आर्क्टिकमध्ये सात दिवस: तंबूशिवाय, अपयशाची भरपाई करण्याचा जिमी आणि मित्रांचा प्रयत्न

आता आपण पुढच्या सात दिवसांसाठी आर्क्टिकमध्ये अडकलो आहोत. इथे टिकून राहण्यासाठी आपल्याकडे फक्त अंगावरचे कपडेच आहेत.

ठीक आहे, बरं. आपण खाली जात आहोत. आपण आता साधारण दोन फूट बर्फावर उभे आहोत. निवारा बांधायला हवा, कारण आज रात्र खूप थंड असेल.

अरे, आपण कुठे चाललोय? माझ्या मागे या आणि ही थंडी तर फक्त सुरुवात आहे.

सगळंच चुकतंय, काहीच बरोबर होत नाहीये. तुला हायपोथर्मिया होईल. माझ्या पायाची बोटं थोडी जांभळी पडायला लागली आहेत. आता एका चमत्काराची गरज आहे.

आपला मागचा सरव्हायव्हल व्हिडिओ फसला होता, त्यामुळे ही चूक सुधारायचा हा माझा आणि पाच मित्रांचा प्रयत्न आहे. मी मुलांना तंबू न आणायला सांगितलं होतं, कारण...

तो काय करतोय? ते काय आहे? हे आपलं घर असणार आहे. आपण बर्फात राहणार आहोत? हो, आज आपली दोन उद्दिष्टे आहेत: निवारा तयार करणे आणि आग पेटवणे.

मित्रांनो, अजून खोल खणा. तू खरंच फावड्याने खणतोयस का? आपण अजून फावडी आणतोय.

कारण आर्क्टिकमध्ये सूर्य मावळला की... अंधार पडायच्या आत आपण आत गेलो नाही, तर आपण थंडीने गोठून मरू. काही ताण नाही. रात्री इतकी प्रचंड थंडी असते, की दहा मिनिटं वाऱ्याच्या संपर्कात आल्यास आपल्याला हिमबाधा होऊ शकते.

सरपण गोळा करायला मला लवकर हलायला हवं. आपण जितके खोल जातोय, तितका बर्फ कठीण होत जातोय. पोरं त्या बर्फाच्या किल्ल्यावर तुटून पडली आहेत. बर्फाच्या किल्ल्याचा उद्देश वाऱ्यापासून आपलं संरक्षण करणे, आणि एकमेकांना ऊब देणे हा आहे.

अरे देवा, मित्रांनो. आज रात्री तापमान शून्याखाली जाणार आहे, आपल्याला ह्याची खूप गरज आहे, नाहीतर हिमबाधेमुळे आपण खरंच आपली काही बोटं गमावून बसू. मला अधिक वेगाने काम करायला हवं. सगळं वाळलेलं आहे, आपलं नशीब खरंच चांगलं आहे.

सरपण मिळालं, मित्रा. मित्रांनो, हासे आला. आता हासे परत आला आहे, तर आपण सगळे किल्ल्यात मावतो का ते पाहूया.

आतमध्ये जागा जरा कमी वाटतेय. आज रात्री झोपायला आपल्याकडे जागा आहे. आणि खूप आरामदायक पण आहे. जर पाय पसरता आले तर, हो. मी तर आतमध्ये पण नाहीये.

आपल्याकडे फक्त दोन तासांचा सूर्यप्रकाश उरला आहे, आणि अशा परिस्थितीत आपल्याला कधीच चांगली झोप लागणार नाही. या नखरेबाजांसाठी हे आरामदायक नसेल कदाचित, पण निदान आपण मरणार तरी नाही, जे सर्वात महत्त्वाचं आहे, की यात कोणीही मरणार नाही.

आणि मग रात्र होण्यासोबत आमची शर्यत सुरूच होती आमच्या बऱ्यापैकी राहण्यायोग्य निवाऱ्याचा आकार वाढवण्यासाठी आणि आग पेटवण्याचे प्रयत्न. आज रात्री ही आग खूप मोठी असणार आहे. पेटवायलाच हवी.

मित्रा, मला नाही वाटत, की आपण सगळे यात मावू. आपल्याला खोदत राहावं लागेल.

पेटली! आता मी माझे हातमोजे गरम करू शकेन. आता आपली आग पेटली आहे, याचा अर्थ काय कळलं का? हे धर. आपण काय शिजवत आहोत? तू काय करतोयस? आता जाऊन ते आगीवर ठेव म्हणजे आपल्याला प्यायचं पाणी मिळेल.

