ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਸਾਧਨ: 100 ਲੋਕ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ 250,000 ਡਾਲਰ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ
MrBeast ミスタービーストਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਇਹ ਪਰਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਹੁਨਰ ਵੱਧ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਮਾਨ। 100 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਨੀਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ 50 ਲੋਕ ਬਚਾਅ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ 50 ਲੋਕ ਨੌਸਿਖੀਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ "ਸ਼ਾਇਦ ਜੰਗਲ ਲਈ ਬਣੇ ਹੀ ਨਹੀਂ"। ਨਿਯਮ ਸਧਾਰਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਦਦ ਪਹੁੰਚੇਗੀ, ਜਿਸ ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂਬਰ ਬਾਕੀ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ 250,000 ਡਾਲਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗੀ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਤਰੀਕਾ ਆਪਣੀ ਫਲੇਅਰ ਜਗਾ ਕੇ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸਿੱਟਾ ਨਾ ਹੁਨਰ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਸਾਧਨ, ਸਗੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ।
ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ
ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਵੱਖਰੇ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਟੋਰ 'ਤੇ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਖਰੀਦ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੱਸੀਆਂ, ਤਰਪਾਲਾਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵੱਡੇ 24-ਪੈਕ ਅਤੇ ਲਾਈਟਰ ਖਰੀਦੇ। ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲਾ ਟੈਂਟ ਆਇਆ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹ "ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ੇਵਰ" ਸਨ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਰ ਮੌਸਮ ਲਈ ਸਾਮਾਨ ਪੈਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਲਾਸਕਾ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੌਕ ਲਈ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਹੁਨਰ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਮਲਬੇ ਤੋਂ ਸਧਾਰਨ ਆਸਰੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਸੂਲੇਸ਼ਨ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪਰਤ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ: ਮਾਹਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਟੁੱਟੇ
ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਹੀ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਗਿਆ। ਨੌਸਿਖੀਏ ਆਪਣੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ, ਜਦਕਿ ਤਾਪਮਾਨ ਬਹੁਤ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੇਟਡ ਸਨ ਅਤੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ। ਜ਼ਮੀਨ ਬਹੁਤ ਠੰਡੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਗਿੱਲਾ ਸੀ।
ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਲੋਕ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਮਰ 66 ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਖੱਜਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਦੀ ਬੱਚਤ
ਮਾਹਿਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਜਲਦੀ ਠੀਕ ਨਾ ਕੀਤੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਆਸਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਟੀਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਫੁੱਟ ਮੋਟੀ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਪਰਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਪੈਣ 'ਤੇ ਅੰਦਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗਣੀ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ "ਕਿਲ੍ਹਾ" ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਛੱਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੀ ਰਾਇ ਸੀ ਕਿ ਨੌਸਿਖੀਏ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਗੁਆ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਟਿਕਣਗੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ "ਫੋਰ ਸੀਜ਼ਨਜ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ" ਕਿਹਾ। ਦੂਜੀ ਰਾਤ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਗੀ ਪਨਾਹਗਾਹ ਨਿੱਘੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਕੋਲ ਤੰਬੂ ਅਤੇ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਪੂਰੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦੀਆਂ ਪੁੱਠੀਆਂ ਛਾਲਾਂ 'ਤੇ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾਈਆਂ।
ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਭੰਡਾਰ
ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਭੁੱਖ ਨਿਕਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਨੈਕਸ ਖਾ ਲਏ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲੱਭਣ ਨਿਕਲਣਾ ਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਵਰਤਿਆ, ਪਰ ਹੱਥ ਸਿਰਫ਼ ਕੂੜਾ ਲੱਗਿਆ। ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਮਾਹਿਰ ਸੇਥ ਨੇ ਭੋਜਨ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕਲਾਸ ਲਗਾਈ। ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ "ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ" ਬਣਾ ਲਿਆ। ਸੇਥ ਨੇ ਨੇੜਲੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਜਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ।
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਹਾਲਤ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖਾਣੇ ਦੇ ਗੁਪਤ ਭੰਡਾਰ ਲੁਕਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਕੰਦਰ ਅਤੇ ਸੇਬ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਭੋਜਨ ਸੀ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ। ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਮਿਲਿਆ ਭੋਜਨ ਵੰਡ ਕੇ ਵਰਤਣ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਭੰਡਾਰ ਬਣਾਏ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਕੋਈ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਕੁਝ ਦੇਰ ਠੀਕ ਰਹਿਣਗੇ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜੂਲੀਆ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਵੱਖਰੀ ਸੀ। ਜੂਲੀਆ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਭੋਜਨ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਸੀ ਕਿ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਣਗੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ। ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।
ਗੁਪਤ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਤਣਾਅ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਰੈਂਡੀ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਰੁਕਾਵਟ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੀ। ਕੁਝ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੈੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਆਲੂਆਂ ਸਮੇਤ ਲੁਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਮਿਲਿਆ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ। ਰੈਂਡੀ ਨੇ ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਰੱਖਿਆ। ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਉਸੇ ਟੀਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ ਜਿਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂਬਰ ਬਚੇ ਹੋਣਗੇ।
ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੈਂਡੀ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਕੋਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਬਹਿਸਾਂ ਜਾਰੀ ਰਹੀਆਂ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਅਜਿਹੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣੀ ਟੀਮ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੋਈ ਇਹ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਕਿ ਦੂਜੇ ਕੀ ਖਾਣ, ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ 11 ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸੇਬ ਕਿਉਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਇਹ ਦੱਸੀ ਕਿ ਇੱਥੇ 50 ਬਚਾਅ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ "ਟਾਈਪ ਏ" ਲੋਕ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚੌਧਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨੌਂ ਮੈਂਬਰ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੀ ਟਿੱਪਣੀ ਸੀ ਕਿ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤ
ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਧਨ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਛੇ ਆਂਡੇ ਖਾਣ ਦੇ ਆਦੀ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੇਬ 'ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਸੀ। ਹਰ ਕੋਈ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੇਬ 'ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਨਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਿਰਦਰਦ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਵੈਫਲ ਹਾਊਸ ਦੇ ਬੁਫੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਭੁੱਖ ਕਾਰਨ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਛੇ ਮੈਂਬਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਬਚੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਖਾਣੇ, ਧੁੱਪ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੱਸਿਆ।
ਫਿਰ ਵੀ ਲਾਲ ਟੀਮ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਚਾਰ ਜਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ "ਮਹਿਲ" ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਨਾਹਗਾਹ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨਾਲੋਂ "100 ਫੀਸਦੀ ਬਿਹਤਰ" ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਮਾਹਿਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਉਲਝੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਤਰੀਕਾ ਬਿਹਤਰ ਲੱਗਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਹੀ ਸੀ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੌਜੂਦ ਭੋਜਨ 50 ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ ਮੰਨਣੇ ਪੈਣਗੇ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਸ਼ੈੱਫ ਬ੍ਰਿਟਨੀ ਨੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਜੀਅ ਕੱਚਾ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਅਤੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਤਾਈ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਢੋਲ ਵਜਾ ਕੇ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਆਪਸੀ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਰੁਕੀ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਫਲ ਮੁੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਬਚੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ: 50 ਡੱਬਿਆਂ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੁਣੌਤੀ ਰੱਖੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗੀ। ਹੌਰਨ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਕੋਲ ਖਾਣੇ ਦੇ ਬੈਗ ਸੁੱਟੇ ਗਏ। ਨਾਲ ਆਏ ਨੋਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਟੀਮ ਕੋਲ ਖਾਣੇ ਦੇ 50 ਡੱਬੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਟੀਮ 72 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਿਨਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਡੱਬੇ ਵਾਪਸ ਕਰੇਗੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾ। ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਖਾ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਸੀ ਕਿ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਸੋਚੇਗੀ ਕਿ ਭੁੱਖੇ ਨੌਸਿਖੀਏ ਡੱਬੇ ਖੋਲ੍ਹ ਲੈਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡੱਬੇ ਨਾ ਛੂਹਣ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ 72 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਰਾਸ਼ਨ ਸੀ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਡੱਬੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕੋ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਡੱਬੇ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਬੱਦਲਵਾਈ ਨਾਲ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਕੋਲੇ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਿੱਲ ਲੱਭਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੌਸਲੇ ਬੁਲੰਦ ਰਹੇ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਅਸਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਾਲ ਮਾੜਾ ਸੀ। ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਫਸਿਆ ਸੀ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਵੇਲ ਦਾ ਅਸਰ ਫੈਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਭੁੱਖ ਕਾਰਨ ਟੂਥਪੇਸਟ ਖਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉੱਪਰ ਬੀਫ, ਮਟਰ ਅਤੇ ਮੱਕੀ ਦੇ 50 ਡੱਬੇ ਪਏ ਹੋਣ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੀ ਦਿਮਾਗ ਘੁੰਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਝੀਂਗੇ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਸੱਪ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਟੀ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੂਫ਼ਾਨ ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਰਾਤ
ਉਸੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆਇਆ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਦਸ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਪਮਾਨ 15 ਡਿਗਰੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਇਸ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਕੁਝ ਟੈਂਟ ਉੱਡ ਗਏ ਜਾਂ ਢਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਪਏ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਪਈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਔਖੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਰਾਤ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਡੀ ਸੀ। ਪੱਤਿਆਂ, ਪੈਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਕਸੇ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ 'ਤੇ ਕੋਰਾ ਜੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਪਈ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਵੀ ਜੰਮ ਗਈ ਸੀ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਮੀਂਹ ਕਾਰਨ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਛੇ ਅਤੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਦੋ ਲੋਕ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਕੈਂਪਿੰਗ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਗੇ।
ਡੱਬਿਆਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ: ਬਰਾਬਰੀ ਅਤੇ ਪਛਤਾਵਾ
72 ਘੰਟੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ 50-50 ਡੱਬੇ ਵਾਪਸ ਕੀਤੇ। ਨਿਯਮ ਮੁਤਾਬਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਲਈ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਡੱਬੇ ਨਾ ਖਾਣ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਪੂਰਾ 100%" ਪਛਤਾਵਾ ਹੈ। ਨਤੀਜਾ ਦੱਸਦੇ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਕ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਲ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੇਥ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਅਤੇ ਵਧਦਾ ਇਨਾਮ
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਪਸਤ ਸੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਥੀ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਕਮੀ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਭਾਰੀ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸੇਥ ਕੈਂਪ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਚੰਗਾ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਚੰਗੇ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਘਰ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਫਿਰ ਸੇਥ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਫਲੇਅਰ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਸਮ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਨਾਹਗਾਹਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਸਿਖਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਸੀ ਕਿ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਜਿੱਤੇਗੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣੀ ਪੈਣੀ ਸੀ। ਹੋਰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਰੋਜ਼ ਭਾਰ ਘਟਣ, ਕੂਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਮੌਜੂਦ ਚੌਲਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਕੁਝ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬਾਕੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁਣ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਲਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰਕਮ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਘੱਟ ਲੋਕ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਚੁੱਕਣੀਆਂ ਪਈਆਂ। ਸ਼ੈੱਫ ਬ੍ਰਿਟਨੀ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਹਰੇ ਪਿਆਜ਼ ਤੇ ਗਾਜਰਾਂ ਕੱਟੀਆਂ। ਉਸ ਮੈਂਬਰ ਮੁਤਾਬਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਦੂਜਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਅਤੇ ਤਰਪਾਲ ਦਾ ਝਗੜਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਆਸਰੇ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਏਅਰਬੀਐਨਬੀ ਬੀਸਟ" ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤਾ ਹਵਾ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਰਲਾਂ ਨੂੰ ਝਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਪਿਆ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਘੰਟੇ ਲਗਾਤਾਰ ਮੀਂਹ ਝੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਜੁੱਤੀਆਂ, ਜੁਰਾਬਾਂ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸਭ ਭਿੱਜ ਗਏ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਝੌਂਪੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕੋ ਤਰਪਾਲ 'ਤੇ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਤਰਪਾਲ ਫਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਹੇਠਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਰਹੇਗਾ। ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਇਤਰਾਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਛੱਤ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਅੰਦਰ ਲੋਕ ਸਾਮਾਨ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੈਂਪ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹੁਣ ਖਤਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਝਪਕੀ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ "ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੇ ਦਿਨ" ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਸ ਸਮਾਂ ਕੱਟਣਾ ਸੀ।
ਚੌਦ੍ਹਵਾਂ ਦਿਨ: ਬਟਨਾਂ ਵਾਲਾ ਦਾਅ
ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤਕ ਖੇਡ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਬਕਸੇ ਰੱਖੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚਾਅ ਲਈ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਨ। ਬਕਸੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਜਿਹੜੀ ਟੀਮ ਪਹਿਲਾਂ ਬਟਨ ਦਬਾਉਂਦੀ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਉਸ ਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਮਿਲਦਾ। ਅਗਲਾ ਬਕਸਾ ਤਾਂ ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਪਿਛਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਸਾਰੇ ਬਕਸੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ।
ਪਹਿਲੇ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਸੀ। ਇਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਢਲਵੇਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਤੀਲੇ ਤੇ ਕੜਾਹੀਆਂ ਸਨ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ੀਸਟੇਬਲਜ਼ ਪੀਨਟ ਬਟਰ ਕੱਪ ਸਨ। ਭੁੱਖੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਸਰਾਸਰ ਜ਼ੁਲਮ" ਕਿਹਾ, ਪਰ ਟੀਮ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਬਟਨ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੱਥ ਰੋਕ ਲਏ। ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਆਸਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਆਖ਼ਰੀ ਬਕਸੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚਣ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਤਰਕ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਵਿਰੋਧੀ ਬਟਨ ਨਾ ਦਬਾਉਣ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਟੀਮ ਕੋਲ ਘੱਟ ਸਾਮਾਨ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲਣ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਹੀ ਚਾਲ ਇਹੀ ਸੀ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਆਖ਼ਰੀ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦੇਵੇਗੀ।
ਆਖ਼ਰੀ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਸਟੇਕ, ਜੈਕ ਲਿੰਕ'ਸ ਅਤੇ ਮਸਾਲੇ ਸਨ। ਬਕਸਾ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਨੇ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ "ਰੁਕੋ" ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਅਜੇ ਬਟਨ ਨਾ ਦਬਾਉਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸੋਚ ਨੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਤਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਬਾਕੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਫੁੱਟ ਪੈ ਗਈ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਹਨ ਅਤੇ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਜਵਾਬ ਮਿਲਿਆ, "ਤਾਂ ਫਿਰ ਦਫ਼ਾ ਹੋ ਜਾਓ।" ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਤ ਕਈ ਖਿਡਾਰੀ ਗੁਆਏ। ਪਰ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਬਚੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਕੋਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਧਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਟੇਕ ਨੂੰ "ਈਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ, ਦੀਵਾਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ" ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਜਾਨ ਆ ਗਈ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਨਾ ਲੈਣ ਦਾ ਅਫ਼ਸੋਸ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਮੁਤਾਬਕ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ "ਕਾਲਾ-ਕਾਲਾ ਕੁਝ" ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਈਜ਼ੇਆ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਬਟਨ ਨਹੀਂ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਾਸ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ: ਪੈਸਾ ਅਤੇ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ੀ ਦੇ ਇਲਜ਼ਾਮ
ਮਾਸ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਬਣ ਗਈ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਲਣਾ-ਮਿਲਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਜਾਣਗੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਓਨਾ ਵਧੇਗਾ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਟ੍ਰਿੰਨ੍ਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰਕੀਬ ਸੋਚੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟ੍ਰਿੰਨ੍ਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਮਾਗ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਰਪਾਲ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸੁਝਾਅ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਆਸਰਾ ਪਾੜਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਇਸ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ "ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼" ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਪੁੱਠੀਆਂ ਛਾਲਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੈਰੀਅਰ ਚੰਗੀ ਊਰਜਾ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਕੀਤਾ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਤਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਟੇਕ ਮੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਕਗਾਰ 'ਤੇ ਹੈ।
ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਰਕੰਦੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦਾ ਆਖਰੀ ਛਿੱਟਾ" ਕਿਹਾ। ਜੋਏਲ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਚੌਲਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਏ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਅਤੇ ਡਰ ਜਤਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੋਂ ਮਨ ਖੱਟਾ ਕਰਕੇ ਜਾਣਗੇ। ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜਿੰਨੇ ਘੱਟ ਲੋਕ ਰਹਿਣਗੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਓਨੀ ਘਟੇਗੀ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਏਕਤਾ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ
ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਬਿਖਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਲਾਲ ਟੀਮ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਭਾਵੁਕ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਦੀ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਗਏ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮੱਛੀ ਫੜੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਪਕਾਇਆ।
ਫਿਰ ਵੀ ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਝਗੜੇ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ "ਦੋਗਲਾ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੇਸਵਾਦਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਕੁਝ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਧੱਕੇਬਾਜ਼ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਚੁਣੌਤੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੇ ਪਰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਸਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਕੂਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ।
ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਬਚਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਵਜੋਂ ਵੀ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਫਲੇਅਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲੀ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਅਮੀਲੀਆ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਟ੍ਰਿੰਨ੍ਹ 'ਤੇ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ੀ ਦਾ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਾਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪੈਸਾ ਗੁਆਉਣਗੇ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਦੇ ਇੱਥੇ 50 ਮਾਹਿਰ ਸਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ।
ਆਖ਼ਰੀ ਚੁਣੌਤੀ: ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਫਲੇਅਰ ਗੰਨ
ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਆਖ਼ਰੀ ਚੁਣੌਤੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਹਰ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਕੈਂਪ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫਲੇਅਰ ਗੰਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਉਣਾ ਸੀ ਕਿ ਗੰਨ ਵਿਰੋਧੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਲੁਕਾਈ ਜਾਵੇ। ਜਿਹੜੀ ਟੀਮ ਪਹਿਲਾਂ ਗੰਨ ਲੱਭਦੀ, ਉਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਚਲਾ ਕੇ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਕਿ ਵੀਡੀਓ ਕਦੋਂ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗੀ: ਉਸੇ ਦਿਨ, ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਦਾ ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਜੇ ਗੰਨ ਲੱਭਣ ਵਾਲੀ ਟੀਮ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇਗੀ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਗੰਨ ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਲੁਕਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸੜਨ। ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੱਟੀਆਂ ਹਟਦੇ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਹਨੇਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਲਾਕਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੰਡ ਲਿਆ ਸੀ। ਲੋਕ ਦੂਰ ਕੋਨਿਆਂ, ਘਾਟ, ਬਾਰਡਰ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਗਏ। ਇੱਕ ਖੋਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ ਕਿ ਕੋਈ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਆਉਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਥਾਂ ਦੇਖ ਲਈ, ਪਰ ਗੰਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭੀ। ਅਖੀਰ ਹੌਰਨ ਵੱਜਿਆ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਗੰਨ ਲੱਭ ਲਈ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨੌਸਿਖੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੌਂ ਜਾਂ ਅੱਠ ਦੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਹਿਰ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਸਮਝ ਕੇ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਟੀਮ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲੇਗੀ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਨਗੇ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਨਾਂਹ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ 20 ਦਿਨ ਉਡੀਕ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਨਤੀਜਾ: 11 ਬਨਾਮ 9
ਪੱਟੀਆਂ ਉਤਾਰਨ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇਖੀ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ 11 ਲੋਕ ਬਚੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ 9। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ 250,000 ਡਾਲਰ ਜਿੱਤੇ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਮੁਤਾਬਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਕੋਈ ਲਗਭਗ 22,000 ਡਾਲਰ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਭਾਵੁਕ ਪਲ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਹਮਣੇ ਬਚਾਅ ਮਾਹਿਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ 'ਤੇ ਮਾਣ ਹੈ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਰ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ 4,000 ਡਾਲਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਆਪਣਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੁਨਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਸੀਲੇ, ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਕਾਰਨ ਲਗਾਤਾਰ ਲੋਕ ਗੁਆਏ, ਪਰ ਜਿੱਤ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਲਏ ਤੇਜ਼ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵੱਧ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਆਈ। ਨੌਸਿਖੀਏ ਵੱਧ ਇਕਜੁੱਟ ਦਿਸੇ, ਪਰ ਭੁੱਖ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਬਟਨ ਵਾਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਵਿੱਚ ਝਿਜਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਿਆ।
ਮੈਂ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਇਨ੍ਹਾਂ 100 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਦਦ ਪਹੁੰਚੇਗੀ, ਤਾਂ ਜਿਸ ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ 250,000 ਡਾਲਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਵੇਗੀ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹਨ, ਉਹ ਬਚਾਅ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨੌਸਿਖੀਏ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਸ਼ਾਇਦ ਜੰਗਲ ਲਈ ਬਣੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ, ਆਪਣੇ ਬੈਗ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਓ।
ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਹੈ? ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ? ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ। ਐਵੇਂ, ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਲਈ?
ਓ, ਰੱਬਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨਿਆਂ ਨੇ ਕੈਂਪਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ? ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਕੱਢ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਹਾਏ ਓ ਰੱਬਾ, ਉਹ ਤਾਂ ਗਏ ਕੰਮ ਤੋਂ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਟੋਰ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ ਤਾਂਕਿ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਖਰੀਦ ਸਕਣ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਦਿਖਾਓ ਕੀ ਪੈਕ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰੱਸੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਇਹ ਤਰਪਾਲ ਹੈ। ਓਹੋ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ 24-ਪੈਕ? ਬਿਲਕੁਲ।
ਤਾਂ, ਮੈਂ ਸਿੱਧਾ ਜਾ ਕੇ ਲਾਈਟਰ ਹੀ ਲੈ ਲਿਆ। ਸਿਆਣੀ ਹੈਂ। ਠੀਕ ਹੈ।
ਪਰ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਬਸ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀ ਪੈਕ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸੋ ਮੈਂ ਹਰ ਮੌਸਮ ਲਈ ਪੈਕ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਅਲਾਸਕਾ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਰਹਿਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਮਲਬੇ ਤੋਂ ਸਧਾਰਨ ਆਸਰੇ ਬਣਾਵਾਂਗੇ। ਬਸ ਸਾਨੂੰ ਇੰਸੂਲੇਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਪਰਤ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ।
ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਓਗੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲਾ ਟੈਂਟ ਆਇਆ। ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰਾ ਕੱਦ ਸਿਰਫ਼ 165 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਓਗੇ? ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹਨ? ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹਾਂ।
ਹਾਂ। ਹਾਂ। ਹਾਂ। ਓਏ। ਓਏ! ਮੈਂ ਅੱਗ ਬਾਲ ਲਈ!
ਮੈਂ ਉਹ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਇਹ ਲੋਕ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕਰਦੇ ਨੇ?
ਕਿੰਨੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਰੁਕ ਰਹੇ ਹੋ? ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਜਾਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣਾ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭ ਰਾਤਰੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਤਾਪਮਾਨ ਬਹੁਤ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੇਟਡ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਜ਼ਮੀਨ ਬਹੁਤ ਠੰਡੀ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਗਿੱਲਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਇਸ ਚੁਣੌਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਆਪਣੀ ਫਲੇਅਰ ਜਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ।
ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਬੰਦੇ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਕ ਗਿਆ। 49 ਬਾਕੀ। ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਇੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮਾਫ਼ੀ, ਯਾਰੋ। ਮੈਂ 66 ਸਾਲ ਦਾ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਖੱਜਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ।
ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ। ਜਦਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਆਪਣੇ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸੌਂ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਿੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਸਵੇਰ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹਾਂ! ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਾਹਿਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗੁਆ ਦੇਣਗੇ।
ਇਹਨਾਂ ਆਸਰਿਆਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕਦੇ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੋਟੀਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਫੁੱਟ ਮੋਟੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਲੱਗੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਪੱਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਣਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਓਧਰ ਸੌਂਦੇ ਹੋ? ਹਾਂ। ਵੀਰੇ, ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਇਹ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ? ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨ ਦਾ ਬਸ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੌਣਾ ਪਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਛੱਤ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਬਸ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।
ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ? ਹਾਂ। ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਹਾਂ, ਪਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਲਿਓ। ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਨੂੰ ਲੋੜ ਪਵੇ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਾਹਿਰ ਆਪਣੇ ਸੀਮਤ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੌਸਿਖੀਏ ਆਪਣਾ ਫਾਇਦਾ ਉਡਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ? ਬਸ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ ਕਿ ਕੋਈ ਮਰੇਗਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਵਾਅਦਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਢਲ ਕੇ ਰਾਤ ਹੋਈ, ਨੌਸਿਖੀਏ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ, ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਵਰਤ ਰਹੇ ਨੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਟਿਕਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪਰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੰਗ ਲਿਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਹ ਦੇਖੋ। ਇਹ ਤਾਂ ਫੋਰ ਸੀਜ਼ਨਜ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਘੋੜੇ ਵੇਚ ਕੇ ਸੁੱਤਾ। ਵਾਹ! ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਪਨਾਹਗਾਹ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਨਿੱਘੀ ਸੀ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਕੋਲ ਸ਼ਾਇਦ ਤੰਬੂ ਹੋਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਲੀਪਿੰਗ ਬੈਗ ਹੋਣਗੇ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਭੁੱਖੇ ਮੌਜਾਂ ਮਾਣ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪੁੱਠੀ ਛਾਲ ਮਾਰ, ਵੀਰੇ!
ਜਦੋਂ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਾਮ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ...
ਇਹ ਹੋਈ ਨਾ ਗੱਲ!
...ਉੱਥੇ ਨੌਸਿਖੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਚਾਅ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਖਾਲੀ ਢਿੱਡ।
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਨੈਕਸ ਹਨ? ਕਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਨੈਕਸ ਦਾ ਸਫ਼ਾਇਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੁਣ...
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਭੁੱਖੇ ਹਾਂ। ਅੱਜ ਭੁੱਖ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਂ।
ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ... ਭੋਜਨ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕਲਾਸ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
...ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਮਾਹਿਰ ਸੇਥ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਸਨੇ ਨੇੜੇ ਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਡੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਜਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ।
ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਨੌਸਿਖੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਅਜ਼ਮਾਇਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਕੂੜਾ ਫੜਨ ਦੀ ਹੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਸੀ।
ਪਰ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਸਨੈਕਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕੋਈ ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ।
ਬ੍ਰੇਕਰ ਚਾਰ-ਨੌਂ, ਸਾਡਾ ਖਾਣਾ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿੰਨਾ ਖਾਣਾ ਹੈ? ਪਤਾ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਇਸੇ ਨੂੰ ਸਨੈਕ ਵਾਂਗ ਖਾਂਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਖਾਣਾ ਲੱਭਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਰਟੀ ਮਿਕਸ ਸਿਰਫ਼ 45 ਮਿੰਟ ਦਾ ਹੈ... ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ...ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਸਦੇ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾ ਸੀ।
ਚੁਕੰਦਰ! ਸੇਬ!
