காட்டில் 100 பேர், $250,000 பரிசு: உயிர்வாழ்தலில் அறிவா, வசதியா?
MrBeast ミスタービースト
மிஸ்டர் பீஸ்ட் 100 பேரைக் காட்டுக்குள் இரண்டு அணிகளாகப் பிரித்து விட்டுச் சென்றார். நீல நிற உடை அணிந்த 50 பேர் உயிர்வாழ்தல் நிபுணர்கள். சிவப்பு நிற உடை அணிந்த 50 பேர் இந்த வாழ்க்கைக்குப் புதியவர்கள். போட்டியிலிருந்து வெளியேற ஒரே வழி ஃப்ளேரை ஏற்றிவிட்டு மீட்புக்காகக் காத்திருப்பதுதான். உதவி வந்து சேரும்போது எந்த அணியில் அதிக பேர் மீதமிருக்கிறார்களோ, அந்த அணி $250,000 பரிசைப் பங்கிட்டுக்கொள்ளும். இருபது நாள்கள் நீண்ட இந்தப் போட்டி ஒரு கேள்வியைச் சோதித்தது: அனுபவமும் திறமையும் வெல்லுமா, அல்லது கையிலுள்ள பொருள்கள் வெல்லுமா? போட்டி முடிவில் மிஸ்டர் பீஸ்ட் முன்வைத்த பதில் இவை இரண்டுமே இல்லை என்பதுதான்.
சமநிலைக்காகக் கொடுக்கப்பட்ட முன்னுரிமை
நீல அணியிடம் பேசியபோது, ஒருவர் அதிகபட்சமாக மூன்று மாதம் காட்டில் இருந்திருப்பதாகச் சொன்னார். அதுவும் பொழுதுபோக்குக்காக. சிவப்பு அணியில் எத்தனை பேர் முன்பு கேம்பிங் போயிருக்கிறார்கள், எத்தனை பேரால் ஒரு மாதம் தாக்குப்பிடிக்க முடியும் என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் கேட்டபோது கிடைத்த பதில்களைக் கேட்டு, "அவங்க அம்புட்டுதான் போல" என்று அவர் கிண்டலடித்தார்.
போட்டி நீல அணிக்குச் சாதகமாக இருக்கும் என்று தெரிந்ததால், தொடங்குவதற்கு முன்பே சிவப்பு அணிக்குப் போட்டியைப் பற்றி அவர் சொல்லிவிட்டார். அவர்களைக் கடைக்கு அழைத்துச் சென்று, உயிர்பிழைக்கத் தேவையான எதையும் வாங்கிக்கொள்ள அனுமதித்தார். ஒருவர் கயிறும் தரைக்கு விரிக்கும் தார்ப்பாயும் எடுத்தார். இன்னொருவர் 24 தண்ணீர் பாட்டில்கள் கொண்ட பேக்கை வாங்கினார். மற்றொருவர் யோசிக்காமல் நேராக லைட்டரை எடுத்தார். ஒரு குழந்தைகளுக்கான கூடாரமும் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. "நல்லவேளை, நான் 5'5" உயரம்தான்" என்று ஒருவர் சொன்னார். நிபுணர்களை வெல்வீர்களா என்று கேட்டதற்கு, "நாங்களும் எங்க வழியில கைதேர்ந்தவங்கதான்" என்று பதில் வந்தது. ஒருவர் தான் "படங்கள்ல பார்த்ததைத்தான்" செய்வதாக ஒப்புக்கொண்டார்.
நீல அணியிடம் இது ஒரு மிஸ்டர் பீஸ்ட் வீடியோ என்று மட்டுமே சொல்லப்பட்டிருந்தது. ஒருவர் அலாஸ்காவுக்குப் போகப் போகிறோம் என்று நினைத்து எல்லாவற்றுக்கும் தயாராகப் பேக் செய்திருந்தார். சுற்றிலும் கிடைப்பதை வைத்தே தங்குமிடம் கட்டுவது அவர்களின் திட்டம். வெப்பத்தைத் தக்கவைக்க ஒரு நல்ல அடுக்கு இருந்தால் போதும் என்றார்கள். சுமார் பத்து வருடமாக இந்தத் திறமைகளைப் பயிற்சி செய்துவரும் ஒருவர், பொருள்களைச் சேகரிக்கப் பத்துப் பேர் கொண்ட குழு தேவை என்றார். எத்தனை இரவு தங்குவீர்கள் என்ற கேள்விக்கு, "கிறிஸ்துமஸ் வரைக்கும் கூட இருக்கலாம்", "போகச் சொல்ற வரைக்கும் இருப்போம்" என்று பதில்கள் வந்தன. காட்டில் கஷ்டப்படுவதுதான் அவர்களின் பொழுதுபோக்கு என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் குறிப்பிட்டார்.
முதல் இரவு: எதிர்பாராத திருப்பம்
முதல் இரவிலேயே சிவப்பு அணிக்குக் கிடைத்த முன்னுரிமை அவர்களின் வேலையை மிகவும் சுலபமாக்கியது என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் விவரித்தார். வெப்பநிலை பயங்கரமாகக் குறைந்ததால் நிபுணர்கள் கண்மூடவே கஷ்டப்பட்டனர். "ரொம்ப சோர்வு, நீர்ச்சத்தும் இல்ல, எதுக்கு இங்க இருக்கேன்னே தெரியல" என்றார் ஒருவர். தரை குளிர்ந்தும் எல்லாம் ஈரமாகவும் இருந்ததால் தூங்கவே முடியவில்லை என்றார் இன்னொருவர். "எனக்கு 66 வயசாகுது, இந்த கஷ்டம் எனக்குத் தேவையில்லை" என்று ஒருவர் மன்னிப்புக் கேட்டுவிட்டு வெளியேறினார். அதிர்ச்சியூட்டும் விதமாக, முதலில் வெளியேறிய இருவருமே நீல அணி நிபுணர்கள். அதே நேரத்தில் சிவப்பு அணியினர் பொருள்களோடு வெளியே சுகமாகத் தூங்கினர். மறுநாள் காலை "அழகான காலை" என்றும், "இப்படி ஒரு பிரேக் எடுக்கிறது நல்லாருக்கு" என்றும் அவர்கள் சொன்னார்கள்.
தங்குமிடம்: அறிவு பலன் தரத் தொடங்கியது
தங்குமிடங்களை உடனே சரிசெய்யாவிட்டால் இன்னும் பலரை விரைவில் இழந்துவிடுவோம் என்பதை நிபுணர்கள் உணர்ந்தனர். தங்குமிடம் வெறும் குச்சிக் குவியலாக இருக்கக் கூடாது, சுமார் ஒரு அடி உயரத்துக்கு இலைதழைகளை அடுக்க வேண்டும், மழை பெய்யும்போது அந்த இலைகள்தான் ஈரம் படாமல் காக்கும், இதற்கு எல்லோரும் சேர்ந்து உழைக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் விளக்கினர். மூன்று பேர் ஒன்றாகத் தூங்கும் பெரிய "கோட்டை"யைப் பார்த்து, இது மழையைத் தாங்குமா என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் சந்தேகப்பட்டார். சிவப்பு அணியோ உணவு நனையாமல் இருக்க ஒரு தார்ப்பாய்க் கூரை போட்டது. நீல அணியின் கட்டுமானத்தைப் பார்த்து, "இனி உயிர்வாழும் வீடியோ எடுக்கையில இவங்ககிட்ட கத்துக்கணும்" என்றார் மிஸ்டர் பீஸ்ட்.
மிஸ்டர் பீஸ்டின் விவரிப்பில், நிபுணர்கள் குறைந்த வளங்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்தினர். அனுபவமில்லாதவர்கள் தங்கள் சாதகத்தை வேகமாக வீணடித்தனர். "அவங்க கடுமையா உழைக்கிறாங்க, ஆனா சக்தியை வீணடிக்கிறாங்க, அதனால நீடிக்க முடியாது" என்று ஒரு நிபுணர் சிவப்பு அணியைப் பற்றிச் சொன்னார். அடுத்த இரவு நிபுணர்களின் உழைப்பு பலன் தந்தது. "ஃபோர் சீசன்ஸ் ஹோட்டலை விட இது சூப்பர்", "பச்சைக்குழந்தை மாதிரி தூங்கினேன்" என்றார்கள். சிவப்பு அணியிடம் டென்ட், ஸ்லீப்பிங் பேக் எல்லாம் இருக்கும், ஆனால் தங்களிடம் இந்தத் தங்குமிடம் இருக்கிறது என்றும், சாப்பிடாமலேயே ஜாலியாக இருக்கிறோம் என்றும் பேக்ஃபிளிப் அடித்துக் கொண்டாடினார்கள்.
உணவு நெருக்கடியும் பதுக்கிடங்களும்
சிவப்பு அணி முதல் இரண்டு நாள்களிலேயே தின்பண்டங்கள் அனைத்தையும் காலி செய்துவிட்டது. பசி "வாட்டி வதைக்கிறது" என்று உணவும் தண்ணீரும் தேடக் கிளம்பினார்கள். அதே நேரத்தில் வனப்பகுதி உயிர்வாழ்தல் நிபுணர் சேத் "உணவு தேடும் வகுப்பு" நடத்தினார். மிஸ்டர் பீஸ்டின் வார்த்தைகளில், சேத்தின் அறிவால் நீல அணி காட்டையே ஒரு மளிகைக் கடையாக மாற்றியது. சேத் குச்சிகளால் ஒரு மீன் பொறி செய்து அருகிலுள்ள ஆற்றில் வைத்தார். சிவப்பு அணி வாங்கிய மீன்பிடி கருவிகளை முயன்றது, ஆனால் குப்பையை மட்டுமே பிடிக்க முடிந்தது.
நான்காவது நாள் உணவுப் பிரச்சினை தீவிரமானது. "சாப்பாடு காலி" என்று வாக்கியில் அறிவிக்கப்பட்டது. மீதமிருந்த பார்ட்டி மிக்ஸ் அதிகபட்சம் 45 நிமிடத்துக்குத்தான் வரும் என்ற நிலை. இதற்கும் தான் திட்டம் வைத்திருந்ததாக மிஸ்டர் பீஸ்ட் சொன்னார். காடு முழுக்க உணவுப் பதுக்கிடங்களை வைத்திருந்தார். அவற்றைச் சரியாக நிர்வகித்தால் உயிர்வாழக் குறைந்தபட்ச உணவு கிடைக்கும் என்பது அவர் கணக்கு. போட்டியாளர்கள் "பீட்ரூட்! ஆப்பிள்!" என்று கூவிக்கொண்டு அவற்றைக் கண்டெடுத்தனர். "ஒரு டன் சாப்பாடு கிடைச்சுது" என்றார் ஒருவர். இரு அணிகளும் உணவைப் பகிர பொதுவான சேமிப்பிடங்களை அமைத்தன. "ஒரு அணியா வேலை செய்யும் வரை பிரச்சனை இருக்காது. யாரும் துரோகம் செய்யாததுதான் முக்கியம்" என்று சிவப்பு அணியில் ஒருவர் சொன்னார்.
நிபுணர்கள் அணிக்குள் விரிசல்
நீல அணியில் ஜூலியாவுக்கு வேறு திட்டம் இருந்தது. மற்றவர்கள் கண்டபடி சாப்பிட்டுத் தீர்த்துவிடுவார்கள், பிறகு பட்டினி கிடக்கத் தயாரானவர்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஒன்றும் மிஞ்சாது என்று அஞ்சி, உணவை ஒளித்துவைக்க வேண்டும் என்றார். நிபுணர்கள் பதுக்கிடங்களிலிருந்து கிடைத்த உணவால் பெரிய விருந்து சமைத்தபோது, சிலர் "இது சுத்தப் பைத்தியக்காரத்தனம்" என்று அதிருப்தி தெரிவித்தனர். பதற்றம் உச்சத்தை அடைந்தது, சிலர் கோபத்துடன் விலகிச் சென்றனர். பிறகு ராண்டி தேடிப்பார்த்தபோது, வெளியேறியவர்கள் கொட்டகையில் உருளைக்கிழங்கு போன்ற உணவைப் பதுக்கி வைத்திருந்தது தெரியவந்தது. அவர்கள் குழுவுக்குப் பங்களிக்கவில்லை, அதனால் அவர்கள் போனதில் மகிழ்ச்சி என்று ஒருவர் சொன்னார். ஆனால் போட்டியில் வெல்ல ஆட்கள் தங்கியிருந்தே ஆக வேண்டும் என்றும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. "அஞ்சு பேரை இழந்துட்டோம், நாளைக்கு யாரும் வெளியேறக் கூடாது" என்று ராண்டி ஊக்கமூட்டினார்.
அதையும் மீறி வெளியேற்றங்களும் வாக்குவாதங்களும் தொடர்ந்தன. "சொந்த அணி வீரர்களையே நம்ப முடியாத ஒரு ஆட்டத்துல நான் இருந்ததே இல்ல" என்றார் ஒருவர். "11 பேர் இருக்கோம், ஒருத்தர் மட்டும் ஆப்பிள் சாப்பிடலாமா? அநியாயம்" என்று உணவுப் பங்கீடு பற்றிச் சண்டை எழுந்தது. வெளியேறிய ஒருவர் பிரச்சினையை இப்படி விளக்கினார்: 50 உயிர்வாழ்தல் நிபுணர்கள் இருக்கிறார்கள், அவர்கள் ஆதிக்கம் செய்யும் வகையினர், எல்லோரும் தலைமை ஏற்கப் பார்க்கிறார்கள். ஐந்தாவது நாளிலேயே நிபுணர்கள் அணி ஒன்பது பேரை இழந்திருந்தது.
சிவப்பு அணி: சிக்கனமும் பசியும்
சிவப்பு அணியின் ஒன்றுசேர்ந்த செயல்பாடும் வளங்களைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்தியதும் அவர்கள் உயிர்வாழ உதவியதாக மிஸ்டர் பீஸ்ட் விவரித்தார். "ஒண்ணே ஒண்ணு எடுத்துக்கோங்க, பகிர்ந்துதான் சாப்பிடணும்" என்பது அவர்களின் விதி. "காலையில் ஆறு முட்டை சாப்பிடுறவன் நான், இப்ப ஒரு ஆப்பிள். எல்லாம் பணத்துக்காகத்தான்" என்றார் ஒருவர். ஆனால் எல்லோரும் அதற்குத் தயாராக இல்லை. சக்தியின்மை, தலைவலி, வாஃபிள் ஹவுஸ் பஃபே மீதான ஏக்கம் என்று புலம்பல்கள் எழுந்தன. பசியால் சிவப்பு அணி ஆறு பேரை இழந்தது. எது கடினம் என்று கேட்டபோது "சாப்பாடு, வெயில், பூச்சிகள், மொத்தத்தில் எல்லாமே" என்றார்கள். தூக்கம் போகப் போக நன்றாக இருக்கிறது, ஆனால் "எதிர்பார்ப்புகள் குறைஞ்சதாலதான்" என்று ஒருவர் ஒப்புக்கொண்டார். சரிவில் கட்டிய தங்குமிடத்தில் மழைநீர் புகுமா என்று கேட்டபோது, "குருட்டுத்தனமா நேர்மறையா இருக்கேன்" என்று பதில் வந்தது.
