കഴിവോ സൗകര്യങ്ങളോ? 100 പേർ, രണ്ട് ടീമുകൾ, 2,50,000 ഡോളറിനായി 20 ദിവസം കാട്ടിൽ

YouTube-ൽ തുറക്കുക ↗
അവലോകനം

കാട്ടിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കൂടുതൽ സഹായിക്കുന്നത് അറിവാണോ, കയ്യിലുള്ള സാധനങ്ങളാണോ? ഈ ചോദ്യം പരീക്ഷിക്കാൻ മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് നൂറ് പേരെ ഒരു കാടിന്റെ നടുവിൽ കൊണ്ടുവിട്ടു. നിയമം ലളിതമാണ്: ഹെൽപ്പ് എത്തുമ്പോൾ ഏത് ടീമിലാണോ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകൾ ബാക്കിയുള്ളത്, അവർ 2,50,000 ഡോളർ വീതിച്ചെടുക്കും. നീല വസ്ത്രമിട്ടവർ സർവൈവൽ എക്സ്പെർട്ടുകളുടെ ടീമാണ്. ചുവപ്പിട്ടവർ, വീഡിയോയിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, കാട്ടിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ താങ്ങാൻ ശീലമില്ലാത്ത തുടക്കക്കാരും. പുറത്തുകടക്കാനുള്ള ഒരേയൊരു വഴി ഫ്ലെയർ കത്തിച്ച് സഹായത്തിനായി കാത്തിരിക്കുക എന്നതാണ്. ഫ്ലെയർ കത്തിക്കുന്നയാൾ ടീമിൽ നിന്ന് പുറത്താകും.

22 മിനിറ്റ് വായന

തുടക്കത്തിലെ അസമത്വം: ഒരു ടീമിന് അറിവ്, മറ്റേതിന് സാധനങ്ങൾ

ബ്ലൂ ടീമിലുള്ളവരോട് കാട്ടിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചിലവഴിച്ച ദിവസങ്ങൾ എത്രയെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരാൾ പറഞ്ഞത് മൂന്ന് മാസം, അതും "വെറുതെ ഒരു രസത്തിന്" എന്നാണ്. ക്യാമ്പിംഗിന് പോയിട്ടുള്ളവരും ഒരു മാസം അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് കരുതുന്നവരും ബ്ലൂ ടീമിൽ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു. ബ്ലൂ ടീമിന് മുൻതൂക്കമുണ്ടാകുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതുകൊണ്ട്, മത്സരം തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ റെഡ് ടീമിനോട് ചലഞ്ചിനെക്കുറിച്ച് പറയുകയും അതിജീവിക്കാൻ വേണ്ടതെന്തും വാങ്ങാൻ അവരെ ഒരു ഷോപ്പിൽ കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് വിശദീകരിക്കുന്നു. കയറും ടാർപ്പോളിനും വാങ്ങിയവരും, 24 കുപ്പിയുള്ള വെള്ളത്തിന്റെ വലിയ പാക്ക് വാങ്ങിയവരും, ഒന്നും നോക്കാതെ നേരെ പോയി ലൈറ്റർ വാങ്ങിയവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ബ്ലൂ ടീമിനോടാകട്ടെ, ഒരു മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് വീഡിയോയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു എന്ന് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. എന്ത് സാഹചര്യമാണെന്ന് അറിയാത്തതുകൊണ്ട് എല്ലാ കാലാവസ്ഥയ്ക്കും പറ്റിയ സാധനങ്ങളാണ് അവർ എടുത്തത്. തങ്ങളെ അലാസ്കയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമെന്നാണ് കരുതിയതെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. ചില്ലകളും ഇലകളും കൊണ്ട് ഷെൽട്ടറുകൾ പണിയാനും അതിൽ നല്ലൊരു ഇൻസുലേഷൻ ലെയർ ഉണ്ടാക്കാനുമായിരുന്നു അവരുടെ പദ്ധതി. പത്ത് വർഷമായി ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ പോലും സാധനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ പത്തോളം പേരുടെ സഹായം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ചിലർക്ക് കിട്ടിയത് കുട്ടികളുടെ ടെന്റ് മാത്രമായിരുന്നു; "ഭാഗ്യത്തിന് ഞാൻ അഞ്ചടി അഞ്ചിഞ്ചേ ഉള്ളൂ" എന്നായിരുന്നു ഒരാളുടെ പ്രതികരണം.

പ്രൊഫഷണലുകളെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് റെഡ് ടീമിന് സംശയമുണ്ടായിരുന്നില്ല: "ഞങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ ഞങ്ങളും പ്രൊഫഷണൽസ് ആണ്." ബ്ലൂ ടീമിലെ ചിലരാകട്ടെ, വേണമെങ്കിൽ ക്രിസ്മസ് വരെ, അല്ലെങ്കിൽ പോകാൻ പറയുന്നതുവരെ നിൽക്കാമെന്ന നിലപാടിലായിരുന്നു.

ആദ്യ രാത്രികൾ: എക്സ്പെർട്ടുകൾ ആദ്യം വീഴുന്നു

പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വിപരീതമായാണ് തുടക്കം. ആദ്യ രാത്രി തന്നെ റെഡ് ടീമിന് കിട്ടിയ സൗകര്യങ്ങൾ എത്ര വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടാക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമായി. തണുപ്പ് കൂടിയതോടെ ഉറങ്ങാൻ പോലുമാകാതെ എക്സ്പെർട്ടുകൾ ബുദ്ധിമുട്ടി. നിലത്തിന് നല്ല തണുപ്പായിരുന്നുവെന്നും എല്ലാം നനഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും, ക്ഷീണിച്ചും ഡീഹൈഡ്രേറ്റഡ് ആയും എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്ന് തോന്നിപ്പോയെന്നും അവർ പറഞ്ഞു.

