங்களைப் பற்றிப் பொய் சொன்னார். இதனால் சிறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது அவருக்கு சுமார் $500,000 கடன் இருந்தது. இது தற்செயலாக இந்த வீடியோவின் பரிசுத் தொகைக்குச் சமம் என்று ஜிம்மி குறிப்பிடுகிறார். இருவரும் இந்த நாளில்தான் முதன்முதலில் சந்தித்தனர்.

இந்தச் சிறை தலையணையைத் தவிர ஒரு உண்மையான சிறையின் 1:1 பிரதி என்று ஜிம்மி கூறுகிறார். உண்மையான சிறையில் தலையணை தரப்படுவதில்லை என்று இயன் உறுதிப்படுத்துகிறார். தினமும் மூன்று வேளை உணவு வழங்கப்படும். ஒவ்வொரு இரவும் ஒரே நேரத்தில் விளக்குகள் அணைக்கப்படும், ஒவ்வொரு காலையும் எழுப்பும் அழைப்பு இருக்கும். பல கேமராக்கள் அவர்களைக் கண்காணிக்கின்றன, அவர்கள் பேசுவதெல்லாம் தயாரிப்புக் குழுவுக்குக் கேட்கும்.

முதல் நாட்கள்: படுக்கை, குறட்டை, பழகிக்கொள்ளுதல்

முதல் உரசல் கீழ்ப் படுக்கை யாருக்கு என்பதில் ஏற்படுகிறது. சிறையில் மூத்தவருக்கு மரியாதை கொடுப்பது வழக்கம் என்று இயன் கூறி, வயதில் மூத்த லென்னிக்கு அதை விட்டுக்கொடுக்கிறார். ஆனால் இரவு முழுவதும் லென்னி குறட்டை விட்டதால் இயனால் தூங்க முடியவில்லை. பின்னர் அவர் தன் படுக்கை இடத்தை மாற்றுகிறார், தரையில் தூங்குவதைப் பற்றியும் யோசிக்கிறார்.

இந்த மாற்றம் லென்னிக்குக் கடினமாக இருக்கிறது. வாழ்நாள் முழுவதும் மக்களைச் சிறையில் அடைத்த தனக்கு, எப்போது தூங்க வேண்டும், எப்போது எழ வேண்டும், எப்போது சாப்பிட வேண்டும் என்று பிறர் சொல்வது விசித்திரமான, பைத்தியக்காரத்தனமான மாற்றம் என்கிறார். இயன் ஒப்பீட்டளவில் "வீட்டில் இருப்பது போல்" இருப்பதாக ஜிம்மி கூறுகிறார். சலிப்பைப் போக்க இருவரும் கட்டில் சட்டத்தைக் கூடைப்பந்து வளையமாகவும் புல்-அப் பாராகவும் பயன்படுத்தினர். முதல் முறை சிறைக்குச் சென்றபோது விளையாட்டு வீரனாக இல்லாததை இரண்டாவது முறையில் ஈடுகட்டுவதாக இயன் நகைச்சுவையாகச் சொல்கிறார்.

10 ஆம் நாள்: $50,000க்குப் பொழுதுபோக்கு முற்றம்

10 ஆம் நாள் ஜிம்மி "அதிகாரி பீஸ்ட்" ஆக வந்து, சிறையின் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள பொழுதுபோக்கு முற்றத்தைக் காட்டுகிறார். அங்கு தினமும் 1 மணி நேரம் புல்-அப் பார், கூடைப்பந்து கோல் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தலாம். இதன் விலை பரிசுத் தொகையிலிருந்து $50,000.

இந்த முடிவு ஒரு கைதியின் இக்கட்டு (prisoner's dilemma) போல அமைக்கப்பட்டது. இருவரும் தனித்தனி அறைகளில், ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு கொள்ள முடியாமல் முடிவெடுக்க வேண்டும். இருவரும் ஏற்றால் இருவருக்கும் முற்றம் கிடைக்கும். ஒருவர் மட்டும் ஏற்றால் $50,000 கழிக்கப்படும், ஆனால் மீதமுள்ள காலம் முழுவதும் அந்த ஒருவர் மட்டுமே அதைப் பயன்படுத்த முடியும்.