हा एक मोठा आनंदाचा क्षण आहे, पण सूर्य अक्षरशः मावळत आहे. घर तयार झालं का? हो. नाही, अजिबात पूर्ण नाही झालं, मित्रा. आता मला वाटतं, दोन ते तीन जण आरामात मावतील.

बघूया पाणी कसं लागतंय. घेऊन बघ चव. तुम्हाला वाटेल, की पाणी गरम आहे, पण आपण सतत बर्फ टाकत असल्यामुळे, ते थंडच राहत आहे.

सांभाळून! अरे, माझ्या जॅकेटला आग लागली! तुझी पॅन्ट! थांब, माझ्या पॅन्टला खरंच आग लागली होती!

मध्यरात्र उलटून गेली आहे, तांत्रिकदृष्ट्या हा दुसरा दिवस आहे आणि मला माहीत आहे, की सगळ्यांना झोपायचं आहे, पण घर अजूनही पुरेसं मोठं नाहीये, हासे त्यात मावत नाही, आणि आपला कॅमेरामन, डॅरियस सुद्धा नाही. मी बाहेर झोपणार आहे.

पहिल्या दिवशी आम्ही यशस्वीरित्या आग पेटवली आणि आमच्या लहान आणि गैरसोयीच्या गुहेत अक्षरशः कोंबून बसलो. पण यार, ती आमच्या आयुष्यातील सर्वात वाईट झोप होती.

भावा, कॅमेरा अक्षरशः... कॅमेरा जवळजवळ गोठला आहे. खूप वाईट झोप लागली. काल रात्री इतकी थंडी होती, की आमच्या बॅग आणि वस्तूंवर दव गोठलं आहे.

या कॅमेऱ्याने माझा हात गोठतोय. हे घे. अरे, माझ्याकडे हातमोजे नाहीत, भावा. माझ्याकडे हातमोजे नाहीत. तो पकडायला खूप थंड आहे. अरे देवा! मित्रा, माझे पाय गोठत आहेत. मला माझ्या पायाची बोटं जाणवत नाहीत.

सगळ्यांनी बघा. ते विमान दिसतंय का? अगदी तिथे बघा, मुलांनो. भावा, अजून सात दिवस झाले नाहीत. आपण काय करत आहोत?

दिवसातून एकदा, ते विमान वरून उडणार आहे, आणि कोणाला फ्लेअर गन चालवून जायचं असेल, तर तुम्ही जाऊ शकता. फक्त जाण्यापूर्वी तुम्हाला तुमचे केस काढावे लागतील.

म्हणजे मी आता ही फ्लेअर गन चालवून घरी जाऊ शकतो? आम्ही तुझे केस काढल्यानंतर. आता तुझी वेळ आहे. तुला जायचंय का? अरे, कालची रात्र खूप वाईट होती, भावा. जायचं नाहीये? ठीक आहे. उद्या भेटू. आज सगळेजण आपले केस शाबूत ठेवत आहेत.

हे स्पष्ट होतं की आर्क्टिकमध्ये इथे सात दिवस टिकून राहण्यासाठी... अजून एक रात्र कालसारखी गेली तर, मी हे करू शकेन की नाही हे मला माहीत नाही. आम्हाला आमचा निवारा वाढवावा लागेल.

डॅरियस, तू चित्रीकरण का करतोयस? तू मदतीला यायला हवंस. तुला माहितेय, मला जे सांगितलं गेलंय तेच मी करतोय.

तर आपण सहा जण आहोत. ध्येय हे आहे की आपण एकमेकांच्या शेजारी असे झोपू शकलो पाहिजे आणि इथेही एकमेकांच्या शेजारी. आणि जर आपण तसं नाही केलं, तर मी टक्कल करून घरी जाईन. अरे, ते अप्रतिम दिसतंय. बापरे!

आम्ही तासनतास आमचा निवारा कोरत होतो, पण आम्हाला जाणीव होऊ लागली.

शौचाला जाण्याबद्दल तुझा काय विचार होता? मला वाटलं तो एक शौचाचा तंबू असेल. पण तू तो आणला नाहीस का? तो पॅकिंगच्या यादीत होता. कोणी पॅक नाही केला? माझ्या बॅगेत जागा नव्हती. आपण शौचाला कसे जाणार? नाही जाणार! सगळंच चुकतंय! काहीच नीट होत नाहीये!