நிபுணர்களைப் பற்றி சிவப்பு அணியில் ஒருவர் ஒரு கணிப்பைச் சொன்னார்: நிறைய பேர் ஏற்கெனவே போய்விட்டார்கள், அவர்கள் எல்லோரும் நிபுணர்கள், ஒவ்வொருவரும் தன் வழிதான் சிறந்தது என்று நினைப்பதால் தங்களுக்குள் மோதுவார்கள். "அவர் சொன்னது பெரும்பாலும் சரிதான்" என்றார் மிஸ்டர் பீஸ்ட். அப்போது நீல அணியில், இருக்கும் உணவு 50 பேருக்கு நீண்ட நாள் தாங்காது என்பதால் அன்று சாப்பிடக் கூடாது என்று குழு முடிவெடுக்கப்பட்டது. "இது சொகுசு இல்ல, உயிர்வாழும் போராட்டம்" என்று கூறப்பட்டது.
அடுத்த நாள் காலை சிவப்பு அணியின் சமையல்காரர் பிரிட்டனி காலை உணவு சமைக்க முயன்றார். அதைப் பற்றிய விமர்சனங்கள் "குப்பை", "அவ்வளவு நல்லா இல்ல" என்று வந்தன. குமட்டல் வருவதாகவும் வீட்டுக்குப் போக வேண்டும் என்றும் சிலர் சொன்னார்கள். பழங்கள் தீர்ந்ததால் இனி காலை உணவு இல்லை என்ற நிலை வந்ததும், மேலும் இருவர் வெளியேறினர். நீல அணியில் பாட்டும் ஆட்டமுமாக ஒரு நிம்மதியான காலை வந்தது. ஆனால் சமையலுக்கு முன் கவுண்டரைக் காலி செய்வது போன்ற விஷயங்களிலும் சண்டை நின்றபாடில்லை. "டீமில் ஒருத்தரா இருக்கிறது எனக்கு ரொம்பக் கஷ்டம். இயற்கையாவே எது சொன்னாலும் எதிர்க்கிற ரகம் நான்" என்று ஒருவர் ஒப்புக்கொண்டார். இதனால் மேலும் பலர் வெளியேறினர். எதிரணியில் எத்தனை பேர் மீதம் இருக்கிறார்கள் என்பது போட்டியாளர்களுக்குத் தெரியாது. அதுபோலவே பார்வையாளர்களுக்கும் வீடியோ முடியும் வரை தெரியாது என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் அறிவித்தார்.
50 கேன் சவால்: சுயகட்டுப்பாட்டின் சோதனை
ஏழாவது நாள் மிஸ்டர் பீஸ்ட் வாகனத்தில் வேகமாக வந்து "ஸ்பெஷல் டெலிவரி" என்று உணவு மூட்டைகளை வீசினார். ஒவ்வொரு அணிக்கும் 50 கேன் உணவு கிடைத்தது. 72 மணி நேரத்தில் அதிகத் திறக்காத கேன்களைத் திருப்பித் தரும் அணிக்குப் பரிசு உண்டு. இரு அணிகளும் சமமாக இருந்தால் யாருக்கும் எதுவும் இல்லை. இது அவர்களை ஒன்றிணைக்குமா, பிரிக்குமா என்று பார்க்கப் போவதாக அவர் சொன்னார்.
சிவப்பு அணியில் முதலில் "எல்லாத்தையும் சாப்பிட்டுருவோம்!" என்ற கூச்சல் எழுந்தது. பிறகு, தாங்கள் பட்டினியாக இருப்பதால் கேன்களைத் திறப்போம் என்று எதிரணி நினைக்கும், அதனால் மொத்தத்தையும் புதைத்துவிடலாம் என்று முடிவெடுத்தனர். நீல அணியும், 72 மணி நேரத்துக்குத் தேவையான ரேஷன் இருப்பதால் தொடக் கூடாது என்று முடிவு செய்து, சிலருக்கு மட்டுமே தெரியும்படி கேன்களைக் காட்டில் ஒளித்தது. "ஒண்ணே ஒண்ணு எடுத்துக்கலாமா?" என்ற கேள்விக்கு "கூடாது" என்றே பதில் வந்தது. திறக்க முடியாது என்று தெரிந்தால் சிலர் வெளியேறுவார்களா என்று கேட்டபோது, "கண்டிப்பா" என்றார் ஒருவர்.
எட்டாவது நாள் சிவப்பு அணிக்கு மேகமூட்டம் வெயிலிலிருந்து நிம்மதி தந்தது. காட்டில் ஒரு பழைய கரி கிரில்லும் கிடைத்தது. கொஞ்சம் உணவும் வானிலை மாற்றமும் மனஉறுதியில் செய்யும் மாற்றம் ஆச்சரியமானது என்றார் மிஸ்டர் பீஸ்ட். நீல அணியின் நிலை மோசமாக இருந்தது. பாய்சன் ஐவி பரவிக்கொண்டிருந்தது, பொறிகளில் இன்னும் எதுவும் சிக்கவில்லை. "டூத்பேஸ்டையே சாப்பிடுவேன் போல", "ஒரு கேன் மாட்டிறைச்சி கிடைச்சா கூட போதும்" என்று புலம்பினர். மாட்டிறைச்சி, பட்டாணி, சோளம் என 50 கேன்கள் பக்கத்திலேயே இருக்கின்றன என்ற எண்ணமே தலைசுற்ற வைப்பதாக ஒருவர் சொன்னார். ஆற்று நண்டு தேடிய ஒருவர் குச்சி என்று நினைத்தது பாம்பாக இருந்ததையும் விவரித்தார்.
புயல்: இரு அணிகளையும் சோதித்த இரவு
அன்று மாலை பெரிய புயல் வந்தது. பத்து நிமிடத்தில் வெப்பநிலை 15 டிகிரி குறைந்ததாகப் போட்டியாளர்கள் சொன்னார்கள். சூறாவளியாக இருக்கலாம் என்றும் அஞ்சினர். இந்த மழை பலரை வெளியேற வைக்கும் என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் ஊகித்தார். நீல அணியினர் தங்குமிடத்தில் ஒடுங்கிக்கொண்டு, சிவப்பு அணி தங்களைப் போல இதைச் சமாளிக்க வாய்ப்பே இல்லை என்றனர். சிவப்பு அணியில் சிலர் கூடாரம் காற்றில் பறந்ததால் அங்கிருந்த ஒரு விமானத்துக்குள் தப்பி ஓடினர். "நான் நிஜமாவே ஒரு மிஸ்டர் பீஸ்ட் வீடியோவில் பெரிய தொகைக்காகப் போட்டியிடுறேன், அதுக்காக இங்க இருந்தே ஆகணும்" என்று ஒருவர் தன்னைத் தேற்றிக்கொண்டார்.
மறுநாள் இலைகள், மரங்கள், பணப்பெட்டி, வெளியே கிடந்த விமான நாற்காலி எல்லாம் உறைபனியால் மூடியிருந்தன. அதுவரை வந்த இரவுகளிலேயே அதுதான் மிகக் குளிரான இரவு என்றார்கள். "நமக்குக் குளிருதுன்னா சிவப்பு அணிக்கும் குளிரும்" என்பது நீல அணியின் ஆறுதல். சிவப்பு அணி நெருப்பு மூட்டிய இடம் முழுக்க வெள்ளக்காடானது. இந்தப் புயலால் சிவப்பு அணியிலிருந்து ஆறு பேரும் நீல அணியிலிருந்து இரண்டு பேரும் வீடு திரும்பினர். "மிஸ்டர் பீஸ்ட், நாங்க இனி கேம்பிங்கிற்கே வரமாட்டோம்" என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றனர்.
கேன் சவாலின் முடிவு: சமநிலை, பிறகு வெளியேற்றங்கள்
இந்தப் புயல் கேன் உணவிலிருந்து கவனத்தைத் திருப்பியிருக்கும் என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் நினைத்தார். பரிசு நாளில் சிவப்பு அணி கேன்களை ஒப்படைத்தது. நீல அணி நிலத்தடியிலிருந்து தோண்டி எடுத்துக் கொண்டுவந்தது. "நீங்க எத்தனை கேன் சாப்பிட்டீங்க?" என்று நீல அணியினர் சீண்ட, "அது உங்களுக்கு எதுக்கு?" என்று பதில் வந்தது. முடிவில் நீல அணி 50 கேன்களையும் திருப்பித் தந்தது. இரண்டைக் கீழே போட்டுவிட்டாலும் எண்ணிக்கை 50 என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் குறிப்பிட்டார். சிவப்பு அணியும் 50 கேன்களையும் திருப்பித் தந்தது. இரு அணிகளுக்கும் பரிசு இல்லை.
நீல அணிக்கு இதில் பிரச்சினை இல்லை போலத் தெரிந்தது, சிவப்பு அணிக்கு மிகுந்த கோபம் என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் சொன்னார். முடிவை அறிவித்த உடனே மூன்று பேர் ஃப்ளேர் ஏற்றினர், அந்த எண்ணிக்கை ஐந்தாக உயர்ந்தது. கேன் உணவைச் சாப்பிடாததற்கு வருத்தமா என்று கேட்டதற்கு "நூறு சதவீதம்" என்றும், "நெஞ்சுல குத்துன மாதிரி இருந்துச்சு" என்றும் பதில்கள் வந்தன.
சேத்தின் வெளியேற்றமும் பெருகும் பரிசுப் பங்கும்
அடுத்த காலை நீல அணியின் உற்சாகம் மிகக் குறைவாக இருந்தது. இரவில் மூன்று பேரை இழந்திருந்தனர், தூக்கமும் இல்லை, பசியும் வாட்டியது. சேத் முகாமை உற்சாகப்படுத்த முயன்றார். ஆனால் "அதைக் கேட்பதற்கு என் காதுல ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊத்தலாம்" என்று ஒருவர் எரிச்சல்பட்டார். "வாரக் கணக்கில இருக்கலாம். எனக்கு மனைவி, மகள் இருக்காங்க" என்று இன்னொருவர் கவலைப்பட்டார். பிறகு சேத்தே வெளியேறுவதாக அறிவித்தார். எந்தப் புயலையும் தாங்கும் தங்குமிடம் அமைக்க எல்லோருக்கும் கற்றுக்கொடுத்ததாகவும், நீல அணி வெல்லும் என்று தோன்றுவதாகவும் சொன்னார். ஆனால் தன் தொழிலை விட்டு நீண்ட காலம் விலகியிருக்க முடியாது, தொழிலுக்கு முதலிடம் தர வேண்டும் என்றார். "உங்களை நேசிக்கிறோம், சேத்" என்று அணியினர் விடைகொடுத்தனர்.
ஒவ்வொரு நாளும் எடை குறைவது தெரிவதாகவும், உடல் செயலிழப்பதற்கு முன் குறைக்க அதிக எடை இல்லை என்றும் ஒருவர் சொன்னார். அரிசியை மட்டுமே நம்பியிருக்க முடியாது என்றும் சொல்லப்பட்டது. இடுப்பு வலி, உடல்நலக் குறைவு காரணமாக மோனா வெளியேறினார். அவரைப் பற்றி "ஆன்மா சாந்தியடையட்டும்" என்று ஒருவர் கேலி செய்ய, "அவ சாகலை" என்று இன்னொருவர் திருத்தினார். மீதமிருந்தவர்களுக்கு ஒரு கணக்கும் தெரிந்தது: ஒவ்வொருவர் போகும்போதும் வென்றால் கிடைக்கும் பங்கு அதிகரிக்கிறது.
சிவப்பு அணியில் ஆட்கள் குறைந்ததால் மீதமிருந்தவர்கள் அதிகப் பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டியிருந்தது. சமையல்காரர் பிரிட்டனி போனதால் ஒருவர் அந்த இடத்தை நிரப்பினார். மற்றவர்கள் வெங்காயத்தாளும் கேரட்டும் நறுக்கிக் கொடுத்தனர். "நான் நினைச்சதை விட நிறைய செய்ய முடியும்னு நிரூபிச்சிருக்கேன்" என்றார் அவர்.
இரண்டாவது புயலும் தார்ப்பாய்ச் சண்டையும்
அடுத்த பெரிய புயலுக்கு முன் சிவப்பு அணி காற்றைத் தடுக்கும் நுழைவாயிலுடன் ஒரு பெரிய தங்குமிடத்தைக் காட்டியது. அதற்கு "ஏர்பிஎன்பி ராட்சசன்" என்று பெயர் வைத்திருந்தனர். நீல அணியில் ஒருவர் இலைகளால் கதவைப் பலப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் கனமழை மணிக்கணக்கில் கொட்டியது. ஐந்து மணி நேரமாக விடாமல் பெய்த மழையில் நீல அணியினரின் ஷூ, சாக்ஸ், துணி, தூங்கும் இடம் எல்லாம் நனைந்தன. குடிசைக்குள்ளும் தண்ணீர் புகுந்தது.
அணியிடம் இருந்த ஒரே தார்ப்பாய் பெரிய சண்டைக்குக் காரணமானது. ஒருவர் அதன் கீழ் ஒதுங்க வந்தபோது, அது பீன்ஸும் அரிசியும் நனையாமல் இருப்பதற்கு மட்டுமே என்று தடுக்கப்பட்டார். "இதுதான் நம்முடைய ஒரே கூரை, அது பொதுவான தங்குமிடம் தானே?" என்று அவர் வாதிட்டார். எல்லாவற்றையும் ஒழுங்குபடுத்திய பிறகுதான் ஆட்களை உள்ளே விட முடியும் என்று மற்றவர்கள் விளக்கினர். "எல்லாருக்கும் புத்தி பேதலிச்சுடும் போல" என்றும், சிவப்பு அணியும் இதே மாதிரி கஷ்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றும் நீல அணியினர் பேசினர். ஆனால் சிவப்பு அணியில் ஒருவர் கூடாரத்தில் படித்துவிட்டுக் குட்டித் தூக்கம் போடப் போவதாகச் சொன்னார். "இவை சுலபமான நாட்கள், சும்மா நேரத்தை ஓட்டுற நாட்கள்" என்றார் அவர்.
14-ம் நாள் பெட்டிச் சவால்: ஒத்துழைப்பா, தடுப்பா?
14-வது நாள் சவாலின் விதிகள் இவை. இரு அணிகளுக்கும் முன் ஒரே மாதிரியான ஐந்து பெட்டிகள் வைக்கப்படும். ஒவ்வொன்றாகத் திறக்கப்படும். முதலில் பட்டனை அழுத்தும் அணி அந்தப் பொருளைப் பெறும், எதிரணிக்கு எதுவும் கிடைக்காது. இரு அணிகளும் நிராகரித்தால்தான் அடுத்த பெட்டி திறக்கப்படும். எல்லாவற்றையும் இரு அணிகளும் நிராகரித்தால், இரு அணிகளுக்கும் ஐந்து பெட்டிகளும் கிடைக்கும்.
முதல் பெட்டியில் மீன்பிடி உபகரணம் இருந்தது. ஆற்றில் மீனே இல்லை, அது உபயோகமில்லாதது என்று நிராகரிக்கப்பட்டது. இரண்டாவதில் இரும்புப் பானைகளும் சட்டிகளும் இருந்தன. எல்லாமே கிடைக்கும் என்பதால் அழுத்த வேண்டாம் என்று முடிவாகி நிராகரிக்கப்பட்டது. மூன்றாவதில் ஃபீஸ்டபிள்ஸ் பீனட் பட்டர் கப்ஸ் இருந்தன. "இது சுத்தக் கொடுமை", "வாயில் எச்சில் ஊறுது" என்று பலர் தவித்தனர். "அதை செய்யாத, கார்லோஸ்!" என்று ஒருவரைத் தடுத்து, அதுவும் நிராகரிக்கப்பட்டது. நான்காவதில் கட்டுமானப் பொருள்கள் இருந்தன. ஏற்கெனவே தங்குமிடம் கட்டிவிட்டதால் அது சுலபமாக நிராகரிக்கப்பட்டது.