இயன் தயங்குகிறார். வாழ்க்கையில் "கெட்டவன்" போலத் தெரிவதில் சலித்துவிட்டதாகவும், ஆனால் 90 நாட்கள் நல்லவனாக இருப்பது கொடுமையாக இருக்கும் என்றும் சொல்கிறார். இறுதியில் இருவருமே "ஆம்" என்கின்றனர். பணம் குறித்த தன் பார்வை முற்றிலும் மாறிவிட்டதாக லென்னி கூறுகிறார். வசதிகளைத் தவறவிட்டால் இறுதிவரை தாக்குப்பிடிக்க முடியாமல் போகலாம், பணமே இல்லாததை விடக் கொஞ்சம் பணம் இருப்பது நல்லது என்பது அவரது வாதம். தினமும் ஒரு மணி நேர முற்ற நேரமே 100 நாட்கள் தங்க முடியும் என்று அவர்களை உணர வைத்தது ஆச்சரியம் என்று ஜிம்மி கூறுகிறார். அந்த முற்றம் இருவரும் ஒருவரையொருவர் சகித்துக்கொள்ள உதவியதாகத் தோன்றியது.

20 ஆம் நாள்: மோசமான உணவும் சமையலறை ஆஃபரும்

சிறை உணவு மோசமாக இருக்கும் என்பதையும் ஜிம்மி உண்மையான சிறை போலவே அமைத்திருந்தார். "வார்டன் ஜிம்மியின் மீட்லோஃப்" என்ற உணவை, கிரேவி ஊற்றி டீஃப்ராஸ்ட் செய்த உறைந்த பர்கர் போல இருப்பதாகப் பங்கேற்பாளர்கள் விவரிக்கின்றனர். தான் கைது செய்தவர்கள் இதைத்தான் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று தனக்குத் தெரியவே தெரியாது என்று லென்னி கூறுகிறார்.

20 ஆம் நாள் ஆஃபர்: பொழுதுபோக்கு முற்றத்தை விட்டுக்கொடுத்து ஒரு முழுமையான சமையலறையைப் பெறலாம். இந்த முறை ஒருவர் மட்டுமே இருவருக்கும் சேர்த்து முடிவெடுக்க வேண்டும். லென்னி அந்தப் பொறுப்பை ஏற்று, முற்றத்தையே தேர்ந்தெடுக்கிறார். இயனும் அந்த முடிவை எதிர்பார்த்திருந்தார். தினமும் உணவைப் பற்றிப் புகார் சொல்வதால் சமையலறையை ஏற்பார்கள் என்று நினைத்ததாக ஜிம்மி சொல்கிறார். இது தான் நினைத்ததைவிட எளிதாக இருந்ததால் 30 ஆம் நாள் அவ்வளவு எளிதாக்கப் போவதில்லை என்றும் எச்சரிக்கிறார். 24 மணி நேரம் கழித்தும் தங்களுக்குச் சிறிதும் வருத்தமில்லை என்று இருவரும் கூறுகின்றனர்.

குடும்பத்தைப் பிரிந்திருக்கும் வலி

இந்த காலகட்டத்தில் இருவரும் வெளியுலகில் தாங்கள் இழப்பவற்றைப் பற்றிப் பேசுகின்றனர். லென்னி தன் மனைவியையும் "அழகான குடும்பத்தையும்" பற்றிப் பேசுகிறார். குடும்பத்திற்காக இந்தப் பணத்தை வெல்வதே தன் இறுதி இலக்கு என்றும், எல்லோரும் தன்னை நம்பியிருப்பதால் பின்வாங்க முடியாது என்றும் சொல்கிறார். தன் முந்தைய சிறைவாசத்தில் ஒரு வருடம் முழுவதும் குடும்பத்தைப் பிரிந்திருந்ததாகவும், அந்த வருடத்தில் தந்தையை ஒரே ஒருமுறை இரண்டு நாட்கள் மட்டும் பார்த்ததாகவும், சகோதரரையும் தாயையும் பார்க்கவே இல்லை என்றும் இயன் பகிர்கிறார். நேரத்தைக் கடத்த இருவரும் "கெட்ச்அப் டாட்ஜ்பால்" போன்ற விளையாட்டுகளையும் கண்டுபிடித்தனர்.

30 ஆம் நாள்: ஒருவருக்கு மட்டுமே நூலகம்

30 ஆம் நாள் ஜிம்மி நூலகக் கதவைத் திறக்கிறார். அதில் நூற்றுக்கணக்கான புத்தகங்கள், பத்திரிகைகள், ஒரு பைபிள், டெட்ரிஸ் மற்றும் மைன்ஸ்வீப்பர் விளையாடக்கூடிய ஒரு கணினி ஆகியவை உள்ளன. அணுகல் 100% இலவசம். ஆனால் அடுத்த 70 நாட்களுக்கு ஒருவர் மட்டுமே தினமும் ஒரு மணி நேரம் அங்கு வந்து படிக்கலாம். மற்றவர் வர முடியாது. புத்தகங்களை வெளியே கொண்டு செல்வது கண்டிப்பாகத் தடை.