രണ്ടാം ദിവസം ആദ്യത്തെയാൾ പിന്മാറി; ടീമിൽ 49 പേരായി. പക്ഷേ അത് ഒരാളിൽ ഒതുങ്ങിയില്ല. രണ്ട് മുട്ടുകളും മാറ്റിവെച്ച 66 വയസ്സുള്ള ഒരാളും പോയി. ആദ്യം പുറത്തായ രണ്ടുപേരും ബ്ലൂ ടീമിലെ എക്സ്പെർട്ടുകളായിരുന്നുവെന്നത് "അവിശ്വസനീയം" എന്നാണ് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. അതേസമയം റെഡ് ടീം തങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് സുഖമായി ഉറങ്ങി, മനോഹരമായ ഒരു പ്രഭാതം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

ഷെൽട്ടറുകൾ: കരുതലും പാഴാക്കലും

ഷെൽട്ടറുകൾ എത്രയും വേഗം ശരിയാക്കിയില്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ ആളുകളെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് എക്സ്പെർട്ടുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഷെൽട്ടർ വെറുതെ മരക്കഷ്ണങ്ങൾ കൂട്ടിയിട്ടതുപോലെയായാൽ പോരാ, അതിന് മുകളിൽ ഏകദേശം ഒരടി കനത്തിൽ ഇലകൾ നിരത്തണം, അങ്ങനെയായാൽ മഴ പെയ്താലും നനയില്ല എന്നായിരുന്നു അവരുടെ വിശദീകരണം. അതിന് എല്ലാവരും ഒരുപോലെ പണിയെടുക്കണമായിരുന്നു.

റെഡ് ടീമും മഴ കൊള്ളാതെ ഉറങ്ങാനും ഭക്ഷണം നനയാതെ സൂക്ഷിക്കാനും മേൽക്കൂരയുള്ള ഒരു ഷെൽട്ടർ പണിതു. എക്സ്പെർട്ടുകളുടെ ഷെൽട്ടർ കണ്ടപ്പോൾ "അടുത്ത സർവൈവൽ വീഡിയോ ചെയ്യുമ്പോൾ ഇതിൽ നിന്ന് കുറച്ച് പഠിക്കാനുണ്ട്" എന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് പറഞ്ഞു. എക്സ്പെർട്ടുകൾ പരിമിതമായ സാധനങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്തപ്പോൾ, അമച്വർമാർ തങ്ങളുടെ മുൻതൂക്കം വേഗം കളഞ്ഞുകുളിച്ചുവെന്നാണ് വിവരണം. ഇരുട്ടിയപ്പോഴും അവർ സാധനങ്ങൾ പാഴാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മൂന്നാം ദിവസം ആയപ്പോൾ എക്സ്പെർട്ടുകളുടെ അധ്വാനം ഫലം കണ്ടു. "ഇത് ഫോർ സീസൺസിനേക്കാൾ എത്രയോ നല്ലതാണ്" എന്നും നല്ലൊരു ഷെൽട്ടർ ഉണ്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. റെഡ് ടീമിന് ടെന്റുകളും സ്ലീപ്പിംഗ് ബാഗുകളും ഉണ്ടാകാം, പക്ഷേ തങ്ങൾക്ക് ഇതുണ്ട് എന്നായിരുന്നു ഒരാളുടെ നിലപാട്.

വിശപ്പ്: സ്നാക്സ് തീരുന്നു, കാട് സൂപ്പർമാർക്കറ്റാകുന്നു

അമച്വർമാർ നേരിട്ട ആദ്യത്തെ വലിയ വെല്ലുവിളി വിശപ്പായിരുന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സ്നാക്സ് മുഴുവൻ റെഡ് ടീം ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ കഴിച്ചുതീർത്തു. അതിനാൽ അവർക്ക് ഭക്ഷണവും വെള്ളവും അന്വേഷിച്ച് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു.

ബ്ലൂ ടീമിൽ സർവൈവൽ എക്സ്പെർട്ടായ സേത്ത് ഒരു "ഫോറേജിങ് ക്ലാസ്" തുടങ്ങി; മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന്റെ വാക്കുകളിൽ, അവർ ആ കാടിനെ ഒരു സൂപ്പർമാർക്കറ്റാക്കി മാറ്റി. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പറിച്ച് കഴിക്കാവുന്ന ചെടികൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തതിനൊപ്പം, അടുത്തുള്ള പുഴയിൽ നിന്ന് മീൻ പിടിക്കാൻ കമ്പുകൾ കൊണ്ട് ഒരു ഫിഷ് ട്രാപ്പും സേത്ത് ഉണ്ടാക്കി. അമച്വർമാരുടെ കയ്യിൽ ഫിഷിങ് ഗിയർ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവർക്ക് കിട്ടിയത് വേസ്റ്റ് മാത്രമായിരുന്നു.

നാലാം ദിവസം ആയപ്പോൾ ഭക്ഷണക്ഷാമം വലിയ പ്രശ്നമായി. "പാർട്ടി മിക്സ് പരമാവധി 45 മിനിറ്റേ നിൽക്കൂ" എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. ഇതിനും മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന് ഒരു പ്ലാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു: കാട്ടിൽ പലയിടത്തും ബീറ്റ്റൂട്ടും ആപ്പിളും പോലുള്ള ഭക്ഷണം അദ്ദേഹം ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്നു; ശരിയായി ഉപയോഗിച്ചാൽ അതിജീവിക്കാൻ മതിയാകുന്നത്ര. ഭക്ഷണം റേഷൻ ചെയ്യാൻ രണ്ട് ടീമുകളും കമ്മ്യൂണിറ്റി പാൻട്രികൾ ഉണ്ടാക്കി. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു നിന്നാൽ കുറച്ചുകാലം വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു റെഡ് ടീം.

ബ്ലൂ ടീമിലെ അവിശ്വാസം

ബ്ലൂ ടീമിൽ ജൂലിയയുടെ പ്ലാൻ മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഭക്ഷണം എവിടെയെങ്കിലും മാറ്റിവെക്കണം, മറ്റുള്ളവർക്ക് അതിന്റെ നിയന്ത്രണം കൊടുക്കാൻ താൽപ്പര്യമില്ല എന്നായിരുന്നു അവരുടെ നിലപാട്. ബാക്കിയുള്ളവർ ഭക്ഷണം മുഴുവൻ കഴിച്ചുതീർത്താൽ, ഒരാഴ്ചയോളം പട്ടിണി കിടക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവർക്കും അല്ലാത്തവർക്കും ഒന്നും ബാക്കിയുണ്ടാകില്ല എന്നായിരുന്നു ജൂലിയയുടെ ആശങ്ക. കിട്ടിയ ഭക്ഷണം കൊണ്ട് എക്സ്പെർട്ടുകൾ ഗംഭീരമായൊരു ഡിന്നർ ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, അതോടെ പ്രശ്നങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളായി. ചിലർ ക്യാമ്പ് വിട്ടു.