ਮੈਂ ਜੰਗਲ 'ਚ ਖਾਣੇ ਦੇ ਗੁਪਤ ਭੰਡਾਰ ਛੁਪਾਏ ਸਨ। ਯਾਰ, ਕੀ? ...ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਣ।
ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ, ਜੰਗਲ 'ਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਸਾਨੂੰ ਬੱਸ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਮੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਢੇਰ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਰਾਤ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਵਾਂਗੇ।
ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਵਰਤਣ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਭੰਡਾਰ ਬਣਾ ਲਏ।
ਤਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਲਈ ਠੀਕ ਰਹਾਂਗੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪਰ ਉੱਧਰ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ, ਜੂਲੀਆ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਸੀ।
ਅਸੀਂ ਇਹ ਲੁਕਾਉਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ। ਉਹ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ।
ਉਹ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ, ਨਾ ਸਾਡੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਹਫ਼ਤੇ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ।
ਗੁਪਤ ਭੰਡਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਮਾਹਿਰਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਇਹ ਪਾਗਲਪਨ ਹੈ। ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਅਸੀਂ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਵਧੀਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਅਸੀਂ ਚੱਲੇ। ਸ਼ੁਭ ਰਾਤਰੀ।
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਛੱਪਰ, ਚੈਲਸੀ?
ਰੈਂਡੀ ਦੇ ਸ਼ੱਕ ਨੇ ਇਸ ਚੁਣੌਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ। ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ! ਸੱਚੀਂ? ਆਲੂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਾਥੀ।
ਇਹ ਦੇਖੋ। ਇਹ ਉਹ ਜ਼ਖੀਰਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੈੱਡ 'ਚੋਂ ਮਿਲਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ। ਉਹ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਸਿੱਕੇ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਗੇਮ ਜਿੱਤਣੀ ਹੈ।
ਰੈਂਡੀ ਠੀਕ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਟੀਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂਬਰ ਬਚੇ ਰਹਿਣਗੇ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਜਿੱਤੇਗੀ ਅਤੇ 250,000 ਡਾਲਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਵੇਗੀ।
ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਬੰਦੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਨੇ। ਤਾਂ ਸੁਣੋ, ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ 'ਚੋਂ ਕੋਈ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਹਾਂ!
ਪਰ ਰੈਂਡੀ ਦੇ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ... ਮੈਂ ਕਦੇ ਅਜਿਹੀ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਟੀਮ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮਾਰਕੋ, ਇਹ ਨਾ ਕਰੀਂ। ...ਖੁਦ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਸਾਫ਼! ਅਤੇ ਬਹਿਸਾਂ ਵੀ ਵੱਧਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਕੀ ਖਾਣਗੇ। ਇੱਥੇ 11 ਲੋਕ ਹਨ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸੇਬ ਮਿਲੇਗਾ? ਬਿਲਕੁਲ ਬਕਵਾਸ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ 50 ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਕਿ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਟਾਈਪ ਏ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਚੌਧਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ। ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਹਾਂ।
ਅਜੇ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜਵਾਂ ਦਿਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨੌਂ ਬੰਦੇ ਘੱਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਆ ਕੇ ਖਾ ਲਓ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜੇ ਸੇਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚੇ ਰਹਿਣ 'ਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਲੈਣਾ। ਅਸੀਂ ਵੰਡ ਕੇ ਖਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਧੰਨਵਾਦ। ਮੈਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਛੇ ਆਂਡੇ ਖਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸੇਬ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੇਬ 'ਤੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਖਾਣਾ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਰੀਰ 'ਚ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ। ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤਬੀਅਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੀ। ਸਿਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੁਖ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਬੱਸ ਵੈਫਲ ਹਾਊਸ ਦਾ ਬੁਫੇ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਰਾਵਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਛੇੜਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ? ਯਾਰ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ 'ਚ ਵੀ ਉਹੀ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸੇ ਭੁੱਖ ਨੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਛੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯਾਰ, ਵੈਫਲ ਹਾਊਸ ਵਾਲੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਬੱਸ।
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੀ ਹੈ? ਖਾਣਾ। ਅਤੇ ਧੁੱਪ। ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ। ਸਭ ਕੁਝ ਹੀ। ਇੱਥੇ ਕੀ ਕੰਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਸਮਝੋ ਜਿਵੇਂ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹਿਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਜਣੇ ਹਾਂ। ਨੀਂਦ ਕਿਵੇਂ ਆ ਰਹੀ ਹੈ? ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਿਹਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸਾਡੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਘੱਟ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਤੁਹਾਡੀ ਪਨਾਹਗਾਹ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ? ਰੱਬਾ, 100 ਫੀਸਦੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ। ਮੀਂਹ ਪੈਣ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਹੋ...
ਮੈਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ। ਮੈਂ ਵਹਿਮੀ ਆਸਵੰਦ ਹਾਂ। ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਉਣੀ ਸੌਖੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ। ਜਿੰਮੀ।
ਤੁਹਾਡਾ ਤਜਰਬਾ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤਾਂ ਘਰ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਨੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਹਿਰ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਿਰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸਹੀ ਸੀ।
ਸਾਨੂੰ ਅੱਜ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ 50 ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਾ। ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਐਸ਼-ਪ੍ਰਸਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਚਣ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੈ।
ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਸ਼ੈੱਫ ਬ੍ਰਿਟਨੀ ਨੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹੱਥ ਅਜ਼ਮਾਇਆ।
ਆ ਕੇ ਲੈ ਲਓ। ਓਹ, ਨਹੀਂ। ਓਹ। ਸਾਰਿਓ। ਮਾਫ਼ੀ, ਦੋਸਤੋ। ਅਤੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਰੀਵਿਊ... ਘਟੀਆ। ...ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਮੇਰਾ ਜੀਅ ਕੱਚਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ। ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਕਿਹਾ, ਕੁੜੇ। ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਇਹ ਢੋਲ-ਢਮੱਕਾ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਮੈਂ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਊਂਟਰ ਪੂੰਝ ਲਈਏ। ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਰੁਕੋ, ਠੀਕ ਹੈ? ਚਲੋ ਬਸ, ਚਲੋ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ ਸੈਰ ਕਰਨ ਚੱਲੀ। ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਰੁਕ ਕੇ ਸੁਣ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ। ਓਹ।
ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਅ ਹੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੋਰ ਵੀ ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਏ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੇਬ ਖਾਣ ਦਿਓ! ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ।
ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ। ਸਾਡੇ ਫਲ ਮੁੱਕ ਗਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੁਣ ਨਾਸ਼ਤੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣਾ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਹੀਂ, ਇੰਝ ਨਾ ਕਰ, ਇੰਝ ਨਾ ਕਰ, ਇੰਝ ਨਾ ਕਰ। ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ।
ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਕਸ਼ੇਕ ਯਾਦ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਮਿਲਕਸ਼ੇਕ ਪੀਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਮਨ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਵਿਰੋਧੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਬਚਿਆ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਸੱਤਵਾਂ ਦਿਨ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗਾ।
ਹਾਏ ਰੱਬਾ। ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਯੇ! ਇਹ ਤਾਂ ਜਿੰਮੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਹੌਰਨ ਵਜਾਵਾਂ, ਬੈਗ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਮਾਨ ਆ ਗਿਆ! ਖ਼ਾਸ ਡਿਲੀਵਰੀ! ਆਹ! ਹਾਏ ਮੇਰਿਆ ਰੱਬਾ! ਚੱਲ! ਚੱਲ, ਚੱਲ, ਚੱਲ। ਹਾਂ! ਕੀ? ਯੈੱਸ! ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ! ਹਾਏ ਓਏ!
ਹੁਣ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸ਼ਨਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਫੜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਜਿੰਮੀ ਦੀ ਟੋਪੀ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ... ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਖਾਣੇ ਦੀ ਇੱਕ ਬੋਰੀ ਹੈ। ਹੇ, ਸਾਰਿਓ! ਹੇ! ਹੇ! ਵੂ!
ਅਸੀਂ ਦੇਖਾਂਗੇ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪਾ ਦੇਵੇਗੀ।
ਇਸ 'ਤੇ ਕੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ? ਠੀਕ ਹੈ। "ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਕੋਲ ਖਾਣੇ ਦੇ 50 ਕੈਨ ਹਨ। ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਟੀਮ 72 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਿਨਾਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਕੈਨ ਵਾਪਸ ਕਰੇਗੀ ਉਹ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇਗੀ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਬਰਾਬਰ ਰਹੀਆਂ, ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਬਰਾਬਰ ਰਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੇਗਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਟੀਮ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੇਗੀ।"
ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਰਾ ਖਾ ਜਾਈਏ! ਪਰ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਚਣਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਖਾਣਾ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਨੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਭੁੱਖੇ ਮਰ ਰਹੇ। ਆਪਾਂ ਇਹਨੂੰ ਕਿਤੇ ਦੱਬ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਦੇ। ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੱਬ ਦਿੰਦੇ।
ਸਾਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ! ਕੋਈ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਵੇ, ਨਾ ਚੋਰੀ ਖਾਵੇ। ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਾਂਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ 72 ਘੰਟੇ ਕੱਢਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਰਾਸ਼ਨ ਹੈ।
ਕੀ ਮੈਂ ਬਸ ਇੱਕ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਨਹੀਂ ਜੀ।
ਅਸੀਂ ਕੈਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕੋ ਰਹੇ। ਤਾਂ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਹੋਵੇ।
ਮੈਂ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਾਨੂੰ ਬਸ ਸਬਰ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਾਨੂੰ ਬਸ ਸਬਰ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਕੈਨ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਸਕਾਂਗੇ? ਬਿਲਕੁਲ। ਨਹੀਂ!