இந்த ஆஃபர் தங்களை ஒருவருக்கொருவர் எதிராகத் திருப்பவே என்று இருவரும் உணர்கின்றனர். இலவசமாகக் கிடைப்பதை மறுக்கக் கூடாது என்று இயன் கூறுகிறார். சமையலறை முடிவில் இயன் பந்தை தன் பக்கம் தள்ளியதால், இந்த முறை முடிவை இயனிடம் விடுவதாக லென்னி சொல்கிறார். ஆனால் லென்னிக்கு பைபிள் மிக முக்கியம். நூலகத்திற்கு ஏன் தகுதியானவன் என்று இருவரும் விவாதிக்கின்றனர்.

இறுதியில் லென்னி நூலகத்தை இயனுக்கே விட்டுக்கொடுக்கிறார். முற்ற ஆஃபரில் இயன் தயக்கமின்றி "ஆம்" என்று சொல்லி தன் பங்கான $25,000ஐ இழக்கச் சம்மதித்ததால், அவருக்கு நியாயம் செய்ய வேண்டும் என்பது லென்னியின் காரணம். ஒரு போலீஸ்காரரிடமிருந்து இதை எதிர்பார்க்கவில்லை, தான் தவறாக நினைத்திருந்தேன் என்று இயன் சொல்கிறார். லென்னி ஒதுக்கப்படக்கூடாது என்பதற்காக, இயன் பைபிளிலிருந்து மேற்கோள்களை எழுதி லென்னியுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

விதிமீறலும் "கடத்தல் குற்றவாளி"யும்

அடுத்த நாளிலிருந்தே இயன் எல்லைகளைச் சோதிக்கத் தொடங்குகிறார். புத்தகங்களை வெளியே கொண்டு வரக்கூடாது என்ற விதியை மீறி, முதலில் கலைப் பக்கங்களைக் கிழித்துக் கடத்துகிறார், பின்னர் முழுப் புத்தகங்களையும் கடத்துகிறார். புத்தகங்கள் இல்லாமல், பைபிள் இல்லாமல் லென்னியை தனியாகத் தவிக்க விடப் போவதில்லை என்பது அவரது நியாயம். குளியலறை உட்பட சிறை முழுவதும் புத்தகங்களை மறைத்து வைக்கிறார். தன்னை "கடத்தல் விக்" என்று அழைத்துக்கொள்கிறார். லென்னியும் இதை ரசிக்கிறார். கேமராக்கள் எப்போதும் இருந்தபோதும், பிடிபடவே மாட்டோம் என்பது போல அவர்கள் தொடர்கின்றனர்.

40 ஆம் நாள்: எல்லாப் பொருளுக்கும் $10,000 விலை கொண்ட கடை

40 ஆம் நாள் சிறைக்குள் ஒரு கடை திறக்கப்படுகிறது. கைதிகளின் எல்லா உரையாடல்களையும் ஆராய்ந்து, அவர்கள் விரும்பிய பொருட்களால் அதை நிரப்பியதாக ஜிம்மி கூறுகிறார். வெளியே $1 விலையுள்ள கைப்பந்து முதல் "எதுவும் இருக்கலாம்" என்ற மர்மப் பெட்டி வரை, ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரே விலை: பரிசுத் தொகையிலிருந்து $10,000. கல்-காகிதம்-கத்தரிக்கோல் மூலம் லென்னி முதலில் செல்கிறார். அவர் மர்மப் பெட்டியை மட்டும் வாங்குகிறார்.

இயனின் செலவுப் பழக்கம் மீண்டும் தலைதூக்குவதாக ஜிம்மி விவரிக்கிறார். அதிகம் செலவழித்தால் லென்னி கோபப்படுவார் என்று பதட்டப்பட்டாலும், இயன் மெலடோனின், முடிவெட்டும் கிளிப்பர்கள் உள்ளிட்டவற்றுக்காக $20,000 செலவழிக்கிறார். பின்னர் $10,000 மதிப்புள்ள வண்ணப் பென்சில்களால் சுவருக்கான படங்கள் வரைகிறார்கள், $10,000 மதிப்புள்ள காகிதத்தில் காகித விமானங்கள் செய்கிறார்கள். லென்னி இயனுக்கு "வாழ்க்கையிலேயே மிக விலையுயர்ந்த முடிதிருத்தம்" செய்கிறார். இயன் வாங்கிய காது அடைப்பான்களும் மெலடோனினும் ஓய்வெடுக்க உண்மையில் உதவியதாக லென்னியே ஒப்புக்கொண்டு நன்றி சொல்கிறார்.