റാൻഡിയുടെ സംശയങ്ങൾ ഒരു പുതിയ പ്രശ്നം പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. പോയവരുടെ ഷെഡിൽ നിന്ന് പൊട്ടറ്റോ അടക്കമുള്ള സാധനങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. അവർ ഗ്രൂപ്പിന് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്തിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് അവർ പോയതിൽ സന്തോഷമേയുള്ളൂ എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞെങ്കിലും, മത്സരം ജയിക്കാൻ ആളുകൾ വേണമെന്നതാണ് മറുവശമെന്ന് റാൻഡി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അഞ്ച് പേർ ഇതിനകം പോയി, നാളെ ഒരാൾ പോലും പുറത്താകരുത് എന്ന് റാൻഡി ടീമിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, സ്വന്തം ടീമിലുള്ളവരെപ്പോലും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ഗെയിമിൽ ആദ്യമായാണ് എന്ന അവസ്ഥയായി. മാർക്കോ അടക്കമുള്ളവർ സ്വയം പിന്മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"മറ്റുള്ളവർ എന്ത് കഴിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ നീയാരാ?" എന്ന തരത്തിലുള്ള വാദങ്ങൾ ഉയർന്നു. പതിനൊന്ന് പേർക്ക് ഒരാൾക്ക് ഒരു ആപ്പിൾ മാത്രം എന്ന നിയമം ഒരാളെ ചൊടിപ്പിച്ചു. "ഇവിടെ 50 സർവൈവലിസ്റ്റുകളാണുള്ളത്, എല്ലാവർക്കും അധികാരമോഹമാണ്, എല്ലാവർക്കും മറ്റുള്ളവരെ ഭരിക്കണം" എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹവും പോയി. അഞ്ച് ദിവസം കൊണ്ട് ഒൻപത് എക്സ്പെർട്ടുകൾ പോയതോടെ, പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ അവർക്ക് പരസ്പരം സഹകരിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

റെഡ് ടീം: ഒരു ആപ്പിളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന ദിവസങ്ങൾ

ഒരുമിച്ചു നിൽക്കാനും സാധനങ്ങൾ കരുതലോടെ ഉപയോഗിക്കാനുമുള്ള റെഡ് ടീമിന്റെ സ്ട്രാറ്റജി അവരെ സഹായിച്ചുവെന്നാണ് വിവരണം. എല്ലാവരും ഒന്ന് വീതം എടുക്കണമെന്നും എല്ലാം ഷെയർ ചെയ്താണ് കഴിക്കുന്നതെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. സാധാരണ രാവിലെ ആറ് മുട്ട കഴിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു ആപ്പിളിൽ ഒതുങ്ങേണ്ടി വന്നു; "പക്ഷേ എല്ലാം കാശിനുവേണ്ടി" എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ നിലപാട്.

എന്നാൽ എല്ലാവരും അതിന് തയ്യാറായിരുന്നില്ല. എനർജിയില്ലെന്നും രാവിലെ മുതൽ വയ്യെന്നും തലവേദനയുണ്ടെന്നും ചിലർ പരാതിപ്പെട്ടു; ഒരു വാഫിൾ ഹൗസ് ബഫേയെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടു. വിശപ്പ് കാരണം റെഡ് ടീമിന് ആദ്യത്തെ ആറ് പേരെ നഷ്ടമായി. ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ട് എന്തായിരുന്നുവെന്ന ചോദ്യത്തിന് ഭക്ഷണം, പിന്നെ വെയിലും പ്രാണികളും, മൊത്തത്തിൽ എല്ലാം എന്നായിരുന്നു മറുപടി.

എങ്കിലും ഷെൽട്ടറിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവർ ആത്മവിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു. നാലുപേർ കഴിയുന്ന തന്റെ ഷെൽട്ടറിനെ ഒരാൾ "ബംഗ്ലാവ്" എന്ന് വിളിച്ചു. ഉറക്കം പതുക്കെ മെച്ചപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും, പക്ഷേ അത് പ്രതീക്ഷകൾ കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടാകാമെന്നും മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു. പ്രൊഫഷണലുകളുടേതിനേക്കാൾ നൂറു ശതമാനം ഭേദമാണ് തങ്ങളുടെ ഷെൽട്ടറെന്നും, ചരിവുള്ള സ്ഥലമായതിനാൽ മഴ പെയ്താൽ വെള്ളം കയറില്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിന് "ഞാൻ ഭയങ്കര പോസിറ്റീവ് ആണ്" എന്നുമായിരുന്നു മറുപടി. എല്ലാവരും എക്സ്പെർട്ടുകളായതിനാൽ ബ്ലൂ ടീമിൽ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നതിനെച്ചൊല്ലി തർക്കം നടക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്നും മിക്കവരും വീട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്നും ഒരു റെഡ് അംഗം ഊഹിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞത് കുറച്ചൊക്കെ ശരിയായിരുന്നുവെന്നാണ് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന്റെ കമന്റ്.

ബ്ലൂ ടീമിൽ, ഭക്ഷണം 50 പേർക്ക് തികയില്ലെന്നും അവസാനം വരെ എത്തണമെങ്കിൽ കർശന നിയമങ്ങൾ വേണമെന്നും, "കംഫർട്ട് അല്ല കാര്യം, സർവൈവൽ ആണ്" എന്നും നിലപാടുണ്ടായി. എലിമിനേഷൻ തടയാൻ റെഡ് ടീമിലെ ഷെഫായ ബ്രിട്ട്ണി എല്ലാവർക്കും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, ചിലർക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല; വയർ കേടായെന്നും വീട്ടിൽ പോയാൽ മതിയെന്നും പറഞ്ഞ് ചിലർ പോയി. ബ്ലൂ ടീമിൽ ഒരു ഡ്രം സർക്കിളിന് പോലും തർക്കങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനായില്ല. "ഒരു ടീമിന്റെ ഭാഗമായി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, ഞാൻ ആരുടെയും കീഴിൽ നിൽക്കുന്നയാളല്ല" എന്ന് ഒരാൾ തുറന്നുപറഞ്ഞു. പിന്നാലെ കൂടുതൽ എലിമിനേഷനുകളുണ്ടായി. റെഡ് ടീമിൽ ഫ്രൂട്ട്സ് തീർന്നതോടെ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് നിർത്തി; അത് രണ്ടുപേർക്ക് സഹിക്കാനായില്ല. എതിർ ടീമിൽ എത്രപേർ ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് മത്സരാർത്ഥികൾക്ക് അറിയാത്തതുപോലെ, വീഡിയോയുടെ അവസാനം വരെ പ്രേക്ഷകർക്കും അത് അറിയാനാകില്ലെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് പറയുന്നു.