கடைசிப் பெட்டிக்கு முன் இரு அணிகளும் எதிரணியின் மனதைக் கணிக்க முயன்றன. எதிரணி அழுத்தினால் தங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காது என்பதுதான் அபாயம். பொருள் குறைவாக உள்ளவர்களுக்கு எல்லாம் கிடைக்க எதிரணி ஏன் உதவ வேண்டும் என்ற வாதமும், "நமக்குத் தரக்கூடாதுன்னு அவங்க அழுத்துவாங்க" என்ற சந்தேகமும் எழுந்தன. கடைசிப் பெட்டியில் ஸ்டீக்குகள், ஜாக் லிங்க்ஸ், மசாலாக்கள் இருந்தன. நீல அணியின் பேட்ரிக் உடனே பட்டனை அழுத்தினார். சிவப்பு அணிக்கு ஒன்றுமே கிடைக்கவில்லை. "யாருக்கும் அழுத்த தைரியம் இல்லையா?" என்று ஒருவர் கேட்க, "எல்லாரும் அதைப் பத்திப் பேசணும்", "நீங்கதானே அழுத்தாதீங்கன்னு சொன்னீங்க" என்று சிவப்பு அணிக்குள் பழிசுமத்தல் தொடங்கியது.
பேட்ரிக்கின் சமயோசிதம் நீல அணிக்குச் சாதகமாக இருந்தாலும், மற்றவர்களின் கருத்தைக் கேட்காதது உடனே பிளவை உண்டாக்கியது என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் விவரித்தார். "நீங்க சொல்றதைக் கேக்கவே மாட்டீங்க. நான் சைவம்" என்று ஒருவர் கோபப்பட்டு, "இன்னைக்கு நீங்க நிறைய பேரை இழப்பீங்க" என்று எச்சரித்தார். "அப்ப இங்கிருந்து போய்த் தொலை!" என்று பதில் வந்தது. இரு அணிகளும் பல வீரர்களை இழந்தன. ஆனாலும் எஞ்சிய நீல அணியினருக்கு முதல்முறையாக எதிரணியைவிட ஒரு வளம் கிடைத்தது. இரண்டு வாரத்துக்கும் மேலாக முதல்முறையாக ஒரு சிறிய சொர்க்க சுகம் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. புரதச்சத்து சக்தி தந்ததாக அவர்கள் சொன்னார்கள். சிவப்பு அணியில் ஒருவர் அந்தப் பாத்திரங்கள் தேவைப்பட்டன என்றும், அழுத்தும்படி இசையாவிடம் கெஞ்சியதாகவும் சொன்னார். பாத்திரங்கள் இல்லாததால் சாப்பாட்டில் கறுப்புக் கறுப்பாகக் கருகல் இருக்கிறது என்று கோபப்பட்டார்.
பணக் கணக்கும் நீல அணியின் சிதைவும்
இறைச்சி தீர்ந்ததும் நீல அணி பணம் என்ற புதிய சிக்கலைச் சந்தித்தது. ஆட்கள் குறையக் குறைய வென்றால் கிடைக்கும் பங்கு பெருகுகிறது. எவ்வளவு என்று தெரியாது, ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான டாலர்களாக மாறி வருகிறது என்றார் மிஸ்டர் பீஸ்ட். டிரின் தன் பங்கை அதிகரிக்கத் திட்டம் தீட்டியதாக அவர் விவரித்தார். "வீடு, வீடு!" என்று கோஷமிடப்பட்டது. டிரின் எரிச்சலூட்டுவதாக அணியினரில் ஒருவர் சொன்னார். தார்ப்பாயை எடுத்தது சுயநலம் என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்தது, "நான் எடுக்கலை, சோனி எடுத்தானா?" என்று மறுப்பு வந்தது. எல்லோருக்கும் கூடாரம் அமைக்க வேறொருவர் கட்டிய தங்குமிடத்தை இடிப்பதா என்று சண்டை நீண்டது. நல்ல ஆற்றலையும் அதிர்வுகளையும் சுற்றியே தன் தொழில் இருப்பதாகவும், அணியினர் சோகமாக இருந்தால் பேக்ஃபிளிப் அடிப்பதாகவும் சொன்ன ஒருவர், வெல்வதற்குப் போதுமானதைச் செய்துவிட்டதாகத் தோன்றுகிறது என்று சொல்லி வெளியேறினார்.
ஆரவாரத்தைக் கேட்ட சிவப்பு அணியினர், ஸ்டீக்கும் தீர்ந்த பிறகு நீல அணி சிதறப் போகிறது, நாம் வெல்லலாம் என்று நம்பினர். 17-ம் நாள் நீல அணியில் மதிய உணவு பற்றிச் சண்டை வந்தது. "எனக்குப் பசிச்சா நான் சாப்பிடுவேன். யாருக்கும் பதில் சொல்ல அவசியமில்ல" என்ற ஒருவர் டீம் பிளேயர் இல்லை என்று விமர்சிக்கப்பட்டார். அவர் வெளியேறியதும் "இதுதான் நமக்குத் தேவை" என்று சிலர் நிம்மதியடைந்தனர். இன்னொருவருக்குச் சாதம் சாப்பிட எல்லோரும் ஒப்புக்கொண்டதாகச் சொல்லப்பட்டபோது, "நான் அந்தப் பேச்சைக் கேட்கல, அதுல நானும் இல்ல. எனக்கு ஜெயிச்சிட்டுப் போகணும், அவ்ளோதான்" என்று ஒருவர் சொன்னார். கசப்போடு போக விரும்பவில்லை என்றும் அவர் சொன்னார்.
சிவப்பு அணியிலும் உரசல்
சிவப்பு அணி ஒன்றுசேர்ந்து வெறும் உயிர்வாழ்தலைத் தாண்டிச் செழிப்பாக வாழ்ந்ததாக மிஸ்டர் பீஸ்ட் விவரித்தார். ஆற்றில் ஓய்வெடுத்தனர், ஒருவர் பிடித்த பெரிய மீனை அணியாகச் சுத்தம் செய்து சமைத்தனர், அது ருசியாக இருந்ததாகச் சொன்னார்கள். ஆனால் அவர்களுக்குள்ளும் மோதல் வெடித்தது. "நீ ரொம்பப் போலி", "சுவையில்லாத உணவைச் சமைக்கிறதைத் தவிர எந்தப் பங்களிப்பும் செய்றதில்ல" என்று ஒருவர் இன்னொருவரைக் கடுமையாகத் தாக்கினார். "அவங்க ரொம்ப மிரட்டுறாங்க" என்று உணர்ந்த ஒருவர் அன்றே வெளியேறினார். "இவ்வளவு நாள் தங்குனதே பெரிய விஷயம்" என்று அவருக்கு ஆறுதல் சொல்லப்பட்டது. நிம்மதி இல்லாததால் "என்னை வெளியேத்துங்க!" என்று இன்னொருவரும் சென்றார்.
சிவப்பு அணியில் ஒருவர் இந்தப் போட்டியின் மையக் கருத்தை இப்படிச் சொன்னார்: பயிற்சி இருப்பதால் காட்டில் தனியாக உயிர்வாழத் தெரிந்திருக்கலாம், ஆனால் அதனால் குழுவாக உயிர்வாழ முடியும் என்று சொல்ல முடியாது. தொடர்ந்து ஐந்து நாள் ஒரு ஃப்ளேர் கூட அடிக்கப்படவில்லை. நீல அணியில் அமீலியா போய்விட்டதால் ஒரு ஆள் குறைவாக இருக்கிறோம், சிவப்பு அணி ஒரு ஆளால் வென்றுவிடலாம் என்ற கவலை எழுந்தது. அப்போது கொண்டாடிக்கொண்டிருந்த டிரினைப் பார்த்து, "நீயும்தான் உன் பணத்தை இழக்கப்போற" என்று ஒருவர் எச்சரித்தார்.
இறுதிச் சவால்: ஃப்ளேர் கன் வேட்டை
மூன்று வாரம் ஆனபோது மிஸ்டர் பீஸ்ட் இறுதிச் சவாலை அறிவித்தார். ஒவ்வொரு அணிக்கும் எதிரணி முகாமின் வரைபடமும் ஒரு ஃப்ளேர் கன்னும் கொடுக்கப்பட்டன. எதிரணி தேட வேண்டிய ஃப்ளேர் கன்னை எங்கே மறைப்பது என்று ஒவ்வொரு அணியும் குறிக்க வேண்டும். முதலில் கண்டுபிடிக்கும் அணி அதைச் சுட்டு வீடியோ எப்போது முடியும் என்று தீர்மானிக்கும். அன்றே, ஐந்து நாளில், பத்து நாளில், எப்போது வேண்டுமானாலும். மற்ற அணிக்கு அதில் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இருக்காது. ஆனால் சுடும் நேரத்தைத் தவறாகத் தேர்ந்தால் தோற்கவும் கூடும் என்பதை நினைவில் வைக்கச் சொன்னார். இரண்டு வாரம் வைத்திருந்தால் என்ன என்ற கேள்விக்கு, அப்படிச் செய்பவர்கள் "வக்கிர புத்தி பிடிச்சவங்க" என்று ஒருவர் பதில் சொன்னார். எதிரணி எல்லையை ஒட்டியே நடக்கும் என்பதால் தூரமான இடத்தில் வைத்து அலையவிட்டு கலோரிகளை எரிக்க வைக்கலாம் என்று மறைப்பதற்கு வியூகம் வகுக்கப்பட்டது.
கண்கட்டு அவிழ்க்கப்பட்டதும் தேடல் தொடங்கியது. சிவப்பு அணி பகுதியைக் கட்டங்களாகப் பிரித்து ஒவ்வொருவரும் எங்கே போக வேண்டும் என்று முன்பே பேசியிருந்தது. நீல அணி கிளம்பும் முன்பும் திட்டம் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தது. இரு அணிகளுமே மற்றதைக் குழப்பம் என்று கேலி செய்தன. ஒருவர் முதலில் நிதானமாகத் தண்ணீர் எடுக்கப் போனார். "என்னை எந்த கேமராமேனும் பின்தொடரலை, அதனால நான் சரியான இடத்துல இல்ல போல" என்றார் இன்னொருவர். இறுதியில் ஹார்ன் ஒலித்தது, ஒருவர் "கிடைச்சிருச்சு!" என்று கூவினார். கண்டுபிடித்த அணி எதிரணியில் ஒன்பது அல்லது எட்டு பேர் இருக்கலாம் என்று கணித்தது. எதிரணி தங்களைவிட அதிகமாக இருக்கலாமா என்று கேட்டதற்கு, இருக்கலாம் ஆனால் அப்படி நினைக்கவில்லை என்று பதில் சொன்னது. நாளை வரை காத்திருக்கலாமே என்றபோது, "20 நாள் காத்திருந்தோம்" என்று உடனே சுடத் தீர்மானித்தது.
முடிவு: வென்றது எது?
20 நாள்களுக்குப் பிறகு நீல அணியில் பதினொரு பேரும் சிவப்பு அணியில் ஒன்பது பேரும் மீதமிருந்தனர். நீல அணி $250,000 வென்றது, ஒவ்வொருவரும் சுமார் $22,000 உடன் வீடு திரும்புகிறார்கள் என்று மிஸ்டர் பீஸ்ட் அறிவித்தார். சிவப்பு அணியில் ஒருவர், அவர்கள் உயிர்வாழ்தல் நிபுணர்கள், தாங்கள் இவ்வளவு தூரம் வந்ததே பெரிய விஷயம் என்றார். அங்கு செலவழித்த நேரத்துக்காக சிவப்பு அணியினர் ஒவ்வொருவருக்கும் $4,000 வழங்கப்படும் என்றும் மிஸ்டர் பீஸ்ட் தெரிவித்தார்.
தொடக்கத்தில் வசதிகள் பெற்ற அணி முன்னிலை பெற்றது. பிறகு அறிவும் தங்குமிடத் திறனும் கொண்ட அணி பலம் காட்டியது. ஆனால் இரு அணிகளிலும் பெரும்பாலான வெளியேற்றங்களுக்கு வானிலையும் பசியும் மட்டுமல்ல, உணவுப் பங்கீடு, தார்ப்பாய், தலைமை பற்றிய உள்சண்டைகளும் காரணமாக இருந்தன. இதை வைத்து மிஸ்டர் பீஸ்ட் தன் முடிவைச் சொன்னார்: திறமை இருந்தாலும் சரி, வசதிகள் இருந்தாலும் சரி, கடைசியில் எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது ஒன்றாகச் சேர்ந்து வேலை செய்வதுதான்.
இந்த 100 பேரையும் நடுக்காட்டுல நான் தனியா தவிக்க விட்டுட்டேன், உதவி வந்து சேரும்போது, எந்த அணியில அதிக பேர் இருக்காங்களோ, அவங்க அந்த 250,000 டாலரை பங்கு போட்டுக்கலாம்.
நீல நிற உடை போட்டிருக்குறவங்க உயிர்வாழ்தல் நிபுணர்கள் கொண்ட ஒரு அணி, ஆனா சிவப்பு நிறம் அணிஞ்சவங்க இந்த விஷயத்துல புதுசு. அவங்களுக்கு இந்த காட்டு வாழ்க்கை ஒத்து வராம போகலாம்.
நீல அணி, உங்க பேக்க எடுத்துட்டு என் பின்னாடி வாங்க.
அதிகபட்சமா எவ்வளவு நாள் காட்டுல இருந்திருக்கீங்க? அதிகபட்சமாவா? மூணு மாசம். சும்மா… ஜாலிக்காகவா? ஆமா.
அடேங்கப்பா. இதுக்கு முன்னாடி எத்தனை பேர் கேம்பிங் போயிருக்கீங்க? உங்கள்ள எத்தனை பேரால இங்க ஒரு மாசம் தாக்குப்பிடிக்க முடியும்? அடக் கடவுளே, அவங்க அம்புட்டுதான் போல.
நீல அணிக்கு சாதகமா இருக்கும்னு எனக்கு தெரியும், அதனால தொடங்கும் முன், சிவப்பு அணிகிட்ட போட்டி பத்தி சொன்னேன், அவங்கள கடைக்கு கூட்டிப் போய், உயிர் பிழைக்கத் தேவையான எதையும் வாங்கிக்கச் சொன்னேன்.
என்ன பேக் பண்ணீங்க? காட்டுங்க. நான் கயிறும், தரையில இருக்குற தார்ப்பாயும் வச்சிருக்கேன். அடேங்கப்பா, 24 பேக் தண்ணி பாட்டிலா? ஆமா, நிச்சயமா. நான் யோசிக்காம, நேரா லைட்டரை எடுத்தேன். புத்திசாலித்தனம். சரி.
ஆனா நீல அணிகிட்ட, மிஸ்டர் பீஸ்ட் வீடியோன்னு மட்டும் தான் சொல்லியிருந்தோம்.
என்னன்னு தெரியல, அதனால எல்லாத்துக்கும் தயாரா பேக் பண்ணேன். அலாஸ்காவுக்கு போவோம்னு நினைச்சேன்.
நாம தங்குறதுக்கு, சுத்தி கிடைக்கிறத வச்சு கூடாரம் கட்டப்போறோம். வெப்பத்தைத் தடுக்க நல்ல ஒரு அடுக்கு மட்டும் இருந்தா போதும்.
நான் சுமார் பத்து வருஷமா இந்த திறமைகளை பயிற்சி செஞ்சுட்டு வர்றேன், ஆனா பொருட்களை சேகரிக்க, எனக்கு பத்து பேர் கொண்ட குழு வேணும். நீங்க கட்டுங்க. அது மன தைரியத்துக்கு நல்லது.
கடைசியா ஒரு குட்டீஸ் கூடாரம் கிடைச்சது. நல்லவேளையா, நான் வெறும் 5'5" தான் உயரம்.