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। 8ਵਾਂ ਦਿਨ। ਅੱਜ ਬੱਦਲਵਾਈ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਹੈ। ਆਓ ਦਿਖਾਵਾਂ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਿਆ।
ਸਾਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਕੋਲੇ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਿੱਲ ਮਿਲਿਆ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਹੌਂਸਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਬੁਲੰਦ ਰਹੇ। ਇਹ ਕਮਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਨੇ।
ਪਰ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹਾਲ ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਵੇਲ ਫੈਲਦੀ ਜਿਹੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਯਾਰ, ਭੁੱਖ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਦਿਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਫਸਿਆ। ਬਹੁਤ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਟੂਥਪੇਸਟ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਸੋਚ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਡੱਬਾਬੰਦ ਖਾਣਾ ਕਿੰਨਾ ਸਵਾਦ ਲੱਗੂਗਾ? ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੀਫ ਦੇ ਡੱਬੇ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਪਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਕਿ ਉੱਥੇ ਉੱਪਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ 50 ਡੱਬਾਬੰਦ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਈਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਬੀਫ, ਮਟਰ, ਮੱਕੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਦਿਮਾਗ ਹੀ ਘੁੰਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੇਠਾਂ ਝੀਂਗੇ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦੇਖਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦਿਸਿਆ... ਹਾਂ, ਹਾਂ। ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਸੋਟੀ ਸਮਝਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤੇ ਮੈਂ ਮੁੜਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ... ਓਏ, ਸੱਪ! ਓਹ!
ਪਰ ਦਿਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ, ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਲਈ ਹਵਾ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਓ ਜੀ, ਦਿਨ 'ਚ ਨਵਾਂ ਮੋੜ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਇਹ ਵਾਵਰੋਲਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ, ਦੋਸਤੋ। ਆਪਣੀ ਪਨਾਹਗਾਹ 'ਚ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ। ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ... ਹਾਂ। ਪੱਕਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਹ ਡਰਾਵਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ। ਦਸ ਮਿੰਟ 'ਚ ਹੀ ਤਾਪਮਾਨ 15 ਡਿਗਰੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਅਚਾਨਕ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸਾਡੀ ਪਨਾਹਗਾਹ ਹੁਣੇ ਢਹਿ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੀਂਹ... ਕੀ ਉਹ ਬੱਦਲ ਗਰਜੇ ਨੇ?
ਲਓ ਜੀ, ਮੀਂਹ ਆ ਗਿਆ। ਮੀਂਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਆ ਹੀ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਪਨਾਹਗਾਹ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਨੇ। ਤੂਫ਼ਾਨ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰਾਂ 'ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ, ਮਤਲਬ ਕਿ ਹੁਣ ਝਪਕੀ ਲੈਣ ਦਾ ਟਾਈਮ ਹੈ।
ਜੇ ਮੈਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਵਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੀਂਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੱਸ ਕਰਵਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਨਾਹਗਾਹ ਵਿੱਚ ਦੁਬਕ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ। ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਇਸਦਾ ਸਾਡੇ ਜਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਚੁਣੌਤੀ ਹੁਣ ਹੋਰ ਵੀ ਦਿਲਚਸਪ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਸਾਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਪਈ। ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਟੈਂਟ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਬੱਸ ਇੰਝ ਸੀ, "ਹੋ ਕੀ ਰਿਹਾ ਹੈ?"
ਸੋਚ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜਹਾਜ਼ 'ਚ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂ, ਪਰ ਲੱਗਦਾ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਨੇ। ਸਾਡਾ ਟੈਂਟ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਬੱਸ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਹੁਣ, ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਢਾਈ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਟੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਣਗੇ।
ਬਹੁਤ ਗੰਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਸੱਚੀਂ ਬੱਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਹਾਲਾਤ ਔਖੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਮੈਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਇਹੀ ਗੱਲ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ, ਕਿ "ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।" ਠੀਕ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮੀਂਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ। ਤਾਪਮਾਨ ਇੱਕਦਮ ਬਹੁਤ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਠੰਡ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੇਖੀਏ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਨੇ।
ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਡੀ ਰਾਤ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੱਤਿਆਂ, ਪੈਸਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਕਸੇ, ਦਰੱਖਤਾਂ 'ਤੇ ਪਏ ਕੋਰੇ ਤੋਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੱਡ-ਚੀਰਵੀਂ ਠੰਢ ਸੀ।
ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਹੱਡ-ਚੀਰਵੀਂ ਠੰਡ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਦੇਖੋਗੇ? ਕਮਾਲ ਹੀ ਹੈ, ਹੈ ਨਾ?
ਮੇਰਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ। ਮੈਂ ਭੁੱਖੀ ਮਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਤ ਕੱਟ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।
ਪਰ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਸੱਚੀਂ ਠੰਡ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਠੰਡ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਹੜ੍ਹ ਜਿਹਾ ਆਇਆ ਪਿਆ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸੀ। ਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਇੰਨੀ ਗਰਮੀ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਹੋ ਕੀ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਮੀਂਹ ਨੇ ਇਸ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਔਖਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਈ! ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਛੇ ਲੋਕ... ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ, ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕੈਂਪਿੰਗ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਕੈਂਪਿੰਗ ਨਹੀਂ। ...ਅਤੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ... ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹੀ ਆਇਓ। ...ਘਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ।
ਬੱਸ ਉਮੀਦ ਕਰੀਏ ਕਿ ਇਹ ਤੂਫ਼ਾਨ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸੀ ਕਿ ਡੱਬੇ ਵਰਤਣ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨਾ ਆਇਆ ਹੋਵੇ। ਅੱਜ ਇਨਾਮ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਸੋ ਦੁਆ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ 50 ਡੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਜਾਈਏ।
ਬੱਸ ਸਬਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਕੋਈ ਉਹ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਤਰਸ ਰਿਹਾ।
ਅੱਜ ਦਾ ਕੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ, ਦੋਸਤੋ? ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਾ ਜਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਲਾਲ ਟੀਮ ਲਈ ਦਿਨ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬੈਗ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ। ਯੇਹ! ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ। ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੰਦ ਡੱਬੇ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਡੱਬਿਆਂ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਇਹ ਲਓ ਵਾਕੀ-ਟਾਕੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਡੱਬੇ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਤੀਜੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਚਲੋ, ਹੁਣ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਓਹ। ਓਏ। ਮੈਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਨ? ਠੀਕ ਹੈ। ਪੈਟ੍ਰਿਕ, ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋਗੇ? ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ। ਹਾਂ। ਠੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਲਓ। ਯੇਹ!
ਨੀਲੀ ਟੀਮ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੋਗੇ?
ਠੀਕ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਡੱਬੇ ਖਾਧੇ? ਜਾਣ ਕੇ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਦੇਖੋ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਇਹ ਕੋਈ ਤੀਰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਨੇ। ਚਲੋ ਸਾਰੇ ਹੀ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ, ਮੈਂ ਇਸੇ ਲਈ ਤਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਲੱਗਦਾ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਚਿੜਚਿੜੇ ਹੋਏ ਪਏ ਹੋ।
ਲਾਲ ਟੀਮ ਅਤੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ, 50 ਡੱਬਿਆਂ ਵਾਲੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਬੈਗ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੱਸ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ...
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ। ਇੱਕ ਡੱਬਾਬੰਦ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸਵਾਦ ਹੁਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਘੁੰਮਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ 50 ਡੱਬੇ ਪਏ ਸਨ।
...ਖਾਣੇ ਦੇ 50 ਡੱਬੇ। ਵਾਹ! ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੋ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਪਰ ਪੂਰੇ 50। ਅਤੇ ਲਾਲ ਟੀਮ, ਨੌਸਿਖੀਏ, ਨੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣੇ ਦੇ 50 ਡੱਬੇ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਮਤਲਬ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਿਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਨਹੀਂ! ਇਹੀ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਫਲੇਅਰ। ਫਲੇਅਰ। ਫਲੇਅਰ। ਨਹੀਂ, ਸੱਚੀਂ, ਫਲੇਅਰ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਤਾਂ ਠੀਕ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਓ, ਰੱਬਾ ਮੇਰਿਆ, ਰੁਕੋ। ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਤਾਂ ਨਤੀਜੇ ਦੱਸੇ ਸਨ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਵੀ ਹੋ ਗਏ।
ਬੱਸ, ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਤਾਂ ਬਿਖਰ ਰਹੇ ਨੇ। ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ। ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਇੱਕਦਮ? ਓਏ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ ਹੈਂ?