ஆனால் கடையில் வாங்க முடியாத ஒன்றை இருவரும் விரும்பினர்: குடும்பம், அல்லது குறைந்தபட்சம் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. குடும்பத்தைப் பிரிந்திருப்பதே மிகக் கடினமான பகுதி என்றும், தொலைபேசி அழைப்புக்காகப் பணம் செலவழிக்கத் தயார் என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

50 ஆம் நாள்: குடும்பச் சந்திப்பும் தனிமைச் சிறையும்

50 ஆம் நாள் ஜிம்மி முதலில் சில கிளிப்களைக் காட்டுகிறார். இயன் கால்சட்டைக்குள் புத்தகங்களைக் கடத்துவது, பின்னர் புத்தகங்களை வெளியே வீசுவது, இறுதியில் வெளிப்படையாகவே புத்தகங்களுடன் வெளியேறுவது ஆகியவை அதில் இருந்தன. இருவரின் குடும்பங்களும் வெளியே ஒரு சிறைப் பேருந்தில் காத்திருப்பதாகவும், இருவருக்கும் இலவசச் சந்திப்பு வழங்கத் திட்டமிட்டிருந்ததாகவும் ஜிம்மி சொல்கிறார். ஆனால் இயன் விதிகளை மீறியதால், இப்போது ஒருவர் மட்டுமே குடும்பத்தைப் பார்க்க முடியும். 100 நாட்கள் முடியும் வரை குடும்பத்தைப் பார்க்க இது ஒரே வாய்ப்பு.

இயன் அந்த வாய்ப்பை லென்னிக்கு விட்டுக்கொடுக்கிறார். தான் மரியாதை காட்டியது போல இயனும் தனக்கு மரியாதை காட்டுவதாக லென்னி உணர்கிறார். அப்போது ஜிம்மி இன்னொரு திருப்பத்தைச் சொல்கிறார்: லென்னி விரும்பும் வரை குடும்பத்தை வைத்திருக்கலாம், ஆனால் குடும்பம் வெளியேறும் வரை இயன் தனிமைச் சிறையில் இருப்பார். இயனிடமிருந்த பொருட்களும் பறிமுதல் செய்யப்படுகின்றன. ஆனாலும் "புத்தகங்களைக் கடத்திக்கொண்டுதான் இருப்பேன்" என்று இயன் ஜிம்மியிடம் சொல்கிறார்.

லென்னியின் குழந்தைகள் "அப்பா!" என்று ஓடி வருகின்றனர். தந்தையை நீல நிற உடைக்குப் பதிலாக ஆரஞ்சு நிறக் கைதி உடையில் பார்ப்பது மிக விசித்திரமாக இருப்பதாக அவர்கள் சொல்கின்றனர். குடும்பம் அருகில் இருப்பது 100 ஆம் நாளை அடைய தன்னைத் தூண்டுவதாக லென்னி கூறுகிறார். குடும்பத்தினர் "நாங்கள் அனைவரும் உன்னை நம்பியுள்ளோம்" என்கின்றனர்.

தனிமைச் சிறையில் இருந்த இயன், லென்னியும் குடும்பமும் சாதாரணமாகப் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டு "நாய் போல" பூட்டப்பட்டிருப்பதாக உணர்கிறார். ஒவ்வொரு நிமிடமும் கோபம் கூடுகிறது.

பிளவு: "லென்னி, காட்டிக்கொடுப்பவன்"

வெளியே வந்ததும் இயன் லென்னிக்கு "லென்னி, காட்டிக்கொடுப்பவன்" என்ற புனைப்பெயரைச் சூட்டுகிறார். லென்னி இப்போது போலீஸாருடன் சேர்ந்து வேலை செய்வதாகவும், கடத்தல் யோசனை இயனுடையது என்று சொல்லி தன்னை மாட்டிவிட்டதாகவும் குற்றம் சாட்டுகிறார். தான் காட்டிக்கொடுக்கவில்லை, எல்லாம் கேமராவில் பதிவாகியிருந்தது என்று லென்னி மறுக்கிறார். இயன் தானாகவே குடும்பச் சந்திப்பை விட்டுக்கொடுக்க முன்வந்ததால் இப்போது ஏன் புகார் கூறுகிறார் என்றும் கேட்கிறார். தான் அணிக்காகப் பெரிய தியாகம் செய்ததாகவும், இருவரும் ஒற்றுமையாக நின்றிருக்கலாம் என்றும் இயன் வாதிடுகிறார்.