உங்க அணிக்கு இவ்வளவு சலுகைகள் இருக்க, நீல அணியை ஜெயிச்சுடுவீங்களா? ஆமா. அவங்க நிபுணர்களா இருந்தா கூடவா? நாங்க அதைப் பத்தி கவலைப்படல. நாங்களும் எங்க வழியில கைதேர்ந்தவங்கதான்.
ஆமா. ஆமா. ஆமா. ஏய். ஏய்! நான் நெருப்பு கொண்டு வந்தேன்!
நான் படங்கள்ல பார்த்ததைத்தான் செய்றேன். இவங்க இதை ஜாலிக்காகவா செய்றாங்க?
எத்தனை ராத்திரி தங்குறீங்க? கிறிஸ்துமஸ் வரைக்கும் கூட இருக்கலாம். எங்களை போகச் சொல்ற வரைக்கும் இருப்போம். காட்டுல கஷ்டப்படுறதுதான் அவங்களோட பொழுதுபோக்கு. குட் நைட்.
முதல் நாள் ராத்திரி அப்போ, ஒரு விஷயம் ரொம்ப தெளிவா தெரிஞ்சது, சிவப்பு அணிக்கு கிடைச்ச சலுகை அவங்க வேலையை ரொம்ப சுலபமாக்கிடுச்சு, ஆனா நிபுணர்களோ கண்ணை மூடவே ரொம்ப கஷ்டப்பட்டாங்க, ஏன்னா வெப்பநிலை பயங்கரமா குறைந்தது.
எனக்கு ரொம்ப சோர்வு, நீர்ச்சத்தும் இல்ல, எதுக்கு இங்க இருக்கேன்னே தெரியல.
என்னால சுத்தமா தூங்க முடியல. தரை சில்லுன்னு, எல்லாம் ஈரமா இருந்துச்சு.
போட்டியிலிருந்து வெளியேற ஒரே வழி, ஃப்ளேரை ஏத்திட்டு, காப்பாற்ற வரும் வரை காத்திருக்கணும்.
நம்மகிட்ட இருந்து முதல் ஆள் போயிட்டாரு. ஒண்ணு காலி. இன்னும் 49 பேர். ஆனா அது ஒருத்தர் மட்டும் இல்ல.
சாரி, மக்களே. எனக்கு 66 வயசாகுது, இந்த கஷ்டம் எனக்கு தேவையில்லை. ரொம்ப சாரி.
அதிர்ச்சியூட்டும் விதமா, வெளியேறின முதல் இருவர் நீல அணி நிபுணர்கள். ஆனா அதே நேரத்துல சிவப்பு அணி, பொருட்களுடன் வெளியே சுகமாய் தூங்கினர்.
இது ஒரு அழகான காலை. சூரியன் பிரகாசமா ஜொலிக்குது. இங்க இருக்குறதுக்கு குடுத்து வெச்சிருக்கணும். சில நேரத்துல இந்த உலகத்தை விட்டு, இப்படி ஒரு பிரேக் எடுக்கிறது நல்லாருக்கு.
நிபுணர்களுக்கு அவங்க கூடாரங்களை சீக்கிரம் சரி செய்யணும்னு தெரிஞ்சுது. இல்லைன்னா இன்னும் நிறைய பேரை அவங்க சீக்கிரமே இழந்துடுவாங்க.
இந்த தங்குமிடங்கள் வெறும் குச்சிக் குவியலா இருக்கக் கூடாது. சுமார் ஒரு அடி உயரத்துக்கு இலை தழைகளை அடுக்கணும். இதுக்கு எல்லாரும் சேர்ந்து உழைக்க வேண்டியிருக்கும். இந்த இலைகள், மழை பெய்ய ஆரம்பிக்கும்போது, உங்களை ஈரம் படாம பாத்துக்கும்.
நீங்க மூணு பேருமே அங்கதான் தூங்குறீங்களா? ஆமா. மச்சி, அவங்க கோட்டை ரொம்ப பெருசா இருக்கு. இது மழையில தாங்கும்னு நினைக்கிறியா? தெரிஞ்சுக்க ஒரே வழி தான் இருக்கு.
நாங்க கூடாரம் கட்டப் போறோம், அப்படி செஞ்சா, மழையில நனைஞ்சு தூங்க வேண்டியிருக்காது. அதனால ஒரு கூரை போடுறோம். சாப்பாட்டை பத்திரமா, நனையாம வைக்கணும்.
இதை நீங்களா கட்டுனீங்க? ஆமா. இனி உயிர்வாழும் வீடியோ எடுக்கையில, இவங்ககிட்ட கத்துக்கணும். ஆமா, எனக்குத் தெரியும். ஒரு கால் பண்ணா போதும். எங்களுக்கு தேவைப்படலாம்.
ஒருபக்கம் நிபுணர்கள் குறைஞ்ச வளங்களை முழுமையா பயன்படுத்திட்டு இருந்தப்போ, அனுபவமில்லாதவங்க தங்கள் சாதகத்தை வேகமா வீணடிச்சுட்டு இருந்தாங்க.
இவ்ளோதான் செஞ்சிருக்கீங்களா? யாரும் சாக மாட்டீங்கன்னு உறுதி சொல்லுங்க. சத்தியமா. நாங்க நல்லா இருக்கோம். சத்தியமா.
பகல் போய் ராத்திரி வந்ததும், அவர்கள் கண்மூடித்தனமா வீணடித்தனர்.
அவங்க கடுமையா உழைக்கிறாங்கன்னு தெரியும், அவங்க சக்தியை வீணடிக்கிறாங்க, அதனால நீடிக்க முடியாது.
ஆனா நிபுணர்களோட கடின உழைப்பு அப்போதே பலன் கொடுக்க ஆரம்பிச்சுது.
இதை பாருங்க. ஃபோர் சீசன்ஸ் ஹோட்டலை விட இது சூப்பர். இன்னைக்கு ராத்திரி நாம வசதியா தூங்கப் போறோம்னு நினைக்கிறேன்.
நாங்க காட்டுக்குள்ள இருக்கோம்.
பச்சைக்குழந்தை மாதிரி தூங்கினேன். வாவ். நாங்க ஒரு அருமையான தங்குமிடம் கட்டினதால, அது இதமா இருந்துச்சு. சிவப்பு அணிக்கு டென்ட், ஸ்லீப்பிங் பேக் எல்லாம் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். ஆனா எங்ககிட்ட இது இருக்கு.
தெரியுமா, நாங்க எல்லாரும் இங்க சாப்பிடாம செம்ம ஜாலியா இருக்கோம். பேக் ஃபிளிப் அடி மச்சான்!
வல்லுநர்கள் நல்லா ஓய்வெடுத்து, தெம்போட தங்களோட நாளை தொடங்குனப்போ… இப்படித்தான் இருக்கணும்! அனுபவமில்லாதவங்களோ, கடினமான விஷயத்தை சந்திச்சு நாளை தொடங்கினாங்க, பசி.
உங்ககிட்ட ஸ்நாக்ஸ் ஏதாச்சும் இருக்கா? இருந்தா குடுக்க மாட்டேனா?
சிவப்பு அணி அவங்களோட முதல் ரெண்டு நாட்கள்ல, தின்பண்டங்களை முழுசா காலி பண்ணிட்டாங்க, இப்போ…
எங்க எல்லாருக்கும் ரொம்ப பசிக்குது. இன்னைக்கு பசி உண்மையிலேயே வாட்டி வதைக்குது. அதனால நாங்க இப்போ சாப்பாடும் தண்ணியும் தேடப் போறோம்.
இதே சமயம்… உணவு தேடும் வகுப்பு இப்ப தொடங்குது. வனப்பகுதி சர்வைவல் நிபுணர், சேத்கிட்ட இருந்த அறிவால, நீல அணியால அவங்க இருந்த காட்டையே ஒரு மளிகைக் கடையா மாத்த முடிஞ்சது.
இதை எப்ப வேணாலும் பறிச்சு, கொறிச்சுக்கிட்டே போகலாம்.
அருகில் உள்ள ஆற்றில் வைக்க, குச்சிகளால் ஒரு மீன் பொறி செய்தார்.
இதே சமயம், அனுபவமில்லாதவங்க மீன்பிடி கருவிகளை முயற்சி செஞ்சாங்க, ஆனா அவங்க திறமைக்கு குப்பையை மட்டுமே பிடிக்க முடிஞ்சது. ஆனா நாலாவது நாள்ல, ஸ்நாக்ஸ் பிரச்சனை ஒரு வினையான விஷயமா மாறிடுச்சு.
பிரேக்கர். பிரேக்கர். ஃபோர். நைன். சாப்பாடு காலி. எவ்வளவு சாப்பாடு இருக்கு? நம்மகிட்ட சாப்பாடே இல்ல.
நான் ராத்திரி முழுக்க இதைத்தான் கொறிக்கப் போறேன். நாங்க பொருள் தேடப் போறோம்.
பார்ட்டி மிக்ஸ் எல்லாம் மிஞ்சிப் போனா ஒரு 45 நிமிஷம் தான் வருங்கிறதால… இது என்னது? அதுக்கும் நான் திட்டம் வச்சிருந்தேன். பீட்ரூட்! ஆப்பிள்!
பீட்ரூட்! ஆப்பிள்!
காடு முழுக்க உணவு பதுக்கிடங்கள் வச்சேன். டேய், என்னது? அதை சரியா நிர்வகிச்சா, உயிர்வாழ குறைந்தபட்ச உணவு அதுல இருக்கும்.
காட்டுக்குள்ள எல்லா பொருளும் இருக்கும்னு பந்தயம் கட்டுறேன். நாம சும்மா சுத்தி நடந்தா போதும்.
காட்டுல எனக்கு இப்போ ஒரு டன் சாப்பாடு கிடைச்சுது. இன்னைக்கு ராத்திரி நல்ல சாப்பாடு.
இரு அணிகளும் உணவைப் பகிர, பொதுவான சேமிப்பிடங்களை உருவாக்கின.
அதனால, கொஞ்ச காலத்துக்கு நமக்கு எந்த பிரச்சனையும் இருக்காது, நாம ஒரு அணியா சேர்ந்து வேலை செய்ற வரைக்கும். யாரும் யாருக்கும் துரோகம் செய்யாததுதான் முக்கியம்னு நினைக்கிறேன்.
ஆனா நீல அணியில, ஜூலியா வேற ஒரு திட்டத்தோட இருந்தாங்க.
இதை ஒளிச்சு வைக்கணும். இது அவங்க கட்டுப்பாட்டில் இருக்கக்கூடாது. அவங்க கண்டபடி சாப்பிட்டுத் தீத்துருவாங்க, அப்புறம் ஒண்ணும் மிஞ்சாது, பட்டினி கிடக்கத் தயாரா இருக்கிற நமக்கும், அப்படி இல்லாத மத்தவங்களுக்கும்.
பதுக்கிடங்கள்ல இருந்து கிடைச்ச உணவை வெச்சு, நிபுணர்கள் ஒரு பெரிய விருந்தையே சமைச்சாங்க.
நாம ராத்திரி சாப்பாடு செய்யப் போறோமா? இது சுத்த பைத்தியக்காரத்தனம். அதனால் பதற்றம் உச்சத்தை அடைந்தது.
எங்களால முடிஞ்ச சிறந்ததை நாங்க செய்றோம். எல்லாரையும் சந்தோஷப்படுத்த முடியாது, ஆனா நீங்க எங்ககூட பேசலைன்னா, உங்களை சந்தோஷப்படுத்த முடியாது.
நாங்க கிளம்புறோம். குட் நைட்.
செல்சீ, அவங்களோட கொட்டகை எங்க இருக்கு?
ராண்டியோட சந்தேகம், போட்டியில் புதுத் தடையை ஏற்படுத்தியது.
வாய்ப்பே இல்ல. நிஜமாவா சொல்றீங்க? உருளைக்கிழங்கு.
அவர்களுடைய சொந்த அணி வீரர்களே.
இதைப் பாருங்க. அவங்க போனதும் ஷெட்ல இருந்த பதுக்கல்.
அவங்க குழுவுக்குப் பங்களிக்கலை, அதனால அவங்க போனதுல எனக்கு சந்தோஷம். இன்னொரு பக்கம் பார்த்தா, ஆளுங்க இங்க தங்கியே ஆகணும், ஏன்னா நாம இந்த ஆட்டத்துல ஜெயிக்கணும்.
ராண்டி சொல்வது சரிதான். எந்த அணியில் அதிகம் பேர் இருக்குறாங்களோ, போட்டியின் முடிவில் அந்த அணிதான் ஜெயிச்சு 250,000 டாலர் பரிசுத் தொகையை பிரிச்சுப்பாங்க.
நாம அஞ்சு பேரை இழந்துட்டோம். கேளுங்க, நாளைக்கு யாரும் வெளியேறக் கூடாது, சரியா? சரி!
ஆனாலும் ராண்டியின் ஊக்கப் பேச்சை மீறி…
சொந்த அணி வீரர்களையே நம்ப முடியாத ஒரு ஆட்டத்துல நான் இருந்ததே இல்ல.
மார்கோ, அப்படி செய்யாதே.
சுயமா வெளியேறுவது தொடர்ந்தது. பொறு! அதே போல வாக்குவாதங்களும் தொடர்ந்தன.
யார் என்ன சாப்பிடணும்னு நீங்க முடிவு பண்ண முடியாது. இங்க 11 பேர் இருக்கோம், ஒருத்தர் மட்டும் ஆப்பிள் சாப்பிடலாமா? அநியாயம்.
50 உயிர்வாழும் திறனுடையோர் இருக்காங்க, அதாவது, ஆதிக்கம் செய்யுற டைப் ஆளுங்க, எல்லாரும் தலைமை ஏற்க பார்க்குறாங்க. நான் கிளம்புறேன். நான் வெளியே போறேன்.
இது வெறும் ஐந்தாவது நாள்தான், நிபுணர்கள் அணி ஒன்பது பேரை இழந்தது. இந்த ஆட்டத்தில் தப்பிப் பிழைக்க, ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துப்போக கற்கணும்.
வாங்க சாப்பிடுங்க, உங்களுக்கு ஆப்பிள் கிடைக்கலைன்னு தெரியும்.
சிவப்பு அணியின் ஒண்ணு சேர்ந்து செயல்படும் யுக்தி மற்றும் வளங்களின் சிக்கனப் பயன்பாடு அவர்கள் உயிர்வாழ உதவியது.
தயவுசெஞ்சு ஒண்ணே ஒண்ணு எடுத்துக்கோங்க. இங்க நாம பகிர்ந்துதான் சாப்பிடணும். நன்றி.
நான் காலையில் ஆறு முட்டை சாப்பிடுறவன், ஆனா இப்ப வெறும் ஒரு ஆப்பிள் சாப்பிடுறேன், எல்லாம் பணத்துக்காகத்தான்.
ஆனால் ஒரு ஆப்பிளை மட்டும் சாப்பிட்டு வாழ, எல்லாரும் தயாரா இல்ல.
சாப்பாடு அவ்வளவா இல்ல. உடம்பில் சக்தியும் இல்ல. ரொம்ப கம்மியா இருக்கு.
எனக்கு இன்னைக்கு உடம்பு சரியில்லை. ரொம்ப தலை வலிக்குது.
எனக்கு இப்போ ஒரு வாஃபிள் ஹவுஸ் பஃபே வேணும். ஏண்டா இப்போ அதை பத்தி பேச ஆரம்பிக்கிற? டேய், இப்ப எனக்கும் அதைப்பத்திதான் யோசனை வருது.
மேலும் அந்த பசியின் காரணமா, சிவப்பு அணி ஆறு பேரை இழந்தது.
வாஃபிள் ஹவுஸ் தயாரா இருக்கணும், மச்சி.