त्यांनी मला शौचाची जागा शोधायला पाठवलंय. हो, जर आपण कॅम्पजवळ शौचाला गेलो, तर साहजिकच अस्वलांना आमंत्रण मिळेल. या प्रकारातली सगळ्यात भीतीदायक गोष्ट ही आहे की, मला नेहमी प्राण्यांच्या पाऊलखुणा दिसतात, पण तो प्राणी कधीच दिसत नाही, त्यामुळे मला वाटतं तो प्राणी नेहमी माझ्यावर लक्ष ठेवून आहे, आणि मला ते आवडत नाही.

सध्या माझ्या मनात फारसे चांगले विचार येत नाहीयेत. मी फ्लेअर गन चालवण्याबद्दल खूप तीव्रतेने विचार केला आहे. बघूया. मी...

अरेरे, माझा विश्वासच बसत नाहीये की हा फक्त दुसरा दिवस आहे. हे एखाद्या नेहमीच्या चॅलेंजचा सहावा दिवस किंवा सातवा दिवस असल्यासारखं वाटतंय. चॅलेंज आहे जे आपण पूर्ण करू शकू की नाही याबद्दल मला खात्री नाही.

मुलं तिथे खाली खूप मेहनत करत आहेत, आणि मला त्यांचा खूप अभिमान आहे. मला खरंच आशा आहे की आम्हा सर्वांना घरात चांगली झोप मिळेल, कारण एक समस्या आहे ज्याकडे आम्ही अजून लक्ष दिलेलं नाही ती म्हणजे आम्ही फक्त तीन, किंवा फार तर चार दिवसांचं जेवण आणलंय, आम्ही मासेमारी आणि शिकार सुरू केली नाही, तर आम्ही जगणार नाही.

अन्न पुरवठा.

अजून तिसरा दिवसही सुरू झाला नाहीये, आणि माझ्या नाकाला हिमबाधा होत आहे. ते काही ठिकाणी जांभळं पडायला लागलं आहे. तर, हा एक रंजक व्हिडिओ होणार आहे.

जसजसा अंधार पडू लागला, तापमानातील घट इतकी तीव्र होती की निवारासुद्धा आम्हाला हिमबाधेपासून वाचवू शकला नाही.

दिवस तिसरा.

मला माझ्या पायाची बोटं जाणवत नाहीत. तुला माझा स्पर्श जाणवतोय का? क्वचितच. अरे, तुझे पाय थंड आहेत. बघ किती पांढरे पडलेत. अरे, त्यात रंग नाहीये.

अरे, हे चांगलं नाहीये. घे, माझ्या काखेत ठेव. माझा अंगठा वरून इतका सपाट कधीच नसतो.

चँडलरच्या पायाची बोटं पांढरी पडली आहेत, बहुतेक हिमबाधेची सुरुवात झाली असावी, त्यामुळे त्याला हिमबाधा होण्यापूर्वी आपल्याला पटकन उब द्यावी लागेल.

चँडलर हॅलोच्या दुर्दैवाने, निसर्गमातेने आमच्यासाठी आणखी एक आश्चर्य ठेवले होते.

कोणाला केस काढून निघून जायचंय का? मी याचा विचार करतोय. वाईट झालं, कारण पायलट नुकताच म्हणाला की खूप बर्फ पडतोय. तो उडू शकत नाही. हो, टिकून राहा आणि आज जपून खेळा, मित्रांनो.

म्हणजे तू असं म्हणतोयस की आतापर्यंतचा चॅलेंजमधला सगळ्यात वाईट दिवस हा एकच असा दिवस आहे की आपण बाहेर पडू शकत नाही? मी तुला हे सांगतोय की ज्या दिवशी तुम्हाला दुखापत होण्याची सर्वाधिक शक्यता असते त्याच दिवशी विमान येऊ शकत नाही.

अरे देवा. यार, काल रात्री किती बर्फ पडला? हवामान नक्कीच बदललं आहे. ते खूपच खराब दिसतंय. तर, तो आमचा कॅम्प असायचा.

आज गोठवणारी थंडी आहे. आग लावून ऊब मिळवणे हे आमचं मुख्य प्राधान्य होतं. चल. हे सहसा इतकं अवघड नसतं. पण बर्फामुळे समस्या निर्माण झाली. ते ओलं आहे. सगळं लाकूड ओलं आहे. हे वाईट आहे.