50 ടിന്നുകളുടെ പരീക്ഷണം

ഏഴാം ദിവസം ഒരു വാഹനത്തിൽ രണ്ട് ക്യാമ്പുകളിലേക്കും ഒരു "സ്പെഷ്യൽ ഡെലിവറി" എത്തി. ഓരോ ടീമിനും 50 ടിൻ ഭക്ഷണം. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന കുറിപ്പിലെ നിയമം ഇതായിരുന്നു: അടുത്ത 72 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പൊട്ടിക്കാത്ത ടിന്നുകൾ തിരികെ നൽകുന്ന ടീമിന് ഒരു സമ്മാനമുണ്ടാകും; ടൈ ആയാൽ ആർക്കും ഒന്നും ലഭിക്കില്ല.

റെഡ് ടീം ആദ്യം "ഇതെല്ലാം കഴിച്ചുതീർക്കാം" എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് നിലപാട് മാറ്റി. തങ്ങൾ വിശന്നുവലഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ടിന്നുകൾ തുറക്കുമെന്ന് എതിർടീം കരുതുമെന്നായിരുന്നു അവരുടെ വിലയിരുത്തൽ. അതിനാൽ ടിന്നുകൾ മുഴുവൻ കുഴിച്ചിടാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു; ആരും തൊടരുത്, കള്ളത്തരം കാണിക്കരുത്, 72 മണിക്കൂർ പിടിച്ചുനിൽക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം കയ്യിലുണ്ട് എന്നായിരുന്നു നിയമം. "ഒരൊറ്റയെണ്ണം എടുത്തോട്ടെ" എന്ന അപേക്ഷയ്ക്ക് "പറ്റില്ല മാഡം" എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ബ്ലൂ ടീം ടിന്നുകൾ കുറച്ചുപേർക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരിടത്ത് കാട്ടിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. ടിന്നുകൾ തുറക്കില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ ചിലർ ഉറപ്പായും പോകുമെന്ന് ഒരാൾ പ്രവചിച്ചു.

എട്ടാം ദിവസം റെഡ് ടീമിന് കാട്ടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ ചാർക്കോൾ ഗ്രിൽ കിട്ടി; അത് തൽക്കാലത്തേക്ക് എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അല്പം ഭക്ഷണവും കാലാവസ്ഥയിലെ മാറ്റവും ഒരാളുടെ തീരുമാനങ്ങളിൽ വരുത്തുന്ന മാറ്റം അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ബ്ലൂ ടീമിന്റെ അവസ്ഥ അത്ര നല്ലതായിരുന്നില്ല: പോയിസൺ ഐവി പടരുന്നു, എട്ടാം ദിവസമായിട്ടും ട്രാപ്പിൽ ഒന്നും കുടുങ്ങിയിട്ടില്ല, വിശന്നിട്ട് ടൂത്ത്പേസ്റ്റ് പോലും തിന്നാൻ തോന്നുന്നു. ബീഫും പീസും കോണുമൊക്കെയായി 50 ടിന്നുകൾ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഭ്രാന്തുപിടിക്കുന്നുവെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. കൊഞ്ച് തിരയുന്നതിനിടെ വടിയാണെന്ന് കരുതിയത് അനങ്ങുന്ന ഒരു പാമ്പായിരുന്നു.

കൊടുങ്കാറ്റ്, കൊടുംതണുപ്പ്

അന്ന് വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ കാലാവസ്ഥ മാറിമറിഞ്ഞു. വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വരുന്നുണ്ടെന്നും ചുഴലിക്കാറ്റാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും മത്സരാർത്ഥികൾ പറഞ്ഞു. ഒരാളുടെ കണക്കനുസരിച്ച് വെറും പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ താപനില 15 ഡിഗ്രിയോളം കുറഞ്ഞു. ഈ മഴ പലർക്കും താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമാകുമെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് ഊഹിച്ചു.

ബ്ലൂ ടീം എല്ലാവരും ഒരു ഷെൽട്ടറിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി; റെഡ് ടീമിന് തങ്ങളെപ്പോലെ ഈ സാഹചര്യം കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവർ കരുതി. റെഡ് ടീമിൽ ടെന്റുകൾ പറന്നുപോയതോടെ ചിലർക്ക് ക്യാമ്പ് സൈറ്റിലെ പ്ലെയിനിലേക്ക് മാറേണ്ടി വന്നു. "ഞാൻ ഒരു മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് വീഡിയോയിൽ വലിയൊരു തുകയ്ക്ക് വേണ്ടി മത്സരിക്കുകയാണ്, അതിനായി നീ ഇവിടെ നിന്നേ പറ്റൂ" എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞാണ് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സമയങ്ങളിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നതെന്ന് ഒരു മത്സരാർത്ഥി പറഞ്ഞു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഇലകളിലും മരങ്ങളിലും ഫ്രോസ്റ്റ് പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു; എത്തിയശേഷമുള്ള ഏറ്റവും തണുത്ത രാത്രിയായിരുന്നു അതെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. മഞ്ഞുമൂടിയ എയർപ്ലെയിൻ ചെയർ ഒരാൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ബ്ലൂ ടീമിൽ ഒരാൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു രാത്രി കൂടി കഴിയാനാകില്ലെന്ന് തോന്നി; തങ്ങൾക്ക് ഇത്ര തണുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ റെഡ് ടീമും ഇതേ അവസ്ഥയിലായിരിക്കും എന്നതായിരുന്നു ഏക ആശ്വാസം. ഒരു ക്യാമ്പിൽ ഫയർ പിറ്റ് വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി. ഈ മഴയോടെ റെഡ് ടീമിൽ നിന്ന് ആറുപേരും ബ്ലൂ ടീമിൽ നിന്ന് രണ്ടുപേരും മടങ്ങി. "ഞങ്ങൾ ഇനി ഒരിക്കലും ക്യാമ്പിംഗിന് പോകില്ല" എന്നായിരുന്നു ഒരു റെഡ് അംഗത്തിന്റെ പ്രതികരണം.