உங்க எல்லாருக்கும் எது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு? சாப்பாடு. அப்புறம் வெயில். அப்புறம் பூச்சிகள். மொத்தத்தில் எல்லாமேதான். இங்க என்ன பண்ணிட்டு இருக்கோம்?
இது ஒரு மாளிகை மாதிரி. இதற்குள் நாலு பேர் இருக்கோம்.
தூக்கம் எப்படி இருக்கு? போகப் போக நல்லா இருக்கு, ஆனா எங்க எதிர்பார்ப்புகள் குறைஞ்சதாலதான்னு நினைக்கிறேன்.
நிபுணர்களோட ஒப்பிட்டா, உங்க தங்குமிடம் எப்படி இருக்கு? கடவுளே, இது ரொம்ப சிறந்தது. இது சிறந்தது.
மழை பெய்தால் நீர் புகுமென கவலையில்லையா, ஏன்னா நீங்க ஒரு சரிவுல இருக்கீங்க…
நான் குருட்டுத்தனமா, நேர்மறையா இருக்கேன். அவங்களுக்கு இது சுலபமான வீடியோவா இருக்கும்.
எனக்கு அது பத்தி தெரியல. ஜிம்மி! ஜிம்மி!
நிபுணர்களோடு ஒப்பிட்டால் உங்க அனுபவம் எப்படி இருக்கு?
நிறைய பேர் ஏற்கெனவே போய்ட்டாங்க. அவங்க எல்லாருமே நிபுணர்கள். அவங்க எல்லாரும் என்ன செய்யுறதுன்னு தங்களுக்குள் மோதுவாங்க, ஏன்னா அவங்க வழிதான் சிறந்த வழின்னு நினைப்பாங்க.
அவர் சொன்னது பெரும்பாலும் சரிதான்.
நாம இன்னைக்கு சாப்பிடக் கூடாது. இது 50 பேருக்கு ரொம்ப நாளைக்குத் தாங்காது.
இது குழுவின் முடிவு. நாம கடைசி வரைக்கும் தாக்குப்பிடிக்கணும்னா கூட, நாம இன்னும் கடுமையான ஒன்றை கடைப்பிடிக்க ஆரம்பிக்கணும். இது சொகுசு இல்ல. தெரியும். இது உயிர்வாழும் போராட்டம்.
மேலும் இரண்டு அணிகளிலிருந்தும் நீக்கங்கள் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தன.
நான் உங்க எல்லாருக்காகவும் சேர்த்து சாப்பிடுவேன்.
ஆகவே, நீக்கங்களை நிறுத்த, அடுத்த நாள் காலையில், சிவப்பு அணியின் சமையல்காரர், பிரிட்டனி, காலை உணவை சமைக்க முயற்சி செய்தார்.
வந்து எடுத்துக்கோங்க. ஐயோ, இல்ல. எல்லாரும். மன்னிக்கவும்.
அப்புறம், சாப்பாட்டின் விமர்சனங்கள்… குப்பை. அவ்வளவு நல்லா இல்ல.
எனக்கு வயித்தைக் குமட்டுது, இனிமே சாப்பிடவே தோணலை. எனக்கு வீட்டுக்குப் போகணும்.
கரெக்டா சொன்ன.
காப்பாத்துங்க.
பல நாள் பதட்டத்துக்குப் பிறகு, நீல அணி அந்த காலையில் ரிலாக்ஸ் ஆனாங்க.
ஆனா, அந்த பாட்டு, ஆட்டத்தாலும்கூட அவங்க சண்டையை நிறுத்த முடியலை.
புரியுது, ஆனா சமைக்குறதுக்கு முன்னால கவுண்டர காலி பண்ணுனா… கொஞ்சம் இரு, சரியா? சரி, இந்த விஷயத்தை ஒரே நிமிஷத்தில் பேசி முடிச்சிடலாம்…
நான் நடந்துட்டு வர்றேன். இல்ல, நீயும் கேக்கணும். நான் என்ன செய்யணும்னு நீ சொல்லாத. ஓ!
டீமில் ஒருத்தரா இருக்கிறது எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு. நான் இயற்கையாவே எது சொன்னாலும் எதிர்க்கிற ரகம்.
மறுபடியும், இதனால இன்னும் அதிகமான பேர் வெளியேறினாங்க.
அவங்க ஆப்பிள் சாப்பிடட்டும்! எனக்கு இதுல மனசே இல்ல. நான் போறேன்.
இன்னொரு பக்கம் சிவப்பு அணியில்…
பழங்கள் தீர்ந்துடுச்சு, அதனால இனிமே காலை உணவு கிடையாது.
காலை உணவு இல்லாதது, சிவப்பு அணியில் மேலும் இருவரை பாதிச்சுது.
வேணாம், அதை செய்யாத, அதை செய்யாத. வேணாம், வேணாம், வேணாம்.
எனக்கு மில்க் ஷேக் குடிக்கணும் போல இருக்கு. எனக்கு எப்படியாவது ஒரு மில்க் ஷேக் குடிச்சே ஆகணும்.
எதிர் அணியில யார் இருக்காங்கன்னு அவங்களுக்கு எப்படித் தெரியாதோ, அதே போல இந்த வீடியோ முடியுற வரைக்கும் உங்களுக்கும் தெரியாது.
நாள் 7. நாம இப்ப செய்யப் போற விஷயம் இந்த வீடியோவையே அடியோட மாத்தப் போகுது.
அடக் கடவுளே. என்ன நடக்குது? உனக்கு என்ன தெரியுது? அது ஜிம்மியா? ஓ மை காட்!
நான் ஹார்ன் அடிக்கும்போது, பையைத் தூக்கி எறியுங்க.
அவர் கொஞ்சம் வேகமா போறார். பயமா இருக்கு. டெலிவரி! ஸ்பெஷல் டெலிவரி! ஆ! அடக் கடவுளே!
போ! போ, போ, போ. யே! என்ன? அட! ஐயையோ! இப்ப இந்த கில்லாடிகளுக்குக் கொடுப்போம்.
அது ஜிம்மியோட தொப்பின்னு நினைக்கிறேன். அது… ஆமா. அவங்ககிட்ட உணவு மூட்டை இருக்கு. ஹேய் எல்லாரும்! ஹேய்! ஹேய்! வூ!
அவங்களால ஒரு அணியா செயல்பட முடியுதான்னு பார்க்கப் போறோம், இல்லை, இது அவங்களை பிரிக்குமான்னு பார்ப்போம்.
அதுல என்ன போட்டிருக்கு? சரி. ரெண்டு டீம் கிட்டயும் 50 கேன் சாப்பாடு இருக்கு. 72 மணி நேரத்தில், எந்த அணி திறக்காத அதிக கேன்களை திருப்பித் தருதோ அவங்களுக்கு ஒரு பரிசு உண்டு. ரெண்டு அணிகளும் சமமா இருந்தா, ரெண்டுக்குமே எதுவும் கிடையாது. எந்த அணியும் ஜெயிக்காது.
எல்லாத்தையும் சாப்பிட்டுருவோம்! ஆமா!
ஆனா, இங்க ஒரு விஷயம் இருக்கு. நாம இதைத் திறப்போம்னு அவங்க நினைப்பாங்க. பட்டினியா இருக்கோம்னு நினைக்கிறாங்க. இதை எங்கயாவது புதைச்சுருவோம். ஆமா, மொத்தத்தையும் புதைச்சுருவோம்.
கட்டுப்பாடா இருங்க! யாரும் தொடக் கூடாது. யாரும் திருட்டுத்தனமா எடுக்கக் கூடாது. விஷயம் இதுதான். நாம அதைத் தொடக் கூடாது, ஏன்னா நம்மகிட்ட போதுமான ரேஷன் இருக்கு 72 மணி நேரத்துக்கு சமாளிக்க.
நான் ஒண்ணே ஒண்ணு எடுத்துக்கலாமா? கூடாதுங்க.
கேன்களை காட்டுல ஒளிக்கிறோம், அப்பத்தான் நம்மில் சிலரால் மட்டுமே எடுக்க முடியும்.
சாப்பாடு, மீன் பிடிப்பதை நினைச்சு எனக்கு மன அழுத்தமா இருக்கு. நாம கொஞ்சம் பொறுமையா இருக்கணும்னு நினைக்கிறேன்.
இன்னைக்கு அப்புறம் சிலர் போயிடுவாங்களோ? சில கேன்களை கூட நம்மால திறக்க முடியாதுன்னு தெரிஞ்சா? கண்டிப்பா. இல்லை!
சூரியன் மேலே வருது. நாள் எட்டு. இன்னிக்கு மேகமூட்டமா இருக்கு. காட்டுறேன். ஒரு வழியா, வெயில்ல இருந்து ஒரு நிம்மதி.
நாங்க காட்டில் இந்த பழைய கரி கிரில்லை கண்டுபிடிச்சோம். இப்போதைக்கு, அது அவங்களை ரொம்ப உற்சாகமா வெச்சிருந்தது. கொஞ்சம் சாப்பாடும், வானிலை மாற்றமும் மன உறுதியில் என்ன செய்யுதுங்கிறது ஆச்சரியம்.
ஆனா துரதிர்ஷ்டவசமா, நீல அணி அவ்வளவு நல்லா இல்ல.
பாய்சன் ஐவி கொஞ்சம் கொஞ்சமா பரவிக்கிட்டு இருக்கு. அப்பா, பசி உசுர வாங்குது. நாள் எட்டு, இன்னும் பொறிகளில் எதுவும் சிக்கலை. செம பசி. டூத்பேஸ்டையே சாப்பிடுவேன் போல இருக்கு.
இப்போ ஒரு கேன் உணவு கிடைச்சா எப்படி இருக்கும்? பொய் சொல்ல விரும்பலை. ஒரு கேன் மாட்டிறைச்சி கிடைச்சா கூட போதும். அங்கே நம்மகிட்ட 50 கேன் உணவு, மாட்டிறைச்சி, பட்டாணி, சோளத்தோடு, இருக்குங்கிற உண்மையான விஷயம்… எனக்கு தலை சுத்துது.
அங்கே கீழே ஆத்து நண்டைத் தேடுனேன். நான் என் இடது பக்கம் பார்த்தேன், இதை பார்த்தேன்… ஆமா, ஆமா. நான் குச்சின்னு நினைச்சேன், ஆனா அது லேசா நகர்ந்தது தெரிஞ்சுது. திரும்பிப் பார்த்தேன், அடேய்… பாம்புடா! ஓ!
ஆனா அந்த நாள் முடியும் போது, ரெண்டு அணிகளுக்கும் காற்றால் நிலைமை மாறியது.
ஓ… சரி, இன்னைக்கு ஒரு மாற்றம். ஒரு பெரிய புயல் வருது போல. இது ஒரு சூறாவளியா இருக்கலாம். நாம போகணும், எல்லாரும். என் இருப்பிடத்துக்குப் போகணும். வூ! நாம நனைய…
கண்டிப்பா புயல் அடிக்கப் போகுது. பார்க்கவே பயங்கரமா இருக்கு. பத்து நிமிஷத்துல 15 டிகிரி குறைஞ்சிருச்சு. அடக் கடவுளே!
திடீர்னு காத்து பலமா அடிக்க ஆரம்பிச்சது. எங்க இருப்பிடம் இடிஞ்சுடும் போல இருக்கு. என் கிட்ட மழைக்கு… அது இடியா?
மழை வர ஆரம்பிச்சிருச்சு. கடைசியா மழை வந்துருச்சு. எல்லாரும் அவங்க அவங்க இடத்துக்கு போறாங்க. புயல் பயங்கரமா வீசுது, அப்படீன்னா இது தூங்குற நேரம்.
நான் ஊகிக்கணும்னா, இந்த மழை… நிறைய பேரை வெளியேற வைக்கும்னு நினைக்கிறேன்.
இப்போதைக்கு புயல் பயங்கரமா அடிக்குது. நாங்க இருப்பிடத்தில் ஒடுங்கி இருக்கோம். சிவப்பு அணி எங்களை மாதிரி இதை சமாளிக்க வாய்ப்பே இல்ல. இது இந்த சவாலை இன்னும் சுவாரஸ்யமாக்கிடுச்சு.
நாங்க விமானத்துக்கு தப்பிச்சுப் போனோம். என் கூடாரம் காற்றில் போச்சு. "என்னடா நடக்குது இங்க?" என்று இருந்தது.
விமானத்துக்கு போலாமான்னு யோசிக்கிறேன், ஆனா எல்லாரும் அங்கேதான் இருக்காங்க போல. எங்க கூடாரம் இடிஞ்சுருச்சு. எனக்கு வீட்டுக்குப் போகணும் போல இருக்கு.
இப்போ, இரண்டரை லட்சம் டாலர் அவங்களை போராட வைக்கும்னு நம்புவோம்.
இது கொடுமை. எனக்கு பைத்தியம் பிடிக்கும் போல இருக்கு.
நிலைமை ரொம்ப கஷ்டமாகும் போது, எனக்கு ஒன்றே ஒன்றுதான் தோணும், "நான் நிஜமாவே ஒரு மிஸ்டர் பீஸ்ட் வீடியோவில் பெரிய தொகைக்காக போட்டியிடுறேன். அதுக்காக இங்க இருந்தே ஆகணும்." சரி.
சரி, இப்ப மழை சத்தம் கேட்கலை. வெப்பநிலை பயங்கரமா குறைஞ்சிருச்சு. ஒரே குளிர். வெளியே ஏறிப்போய், எல்லாரும் எப்படி இருக்காங்கன்னு பாக்கணும்.
நாங்க இங்க வந்ததுலேயே நேத்து ராத்திரிதான் ரொம்ப குளிரான இரவு. இலைகளில் இருக்கிற பனியை பார்த்தா உங்களுக்கே தெரியும், பணப்பெட்டி, மரங்கள், எல்லாம் உறைஞ்சு போயிருந்தது.
நேத்து ராத்திரி ஒரே உறைபனி. என்னை இங்க இருந்து தூக்குங்கடா.
ஒரு விமான நாற்காலி வெளியே உறைஞ்சுபோய் கிடக்கும்னு என்னைக்காவது நினைச்சீங்களா? இது ஆச்சரியமா இருக்குல்ல?
நான் ரொம்ப பரிதாபமா இருக்கேன். பசிக்குது. இன்னொரு ராத்திரியை என்னால தாக்குப்பிடிக்க முடியாது.
ஆனா நல்ல விஷயம் என்னன்னா, நமக்கு உண்மையிலேயே குளிருதுன்னா, சிவப்பு அணிக்கும் அதே மாதிரிதான் குளிரும்னு அர்த்தம்.
இங்கே முழுசா வெள்ளக்காடு ஆகிடுச்சு. அதுதான் நாங்க நெருப்பு மூட்டுன இடம். நேத்து எவ்வளவு சூடா இருந்துச்சு. இங்கே என்னதான் நடக்குது?
இந்த மழை, இந்த சவாலை தாங்க முடியாதபடி கடினமாக்கிடுச்சு.
நான் விடுதலையாயிட்டேன்! இதனால சிவப்பு அணியிலிருந்து ஆறு பேர்… மிஸ்டர் பீஸ்ட், நாங்க இனி கேம்பிங்கிற்கே வரமாட்டோம். இனிமே கேம்பிங்கிற்கே வரமாட்டோம். …நீல அணியில் இருந்து இரண்டு பேரையும்… நீங்களாவது ஜெயிக்கணும். …வீட்டுக்கு அனுப்ப வைத்தது.
அந்த டப்பா உணவை பயன்படுத்தாத அளவுக்கு இந்த புயல் அவங்க கவனத்தை திருப்பியிருக்கும்.