இதன் பிறகு சூழல் மாறுகிறது. இயன் சதுரங்கமோ கூடைப்பந்தோ விளையாட விரும்பவில்லை. இருவரும் மிகக் குறைவாகப் பேசுகின்றனர். பிரிவு இருந்தாலும் லென்னி இயனைப் பற்றிக் கவலைப்படுகிறார். இயன் தான் மன அழுத்தத்தில் இருப்பதாகவும், வீட்டுக்குச் செல்லத் தயார், "எனக்குப் போதும்" என்றும் சொல்கிறார். சவால் பாதி தூரம் மட்டுமே கடந்திருந்தது. யாராவது ஒருவர் வெளியேறினால் இருவரும் தோற்றுவிடுவார்கள் என்பதால், லென்னி நட்பைப் புதுப்பிக்க வழி தேட வேண்டியிருந்தது.

60 ஆம் நாள்: நிராகரிக்கப்பட்ட டிவி ஆஃபர்

60 ஆம் நாள் ஆஃபர் அவர்களை மீண்டும் இணைக்கும் என்று ஜிம்மி சொல்கிறார். அது ஒரு பழைய டிவி, விசிஆர், பழைய திரைப்படங்கள் மற்றும் போர்டு கேம்கள். அடுத்த 40 நாட்களுக்கு தினமும் 1 மணி நேரம் பயன்படுத்தலாம், அதாவது மொத்தம் 40 மணி நேரப் பொழுதுபோக்கு. விலை $30,000. ஒரு மணி நேரத்தில் ஒரு படத்தைக் கூட முழுதாகப் பார்க்க முடியாது என்று அவர்கள் ஆட்சேபிக்கின்றனர். மீதியை அடுத்த நாள் பார்க்கலாம் என்று ஜிம்மி பதில் சொல்கிறார். திரைப்படத் தேர்வும் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லி, இது மோசமான ஒப்பந்தம் என இருவரும் மறுக்கின்றனர்.

டிவி வெளியே கொண்டு செல்லப்படும்போது ஜிம்மி இயனைச் சோதனையிடச் சொல்கிறார். உள்ளாடைக்குள் ஒரு பொருள் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தது கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு 10 நாட்களுக்கும் தான் கொடூரமாக நடத்தப்படுவதாகவும், குடும்பச் சந்திப்பும் இல்லை, ஒரு தொலைபேசி அழைப்பும் இல்லை என்றும் இயன் புலம்புகிறார். "இரண்டாவது முறையாகப் பேருந்தில் இடிபட்டது போல்" உணர்வதாகச் சொல்கிறார். லென்னியோ இந்த மனிதனிடம் எப்போதும் புகார் இருப்பதாக எரிச்சலடைகிறார். இயன் விலகிவிடுவாரோ என்று அவர் கவலைப்படத் தொடங்குகிறார்.

70 ஆம் நாள்: ஆஃபர் இல்லை, உறவு மேலும் சரிவு

மிகப்பெரிய ஆஃபரை 80 ஆம் நாளுக்குத் திட்டமிட்டிருந்ததால், 70 ஆம் நாள் எதுவும் கொடுக்காமல், பிளவை அவர்களே சரிசெய்யட்டும் என்று ஜிம்மி முடிவு செய்கிறார். செய்யக்கூடியது படிப்பது, உடற்பயிற்சி, சதுரங்கம் மட்டுமே என்பதால் இது மனதளவில் சவாலானது என்று லென்னி கூறுகிறார். இயன் இன்னும் "காட்டிக்கொடுக்கும் குற்றவாளி" என்று லென்னியைக் கேலி செய்கிறார். ஒரே ஒரு சந்திப்பு வாய்ப்பு லென்னிக்கு மட்டும் கிடைத்ததை இயன் விடவில்லை என்று ஜிம்மி கவனிக்கிறார்.