റിവാർഡ് ദിനം: ടൈ, ആർക്കും ഒന്നുമില്ല

72 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ടിന്നുകൾ ശേഖരിക്കാൻ മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് എത്തി. ബ്ലൂ ടീമിൽ ഒരാൾ രണ്ടെണ്ണം താഴെയിട്ടുവെങ്കിലും 50 എണ്ണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. റെഡ് ടീമും 50 ടിന്നും തിരികെ നൽകി. അതായത് ടൈ; രണ്ട് ടീമിനും റിവാർഡ് ഇല്ല.

ഫലം പ്രഖ്യാപിച്ചതിന് പിന്നാലെ മൂന്നുപേർ പുറത്തായി, പിന്നെ അത് അഞ്ചായി. ടിന്നിലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തതിൽ ഖേദമുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് "ഉണ്ട്, അതൊരു വല്ലാത്ത അടിയായിപ്പോയി" എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ബ്ലൂ ടീമിന്റെ ആവേശവും പെട്ടെന്ന് കെട്ടടങ്ങി.

സേത്തിന്റെ പിന്മാറ്റവും "കാ-ചിങ്" കണക്കുകൂട്ടലും

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ബ്ലൂ ടീമിന് തലേരാത്രി മൂന്നുപേരെ നഷ്ടമായിരുന്നു. ഉറക്കമില്ലായ്മയും വിശപ്പും എല്ലാവരെയും ബാധിച്ചു. ക്യാമ്പിലുള്ളവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന സേത്ത് തന്നെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. എല്ലാ കാലാവസ്ഥയെയും അതിജീവിക്കുന്ന ഷെൽട്ടറുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ താൻ എല്ലാവരെയും പഠിപ്പിച്ചുവെന്നും ബ്ലൂ ടീം തന്നെ ജയിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുവെന്നും, പക്ഷേ ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് ഇത്രയും കാലം മാറിനിൽക്കാനാകില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ടീമംഗങ്ങൾ "ഗോട്ട്" എന്നും "അൾട്ടിമേറ്റ് സർവൈവലിസ്റ്റ്" എന്നും വിളിച്ച് യാത്രയാക്കി. ദിവസവും ഭാരം കുറയുന്നുവെന്നും ശരീരം ഷട്ട്ഡൗൺ ആകുന്നതിന് മുൻപ് കുറയാൻ ഇനി ഭാരം ബാക്കിയില്ലെന്നും, കയ്യിലുള്ള അരി കൊണ്ട് മാത്രം മുന്നോട്ടുപോകാനാകില്ലെന്നും ബ്ലൂ അംഗങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

റെഡ് ടീമിൽ ചിലർ ഈ പിന്മാറ്റങ്ങളെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ കണ്ടു: ഓരോരുത്തർ പോകുമ്പോഴും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ പ്രൈസ് മണി കൂടുന്നു — "കാ-ചിങ്, കാ-ചിങ്." ഷെഫ് ബ്രിട്ട്ണി പോയതോടെ ബാക്കിയുള്ളവർ ആ ജോലി ഏറ്റെടുത്തു; പെൺകുട്ടികൾ ചൈവ്സും ക്യാരറ്റും അരിഞ്ഞു, ഭക്ഷണം അത്യാവശ്യം നന്നായി വന്നു. താൻ പോലും വിചാരിക്കാത്ത പല കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് തെളിയിച്ചുവെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു.

രണ്ടാമത്തെ മഴയും ടാർപ്പോളിൻ തർക്കവും

വീണ്ടും കാറ്റും മഴയും വന്നു. റെഡ് ടീമിലെ ഒരാൾ തന്റെ ഷെൽട്ടറിനെ "എയർബിഎൻ-ബീസ്റ്റ്" എന്ന് വിളിച്ച് അതിന്റെ കാറ്റിനെ തടയുന്ന പ്രവേശനകവാടം കാണിച്ചുതന്നു. മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് പോയതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ മണിക്കൂറുകളോളം കനത്ത മഴ പെയ്തു. ബ്ലൂ ക്യാമ്പിൽ അഞ്ച് മണിക്കൂർ നിർത്താതെ മഴ; എല്ലാവരുടെയും ഷൂസും സോക്സും വസ്ത്രവും കുതിർന്നു, കിടക്കാനിരുന്ന സ്ഥലം നനഞ്ഞു, ഒരാളുടെ ഹട്ടിൽ വെള്ളം കയറി.

അതോടെ ടാർപ്പോളിനെച്ചൊല്ലി തർക്കമുണ്ടായി. ക്യാമ്പിലെ ഒരേയൊരു ടാർപ്പോളിൻ ചിലർ ബീൻസും റൈസും വെള്ളം തട്ടാതെ സൂക്ഷിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചു; അതിനടിയിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് നിൽക്കാൻ അനുവാദമില്ലാതായി. അതൊരു കമ്മ്യൂണിറ്റി ഷെൽട്ടറായിരുന്നുവെന്നും ഇത് ഒട്ടും ശരിയല്ലെന്നും ഒരു വിഭാഗം വാദിച്ചു; ഭക്ഷണം സംരക്ഷിക്കാനാണ് അത് മാറ്റിവെച്ചതെന്നും എല്ലാവർക്കും സ്ഥലമുണ്ടാക്കാൻ സാധനങ്ങൾ മാറ്റുകയാണെന്നും മറുവിഭാഗം. എല്ലാവരുടെയും ക്ഷമ നശിക്കുകയാണെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു. അതേസമയം റെഡ് ടീമിലെ ഒരാൾ ടെന്റിലിരുന്ന് വായിക്കാനും മയങ്ങാനും ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു; ഇവയൊക്കെ തങ്ങൾക്ക് "ഫില്ലർ ഡേയ്സ്" ആണെന്നാണ് അവരുടെ വിശേഷണം.