माझ्याकडे एक कल्पना आहे. अरे, तू पीस आणलेस. अरे, नाही. हे बघा. अरे व्वा, झालं. पिसांचा जादूगार. या आगीशिवाय हा दिवस पुढे जाऊ शकत नाही.

अरे व्वा. ठिणगी पडली. पिसांनी काम केलं. मला माझ्या जिवापाड याचं रक्षण करावं लागेल. चल. प्लीज, पेट घे. ऊब. आग लागली.

आम्ही उबेवर लक्ष केंद्रित करत आहोत, पण खरं तर आपल्याला काहीतरी खायला मिळवण्यावर लक्ष केंद्रित करायला हवं. मी एक गोष्ट आणली आहे जी कदाचित मदत करेल. हे एक गिरमिट आहे.

एक मजेदार गोष्ट. कॅम्पजवळ एका तलावावर बर्फाची चादर आहे, आम्ही गिरमिटचा वापर करून छिद्र पाडणार आहोत आणि मासे पकडण्याचा प्रयत्न करणार आहोत. पण बाहेर जाण्यापूर्वी, आपल्याला चँडलरला तपासावं लागेल.

हे बरं दिसतंय. रंग परत येतोय. मला आणि हासेला अन्न आणायला जायला हवं, तर आम्ही गेलेलो असताना डॉक्टरचं काम कोण सांभाळणार? तो ठीक आहे याची खात्री मी करेन. धन्यवाद, नोलन, हे केल्याबद्दल. अरे काही नाही, मित्रा.

चला, आपण काही मासे पकडू शकतो का ते पाहूया. शुभेच्छा. भेटूया, मुलांनो. नोलन, चँडलरची काळजी घे. आम्ही निवाऱ्यावर काम करू. मित्रांनो, सांभाळून जा. मरू नका रे.

चला, तिकडच्या त्या काळ्या डागांपैकी एकावर निशाणा साधूया. ठीक आहे. कदाचित तिथला बर्फ पातळ असेल. व्वा, खूप थंडी आहे. किती वादळी हवा आहे. भावा, वाऱ्याच्या विरुद्ध दिशेने परत जाणं खूप त्रासदायक ठरणार आहे.

ठीक आहे, तिथे, इथे. थांब, याचा शॉट घे, हासे. यावरून दिसतं... मी मस्करी नाही करत आहे की आपण अक्षरशः बर्फावर कॅम्पिंग करत आहोत. आपण आत पडणार आहोत का? अजिबात नाही. ते खूप जाड आहे. थंडी आहे.

मी प्रयत्न करू का? हो. तर कल्पना अशी आहे की खाली जोरात दाबायचं नाही. पात्यांना कापू दे. हे, तारेक, इकडे ये. मला दिसत नाहीये. खूप वारा सुटलाय.

हे बर्फ किती जाड आहे? आशा आहे की जास्त जाड नसेल. पण आता आपल्याला कळेलच. अरे, हे खूपच भयंकर आहे. चल. चालू ठेव.

आपण किती खोल गेलो ते बघायचं का? हो, चला बघूया. अरे, यार. व्वा, आपण प्रगती केली. यार. ते बघ. आपलं काम होतंय. अरे, माझे डोळे. इथलं हवामान आपण कल्पनाही केली नसेल इतकं वाईट आहे.

बरं, आमची परिस्थिती आगीतून फुफाट्यात गेली आहे. आमचं संपूर्ण स्वयंपाकघर पूर्णपणे बर्फाने झाकलं गेलं आहे. आणि जेवण बनवण्यासाठीचं आमचं बहुतेक सामान हरवलं आहे.

मी त्यातलं काही परत मिळवतो का ते बघतो. हो, बाहेर आता खूप जोरात बर्फ पडतोय. बाकीचे मासेमारी करत आहेत. आशा आहे ते आज रात्री खायला देतील.

तुम्हाला काय वाटतं? आता अडीच फूट झाला असेल, की तीन? हे साधारण अर्ध्या तारेक इतकं आहे, म्हणजे अडीच फूट. ठीक आहे. आपल्याला हे मासे मिळवायलाच हवेत. कारण तसं नाही झालं, तर पाचव्या आणि सहाव्या दिवशी, मुलं काही फार खूश नसतील.