லென்னி இயனின் மனநிலையை உயர்த்த முயல்கிறார். ஆனால் நிலைமை மோசமாகிறது. இப்போது லென்னியே விரக்தியடைந்து, முழு நேரமும் எதிர்மறையாக உணர்வதாகவும், குறைந்த பணத்துடன் வெளியேறும் ஆஃபர் வந்தால் அதை ஏற்பேன் என்றும் கூறுகிறார். இன்னும் 20 நாட்கள் இருந்த நிலையில் அவர்கள் தோல்வியடையப் போகிறார்கள் என்று தோன்றியதாக ஜிம்மி சொல்கிறார். அடுத்த ஆஃபர் அவர்களின் நட்பைப் புதுப்பிக்கலாம், அல்லது முழு வீடியோவையும் முடித்துவிடலாம் என்பது அவரது எண்ணம்.

80 ஆம் நாள்: 2,000 பவுண்டு பாறையும் $100,000 சாவியும்

அவர்கள் முன் 2,000 பவுண்டு எடையுள்ள பாறை வைக்கப்படுகிறது. அதனுள் $100,000 உள்ள பெட்டியைத் திறக்கும் சாவி இருக்கிறது. அடுத்த 10 நாட்கள், தினமும் 1 மணி நேரம் பாறையை உடைக்கலாம். ஆனால் இந்த ஆபத்தை ஏற்றால் இப்போதே $50,000 ஜிம்மியிடம் கொடுக்க வேண்டும். வெற்றி பெற வேண்டுமானால் ஒன்றாக வேலை செய்ய வேண்டும் என்றும் ஜிம்மி சொல்கிறார். இயனுக்குக் கூட்டப் பிடிக்காது என்று தெரியும், ஆனால் இதில் அவர் தன் பங்கைச் செய்ய வேண்டும் என்று லென்னி வலியுறுத்துகிறார். இருவரும் ஏற்றுக்கொள்கின்றனர்.

முதல் மணி நேரம் இடைவிடாமல் சுத்தியலால் அடித்தும் பலனில்லை. "நாம் 50,000ஐ இழந்துவிட்டோம்" என்று ஒருவர் சொல்கிறார். இரண்டாம் மணி நேரத்திலேயே இயன் வெறும் உற்சாகமூட்டுபவராக ஒதுங்கிவிடுகிறார். 4 ஆம் நாள் வரை அவர் பக்கத்திலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். லென்னி களைத்து, ஏமாற்றமடைந்து, "நாம் ஒரு அணியாக வேலை செய்ய வேண்டும்" என்கிறார். அதை இயன் உணர்ந்திருக்க வேண்டும் என்று ஜிம்மி கருதுகிறார். அடுத்த நாள் காலை இயனின் மனநிலை பெரிதும் மாறுகிறது. லென்னி பின்வாங்கியபோது இயன் முன்வருகிறார். உண்மையான உளி கிடைத்ததும் பெரிய விரிசல்கள் தோன்றுகின்றன.

ஆனாலும் தினம் ஒரு மணி நேரம் என்பது இறுக்கமான காலக்கெடு. ஆறாவது மணி நேர முடிவில் "இன்று பாறைக்கு 1, கைதிகளுக்கு 0" என்ற நிலை. நூற்றுக்கணக்கான அடிகளுக்குப் பிறகும் பாறை அசையவில்லை. 50 ஆயிரத்தை இழந்தால் தான் விலகிவிடுவேன் என்று ஒருவர் சொல்கிறார்.

இங்கே இயன் வலிமை மட்டும் போதாது, அறிவு தேவை என்று உணர்கிறார். நூலகத்தில் பாறைகள் பற்றிய புத்தகத்தைக் கண்டுபிடித்து, தொடர்புடைய பக்கங்களைக் கிழித்துக் கொண்டு வருகிறார். முதலில் நெம்புகோல் முறையை முயல்கின்றனர், ஆனால் பாறை தூக்க முடியாத அளவு கனமாக இருந்தது. இரண்டு நாட்கள் மீதமிருந்தபோது இயன் மீண்டும் புத்தகத்தைப் பார்த்து, பாறையின் பலவீனமான புள்ளியில் உளியைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதைக் கண்டுபிடிக்கிறார். அந்த முறையில் முழுப் பாறையும் பாதியாகப் பிளக்கிறது. ஆனால் ஒன்பதாவது மணி நேரம் முடிந்தும் சாவி கிடைக்கவில்லை. இப்போது வாய்ப்பு 50/50 என்று ஒருவர் மதிப்பிடுகிறார்.