അഞ്ച് ബോക്സുകൾ: സഹകരണമോ വഞ്ചനയോ?

പതിനാലാം ദിവസം മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് ഇരു ടീമുകളെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. രണ്ട് ടീമുകളുടെയും മുന്നിൽ ഒരേപോലെയുള്ള ബോക്സുകൾ. നിയമം ഇങ്ങനെ: ഓരോ ബോക്സിലെയും സാധനം ഓരോന്നായി കാണിക്കും. ആദ്യം ബട്ടൺ അമർത്തുന്ന ടീമിന് അത് സ്വന്തമാക്കാം, മറ്റേ ടീമിന് ഒന്നും കിട്ടില്ല. രണ്ട് ടീമുകളും വേണ്ടെന്ന് വെച്ചാൽ മാത്രമേ അടുത്ത ബോക്സ് തുറക്കൂ. രണ്ട് ടീമുകളും എല്ലാ ബോക്സുകളും വേണ്ടെന്ന് വെച്ചാൽ, രണ്ട് ടീമിനും എല്ലാ സാധനങ്ങളും കിട്ടും.

ആദ്യ ബോക്സിൽ മത്സ്യബന്ധന ഉപകരണങ്ങളായിരുന്നു. ആ പുഴയിൽ മീനില്ലെന്നും ഇതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് അത് ഉപേക്ഷിച്ചു. രണ്ടാമത്തേതിൽ കാസ്റ്റ് അയൺ ചട്ടികളും പാത്രങ്ങളും. എതിർടീമിന് കിട്ടാതിരിക്കാൻ മാത്രമായി എടുത്താലോ എന്ന് റെഡ് ടീമിൽ ചർച്ച നടന്നെങ്കിലും, എല്ലാവരും വേണ്ടെന്ന് വെച്ചാൽ അഞ്ച് ബോക്സുകളും കിട്ടുമെന്ന കണക്കുകൂട്ടലിൽ അവർ ബട്ടൺ അമർത്തിയില്ല. മൂന്നാമത്തേതിൽ പീനട്ട് ബട്ടർ കപ്പുകൾ — "ഇത് ക്രൂരതയാണ്" എന്ന് പലരും പറഞ്ഞെങ്കിലും അതും ഉപേക്ഷിച്ചു. നാലാമത്തേതിൽ കെട്ടിട സാമഗ്രികൾ; ഷെൽട്ടറുകൾ ഇതിനകം ഉണ്ടാക്കിക്കഴിഞ്ഞതിനാൽ അത് എളുപ്പം വേണ്ടെന്നുവെച്ചു.

അവസാന ബോക്സിന് മുൻപ് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി: ആരും അമർത്തിയില്ലെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും എല്ലാം കിട്ടും, പക്ഷേ ഇതിന് വേണ്ടി എതിർടീം അമർത്തിയാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും കിട്ടില്ല. ബ്ലൂ ടീമിൽ ചർച്ച നടന്നു. എതിർടീം അമർത്തിയില്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാകും; കയ്യിൽ അധികം സാധനങ്ങളില്ലാത്ത തങ്ങൾക്ക് എല്ലാം കിട്ടാൻ അവർ എന്തിന് സഹായിക്കണം എന്നായിരുന്നു ഒരു വാദം. റെഡ് ടീം അവസാന ബട്ടൺ അമർത്തുമെന്നും, അത് അവർക്ക് ജയിക്കാൻ കൂടുതൽ ഗുണകരമായേക്കാമെന്നും അതിനാൽ തങ്ങൾ തന്നെ അമർത്തണമെന്നും ചിലർ നിലപാടെടുത്തു. ബോക്സിൽ സ്റ്റീക്കും ജാക്ക് ലിങ്ക്സും ടീമിലെ എല്ലാവർക്കും സീസണിങ്ങും. ബ്ലൂ ടീമിലെ പാട്രിക് പെട്ടെന്നുതന്നെ ബട്ടൺ അമർത്തി; റെഡ് ടീമിന് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.

പാട്രിക്കിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള തീരുമാനം ബ്ലൂ ടീമിന് മുൻതൂക്കം നൽകിയെങ്കിലും, ബാക്കിയുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം അവഗണിച്ചത് അവർക്കിടയിൽ അപ്പോൾ തന്നെ ഒരു വിള്ളലുണ്ടാക്കിയെന്നാണ് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന്റെ വിലയിരുത്തൽ. എല്ലാവരും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ എന്ന് ചിലർ ചോദിച്ചു; "ഞാൻ വെജിറ്റേറിയൻ ആണ്" എന്നൊരാൾ പ്രതിഷേധിച്ചു. ചിലർ അന്നുതന്നെ പോയി. എന്നിരുന്നാലും, രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കിടയിൽ എതിരാളികളേക്കാൾ മുൻതൂക്കം നൽകുന്ന ഒരു റിസോഴ്സ് ബ്ലൂ ടീമിന് കിട്ടുന്നത് ആദ്യമായിരുന്നു. "ക്രിസ്മസിനേക്കാളും താങ്ക്സ്ഗിവിംഗിനേക്കാളും നല്ലൊരു ദിവസം" എന്നും പ്രോട്ടീൻ കഴിച്ചതുകൊണ്ട് നല്ല എനർജിയുണ്ടെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. റെഡ് ടീമിൽ പാത്രങ്ങൾ വേണമായിരുന്നുവെന്ന നിരാശ ബാക്കിനിന്നു; ബട്ടൺ അമർത്താത്തതുകൊണ്ട് ഭക്ഷണത്തിൽ ഇപ്പോൾ കറുത്ത പൊടിയുണ്ടെന്നും "ഐസയാ, പ്ലീസ് എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ" എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും ഒരാൾ പരിഭവിച്ചു.