இன்னைக்கு பரிசு நாள், அதனால நம்ம 50 கேன்களோட ஜெயிக்கணும்னு வேண்டிக்கிறேன். சவாலில் ஜெயிச்சோமான்னு தெரிஞ்சுக்க ராத்திரிக்காக பொறுமையா காத்திருக்கேன். எங்க ஒவ்வொருத்தருக்கும் அந்த சாப்பாட்டை சாப்பிட ஆசையா இருக்கு.
இன்னைக்கு என்ன திட்டம், மக்களே? நான் சிலரோட மண்பாண்டம் செய்வேன்.
நாம ஜெயிக்கலைனா, சிவப்பு அணிக்கு இன்னைக்கு நல்ல நாளா இருக்காது.
பை கிடைச்சாச்சு.
எல்லாருக்கும் வணக்கம். யே! இப்போ கொஞ்ச பேர் தான் மிச்சம் இருக்கீங்க. உங்க திறக்காத கேன்களை தரீங்களா? சொன்ன மாதிரியே.
சரி, கேன்களுக்கு நன்றி. இந்தா வாக்கி. அவங்க கேன்களை வாங்குனதும் உங்களுக்கு ரிசல்ட்டை சொல்றேன். சரி, இப்போ புரொஃபஷனல்ஸ் என்ன பண்றாங்கன்னு பார்ப்போம்.
ஓ. யோ. நான் எடுத்துட்டேன். அது இன்னும் பூமிக்கடியில இருக்கா? ஆமா.
பேட்ரிக், இத தூக்க எனக்கு உதவுறியா? நீ ரொம்ப பலசாலி. ஆமா. சரி. இந்தா பிடி. யே!
நீல அணி, சிவப்பு அணிக்கு நீங்க ஏதாவது சொல்ல விரும்புறீங்களா?
சரி. நீங்க எத்தனை கேன் சாப்பிட்டீங்க? அது உங்களுக்கு எதுக்கு?
பாத்தியா, இவங்க பெருசா சாதிச்சதா நினைக்கிறாங்க. எல்லாம் நாம எடுத்துக்கலாம். நீல அணி, நான் கேட்டதுக்கு காரணமே அதுதான். நீ பேசுறதை கேட்டா பசியிலயும் எரிச்சல்லயும் இருக்கிற மாதிரி தெரியுது.
சிவப்பு அணியும் நீல அணியும், 50 கேன் சேலஞ்சோட முடிவுகள் வந்தாச்சு. எனக்கு முன்னாடி ரெண்டு பைகள் இருக்கு. முதல்ல நீல அணியோட முடிவுகளை பார்க்கலாம்னு நினைக்கிறேன்.
முதல்ல நீல அணியோட முடிவுகளை பார்க்கலாம்னு நினைக்கிறேன்.
நீல அணி என்கிட்ட திருப்பிக் கொடுத்தது… பசி வயித்தைக் கிள்ளுது. அந்த கேன் உணவு இப்போ கிடைச்சா எப்படி இருக்கும்? உண்மையாவே நம்மகிட்ட 50 டின்களில் அடைத்த உணவு இருந்ததுங்கிற விஷயம். தலையே சுத்துது.
…50 கேன் உணவு. வாவ்! நான் ரெண்டை கீழே போட்டேன், ஆனாலும் 50. மற்றும் சிவப்பு அணி, அனுபவமில்லாதவர்கள்… அவங்களும் என்கிட்ட 50 கேன் உணவை திருப்பிக் கொடுத்துட்டாங்க, அப்படின்னா, ரெண்டு அணில யாருக்குமே பரிசு கிடையாது.
இல்லை! பெரிய ஆச்சரியம் போங்க. ஃப்ளேர். ஃப்ளேர். ஃப்ளேர். இல்லை, நிஜமாவே, ஃப்ளேர் தான்.
நீல அணிக்கு இதுல பிரச்சனை இல்லபோல. சிவப்பு அணிக்கு இந்த முடிவில் ரொம்ப கோபம். அடக் கடவுளே, இருங்க. நான் ரிசல்ட்டை சொல்லி முடிச்சதுமே மூணுபேர் வெளிய போயிட்டாங்க.
இதுவரைக்கும் நல்லா இருந்துச்சு. அவங்க சிதறுறாங்க. நான் அங்கே போகணும். இங்க என்னதான் நடந்துச்சு? வாவ், பத்த வைக்கப் போறியா? என் அம்மா மனசு போகச் சொல்லுது.
வாவ், இதோட அஞ்சு. கடைசியில உங்களுக்கு சாப்பாடும் கிடைக்கலை. கேன் உணவை சாப்பிடாததுக்கு வருத்தமா? நூறு சதவீதம். ஆமா. அது நெஞ்சுல குத்துன மாதிரி இருந்துச்சு.
அப்படியே நீல அணியில உற்சாகம் குறைஞ்சிடுச்சு. இன்னைக்கு ராத்திரி சில ஃப்ளேர்கள் எரியும்னு நினைக்கிறேன்.
உங்க எல்லாரையும் ரொம்பப் பிடிக்கும், ஆனா நான் வீட்டுக்குப் போகத் தயார்.
நிலைமை கொஞ்சம் மோசமாகிட்டு வருது.
இந்த காலைல நீல அணிக்கு உற்சாகம் ரொம்ப கம்மியா இருக்கு. நேத்து ராத்திரி மூணு பேரை இழந்துட்டோம். சரியான தூக்கமே இல்ல. பசியும் பயங்கரமா வாட்டுது. நாங்க சாப்பாட்டு விஷயத்துல கொஞ்சம் கஷ்டப்படுறோம். எனக்கு எப்பவுமே பசிச்சிட்டே இருக்கு.
ஒரு பக்கம் சேத் முகாமை உற்சாகப்படுத்த முயற்சி செஞ்சிட்டு இருந்தப்போ, எல்லோரும் நல்ல மனநிலையில இல்ல.
உண்மையை சொல்லணும்னா, அதை கேட்குறதுக்கு, என் காதுல ஈயத்தை காய்ச்சி ஊத்தலாம். நாம எல்லாரும் இங்க வாரக் கணக்குல இருக்கலாம். எனக்கு மனைவி, மகள் இருக்காங்க. நான் திரும்பிப் போகணும்.
பேட்ரிக்கும் மாலெக்கும் ரொம்ப இறுக்கமா கட்டிப்பிடிக்கிறாங்க, அது கிளம்புறதை பத்தின பேச்சா இருக்கக் கூடாதுன்னு நான் வேண்டிக்கிறேன்.
நான் உங்க எல்லாரையும் மிஸ் பண்ணுவேன். நானும்தான். அய்யோ. சே.
ஏய், எல்லோரும் கேளுங்க. நான் இன்னைக்கு கிளம்புறேன். நீங்க இந்த அணிக்கு ஒரு பெரிய சொத்துன்னு தெரியுமா? எனக்கு தெரியும்.
எந்த புயலையும் தாங்கும் கூடாரம் அமைக்க எல்லாருக்கும் கத்துக் கொடுத்தேன். எல்லாரும் ஜெயிக்க என்னால முடிஞ்சதை செய்ய முயற்சி செஞ்சேன். நீல அணி ஜெயிக்கும்னு தோணுது.
எனக்கு நேரம் இல்ல. என் தொழிலை விட்டு எவ்வளவு நாள் விலகி இருக்க முடியும்? போறதுல சந்தோஷம் இல்ல. ஆனாலும், என் தொழிலுக்கு முதலிடம் கொடுக்கணும்.
உங்களை நேசிக்கிறோம், சேத். நானும், சேத். அடேங்கப்பா, தப்பிப் பிழைக்கிறதுல நீ தான் கெட்டிக்காரன்.
சேத் ஃப்ளேரை பத்த வெச்சுட்டான். எல்லாருக்கும் நிறைய கத்துக் கொடுத்தான். பலருக்கு இதை பேச விருப்பம் இல்லை, ஆனா என்ன பண்றது? இதுதான் நிலைமை. நிறைய பேர் இங்கிருந்து போக வேண்டியிருக்கு. ஆனா இதுவும் கஷ்டம், ஏன்னா அடுத்து என்ன நடக்கும்னு தெரியாது.
ஒவ்வொரு நாளும் என் எடை குறையுறது எனக்கே தெரியுது, என் உடம்பு செயலிழந்து போறதுக்கு முன்னாடி, குறைக்க என்கிட்ட அதிக எடை இல்ல.
நம்மகிட்ட இருக்குற அரிசியை மட்டுமே நம்பி நம்மால இருக்க முடியாது, அதனால எங்க அதிர்ஷ்டத்தை சோதிச்சு பார்க்குறோம்.
இது என் உடம்பை வதைக்க ஆரம்பிச்சிருச்சு. என் இடுப்பு வலிக்குது, உடம்பும் சரியில்லை.
நீ கிளம்பத் தயார் ஆயிட்டியா? நான் கிளம்பத் தயாரா இருக்கேன். உன் ஆன்மா சாந்தியடையட்டும், மோனா. நீ எங்க மனசுல இருப்ப. அவ சாகலை. அவளோட பங்கு பீன்ஸை நான் எடுத்துக்கிறேன்.
நிறைய பேர் வெளிய போறது நல்லதுதான், ஏன்னா பணம் கொட்டப் போகுது. ஒவ்வொருத்தரா வெளிய போகப் போக… பரிசுத்தொகை அதிகமாகிட்டே இருக்கு.
ஆட்கள் குறைந்ததால், சிவப்பு அணிக்கு ஒரு நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. அதிகப் பொறுப்புகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. எங்க குழுவுக்குள்ள தங்களை நிரூபிக்கணும்னு ஒரு வெறி இருக்கு. அவங்க அடுத்த கட்டத்துக்குப் போவாங்க.
எங்க சமையல்காரர், பிரிட்டனி போனதுனால, அந்த இடத்தை நான் நிரப்பலாம்னு நினைச்சேன். பொண்ணுங்க வெங்காயத்தாளையும் கேரட்டையும் நறுக்கிக் கொடுத்தாங்க. அது நல்லாவே வந்திருந்துச்சு. எங்களால நிச்சயம் சமாளிக்க முடியும். நான் நினைச்சதை விட நிறைய செய்ய முடியும்னு நிரூபிச்சிருக்கேன்.
இன்னைக்கு என் பிறந்தநாளுங்கிறதால, நான் ரேண்டமா சப்ஸ்கிரைபர்கள் சிலருக்கு அவங்க கேக்குறதை வாங்கித் தருவேன். அது காராக, கனவுப் பயணமாக, ஏன் உங்க வாடகையாகவும் இருக்கலாம். சப்ஸ்கிரைப் பட்டனை க்ளிக் பண்ணி, என்ன வேணும்னு கமென்ட் பண்ணுங்க, அடுத்த 30 நாளில் ரேண்டமா வின்னர்சை தேர்ந்தெடுப்பேன். வாழ்த்துக்கள்!
ஒரு பெரிய புயல் வரப்போகுது, அதனால ராத்திரி நிறைய பேர் கிளம்பிட வாய்ப்பிருக்கு.
இதுதான் ஏர்பிஎன்பி ராட்சசன். ஆமா, இது நுழைவாயில், காற்றைத் தடுக்கும். வாவ். மழை அதிகமாக ஆரம்பிக்குது. இது மழைல ஒழுகாதுன்னு நினைக்கிறியா? மழையை தாங்கும்னு நினைக்கிறேன்.
மழை வர ஆரம்பிச்சிருச்சு, அதனால என் கதவை பலப்படுத்திட்டு இருக்கேன். அந்த ஓட்டைகளை அடைக்க இந்த இலைகள் எல்லாம் எனக்கு வேணும்.
ஆனால் நான் போன உடனேயே, மணிக்கணக்கா விடாமல் கனமழை கொட்டித் தீர்த்தது.
அஞ்சு மணி நேரமா விடாம பெய்யுற மழையில நாங்க அவதிப்படுறோம். எல்லாரோட ஷூவும், சாக்ஸும், துணியும் நனைஞ்சு சொதசொதன்னு ஆயிடுச்சு. நாங்க தூங்கலாம்னு நினைச்ச இடமும் நனைஞ்சு போச்சு.
என் குடிசைக்குள் தண்ணி. இது மழைல ஒழுகும் போலயிருக்கு. நான் இந்த தார்ப்பாய்க்கு கீழே ஒதுங்க வந்திருக்கேன்.
இந்த தார்ப்பாய்க்கு கீழே பீன்ஸ், அரிசிக்கு மட்டும்தான் இடம். அப்போ நனையாம இருக்குறதுக்கு இதுக்கு கீழே யாருமே ஒதுங்கக் கூடாதா? இதுதான் நம்முடைய ஒரே கூரை.
சரி, பரவாயில்லை. இருந்த ஒரே தார்ப்பாயையும் அவங்க எடுத்துக்கிட்டாங்க, இப்போ யாரையுமே அதை பயன்படுத்த விட மாட்டேங்குறாங்க. நம்மகிட்ட இருக்குற ஒரே தார்ப்பாய்க்கு கீழே நான் நிற்கக் கூட முடியாதா? இது தப்பா இருக்கு.
அந்த தார்ப்பாயை எதுக்கு அங்க போட்டோம்னா, நம்மளோட… பொதுவான தங்குமிடமா தானே? இல்லை, நம்ம பீன்ஸையும் அரிசியையும் நனையாம வச்சுக்க. ஆனால் அது பொதுவான தங்குமிடம் தானே? சரி, நான் சொல்வதை முதல்ல கேளு.
அவங்க எல்லாத்தையும் ஒழுங்காக்குறாங்க. அப்போதான் எல்லாத்தையும் எடுத்துட்டு, ஆட்களை உள்ளே விட முடியும். அதைத்தான் அவங்க உள்ளே பண்றாங்க. ஆனால் அது பொதுவான தங்குமிடம் தானே?
எங்க எல்லாருக்கும் இங்க புத்தி பேதலிச்சுடும் போல இருக்கு. எங்க முகாம் நனைஞ்சு ஊறிப்போச்சு. இது சீக்கிரம் முடியணும். சிவப்பு அணியும் இதே மாதிரி கஷ்டப்பட்டிருக்கணும்.
தண்ணீரை மறுபடியும் நிரப்பணும். என் கூடாரத்துல போய் படிச்சுட்டு, ஒரு குட்டித் தூக்கம் போடுவேன். இந்த நாட்கள் எல்லாம் சுலபமான நாட்கள். நாங்க சும்மா நேரத்தை ஓட்டுற நாட்கள்.
சிவப்பு அணி சந்தோஷமா மழை நிற்க காத்துக்கிட்டு இருந்தப்ப, என்னோட 14வது நாள் சவால், யார் ஆதிக்கம் என தீர்மானிக்கலாம்.
எல்லாரும், இங்க கூடி வாங்க. பெட்டிகளை சுத்தி நில்லுங்க. நீல அணி, எப்படி இருக்கீங்க? வூ! யே! சரி.
ரெண்டு அணிகளுக்கும் முன்னாடி ஒரே மாதிரி பெட்டிகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொண்ணா திறந்து, அதுல இருக்கிற உயிர்வாழும் பொருளைக் காட்டுவோம்.
ஒவ்வொண்ணா திறந்து, அதுல இருக்கிற உயிர்வாழும் பொருளைக் காட்டுவோம். ரெண்டு அணிகளும் அதை நிராகரிச்சா, அப்போ தான் அடுத்த பொருள் காட்டப்படும். எந்த அணி முதல்ல பட்டனை அழுத்துதோ, அவங்க அந்த பொருளை வச்சுக்கலாம். நீங்க அந்த பெட்டிய எடுக்க முடிவு செஞ்சா, அவங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காது. புரியுதா?