இறுதி மணி நேரத்தில் உள்ளே இருந்த கான்கிரீட் மட்டுமே அவர்களுக்கும் $100,000க்கும் இடையிலான தடை. 30, 15, 10 நிமிடங்கள் என நேரம் குறைகிறது. 10 நிமிடங்கள் மீதமிருந்தபோது சாவி வெளியே வருகிறது. $100,000 அதிகாரப்பூர்வமாக அவர்களுடையதாகிறது. "போலீஸும் குற்றவாளியும், வாழ்நாள் முழுவதும்" என்று இருவரும் கொண்டாடுகின்றனர். இந்தச் சவால் அவர்களின் உறவைச் சரிசெய்த திருப்புமுனையாக அமைகிறது.

90–98 ஆம் நாட்கள்: "இருண்ட பக்கம்" செல்லும் போலீஸ்காரர்

90 ஆம் நாள் ஜிம்மி எதுவும் வழங்கவில்லை. 99 ஆம் நாளுக்கு "குறிப்பாகக் கொடூரமான" ஒன்று திட்டமிடப்பட்டிருப்பதாக மட்டும் சொல்கிறார். வீடியோ முழுவதும் திருடிக்கொண்டிருந்த இயனுக்கு, 99 ஆம் நாள் முழுப் பரிசுத் தொகையையும் திருடும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று ஜிம்மி பார்வையாளர்களிடம் சொல்கிறார்.

91 ஆம் நாள் இயனின் பிறந்தநாள். லென்னி அவருக்கு ஒரு ஆச்சரியம் கொடுக்கிறார். இது சிறையில் தன் மூன்றாவது பிறந்தநாள் என்றும், குறைந்தபட்சம் இந்த முறை ஒரு நல்ல பங்கி (அறைத் தோழர்) இருக்கிறார் என்றும் இயன் சொல்கிறார். இறுதி 10 நாட்கள் மிக மெதுவாக நகர்கின்றன. இப்போது லென்னியே நூலகத்திலிருந்து கணினியை வெளியே இழுத்து வரும் யோசனையை ஊக்குவிக்கிறார். "ஆபரேஷன் கணினி" மூலம் இருவரும் கணினியைக் கொண்டு வந்து, முன்னால் நாற்காலி போட்டு "கடை அமைக்கிறார்கள்". கூடுதல் முற்ற நேரத்தையும் எடுத்துக்கொள்கின்றனர்.

போலீஸ்காரரையும் குற்றவாளியையும் நெருக்கமாக்கியது திருட்டுதான் என்பது ஒருவகைக் கவிதை என்று ஜிம்மி குறிப்பிடுகிறார். தவறாக நடப்பது தண்டனையை நீட்டிக்காத ஒரே சிறை இது என்பதால் அவர்களைக் குறை சொல்லவில்லை என்றும், வழக்கமாகத் தண்டிப்பார் என்றாலும் 99 ஆம் நாள் வரை காத்திருப்பதாகவும் சொல்கிறார். ஒரு போலீஸ் அதிகாரியாக "வேலியின் மறுபக்கத்தில்" இருப்பது எப்படி இருக்கும் என்பதைப் புரிந்துகொண்டதில் மகிழ்ச்சி, எந்த வருத்தமும் இல்லை என்று லென்னி கூறுகிறார்.

99 ஆம் நாள்: $480,000 சிவப்புப் பொத்தான்

சிறைக்கு வெளியே நண்பர்களாக இருப்பீர்களா என்று ஜிம்மி கேட்கிறார். இருவரும் "நிச்சயமாக நெருக்கமாக இருக்கிறோம்" என்கின்றனர். பின் இறுதிச் சோதனையை அறிவிக்கிறார். அடுத்த 24 மணி நேரம் இருவரும் தனித்தனி தனிமைச் சிறை அறைகளில் இருப்பார்கள். ஒவ்வொரு அறையிலும் ஒரு பொத்தான் உண்டு. 24 மணி நேரம் முடிவதற்குள் யாராவது அதை அழுத்தினால், உடனடியாக வெளியேறி முழு $480,000 பரிசுத் தொகையையும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். அதாவது சக கைதியின் பங்கையும் திருடலாம். டைமர் பூஜ்ஜியத்தை அடையும் வரை மற்றவர் வெளியேறினாரா என்பது தெரியாது.

ஜிம்மி ஒவ்வொருவரிடமும் சந்தேகத்தைத் தூண்டுகிறார். "நீ எடுப்பாய் என்று நினைக்கவில்லை, ஆனால் அவன் எடுப்பானா?" என்று கேட்கிறார். புத்தகங்களைத் திருடியதையும், குடும்பச் சந்திப்பின்போது தனிமைச் சிறை பற்றி அழுததையும் நினைவூட்டுகிறார். பேச்சின் போக்கில் ஒருவர் "அவன் செய்வான் என்று நினைக்கிறேன், அவன் செய்வதற்கு முன் நானே அழுத்துவேன்" என்று சொல்கிறார். மோசடிக்காகச் சிறை சென்ற ஒருவருக்கு $480,000 கொடுக்கக்கூடிய சிவப்புப் பொத்தானை நம்புவது புத்திசாலித்தனமா என்று லென்னி சந்தேகிக்கிறார்.