പണം ലക്ഷ്യമാകുമ്പോൾ: ബ്ലൂ ടീമിന്റെ ഉള്ളിലെ വിള്ളലുകൾ

മീറ്റ് തീർന്നതോടെ ബ്ലൂ ടീം പുതിയൊരു പ്രശ്നത്തിൽ പെട്ടു. ആളുകൾ പോകുംതോറും ജയിക്കുന്നവരുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഷെയർ കൂടുകയാണ്; കൃത്യമായ തുക പ്രേക്ഷകർക്ക് അറിയില്ലെങ്കിലും അതൊരു വലിയ തുകയായി മാറുകയാണെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് പറയുന്നു. "ആളുകളോട് ഇടപെടാൻ താൽപ്പര്യമില്ല, കൂടുതൽ പൈസ വേണം എന്ന് മാത്രം" എന്ന നിലപാടിലുള്ള ട്രിൻ തന്റെ ഷെയർ കൂട്ടാൻ ഒരു പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കിയെന്നാണ് വിവരണം. ടാർപ്പോളിൻ എടുത്തത് സെൽഫിഷാണെന്ന ആരോപണങ്ങളും, മറ്റൊരാൾ ഉണ്ടാക്കിയ ഷെൽട്ടർ പൊളിച്ച് എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി പുതിയത് പണിയാമെന്ന നിർദേശത്തെച്ചൊല്ലിയുള്ള വാഗ്വാദവും ഉണ്ടായി. ഗുഡ് എനർജിയിലും ഗുഡ് വൈബ്സിലും അധിഷ്ഠിതമാണ് തന്റെ കരിയറെന്നും, ടീമംഗങ്ങൾ വിഷമിക്കുമ്പോൾ തമാശ പറഞ്ഞോ ബാക്ക്ഫ്ലിപ്പ് ചെയ്തോ ചിരിപ്പിക്കാറുണ്ടെന്നും, തന്നെ സെൽഫിഷ് എന്ന് വിളിച്ചത് വിശ്വസിക്കാനാകുന്നില്ലെന്നും ഒരാൾ പ്രതികരിച്ചു.

ദൂരെ നിന്ന് നിലവിളിയും കയ്യടിയും കേട്ടപ്പോൾ ആരോ ഫ്ലെയർ കത്തിച്ചുവെന്ന് റെഡ് ടീം മനസ്സിലാക്കി; സ്റ്റീക്ക് കിട്ടിയ ശേഷവും ബ്ലൂ ടീം തകരുകയാണെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ഊഹം.

പതിനേഴാം ദിവസം മുതൽ: ഇരുവശത്തും പിന്മാറ്റങ്ങൾ

പതിനേഴാം ദിവസം റെഡ് ടീമിലും തർക്കമുണ്ടായി. മറ്റാരും ലഞ്ച് കഴിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ മധുരക്കിഴങ്ങ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ ഒരാൾ, "എനിക്ക് വിശക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കഴിക്കും, ആരെയും ബോധിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല" എന്ന് പ്രതികരിച്ചു. ടീം പ്ലെയർ വൈബ് ഇല്ലെന്ന വിമർശനത്തിനിടെ ഒരാൾ ക്യാമ്പ് വിട്ടു. എങ്കിലും റെഡ് ടീം അംഗങ്ങൾ തമ്മിൽ നല്ല അടുപ്പത്തിലായിരുന്നുവെന്നാണ് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന്റെ വിവരണം. ഒരുമിച്ചു നിന്നാൽ ബ്ലൂ ടീമിനെ ഇപ്പോഴും തോൽപ്പിക്കാനാകുമെന്നും, തങ്ങൾക്കൊരു സ്ട്രോങ് ടീമുണ്ടെന്നും, പാട്രിക്കിനെപ്പോലെ ഓരോരുത്തരായി പിരിഞ്ഞുപോയാൽ പിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്നും അവർ പറഞ്ഞു.

ബ്ലൂ ടീമിൽ അരിയെച്ചൊല്ലി തർക്കം നടന്നു. ഒരാൾക്ക് കുറച്ച് അരി കൊടുക്കാമെന്ന് എല്ലാവരും ചേർന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ ചർച്ചയിൽ താൻ പങ്കെടുത്തിട്ടില്ലെന്ന് മറ്റൊരാൾ. ജയത്തോടെ പോകണമെന്നാഗ്രഹിച്ച ഒരാൾ സുഖമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ മടങ്ങി. അവർ പോയതിൽ സന്തോഷമുണ്ടെന്ന് മറ്റൊരാൾ പരസ്യമായി പറഞ്ഞു. ഫ്ലെയറുകൾ കയ്യിലുണ്ടെന്നും പോകാമെന്നും അറിയാം, പക്ഷേ തോൽക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല എന്ന നിലപാടിലായിരുന്നു ചിലർ; ആളുകൾ കുറയുമ്പോൾ ജയിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും കുറയുന്നുവെന്ന ആശങ്ക മറ്റു ചിലർക്ക്.

ബ്ലൂ ടീം തകരുമ്പോൾ റെഡ് ടീം വെറുതെ അതിജീവിക്കുകയല്ല, "ത്രൈവ്" ചെയ്യുകയായിരുന്നുവെന്നാണ് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന്റെ വിവരണം. അവർ ഒരു "റിവർ ഡേ" പ്ലാൻ ചെയ്തു, ഒരു വലിയ മീൻ പിടിച്ച് എല്ലാവരും ചേർന്ന് വൃത്തിയാക്കി പാകം ചെയ്തു. ഈ ഘട്ടത്തിലും വ്യക്തിപരമായ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ ഉണ്ടായി: പാചകമല്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെന്നും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണം വായിൽ വെക്കാൻ കൊള്ളില്ലെന്നുമുള്ള വിമർശനം കേട്ട ഒരാൾ, മറ്റുള്ളവർ "ബുള്ളീസ്" ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് അന്നുതന്നെ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. "നമുക്ക് ശരിയായ സ്ഥലമാണെങ്കിൽ സമാധാനം തോന്നും, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഇവിടെ സമാധാനമില്ല" എന്നായിരുന്നു അവരുടെ വാക്കുകൾ.

കാട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് അതിജീവിക്കാൻ ട്രെയിനിംഗ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു ഗ്രൂപ്പായി അതിജീവിക്കാൻ കഴിയണമെന്നില്ലെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് ഇവിടെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ബ്ലൂ ടീമിൽ ഒരാൾ അഞ്ച് ദിവസമായി ഒരു ഫ്ലെയർ പോലും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് ആശ്വസിച്ചപ്പോൾ, അമീലിയ പോയെന്നും ട്രിൻ സെൽഫിഷ് ആണെന്നും ഒരാൾ പരാതിപ്പെട്ടു. ഒരാളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ റെഡ് ടീം ജയിച്ചാലോ, പിന്നിലായിരിക്കെ ആഘോഷിക്കുകയാണോ, "നിന്റെ തന്നെ പണമാണ് നീ കളയുന്നത്" എന്നുമുള്ള വാഗ്വാദങ്ങൾ നടന്നു. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അമ്പത് പേരുണ്ടായിരുന്ന ക്യാമ്പ് വല്ലാതെ ചുരുങ്ങി; നാളെ ചലഞ്ച് ഡേയോ എക്സ്ട്രാക്ഷൻ ഡേയോ ആകണേ എന്നായിരുന്നു പലരുടെയും പ്രതീക്ഷ.