புரியுது. மாஜ்த், தாரெக், முதல் பெட்டியைத் திறங்க. பெட்டி எண் ஒன்று.
மீன்பிடி உபகரணம். அந்த ஆத்துல மீனே இல்ல. நம்மால மீன் பிடிக்க முடியாது. அது சுத்தமா உபயோகமில்லாதது. இதை நாம வேண்டான்னு சொல்லிடலாமா? கண்டிப்பா வேண்டாம்.
யாராவது அழுத்துறீங்களா? யாராவது அழுத்துனா, தள்ளிவிடுவேன். எல்லாரும் உறுதியா இருக்கீங்களா? ஆமா. ஆமா. நீங்க முதல் பெட்டிக்கு வேண்டான்னுட்டீங்க.
தாரெக், ரெண்டாவது பெட்டியைத் திறங்க. இரும்பு பானைகளும் சட்டிகளும். இரும்பு பாத்திர சமையல். செஃப், நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க? ஆனா, நம்மகிட்ட மத்த எல்லாமே இருக்கா? அவங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காம, நாம இதை எடுத்துக்கலாமா?
நினைவிருக்கட்டும், அவங்க இதை எடுத்தா, உங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காது. இரு அணிகளும் எல்லாத்தையும் நிராகரிச்சா, இரு அணிகளுக்கும் எல்லாமே கிடைக்கும்.
நமக்கு எல்லாமே கிடைக்கும். அழுத்தாதீங்க. நமக்கு அஞ்சு பெட்டிகளும் கிடைக்கும். ஆனா அவங்களுக்கும் உண்டு. சரி, வேணுமா வேணாமா? வேண்டாம். வேணாமா? ரெண்டாவது பெட்டியையும் வேண்டான்னுட்டாங்க.
அது ஒரு முட்டாள்தனம். நமக்கு வேற எதுவும் தேவையில்லை.
மூணாவது பெட்டியைத் திறங்க. ஃபீஸ்டபிள்ஸ் பீனட் பட்டர் கப்ஸ். பாருங்க, எவ்ளோ ஃபீஸ்டபிள்ஸ்! அதை பாருங்க.
இது ரொம்ப கொடுமை. இது சுத்த கொடுமை. பீனட் பட்டர் கப்ஸா? வேண்டாம். அந்த பீனட் பட்டர், மில்க் சாக்லேட்… என் வாயில் இப்போதே எச்சில் ஊறுது.
மத்த அணி அதை அழுத்த வாய்ப்பிருக்கு. மத்த அணி அதை அழுத்தலாம், மக்களே. அதை செய்யாத, கார்லோஸ்! உன் கைய கீழே வை. தயவுசெஞ்சு அழுத்திடு.
நான் வேண்டாம்னு சொல்றேன். மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு. போச்சு. அந்த பெட்டியை மூடுங்க. அது போச்சு. அது ரொம்ப கஷ்டம். அது ரொம்ப கஷ்டம்.
நாலாவது பெட்டியை திறங்க. கட்டுமானப் பொருட்கள். வேண்டாம்! வேண்டாம்! வேண்டாம்! வேண்டாம். இன்னும் தங்குமிடம் கட்டிக்கலாம். நாங்க ஏற்கனவே கட்டிட்டோம். இதை ரொம்ப சுலபமா வேண்டாம்னு சொல்லிடலாம்!
இதுவரை, ரெண்டு அணிகளும் எல்லாத்தையும் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டாங்க. அடுத்ததை பத்தி நல்லா யோசிக்கணும். ரெண்டு பக்கமும் யாரும் பட்டனை அழுத்தலன்னா, உங்களுக்கு எல்லாமே கிடைக்கும். ஆனா, கடைசிப் பெட்டிக்கு அவங்க அழுத்திட்டா, உங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காது.
அவங்க அழுத்துவாங்கன்னு நினைக்கலை. அவங்க அழுத்துவாங்க. அழுத்துவாங்களா? ஆமா. ஏன் அப்படி நினைக்கிற? அவங்க பட்டனை அழுத்தலைன்னா, நாம மறுபடியும் சமம். அது உண்மைதான். பொருள் கம்மியா இருப்பவருக்கு, எல்லா பொருட்களும் கிடைக்க அவங்க ஏன் உதவணும்?
அதனால, என்னோட வியூகம் என்னன்னா, அவங்களுக்கு தேவையானதை நீங்க கொடுக்க விரும்ப மாட்டீங்க. கேள்வி. நீங்க அதை செய்வீங்களா? இல்ல. முதல்ல என்ன இருக்குன்னு பார்ப்போம். ஆமா, ஆனா அப்படியும் அது எல்லாருக்கும் கிடைக்குமே.
நாம அதை எடுக்கக் கூடாதுன்னு, அவங்க கடைசி பட்டனை அழுத்தப் போறாங்க. நானும் அதான் நினைக்கிறேன். நமக்கு தரக்கூடாதுன்னு அவங்க அழுத்துவாங்க. பரவாயில்லை, நமக்கு எதுவும் தேவையில்லை. பரவாயில்லைதான். இது அவங்க ஜெயிக்கிறதுக்கு இன்னும் சாதகமா அமையலாம். அதனாலதான் அடுத்த பெட்டிக்காக நாம அதை அழுத்தணும்.
மாஜ்த், தாரெக், கடைசிப் பெட்டியை திறங்க. ஸ்டீக்ஸ், ஜாக் லிங்க்ஸ், மற்றும் உங்கள் அணிக்கான மசாலாக்கள்.
அடேங்கப்பா! ஆ! நான் பட்டனை அமுக்கப் போறேன்! பொறு, பொறு, பொறு, பொறு! வேண்டாம்! வேண்டாம்! வேண்டாம்! வேண்டாம்! என்ன, நீங்க பண்ணலையா?
அவன்? இல்லை! நீங்க அமுக்குனீங்களா? அவன் உடனே அமுக்கிட்டான். நீல அணி பட்டனை அமுக்கிட்டாங்க. என்ன? நீல அணி உடனே அமுக்கிட்டாங்க. பொறு, என்னது? என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க? நீல அணி பட்டனை அமுக்கிட்டாங்க, உங்களுக்கு ஒண்ணுமே கிடைக்கலை.
யாருக்கும் பட்டனை அழுத்த தைரியம் இல்லையா? ஏன்னா எல்லாரும் அதைப்பத்தி பேசணும். சரி, நீங்க தானே, ‘பட்டனை அழுத்தாதீங்க’ன்னு சொன்னீங்க. எனக்கு இனிமே இங்க இருக்கவே பிடிக்கலை.
பேட்ரிக்கோட சமயோசித புத்தி நீல அணிக்கு சாதகமா இருந்தாலும், அவங்க கருத்தை மதிக்காதது, உடனே ஒரு பிளவை உண்டாக்கிடுச்சு.
நீங்க சொல்றத கேக்கவே மாட்டீங்க, இல்லையா? நான் சைவம். அதுக்கு என்ன இப்போ?
போட்டியில் தோற்ற சோர்வாலோ, எனக்குத் தெரியும், தோற்கிறது ரொம்ப கொடுமை. நாங்க பட்டனை அமுக்கலை. அல்லது தன் பேச்சைக் கேட்க ஆளில்லை என்பதாலோ, சத்தியமா சொல்றேன், இன்னைக்கு நீங்க நிறைய பேரை இழப்பீங்க. அப்ப இங்கிருந்து போய்த் தொலை! வாவ்.
சிவப்பு அணி, மற்றும் நீல அணி, ரெண்டுமே பல வீரர்களை இழந்தன. ஆனால் எஞ்சியிருந்த நீல அணியினருக்கு, முதல் முறையா அவங்க எதிர் அணிக்கு மேல ஒரு வளத்தைப் பெற்றாங்க. அதனால, ரெண்டு வாரத்துக்கும் மேலாக முதல் முறையா, நீல அணிக்கு ஒரு சிறிய சொர்க்க சுகம் கிடைத்தது.
இப்போ யார் அவங்கவங்க ஸ்டீக்கை சமைக்க விரும்புறீங்க? இந்த ஸ்டீக்ஸ் பார்க்கவே ரொம்ப நல்லா இருக்கு. தீபாவளி, பொங்கலை விட இது சிறப்பா இருக்கு.
புரதச்சத்து கிடைச்சதால எனக்கு சக்தி வந்திருக்கு. நமக்கு தேவையான மாதிரி எல்லாம் சரியா அமையுது.
ஆனா சிவப்பு அணியில நிலைமை அவ்வளவு சரியா இல்ல. அந்த பாத்திரங்கள் தேவைப்பட்டது. பாத்திரங்கள் கிடைச்சிருக்கணும். இசையாகிட்ட, ‘நம்பு’ன்னு கெஞ்சினேன். நிஜமாவே, இப்போ எங்க சாப்பாட்டுல கறுப்புக் கறுப்பா இருக்கு, ஏன்னா அவங்க அந்த பாத்திரங்களுக்கு பட்டனை அமுக்கலை. எனக்கு இதுக்கு மேல முடியாது. செம கோவத்துல இருக்கேன்.
ஆனால் கறி தீர்ந்ததும், நீல அணி ஒரு புதிய சிக்கலை சந்தித்தது.
இது பணத்தைப் பத்தினது. நான் மத்தவங்களோட சுலபமா பழகிற ஆள் இல்ல. எங்களுக்கு இன்னும் அதிக பணம் வேணும். ஆனா இப்போ நிறைய பேர் கிளம்பிட்டதால, கிடைப்பது ஒரு பெரிய தொகை.
இப்போ இன்னும் அதிக பேர் வெளியேறிட்டே இருக்கிறதால, அவங்க ஜெயிச்சா, 250,000 டாலர்ல அவங்க பங்கு அதிகமாகுது.
அது எவ்வளவுன்னு தெரியாது, ஏன்னா இன்னும் எத்தனை பேர் மிச்சம் இருக்காங்கன்னு தெரியாது. ஆனால் நம்புங்க, அது ஒரு பெரிய தொகையா மாறிட்டு வருது. ஆயிரக்கணக்கான டாலர்கள்.
அதனால டிரின், தன் பணப் பங்கை அதிகப்படுத்த ஒரு திட்டம் தீட்டினாள்.
நாம எப்போவாவது இந்த இடத்தை விட்டுப் போகப் போறோமா? வீடு, வீடு!
டிரின் நிஜமாவே எனக்கு எரிச்சலைக் கிளப்ப ஆரம்பிச்சுட்டா. நான் ஒரு மிஸ்டர் பீஸ்ட் வீடியோவுல இருக்கேன்! இதுல உயிர் பிழைக்கிறது இனிமே கஷ்டமான விஷயமில்லைன்னு நான் நினைக்கிறேன்.
தார்ப்பாயை எடுத்தது உங்க சுயநலம். நான் அதை எடுக்கலை. சோனி எடுத்தானா? சரி, அப்போ நாம அந்த தார்ப்பாயை எடுத்து, எல்லாருக்கும் கூடாரம் செஞ்சா என்ன? அப்ப வேற யாரோ கட்டுன அந்த தங்குமிடத்தை இடிப்பீங்களா? ஏய், நீ பண்றது ரொம்ப ஓவர்.
எல்லாரையும் விட நீங்க என்னை சுயநலவாதின்னு சொல்றதை என்னால நம்ப முடியலை. நீ என்னை பத்தி பேசிக்கிட்டே இரு… சுயநலவாதி.
என் கெரியரே நல்ல ஆற்றல், அதிர்வுகளை சுத்திதான் இருக்கு. கெட்ட நாட்கள்னு நான் நம்புறதில்ல. என் டீம்மேட்ஸ் சோகமா இருந்தா, சிரிக்க வைப்பேன், இல்லன்னா பேக்ஃபிளிப் அடிப்பேன். ஜெயிக்கிறதுக்கு நான் போதுமானத செஞ்சேன்னு எனக்கு தோணுது.
பை-பை, எல்லாரும்.
பை-பை, எல்லாரும்.
யாரோ ஃப்ளேர் அடிச்சிருக்காங்கன்னு நினைக்கிறோம், கத்துறதை கேட்டோம். அப்புறம், அவங்க கத்திட்டு, கைதட்டிட்டு இருந்தாங்க. யாரோ ஃப்ளேர் அடிச்சிருக்காங்க.
அவங்களோட அணி சிதறப் போகுதுன்னு நினைக்கிறேன், குறிப்பா அந்த ஸ்டீக் கிடைச்ச பிறகு, இப்ப அதுவும் போயாச்சு… ஆமா. நாம ஜெயிக்கலாம், நிச்சயமா.
நாள் 17.
எனக்கு சீனி கிழங்கு வேணும். நீ மதிய சாப்பாடு சாப்பிட்ட. வேற யாருமே சாப்பிடல. எனக்கு பசிச்சா நான் சாப்பிடுவேன். நான் உனக்கு பதில் சொல்ல அவசியமில்ல. இங்க யாருக்குமே பதில் சொல்ல அவசியமில்ல.
அவ ஒரு டீம் பிளேயர் மாதிரியே நடந்துக்க மாட்டேங்குறா. அந்த கடைசித் துளி நச்சுத்தன்மை.
நன்றி, மக்களே. இதுதான் நமக்குத் தேவை. இப்ப நாம இங்கிருந்து கிளம்பலாம்.
எனக்கு அவனைப் பிடிக்கல.
ஆனா சிவப்பு அணி உண்மையிலேயே ஒருத்தரை ஒருத்தர் விரும்பினாங்க.
நாம எல்லாரும் ஒண்ணா வேலை செஞ்சா, நம்மால இன்னும் இதை ஜெயிக்க முடியும். நாம நீல அணியை ஜெயிக்கலாம்னு நம்புறேன். நன்றி. பரவாயில்ல. அடக் கடவுளே. இல்ல!
எனக்கு அழுகை வருது. நீங்க ஒரு அணியா சுயநலமில்லாம செயல்படணும். எல்லாரும் போராடத் தயாரா இருக்காங்க. ஜெயிக்கத்தான் நாம இன்னும் இருக்கோம், அதனால… எங்ககிட்ட ரொம்ப வலிமையான அணி இருக்கு.
ஆனா நீல அணி அப்படி நினைக்கல போல.
பேட்ரிக் போன மாதிரி, நாம ஒருத்தர் ஒருத்தரா பிரிய ஆரம்பிச்சா, ஏத்துக்க வேண்டியது தான்.
நாம எல்லாரும் அவ சாதம் சாப்பிடலாம்னு ஒத்துக்கிட்டோம். நான் அந்த பேச்சைக் கேட்கல. சாதத்தைப் பத்தி நாம நேத்து உண்மையாவே பேசினோம். நான் அதைக் கேட்கல, அதுல நானும் இல்ல.
எனக்கு ஜெயிச்சிட்டுப் போகணும், அவ்ளோதான். ஆனா என் மனசுல ஒரு கசப்பான உணர்வோட போவேனோன்னு தோணுது. இது உண்மையிலேயே எரிச்சலா இருக்கு, ஆனா நான் கசப்புணர்வோட இருக்க விரும்பல. ரொம்ப சாரி, ஜோயல்.
அவங்க போனதுல எனக்கு உண்மையிலேயே சந்தோஷம். இப்போ அதைக் கேட்டீங்களா? நீல அணி ஆரவாரம் செய்ற மாதிரி எனக்கு கேட்டுச்சு. ஆமா, கொஞ்ச பேர் கத்துற மாதிரிதான் கேட்டுச்சு. எனக்கும் இப்பதான் அது கேட்டுச்சு. ரெண்டு ஃப்ளேரா, என்ன சொல்றீங்க?