बघा हे किती खोल आहे. हा माझा हात. अरे देवा! पाण्यापर्यंत पोहोचायला फक्त एक इंच उरलंय. नाहीतर ही गोष्ट अजून फिरू शकणार नाही. चल. या. जवळजवळ पोहोचलो. चल. आता फक्त नशिबाचा खेळ आहे.

मला भूक लागली आहे. मी भुकेने मेलोय. नाही, नाही, नाही, नाही. नाही. आपण यापेक्षा खोल ड्रिल करूच शकत नाही. आपलं ड्रिल पुरेसं मोठं नाही. एवढा जाड बर्फ आहे. म्हणजे मासे मिळणार नाहीत? कदाचित इथे नाही.

बर्फ खूप जाड आहे हे लक्षात आल्यावर, आणि आम्हाला हायपोथर्मियाचा धोका होता म्हणून, कारण आमचे कपडे पूर्ण ओले झाले होते, आम्हाला परत फिरावं लागलं.

जेवणाशिवाय परत आल्याने मी खरंच विचारात पडलो. शेवटच्या सर्व्हायव्हल व्हिडिओचा विचार करत होतो, ज्यात आपण अपयशी ठरलो होतो. मी वचन देतो. पुढच्या चॅलेंज व्हिडिओमध्ये, मी पुन्हा अपयशी होणार नाही. मी पुन्हा अपयशी होणार नाही.

हे, मुलांनो. काही पकडलंत का? नाही. आत्ता खूप हरल्यासारखं वाटतंय. हो. आत्तापर्यंत आजचा दिवस खूप वाईट गेलाय. सगळ्यांचंच मनोधैर्य खूप खचलंय. कुणीतरी मला बेशुद्ध करून थेट सातव्या दिवशी उठवा यार!

आश्चर्य वाटतं ना की हा फक्त तिसरा दिवस आहे? अजून चार दिवस. हो, आणि माझ्या हातांसकट सगळंच भिजलेलं आहे, आणि आज रात्री खूप थंडी वाढणार आहे. हो.

ही खूप वाईट गोष्ट आहे. जेव्हा ते पाणी तुमच्या शरीराशेजारी गोठतं, तेव्हा तुमचा मृत्यू होतो. ठीक आहे, तर आपले कपडे आतपर्यंत पूर्ण ओले झाले आहेत. आज रात्री खूप थंडी वाढणार आहे. आपण आत्ता काही केलं नाही तर आपल्यापैकी कोणालातरी हायपोथर्मिया होईल.

वर ते स्प्रूसचं झाड दिसतंय? आपण त्याच्या फांद्या आणून अंथरूण बनवणार आहोत. जेणेकरून आपल्याला झोपण्यासाठी अजून थोडी उब मिळेल. रात्री खूप थंडी असते, आणि त्यातली बहुतेक जमिनीला स्पर्श झाल्यामुळे जाणवते.

ह्या अगदी उत्तम आहेत. हे अंथरूण बनवण्यासाठी चांगलं सामान आहे. हे, हासे आला. हासे. कोणाला पाहिजे? मी घेतो. माझ्याकडे अजून बरंच आहे.

जेव्हा हासे त्या फांद्या घेऊन आला, ते लवकर मिळालेल्या ख्रिसमस भेटीसारखं वाटलं. रात्रभर उबदार राहण्याची आम्हाला आता आशा वाटत होती.

अरे, तुम्ही तर आमचा जीव वाचवला. धन्यवाद. आम्ही ठीक आहोत. सगळे ठीक आहेत. तेच महत्त्वाचं आहे. यार, आज रात्री मला चांगली झोप लागणार.

चौथा दिवस.

अरे व्वा! आणि हे खूप सुंदर दिसतंय. देवाचे आभार की आज हवामान खूप चांगलं आहे! व्वा! ऊन खूप छान वाटतंय. आजचा दिवस तो आहे, जेव्हा अखेर सगळं काही ठीक होईल.

वाटतंय हवामान बदलतंय. काय? काय? हवामान. तिकडे तो काळा रंग दिसतोय? म्हणजे बर्फाचं वादळ. हासे. बर्फाचं वादळ? बर्फाचं वादळ. आपल्याला निघावं लागेल.

आणि कहर म्हणजे... जर मासे पकडले नाही तर आज जेवण संपेल. अन्न पुरवठा दिवस पाचवा. आपल्याकडे आता जास्त जेवण उरलेलं नाही. हो, जरा थांब. नको.