അവസാന ചലഞ്ച്: ഫ്ലെയർ ഗൺ ആര് ആദ്യം കണ്ടെത്തും

മൂന്നാഴ്ച പിന്നിട്ടപ്പോൾ മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് അവസാനത്തെ ചലഞ്ചുമായി എത്തി. ഓരോ ടീമിനും എതിർടീമിന്റെ ക്യാമ്പിന്റെ മാപ്പ് നൽകി; ഒരു ഫ്ലെയർ ഗൺ എതിർടീമിന്റെ ക്യാമ്പിൽ എവിടെ ഒളിപ്പിക്കണമെന്ന് അതിൽ അടയാളപ്പെടുത്തണം. ആദ്യം ഫ്ലെയർ ഗൺ കണ്ടെത്തുന്ന ടീമിന് വീഡിയോ എപ്പോൾ അവസാനിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാം — അന്നുതന്നെയോ, അഞ്ചോ പത്തോ ദിവസം കഴിഞ്ഞോ. മറ്റേ ടീമിന് അതിൽ ഒരു നിയന്ത്രണവുമുണ്ടാകില്ല. എങ്കിലും ഫ്ലെയർ ഉപയോഗിച്ച ടീം തോൽക്കാനും സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് ഓർമിപ്പിച്ചു, കാരണം വിജയം ആളെണ്ണം അനുസരിച്ചാണ്.

ബ്ലൂ ടീം എതിരാളികൾ ബൗണ്ടറിയിലൂടെ നടന്ന് തിരയുമെന്ന് കണക്കുകൂട്ടി, അവരെ കൂടുതൽ നടത്തി "കുറച്ച് കാലറി കുറയട്ടെ" എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ദൂരെയൊരിടം തിരഞ്ഞെടുത്തു. കണ്ണുകെട്ടൽ മാറ്റി തിരച്ചിൽ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, റെഡ് ടീം ഒരു പൊതു പ്ലാനില്ലാതെ ഓരോരുത്തരും ഓരോ വഴിക്ക് പോയി; കണ്ണുകെട്ടിയിരുന്ന സമയത്ത് ഒരു പ്ലാനും ഉണ്ടാക്കിയില്ലേ എന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ പ്ലാനുണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവർക്കും തങ്ങൾ തന്നെ കണ്ടെത്തണമെന്ന വാശിയും. ഒരാൾ വെള്ളമെടുക്കാൻ നിന്നപ്പോൾ ആ സമയത്ത് ബ്ലൂ ടീം കണ്ടെത്തിയാലോ എന്ന് മറ്റൊരാൾ ചോദിച്ചു. ബ്ലൂ ടീമാകട്ടെ ഒരു 3D മാപ്പിന് ചുറ്റും ഒത്തുചേർന്ന് തിരച്ചിൽ ഏരിയകൾ വിഭജിച്ചു. ഉയർന്ന സ്ഥലത്തുനിന്ന് സ്കാൻ ചെയ്തും ബോർഡറിനോട് ചേർന്ന് നടന്നും ഇരുടീമുകളും തിരഞ്ഞു; ക്യാമറാമാൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ വഴിതെറ്റിയെന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു.

ഒടുവിൽ ഹോൺ മുഴങ്ങി. ബ്ലൂ ടീമിലെ ടെയ്‌ലർ ഫ്ലെയർ ഗൺ കണ്ടെത്തി. അമച്വർ ടീമിൽ എത്രപേർ ബാക്കിയുണ്ടെന്ന ചോദ്യത്തിന് ഒൻപതോ എട്ടോ എന്നായിരുന്നു ബ്ലൂ ടീമിന്റെ ഊഹം. കൂടുതൽ പേരുണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും അങ്ങനെ കരുതുന്നില്ലെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. നാളെ വരെ കാത്തിരുന്നാലോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് "വേണ്ട, ഞങ്ങൾ 20 ദിവസമായി കാത്തിരിക്കുന്നു" എന്നായിരുന്നു മറുപടി. അവർ ഉടൻ ഫ്ലെയർ പൊട്ടിച്ചു.

ഫലം: 11 – 9

കണ്ണുകെട്ടൽ അഴിച്ചപ്പോൾ എണ്ണം വ്യക്തമായി: ബ്ലൂ ടീമിൽ 11 പേർ, റെഡ് ടീമിൽ ഒൻപത് പേർ. ബ്ലൂ ടീം 2,50,000 ഡോളർ സ്വന്തമാക്കി. "എന്താ പറയാ? അവർ സർവൈവൽ എക്സ്പെർട്ടുകളാണ്" എന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് പറഞ്ഞു. ഇത്രത്തോളം എത്തിയതിൽ അഭിമാനമുണ്ടെന്ന് റെഡ് ടീമിലെ ഒരാൾ പ്രതികരിച്ചു.

റെഡ് ടീമിലെ ഓരോരുത്തർക്കും അവിടെ ചിലവഴിച്ച ദിവസങ്ങൾക്ക് 4,000 ഡോളർ വീതം നൽകുമെന്ന് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റ് പ്രഖ്യാപിച്ചു; ആരും വെറുംകൈയോടെ മടങ്ങില്ല. ബ്ലൂ ടീമിലെ ഓരോരുത്തരും 22,000 ഡോളറുമായാണ് മടങ്ങുന്നത്. വീഡിയോ അവസാനിക്കുന്നത് മിസ്റ്റർ ബീസ്റ്റിന്റെ ഈ നിഗമനത്തോടെയാണ്: സ്കില്ലുണ്ടെങ്കിലും ഒരുപാട് റിസോഴ്സസ് ഉണ്ടെങ്കിലും, അവസാനം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതാണ്.