ਮੇਰਾ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਦਿਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂ।
ਵਾਹ, ਇਹ ਪੰਜ ਹੋ ਗਏ। ਅਖੀਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ 'ਚੋਂ ਖਾਣਾ ਤਾਂ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡੱਬੇ ਨਾ ਖਾਣ ਦਾ ਪਛਤਾਵਾ ਹੈ? ਪੂਰਾ 100%। ਹਾਂ। ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਸੀ।
ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਤੁਰੰਤ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੁਝ ਫਲੇਅਰ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਬਸ, ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਓਹ!
ਹਾਲਾਤ ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹੇ ਗੰਭੀਰ ਹੋਣ ਲੱਗੇ ਹਨ।
ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਨੀਲੇ ਦੈਂਤ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਕਾਫ਼ੀ ਪਸਤ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਤਿੰਨ ਸਾਥੀ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ।
ਨੀਂਦ ਦੀ ਕਮੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ। ਭੁੱਖ ਨੇ ਵੀ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤੰਗੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਭੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸੇਥ ਕੈਂਪ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਖੁਸ਼ਗਵਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਚੰਗੇ ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਯਾਰੋ, ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਸੁਣਨ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਥੱਲੇ ਲੱਤ ਮਾਰ ਦੇਵੇ। ਆਪਾਂ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬੱਧੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਧੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਅਤੇ ਮਾਲੇਕ ਇਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ,
ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਅਤੇ ਮਾਲੇਕ ਇਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਬੱਸ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਛੱਡਣ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯੇਹ!
ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਆਵੇਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ। ਹਾਏ। ਓਹ ਯਾਰ।
ਸੁਣੋ ਸਾਰਿਓ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੈ ਤੂੰ ਇਸ ਟੀਮ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹਗਾਹਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਸਿਖਾਈਆਂ ਜੋ ਮੌਸਮ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲ ਸਕਣ। ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਫ਼ਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ, ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਜਿੱਤੇਗੀ। ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇੱਕ ਹੱਦ ਸੀ। ਜਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਚਾਅ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਣੀ ਪੈਣੀ ਹੈ।
ਪਿਆਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਸੇਥ। ਪਿਆਰ ਹੈ, ਸੇਥ। ਯਾਰ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਦਾ ਅਸਲੀ ਉਸਤਾਦ ਹੈਂ।
ਸੇਥ ਨੇ ਹੁਣੇ ਇੱਕ ਫਲੇਅਰ ਜਲਾਈ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿਖਾਇਆ। ਕਈ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਪਰ ਜੋ ਹੈ, ਸੋ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਔਖਾ ਵੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਉੱਧਰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਮੇਰਾ ਵਜ਼ਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਘੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਜ਼ਨ ਨਹੀਂ ਘਟਾ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਜਵਾਬ ਦੇ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਚੌਲਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬਸ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਅਜ਼ਮਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਦੁਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੂਲ੍ਹੇ ਦੁਖਦੇ ਨੇ। ਮੈਂ ਬਿਮਾਰ ਹਾਂ।
ਤੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ, ਮੋਨਾ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਲਾਂ 'ਚ ਰਹੇਂਗੀ। ਉਹ ਮਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀ।
ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੈਸੇ ਹੀ ਪੈਸੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ... ਇਨਾਮ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰਨ ਹੋਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸੰਭਾਲਣੀਆਂ ਪਈਆਂ।
ਸਾਡਾ ਗਰੁੱਪ ਕੁਝ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਉਹ ਖਰੇ ਉਤਰਨਗੇ।
ਜਦੋਂ ਦੀ ਸਾਡੀ ਸ਼ੈੱਫ, ਬ੍ਰਿਟਨੀ, ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲ ਲਵਾਂ। ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਹਰੀ ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਗਾਜਰਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਇਹ ਵਧੀਆ ਬਣਿਆ, ਕੰਮ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਚਲਾ ਲਵਾਂਗੇ। ਮੈਂ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਖੁਦ ਸੋਚਿਆ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮਦਿਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੁਣ, ਖਰੀਦ ਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰ, ਮਨਪਸੰਦ ਛੁੱਟੀ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇਣਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਸ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਕਮੈਂਟ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਮੈਂ 30 ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਜੇਤੂ ਚੁਣਾਂਗਾ। ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ।
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅੱਜ ਰਾਤ ਕਈ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਇਹ ਹੈ ਏਅਰਬੀਐਨਬੀ ਬੀਸਟ। ਹਾਂ, ਇਹ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਵਾਹ।
ਮੀਂਹ ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੀਂਹ-ਰੋਕੂ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਮੀਂਹ ਅੰਦਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਵਿਰਲਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਲਈ ਬਸ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰ ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਤੇਜ਼ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਸੀਂ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਮੀਂਹ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਭਿੱਜ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੁਰਾਬਾਂ ਭਿੱਜ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੱਪੜੇ ਭਿੱਜ ਗਏ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਸੌਣ ਦਾ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਥਾਂ ਵੀ ਪੂਰੀ ਭਿੱਜ ਗਈ ਹੈ।
ਮੇਰੀ ਝੌਂਪੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਾਣੀ-ਰੋਕੂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਰਪਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਣ ਆਈ ਹਾਂ।
ਤਰਪਾਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਫਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੌਲ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤਾਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਣ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ? ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੱਸ ਇਹੀ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਚੱਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਤਰਪਾਲ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜਿਹੜੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਤਰਪਾਲ ਹੈ, ਕੀ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ? ਇਹ ਤਾਂ ਗਲਤ ਗੱਲ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਤਰਪਾਲ ਇਸ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ... ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਛੱਤ ਵਜੋਂ। ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਫਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖ ਸਕੀਏ। ਪਰ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਆਸਰਾ ਸੀ। ਅੱਛਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸੁਣ।
ਉਹ ਸਭ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ 'ਚ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਮਾਨ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਅੰਦਰ ਇਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਆਸਰਾ ਸੀ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬੱਸ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਕੈਂਪ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਲਾਲ ਟੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਝੱਲਣਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇ।
ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਂਗਾ, ਕੁਝ ਪੜ੍ਹਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਝਪਕੀ ਲਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਦਿਨ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖੇ ਦਿਨ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਬਸ ਸਮਾਂ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹਨ।
ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੀ 14ਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਤੈਅ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਅੱਗੇ ਕਿਸਦਾ ਜ਼ੋਰ ਚੱਲੇਗਾ।
ਸਾਰੇ ਜਣੇ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਬਕਸਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ, ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ? ਵੂ! ਹਾਂ! ਠੀਕ ਹੈ।
ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਬਕਸਿਆਂ ਦਾ ਸੈੱਟ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗੇ, ਜਿਸ 'ਚੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ ਨਿਕਲੇਗੀ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਹੀ ਅਗਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਿਖਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜੋ ਟੀਮ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਬਟਨ ਦਬਾਏਗੀ, ਉਹ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਰੱਖ ਸਕੇਗੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਬਕਸਾ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਸਮਝੇ?
ਹਾਂ। ਮੈਜਦ, ਤਾਰੀਕ, ਪਹਿਲਾ ਬਕਸਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਬਕਸਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ।
ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਦਾ ਸਮਾਨ। ਉਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੱਛੀ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਮੱਛੀਆਂ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਕਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਦੇਈਏ? ਬਿਲਕੁਲ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਕੋਈ ਬਟਨ ਦਬਾਏਗਾ ਕਿ ਨਹੀਂ? ਕੋਈ ਬਟਨ ਦਬਾਵੇ, ਮੈਂ ਚੜ੍ਹ ਜਾਊਂਗੀ। ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ? ਹਾਂ। ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਬਕਸੇ ਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤਾਰੀਕ, ਦੂਜਾ ਬਕਸਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਢਲਵੇਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਤੀਲੇ ਅਤੇ ਕੜਾਹੀਆਂ। ਢਲਵੇਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ 'ਚ ਪਕਾਉਣਾ। ਸ਼ੈੱਫ, ਕੀ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ? ਪਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਲੈ ਲਈਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਮਿਲੇ।
ਫਿਰ ਯਾਦ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂ, ਜੇ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਹ ਲੈ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਸਾਰੇ ਬਕਸੇ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਟਨ ਨਾ ਦਬਾਇਓ। ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜੇ ਦੇ ਪੰਜੇ ਡੱਬੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਨੇ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈਣਗੇ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਾਂਹ? ਨਾਂਹ। ਨਾਂਹ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਜਾ ਬਕਸਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤੀਜਾ ਬਕਸਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਫ਼ੀਸਟੇਬਲਜ਼ ਪੀਨਟ ਬਟਰ ਕੱਪ। ਦੇਖੋ ਕਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਫ਼ੀਸਟੇਬਲਜ਼। ਦੇਖੋ ਤਾਂ ਜ਼ਰਾ। ਇਹ ਤਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਸਰਾਸਰ ਜ਼ੁਲਮ ਹੈ।
ਪੀਨਟ ਬਟਰ ਕੱਪ? ਨਹੀਂ। ਪੀਨਟ ਬਟਰ, ਮਿਲਕ ਚਾਕਲੇਟ। ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਮੂੰਹ 'ਚ ਪਾਣੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦੇਵੇ।
ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਬਟਨ ਦਬਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਯਾਰੋ। ਇਹ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਕਾਰਲੋਸ। ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰ। ਪਲੀਜ਼, ਦਬਾ ਦੇ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਨਾਂਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ, ਦੋ, ਇੱਕ। ਉਹ ਬਕਸਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ। ਗਿਆ ਹੱਥੋਂ। ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ। ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ।
ਚੌਥਾ ਬਕਸਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਸਮਾਨ। ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਸੌਖਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੇ!