இது லென்னிக்கு முதல் தனிமைச் சிறை அனுபவம், இயனுக்கு இரண்டாவது. இறுக்கமான அடைக்கப்பட்ட இடங்கள் தனக்குப் பிடிக்காது என்று இயன் சொல்கிறார். கவுண்டரைப் பார்ப்பது பதட்டம் தருவதால் அதைக் குப்பைப் பையால் மூடுகிறார். தனிமையில் நீண்ட நேரம் இருப்பது விஷயங்களை வித்தியாசமாகப் பார்க்க வைக்கும் என்று ஜிம்மி கூறுகிறார்.

அறையில் இயன் பொத்தானைப் பற்றி யோசிக்கிறார். அழுத்தினால் தன் எல்லா நஷ்டஈட்டையும் ஒரே அடியில் செலுத்தி, சிறையிலிருந்து வெளிவந்தபோது இருந்த அரை மில்லியன் கடனை, கடந்த காலத்தையே ஒரே அழுத்தத்தில் சரிசெய்யலாம். குழந்தைகளின் கல்வி, மனைவிக்கும் தனக்கும் புதிய கார், இன்னொரு வீடு என $480,000 கொண்டு செய்யக்கூடியவையும் அறைகளில் பேசப்படுகின்றன. நேரம் செல்லச் செல்ல இயன் தனக்கே இந்தப் பணம் அதிகம் தகுதி என்று உணர்கிறார். குடும்பச் சந்திப்பு கிடைக்கவில்லை, லென்னியை விட இரு மடங்கு நேரம் தனிமையில் கழிக்க வேண்டியிருந்தது, ஆகவே லென்னியை விடத் தனக்கே மிக மோசமான 100 நாட்கள் என்பது அவரது வாதம்.

மறுபக்கம் லென்னி, தானும் இயனைப் போலவே உழைத்திருப்பதாகச் சொல்கிறார். இயனால் 24 மணி நேரம் தாங்க முடியவில்லை என்றால் அவரது குற்றவாளி வழிகள் மாறவில்லை என்பதையே அது காட்டும் என்கிறார். இயன் வெளியேறினால் அது இதயத்தை உடைக்கும் என்றும், எல்லாம் முடிந்ததும் இயன் வெளியே நிற்பார் என்று நம்புவதாகவும் கூறுகிறார்.

முடிவு: திரைகள் விலகியபோது

24 மணி நேரம் முடிந்ததும் இருவரும் நடுப்பகுதிக்கு வரும்படி அழைக்கப்படுகின்றனர். இரு பகுதிகளும் கருப்புத் திரைகளால் மறைக்கப்பட்டிருந்தன. இருவரும் நின்றால் பரிசுத் தொகை சமமாகப் பிரிக்கப்படும். ஒருவர் மட்டும் நின்றால், அவர் 100 நாட்களை ஒன்றுமில்லாமல் கழித்தவராவார். "3, 2, 1" என்று எண்ணி திரைகள் இறக்கப்படுகின்றன.

இருவரும் அங்கே நின்றிருந்தனர். யாரும் பொத்தானை அழுத்தவில்லை, ஒருவரையொருவர் ஏமாற்றவில்லை. இருவருக்கும் தலா $240,000 கிடைக்கிறது. கொண்டாட இருவரின் குடும்பங்களும் அழைத்து வரப்படுகின்றன. இந்த முறை இயனும் தன் குடும்பத்தைச் சந்திக்கிறார். மாறுபட்ட பின்னணியிலிருந்து வந்த அந்நியர்களாகத் தொடங்கி, குறட்டை, நூலகம், கடத்தல், "காட்டிக்கொடுத்தல்" குற்றச்சாட்டு, பாறை எனப் பல ஏற்றத் தாழ்வுகளைக் கடந்து வந்த இந்த போலீஸ்காரரும் குற்றவாளியும் "சுதந்திரமான மனிதர்களாக" வெளியேறுகின்றனர். அவர்கள் மீண்டும் சிறைக்குச் செல்ல மாட்டார்கள் என்று நம்புவதாக ஜிம்மி சொல்லி வீடியோவை முடிக்கிறார்.