வாழ்நாள் முழுதும் மாட்டின மாதிரி இருக்கு. ஆனா இல்ல. நம்மகிட்ட ஃப்ளேர்ஸ் இருக்கு. ஆனா அப்ப நாம தோத்துடுவோம், எனக்கு தோற்க விருப்பமில்ல. நாம இதை ஜெயிக்கப் போறோம். எப்படின்னு தெரியாது, எப்போன்னு தெரியாது, ஆனா நாம இதை ஜெயிக்கப் போறோம்.
நம்மகிட்ட ஆட்கள் குறையக் குறைய, ஜெயிக்கும் வாய்ப்பும் குறைந்து போகும். தங்குறது கஷ்டமாகிட்டே இருக்கு. ஒருவேளை இது சுலபமாகிட்டு வருதுன்னு நான் நினைக்க ஆரம்பிச்சேன். அப்படி இல்ல.
ஒருபக்கம் நீல அணி சிதறிக்கொண்டிருந்தபோது, சிவப்பு அணி ரொம்ப நல்லா ஒண்ணு சேர்ந்துகிட்டு இருந்தாங்க. அவங்க வெறும் உயிர் வாழல, செழிப்பா வாழ்ந்தாங்க.
மக்களே, இது ஓய்வெடுக்கும் நேரம். நாம ஆத்துல ஜாலியா இருக்கப் போறோம். சில சமயம் நாம கெட்டதுலயும் ஒரு நல்லதை கண்டுபிடிக்கணும்.
நீ ரொம்ப போலி. நீ ரொம்ப போலி. பார்க்கவே பயங்கரமா இருக்கு. நீ உண்மையிலேயே ஒரு தண்டம். இது பைத்தியக்காரத்தனம்… என்னை பேச விடுவியா, மாட்டியா? நீ உண்மையிலேயே எந்த பங்களிப்பும் செய்றதில்ல, சுவையில்லாத உணவை சமைக்கிறதைத் தவிர. உண்மையா, அது ஒரு குப்பை சாப்பாடு. சாரி, ஆனா நான் இதை சொல்லியே ஆகணும்.
நீ பரவாயில்லையா? இல்லை, நான் சரியில்லை. கொஞ்ச தூரம் நடந்துட்டு வரலாமா? சரி. அவங்க ரொம்ப மிரட்டுறாங்க.
அவர் எதையாவது பிடிச்சாரோ? ஆமா! பார்க்க பெருசாவும் தெரியுது. அருமை. ஓ, சாரி. ஓ!
நாங்க ஒரு அணியா இதை சுத்தம் செஞ்சோம், இப்ப சமைச்சிட்டு இருக்கோம்.
அவங்க எல்லாம் உண்மையிலேயே மிரட்டுறாங்க. அவங்க பொல்லாத பொண்ணுங்க. நான் இன்னைக்கு கிளம்பப் போறேன். எது எப்படியோ, நான் மிஸ்டர் பீஸ்ட் சேலஞ்சை ஜெயிக்கல. அது ஒரு விஷயமே இல்ல, நீ இவ்வளவு நாள் தங்குனதே பெரிய விஷயம்.
யாருக்காவது ஃபோர்க் வேணுமா? இது உண்மையிலேயே நல்லா இருக்கு. நல்ல ருசியா இருக்கு. நிஜமாவா? ஆமா.
ஒரு விஷயம் நமக்கு சரியா இருந்தா, மனசுல நிம்மதி இருக்கும். ஆனா இனிமேலும் இங்க இருக்கிறதுல எனக்கு நிம்மதி இல்ல.
என்னை இங்க இருந்து வெளியேத்துங்க!
உங்களுக்கு பயிற்சி இருக்கிறதால, ஒரு காட்டுல தனியா உயிர்வாழத் தெரிஞ்சிருக்கலாம், அதனால ஒரு குழுவா உயிர்வாழ முடியும்னு சொல்ல முடியாது.
நாம ஜெயிப்போம்! வூ!
இப்போ தொடர்ந்து அஞ்சு நாளா ஒரு ஃப்ளேர் கூட அடிக்கலை.
அமீலியா போயிட்டா, டிரின் சுயநலமா இருக்கான்னு நான் நினைக்கிறேன். நாம ஒரு ஆள் கம்மியா இருக்கோம், சிவப்பு அணி நம்மை ஒரு ஆளால ஜெயிக்கலாம், ஆனா நீ இங்க கொண்டாடிட்டு இருக்க, நீயும்தான் உன் பணத்தை இழக்கப்போற.
இப்போ ரொம்ப குறைவான ஆட்களே இருக்காங்க. அப்போ 50 பேர் இருந்தாங்க. நாளைக்கு சவால் நாளா இல்லைன்னா வெளியேற்ற நாளா இருக்கும்னு நம்புறேன். ஆனா எங்களுக்கு ஏதாச்சும் வேணும்.
காட்டுல மூன்று வாரம், அவங்க எப்படி இருக்காங்கன்னு பார்க்கலாம்.
ஓ, சிவப்பு அணி! என்ன நடந்துட்டு இருக்கு? மக்களே, உங்களுக்கு ஒரு சவால் வேணுமா? வேணும்! வேணுமே.
அமெச்சூர்ஸ், ஏன் இது என்கிட்ட இருக்கு? மீட்புப்படை வருவதற்கான வழியா அது?
இது சிவப்பு அணியின் முகாமோட வரைபடம். மேலும் இது ஒரு ஃப்ளேர் கன். இந்த ஃப்ளேர் கன்னை எங்கே மறைக்கணும்னு நீங்க குறிக்கப் போறீங்க. ஓ!
எந்த அணி முதலில் ஃப்ளேர் கன்னை கண்டுபிடிக்கிறாங்களோ, அதை சுட்டு இந்த வீடியோ எப்போ முடியும்னு அவங்க முடிவு பண்ணுவாங்க. நீங்க இன்னைக்கே இதை முடிக்கலாம். ஐந்து நாள்ல, பத்து நாள்ல, எப்போ வேணும்னாலும் முடிக்கலாம். இதுல மற்ற அணிக்கு எந்த கட்டுப்பாடும் இருக்காது.
பயங்கரமா இருக்கு. கேட்டதும் உடம்பு சிலிர்க்குது.
கடைசியா ஃப்ளேரை சுட்டா, நீங்க தோத்து போவீங்க. அதை ஞாபகம் வச்சுக்கோங்க. ரெண்டு வாரம் வச்சுக்கிட்டா என்ன ஆகும்? அப்படின்னா அவங்க மனசு சரியில்லாத வக்கிர புத்தி பிடிச்சவங்க.
அவங்க எல்லையை ஒட்டியே நடப்பாங்க பாருங்க. ஆமா. அதனால நாம இங்க வைக்கலாம். அவங்களை அலைய விடுவோம், அப்போ நிறைய கலோரிகளை எரிப்பாங்க. ஆமா. அப்போ, கண்டிப்பா தூரமான இடத்துலதான்.
ஆ! அடக் கடவுளே! அப்போ எக்ஸ் போட்டிருக்கிற இடம்தான் அது. இதோ ஆரம்பிச்சாச்சு. ஆமாவா? அதுதானா? அது நடக்குது. இதுதான் அது.
இதுதான் அவங்க வரைபடத்துல குறித்த சரியான இடம். ஃப்ளேர் இங்கே இருக்கு. யார் முதலில் கண்டுபிடிக்கிறாங்கன்னு பார்ப்போம்.
முதலில் ஃப்ளேரை கண்டுபிடிக்கும் அணிதான் வீடியோ எப்போ முடியும்னு முடிவு பண்ணும். தயாரா இருக்கீங்களா? தயார்! மூன்று, இரண்டு, ஒன்று. உங்கள் கண்கட்டை அவிழ்த்துடுங்க. வாழ்த்துக்கள்.
போகணும். போக வேண்டிய நேரம் வந்தாச்சு. போய் கண்டுபிடிங்க! அடக் கடவுளே! ஒரே இருட்டா இருக்கு.
சரி, என்ன பிளான் அமெச்சூர்ஸ்? என்ன பிளான்? எனக்கு கண்ணு தெரியலை! ஏய், என்ன திட்டம்? நாங்க கட்டம் போட்டு பிரிச்சுக்கிட்டோம். அப்போ தனித்தனியா எங்கே போகணும்னு ஏற்கெனவே பேசி வச்சுட்டீங்களா? நான் ரொம்ப தூரத்துல இருக்கிற காட்டுக்குள்ள போறேன்.
ஏய், எல்லாரும் கேளுங்க. சரி, நாம எங்கே போறோம்? கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி… என்ன, கண்ணை கட்டிட்டு இருந்தப்போ ஒரு திட்டத்தை முடிவு பண்ணலையா?
என்ன, கண்ணை கட்டிட்டு இருந்தப்போ ஒரு திட்டத்தை முடிவு பண்ணலையா? இது ஒரே குழப்பமா இருக்கு. பொறுங்க. சிவப்பு அணியே குழப்பம் தான். அவங்ககிட்ட திட்டம் உண்டு. இந்த ஃப்ளேரைக் கண்டுபிடிக்கிறது அவங்கதான்னு உறுதியா இருக்காங்க.
நான் கடைக்கோடி மூலைக்குப் போறேன். நீ படகுத்துறைப் பக்கம் போ, நான் மத்த பக்கம் போறேன். போய் ஃப்ளேரைக் கண்டுபிடிங்க!
முதல்ல என் தண்ணிய எடுத்துக்கிறேன். நீ தண்ணி எடுக்குறப்போ நீல அணி அதை கண்டுபிடிச்சிட்டா? அவர் நிதானமா செய்றார், அது பரவாயில்லை. நிச்சயமா நீல அணி… நீல அணி கிட்டக்கூட இல்ல.
இப்போ நான் எல்லைக்கு ரொம்ப பக்கத்துல இருக்கேன். எல்லைக்குக் கீழ இருக்கேன். நான் ஃப்ளேரைத் தேடிட்டு இருக்கேன். நான் அதைக் கண்டிப்பா கண்டுபிடிப்பேன். நான் கண்டிப்பா கண்டுபிடிப்பேன்.
அடடா, நாம காட்டுக்குள்ள ரொம்ப தூரம் வந்துட்டோம். டீம்மேட்டை கண்டுபிடிச்சிட்டார். அந்த பின்மூலைக்கு யாரும் போகலை. அவங்க வலது பக்கம் போயிட்டாங்க. அப்போ நீ அந்தப் பக்கம் போனா, நான் இந்தப் பக்கம் போறேன்.
நான் படகுத்துறைப் பக்கம் போறேன். இங்க இருந்து எல்லாம் நல்லா தெரியும். இப்போ நீ சுத்திமுத்தி பார்க்கணும். எனக்கு மரம் தெரியுது… நான் உள்ள பாக்கறேன். டூட், நான் எப்படியாது இந்த ஃப்ளேரைக் கண்டுபிடிக்கணும்.
நாங்க ஃப்ளேர் கன்னை கண்டுபிடிப்பதில் ரொம்ப கவனமா இருக்கோம். என்னை எந்த கேமராமேனும் பின்தொடரலை, அதனால நான் சரியான இடத்துல இல்ல போல. ஆனா நாமதான் முதல்ல இந்த ஃப்ளேரைக் கண்டுபிடிப்போம்னு நம்புறேன்.
கீழ இருக்குற மொத்த இடமும் தெரியுது, ஆனா அது கண்ணுல படலை. இங்கேயும் அது தெரியலை. ஏதாவது தெரியுதா? இல்லை, இங்க இல்ல. எனக்கும் தெரியலை. அப்போ, மேல பாரு.
அது தெரியுதுன்னு நினைக்கிறேன். என்கூட விளையாடாத. நான் சும்மா சொன்னேன். எல்லா இடத்தையும் தேடிட்டேன்னு நினைக்கிறேன். எனக்கு அது தெரியலை. பொறு. அது என்ன?
யாரோ ஃப்ளேரை கண்டுபிடிச்சிட்டாங்க. நீங்க கண்டுபிடிச்சிட்டீங்களா? ஹாரன் அடிக்குது. நம்ம அணி கண்டுபிடிச்சுதா? நாமதான் அதை கண்டுபிடிச்சிருப்போம்னு நம்புறேன்.
இந்தப் போட்டியாளர்கள் கடந்த 20 நாட்களா இந்த காட்டுல இருந்திருக்காங்க, அணி வீரர்களை இழந்து…
என்னை வெளியே விடுங்க. வெளியேறுறதுல சந்தோஷமில்லை.
…கூட்டணிகளை உருவாக்கி, தங்களோட எல்லைகளை தாண்டியிருக்காங்க.
அது இடியா? மழை வரப் போகுது.
சரியா இந்த ஒரு தருணத்துக்காகத் தான்.
நான் கண்டுபிடிச்சிட்டேன்! எனக்குக் கிடைச்சிருச்சு, கிடைச்சிருச்சு! எனக்கு கிடைச்சிருச்சு! கிடைச்சிருச்சு! இது இங்க இருக்கு, எனக்கு கிடைச்சிருச்சு. எனக்கு கிடைச்சிருச்சு. யெஸ்! கிடைச்சிருச்சு!
அவங்கதான் முதல்ல கண்டுபிடிச்சிருக்காங்க. அமெச்சூர்ஸ்ல எத்தனை பேர் மிச்சம்? ஒன்பது. எட்டு.
"சரி, நாம சுலபமா ஜெயிச்சிடுவோம்"னு அவங்க நினைப்பாங்கன்னு நம்புறேன். அவங்க ஃப்ளேரைச் சுடும்போது, நாம அதிகமா இருக்கணும்னு நம்புறேன். அவங்க உங்களை விட அதிகமா இருக்கலாமா? இருக்கலாம், ஆனா அப்படி இருக்கும்னு நாங்க நினைக்கலை.
நாளைக்கு வரைக்கும் காத்திருந்தா என்ன? வேண்டாம். நாங்க 20 நாள் காத்திருந்தோம். ஆமா. ஃப்ளேரை சுடுங்க! ஃப்ளேரை சுடுங்க!
20 நாட்களுக்குப் பிறகு, எல்லாம் இந்த தருணத்துலதான் அடங்கியிருக்கு. எந்தப் பக்கம் அதிகம் பேர் இருக்காங்களோ, அவங்கதான் பணத்தை ஜெயிப்பாங்க. மூணு, ரெண்டு, ஒண்ணு. உங்க கண்கட்டை அவிழ்த்துடுங்க.
வூ!
அது சரிதான். நீல அணியில் பதினோறு பேர் மிச்சம், ஆனா சிவப்பு அணியில் ஒன்பது பேர் மட்டுமே. நீல அணி, நீங்க 250,000 டாலர்கள் ஜெயிச்சிட்டீங்க. அடேங்கப்பா, சந்தோஷத்துல தலைகால் புரியாம ஆடுறாங்க.
இது ரொம்ப பெருமையான தருணம், ஆனா, நான் என்ன சொல்றது? அவங்க உயிர்வாழ்தல்ல நிபுணர்கள், நாங்க இவ்வளவு தூரம் வந்ததே பெரிய விஷயம்.
இங்க நேரத்தை செலவழிச்சதுக்காக ஒவ்வொருத்தருக்கு 4,000 டாலர்ஸ் தர போறோம். அவங்க வெறும் கையோட வீட்டுக்குப் போகலை. அவங்க ஒவ்வொருத்தரும் 22,000 டாலர்களோட வீட்டுக்குப் போறாங்க.
திறமை இருந்தாலும் சரி, வசதிகள் இருந்தாலும் சரி, கடைசியில், எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது ஒண்ணா சேர்ந்து வேலை செய்யுறதுதான். பார்த்த உங்க எல்லாருக்கும் ரொம்ப நன்றி. சப்ஸ்கிரைப் பண்ணுங்க.
கட்டுரை வெளியிடப்பட்டது