ਹੁਣ ਤੱਕ, ਦੋਵਾਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਹਰ ਬਕਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸੋਚਦਾ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਬਟਨ ਨਹੀਂ ਦਬਾਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ 'ਤੇ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਉਹ ਦਬਾਉਣਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਉਹ ਦਬਾਉਣਗੇ। ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ? ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਦਬਾਉਣ, ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਦਦ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁਣਗੇ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਸਾਮਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ? ਤਾਂ ਸਹੀ ਚਾਲ ਇਹ ਹੈ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾ ਦਿਓ ਜਿਸਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇ।
ਕੀ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਦੱਬੇਂਗੀ? ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖੀਏ ਉਸ ਬਕਸੇ 'ਚ ਕੀ ਹੈ। ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦੇਣਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਲੱਗਦਾ। ਉਹ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣਗੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ 'ਚ ਵੱਧ ਫਾਇਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਅਗਲੇ ਡੱਬੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਜਦ, ਤਾਰੀਕ, ਆਖਰੀ ਡੱਬਾ ਦਿਖਾਓ। ਸਟੇਕ, ਜੈਕ ਲਿੰਕ'ਸ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਟੀਮ ਲਈ ਮਸਾਲੇ।
ਹੈਂਅ, ਰੱਬਾ ਮੇਰਿਆ! ਆਹ! ਮੈਂ ਬਟਨ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ! ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਦਬਾ ਰਹੇ?
ਕੀ ਉਸ ਨੇ... ਨਹੀਂ! ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ? ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੀ? ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਰੁਕੋ, ਕੀ? ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਬਟਨ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਬਟਨ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਸੀ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਹਾਲੇ ਬਟਨ ਨਾ ਦਬਾਓ।" ਮੈਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ।
ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸੋਚ ਨੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪੈ ਗਈ।
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਹੈ ਨਾ? ਮੈਂ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਹਾਂ। ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਹੈ?
ਭਾਵੇਂ ਚੁਣੌਤੀ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ... ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹਾਰਨਾ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਟਨ ਨਹੀਂ ਦਬਾਇਆ ਸੀ। ਜਾਂ ਬੱਸ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ... ਯਕੀਨ ਮੰਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਗੁਆ ਦਿਓਗੇ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਦਫ਼ਾ ਹੋ ਜਾਓ ਇੱਥੋਂ! ਵਾਹ।
ਦੋਵੇਂ ਲਾਲ ਟੀਮ... ਅਤੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ... ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਈ ਖਿਡਾਰੀ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਮੈਂਬਰ ਬਚੇ, ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਧਨ ਮਿਲੇ ਸਨ। ਤੇ ਇੰਝ, ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਆਪਣਾ ਸਟੇਕ ਕੌਣ ਪਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸਟੇਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹਨ। ਈਦ ਦੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ। ਦੀਵਾਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ। ਬੜਾ ਸੁਆਦ।
ਮੇਰੇ 'ਚ ਜਾਨ ਆ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਮਿਲਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਓਨੇ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ। ਬਰਤਨ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ। ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, "ਆਈਜ਼ੇਆ, ਬੱਸ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ।" ਸੱਚੀਂ, ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ-ਕਾਲਾ ਕੁਝ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਬਟਨ ਨਹੀਂ ਦਬਾਇਆ ਸੀ। ਬੱਸ ਹੋ ਗਈ ਹੁਣ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਾਸ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ।
ਇਹ ਪੈਸੇ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਲਣਾ-ਮਿਲਣਾ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਸਾਨੂੰ ਬੱਸ ਹੋਰ ਪੈਸੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਪੈਸਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, 250,000 ਡਾਲਰ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਜੇ ਉਹ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਰਕਮ ਕਿੰਨੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਬਚੇ ਹਨ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਮੰਨੋ, ਇਹ ਰਕਮ ਹੁਣ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਲਰ।
ਇਸ ਲਈ ਟ੍ਰਿੰਨ੍ਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰਕੀਬ ਸੋਚੀ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਇਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਾਂਗੇ ਵੀ? ਘਰ, ਘਰ। ਟ੍ਰਿੰਨ੍ਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਖਾਣ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਹਾਂ!
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੁਣ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਤੁਸੀਂ ਤਰਪਾਲ ਲੈ ਕੇ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲਈ। ਕੀ ਸੋਨੀ ਨੇ ਲਈ? ਠੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਰਹੂ ਜੇ ਆਪਾਂ ਤਰਪਾਲ ਲੈ ਲਈਏ ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਸ਼ੈਲਟਰ ਬਣਾ ਸਕੀਏ? ਤੂੰ ਸ਼ੈਲਟਰ ਪਾੜੇਂਗੀ ਜਿਸ 'ਚ ਹੁਣੇ ਆਏ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਬਣਾਈ? ਯਾਰ, ਤੂੰ ਕਮਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਯਕੀਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਕਿ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ ਕਹੇਂਗੀ। ਤੁਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕੱਟਦੇ ਰਹੋ... ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼।
ਮੇਰਾ ਕੈਰੀਅਰ ਚੰਗੀ ਊਰਜਾ, ਚੰਗੇ ਮਾਹੌਲ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਮਾੜੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਥੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਪੁੱਠੀ ਛਾਲ ਮਾਰਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਏ-ਬਾਏ।
ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਚੀਕ-ਚਿਹਾੜਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ। ਤੇ ਫਿਰ, ਤਾੜੀਆਂ... ਉਹ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਤੇ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੱਕਾ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਸ਼ਾਇਦ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਕਗਾਰ 'ਤੇ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਟੇਕ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਵੀ ਗਿਆ। ਹਾਂ। ਆਪਾਂ ਪੱਕਾ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਦਿਨ 17
ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਕਰਕੰਦੀ ਖਾਣੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲਿਆ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ। ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਖਾਵਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇਪਣ ਦਾ ਆਖਰੀ ਛਿੱਟਾ। ਧੰਨਵਾਦ, ਦੋਸਤੋ। ਬੱਸ ਇਸੇ ਦੀ ਕਮੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਇੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਪਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜੇ ਆਪਾਂ ਸਾਰੇ ਰਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ... ਆਪਾਂ ਇਹ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਆਪਾਂ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਧੰਨਵਾਦ। ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਓ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ! ਨਹੀਂ!
ਮੈਨੂੰ ਰੋਣਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਤੇ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਹਰ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਹਾਲੇ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਹੀ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਸੋ... ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ।
ਪਰ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਸ਼ਾਇਦ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਜੇ ਆਪਾਂ ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਵਾਂਗ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਟੁੱਟੇ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਜੋ ਹੈ, ਸੋ ਹੈ।
ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚੌਲ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਆਪਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਤਾਂ ਚੌਲਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਨਾ ਸੁਣੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਜਿੱਤ ਕੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੱਟਾ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਮਨ ਖੱਟਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਸੱਚੀਂ ਮਾਫ਼ੀ, ਜੋਏਲ।
ਮੈਂ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੀ ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ, ਮੈਂ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਹਾਂ, ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਕੀ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਈ?
ਲੱਗਦੈ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਇੱਥੇ ਫਸ ਗਏ ਹਾਂ। ਪਰ ਅਸਲ 'ਚ ਨਹੀਂ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਫਲੇਅਰਾਂ ਹਨ। ਪਰ ਇੰਝ ਆਪਾਂ ਹਾਰ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਹਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਆਪਾਂ ਇਹ ਜਿੱਤਾਂਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿਵੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਦੋਂ, ਪਰ ਆਪਾਂ ਇਹ ਜਿੱਤਾਂਗੇ ਜ਼ਰੂਰ।
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜਿੰਨੇ ਘੱਟ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਸਾਡੇ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਓਨੀ ਹੀ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਬਿਖਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲਾਲ ਟੀਮ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਮੌਜਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਦੋਸਤੋ। ਆਪਾਂ ਅੱਜ ਨਦੀ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੌਜ-ਮਸਤੀ ਕਰਾਂਗੇ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਲੱਭਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੂੰ ਕਿੰਨੀ ਦੋਗਲੀ ਹੈਂ! ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਦੋਗਲੀ ਹੈਂ! ਹੱਦ ਹੋ ਗਈ! ਤੂੰ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘਟੀਆ ਹੈਂ! ਕਮਾਲ ਹੈ, ਯਾਰ... ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੇਵੇਂਗੀ? ਤੂੰ ਸੱਚੀਂ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ ਸਿਵਾਏ ਬੇਸਵਾਦਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ। ਸੱਚ ਕਹਾਂ ਤਾਂ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਬਕਵਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਸੀ।
ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਸੀ।
ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ? ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਕੀ ਆਪਾਂ ਸੈਰ ਕਰਨ ਚੱਲੀਏ? ਹਾਂ। ਉਹ ਲੋਕ ਬੱਸ ਧੱਕਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਫੜਿਆ ਹੈ? ਹਾਂ! ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਵੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਬਾਸ਼।
ਮਾਫ਼ੀ।
ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵਾਂਗ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸਨੂੰ ਪਕਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਉਹ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਧੱਕੇਬਾਜ਼ ਨੇ। ਉਹ ਬੁਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ। ਮੈਂ ਅੱਜ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਮੈਂ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਚੈਲੇਂਜ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਚਿਰ ਰਹੀ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਾਂਟਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਸੱਚੀਂ ਬਹੁਤ ਸੁਆਦ ਹੈ। ਇਹਦਾ ਸੁਆਦ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਸੱਚੀਂ? ਹਾਂ। ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਕੂਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਰਹਿ ਕੇ ਸਕੂਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ।
ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ!
ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਚਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਹੈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦੀ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ ਵਜੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀਆਂ! ਵੂ!
ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੰਜ ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਫਲੇਅਰ ਨਹੀਂ ਚਲਾਈ ਗਈ।
ਅਮੀਲੀਆ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਟ੍ਰਿੰਨ੍ਹ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਦੇ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਵੱਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਅਤੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ ਹੀ ਗੁਆ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਣੇ ਰਹਿ ਗਏ ਨੇ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, 50 ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਮੀਦ ਹੈ, ਕੱਲ੍ਹ ਚੈਲੇਂਜ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ, ਚਲੋ ਦੇਖੀਏ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਰਹੇ ਨੇ।
ਲਾਲ ਟੀਮ। ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਹੈਲੋ, ਸਾਰਿਓ! ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚੈਲੇਂਜ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਹਾਂ! ਹਾਂ, ਬਿਲਕੁਲ। ਨੌਸਿਖੀਏ। ਕੀ ਲੱਗਦਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਹ ਕਿਉਂ? ਕੀ ਉੱਥੇ ਬਚਾਅ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ?
ਇਹ ਲਾਲ ਕੈਂਪ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਫਲੇਅਰ ਗੰਨ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਓਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਫਲੇਅਰ ਗੰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਲੁਕਾਉਣੀ ਹੈ।
ਓਹ! ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਟੀਮ ਪਹਿਲਾਂ ਫਲੇਅਰ ਗੰਨ ਲੱਭੇਗੀ ਉਹੀ ਇਸਨੂੰ ਚਲਾ ਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਵੀਡੀਓ ਕਦੋਂ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗੀ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਹੀ ਗੇਮ ਖਤਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਖਤਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਤੇ ਦੂਜੀ ਟੀਮ ਦਾ ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕੰਟਰੋਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਤਾਂ ਲੂੰ-ਕੰਢੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਖਰ 'ਚ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਈ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ ਜਾਓਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਪੈਣਾ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਤੱਕ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ? ਫਿਰ ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹਿੱਲੇ ਹੋਏ ਨੇ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ, ਉਹ ਹੱਦ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਰਨਗੇ। ਹਾਂ। ਤਾਂਕਿ ਪਤਾ ਰਹੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਨੇ। ਚਲੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਵਾਈਏ ਤਾਂਕਿ ਉਹ ਕੈਲੋਰੀਆਂ ਸਾੜਨ। ਹਾਂ। ਤਾਂ ਫਿਰ, ਪੱਕਾ ਕਿਤੇ ਦੂਰ।
ਆਹ! ਹੇ ਰੱਬਾ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਾਟੀ ਹੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ। ਲਓ ਜੀ। ਹਾਂ, ਚੰਗਾ? ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਸ ਇਹੀ ਹੈ।
ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਕਸ਼ੇ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਲੇਅਰ ਇੱਥੇ ਹੈ। ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਭਦੇ ਨੇ।
ਜਿਹੜੀ ਟੀਮ ਪਹਿਲਾਂ ਫਲੇਅਰ ਲੱਭੇਗੀ, ਉਹੀ ਵੀਡੀਓ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗੀ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ? ਹਾਂ! ਤਿੰਨ, ਦੋ, ਇੱਕ। ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੱਟੀਆਂ ਹਟਾਓ। ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ।
ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਾਓ ਇਸਨੂੰ ਲੱਭੋ! ਹੇ ਰੱਬਾ। ਕਿੰਨਾ ਹਨੇਰਾ ਹੈ।
ਚਲੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਕੀ ਪਲੈਨ ਹੈ, ਅਨਾੜੀਓ? ਕੀ ਪਲੈਨ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ! ਹੇ, ਕੀ ਪਲੈਨ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਲਾਕਾ ਵੰਡ ਲਿਆ ਹੈ। ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਲਈ ਕਿ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਪਿੱਛੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਓਏ, ਸੁਣੋ, ਸੁਣੋ। ਠੀਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ? ਰੁਕੋ, ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ... ਕੀ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕੋਈ ਪਲੈਨ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ? ਇਹ ਤਾਂ ਖਿਲਾਰਾ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰੁਕੋ। ਲਾਲ ਟੀਮ ਦਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਲੈਨ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹੀ ਇਹ ਫਲੇਅਰ ਲੱਭਣਗੇ।
ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਘਾਟ ਵੱਲ ਜਾ, ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਜਾਓ ਫਲੇਅਰ ਲੱਭੋ!
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਠੀਕ ਕਰ ਲਵਾਂ। ਜੇ ਤੇਰੇ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਨੇ ਇਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਤਾਂ?
ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਠੀਕ ਹੈ। ਯਕੀਨਨ ਨੀਲੀ ਟੀਮ... ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਤਾਂ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਾਂ ਹੁਣ, ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਾਰਡਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬਾਰਡਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਾਂ। ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੇਠਾਂ ਫਲੇਅਰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਲੱਭ ਕੇ ਰਹਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਲੱਭ ਕੇ ਰਹਾਂਗੀ।
ਓਏ ਯਾਰ, ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ ਹਾਂ। ਠੀਕ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗਏ। ਤਾਂ ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਪਾਸੇ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਘਾਟ ਦੇ ਕੋਲ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਬੱਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਗ੍ਹਾ ਮਾਰਨੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ...
ਯਾਰ, ਮੈਂ ਸੱਚੀਂ ਇਹ ਫਲੇਅਰ ਲੱਭਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਸ ਇਹ ਫਲੇਅਰ ਗੰਨ ਲੱਭਣ 'ਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਕੋਈ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਇੱਕ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਫਲੇਅਰ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਭ ਲਈਏ।
ਮੈਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਗਭਗ ਸਾਰਾ ਮੈਦਾਨ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕਿਤੇ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸ ਰਿਹਾ। ਕੁਝ ਦਿਸਿਆ? ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ, ਉੱਪਰ ਦੇਖ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿਸ ਗਿਆ।
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਖ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦਿਸਿਆ।
ਰੁਕੋ। ਉਹ ਕੀ ਹੈ?
ਕਿਸੇ ਨੇ ਫਲੇਅਰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੱਭ ਲਿਆ? ਹੌਰਨ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ 20 ਦਿਨ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਹਨ, ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਗੁਆਉਂਦੇ ਹੋਏ...
ਮੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ। ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ।
...ਗਠਜੋੜ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੱਦਾਂ ਤੱਕ ਧੱਕਦੇ ਹੋਏ।
ਕੀ ਇਹ ਬੱਦਲ ਗਰਜ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਲਓ ਮੀਂਹ ਆ ਗਿਆ।
ਠੀਕ ਇਸੇ ਪਲ ਲਈ।
ਮੈਂ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਲੱਭ ਲਿਆ! ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ! ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ! ਇਹ ਰਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਹਾਂ! ਮਿਲ ਗਿਆ!
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਨੌਸਿਖੀਏ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਬਚੇ ਹਨ? ਨੌਂ। ਅੱਠ।
ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੋਚਣ, 'ਓ, ਚੰਗਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ 'ਚ ਹੈ।' ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਫਲੇਅਰ ਚਲਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਬੰਦੇ ਵੱਧ ਨਿਕਲਣ।
ਕੀ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਸ਼ਾਇਦ, ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਤਾਂ? ਨਾ। ਅਸੀਂ 20 ਦਿਨ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹਾਂ। ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਓ! ਫਲੇਅਰ ਚਲਾਓ!
20 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਸੇ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਧਿਰ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਹੋਣਗੇ, ਉਹੀ ਇਹ ਪੈਸੇ ਜਿੱਤੇਗੀ। ਤਿੰਨ, ਦੋ, ਇੱਕ। ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੱਟੀਆਂ ਉਤਾਰੋ।
ਵੂਹੂ!
ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ 11 ਬਚੇ ਹਨ, ਪਰ ਲਾਲ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਨੌਂ ਬਚੇ ਹਨ। ਨੀਲੀ ਟੀਮ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣੇ 250,000 ਡਾਲਰ ਜਿੱਤੇ ਹੋ।
ਹਾਏ ਓ ਰੱਬਾ, ਉਹ ਤਾਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਏ ਨੇ।
ਇਹ ਭਾਵੁਕ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਉਹ ਬਚਾਅ ਮਾਹਿਰ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਸ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਲਈ 4,000 ਡਾਲਰ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਉਹ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੇ।
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਕੋਈ 22,000 ਡਾਲਰ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੁਨਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਸੀਲੇ,
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਦੋਸਤੋ, ਦੇਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰੋ।
ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