आणि आज मासेमारीसाठी एक चांगली जागा शोधायला मदत म्हणून, आम्ही डॅरियसच्या ड्रोनचा वापर करत आहोत. डाव्या स्टिकवर वरच्या बाजूला दाब.

ठीक आहे. आपण असा बर्फ शोधणार आहोत ज्याच्या खाली वाहणारं पाणी आहे. वाहत्या पाण्याचा अर्थ आहे पातळ बर्फ. हो, ती नक्कीच एक नदी आहे! तिकडे ते छोटं वळण दिसतंय का? ती एक मोठी नदी आहे. मोठी नदी म्हणजे जास्त मासे.

मित्रांनो, ते खूप लांब आहे. एका तलावाच्या पलीकडे,

जंगलाच्या पलीकडे, नदीपर्यंत पोहोचण्यासाठी. तुम्ही सगळे इतकं लांब चालू शकाल का? हो. हो. आणि मासे पकडून ओढत आणायचे आहेत. हो. तर मग आपण लवकरच निघायला हवं. काळजी करू नका मित्रांनो. माझ्याकडे गुप्त शस्त्र आहे.

जिमी, तुला स्कीइंग येते का? नाही. मी काय करतोय याची मला काहीच कल्पना नाही. हो, तसंच दिसतंय.

तलावावरील प्रवास सोपा करण्यासाठी आम्ही क्रॉस-कंट्री स्की आणल्या आहेत. कदाचित माझ्यासाठी आणि डॅरियससाठी नाही. मला याचा वैताग आलाय.

तर असं आहे, शफल, शफल, ग्लाइड. म्हणजे तुझं म्हणणं आहे शफल... शफल, शफल, ग्लाइड. छान दिसतंय. हे विचित्र आहे पण मजा येतेय. चला, काही मासे पकडूया.

चला, मित्रांनो. आपण हे करू शकतो. छान काम केलंत, मित्रांनो. मला तुमचा अभिमान आहे. डॅरियस? हो? तू सारखं पडायचं थांबवशील का? या स्की एकत्र बांधून घ्या.

जंगलातून जाण्यासाठी, आम्ही आमचे स्नोशूज घालत आहोत, ज्यामुळे आम्ही बर्फावरून चालू शकतो. ड्रोननुसार, नदी या बाजूला आहे. आपण कमी खोल बर्फातून जायचा प्रयत्न करूया.

तर, जर तुम्ही पाहिलं तर... अरे देवा! तू काय सांगत होतास? अगदी योग्य वेळी. काय? काय, बर्फ? काय चाललंय?

सगळीकडे प्राण्यांच्या पावलांचे ठसे आहेत. अरे, हो. जंगलात जाणाऱ्या या पाऊलखुणा आपल्या नाहीत. ते काय आहे, हासे? मूस. मूसचे पाय इतके मोठे? किती उंच असतात? ते खूप मोठे असतात. या पाऊलखुणा बघता, अरे देवा! माझं म्हणणं आहे की आपण त्या बाजूला जाऊया जिथे मूस नाही.

आपण जे छिद्र पाडू त्यातून मासे बाहेर आलेच पाहिजेत. इतक्या वेळा माझी फजिती झालीये, आता माशांशिवाय परत यायचं नाही.

चँडलर! होय अहो. तुझी पॅन्ट वर कर. मला घाम फुटलाय. जिमीने त्याची जागा मोठी करायला सांगितलंय. आपण त्याला महाल बनवूया.

खूप थंडी आहे. आम्ही थकलो आहोत. आमची दमछाक होत आहे. नाही. या घनदाट भागातून आपल्याला फक्त पार जायचं आहे. मला माहित आहे की नदी तिकडे आहे. आपण जवळजवळ पोहोचलो, मित्रांनो. असंच चालू ठेवा. तू आता कोसळण्याच्या किती जवळ आहेस? मी पोहोचलोय.

मित्रांनो, मला नदी दिसतेय. शक्यच नाही. अरे देवा! किती सुंदर आहे ते! हे अविश्वसनीय आहे. ठीक आहे, चला मासेमारीला लागूया.

माझा पाय खरंतर एका खड्ड्यात अडकला आहे. मी आहे ना, मित्रा. मी फक्त या फांदीच्या आधारावर टिकून आहे. कॅम्पवर मुलं काय करत असतील कोण जाणे. त्यांनी काहीतरी केलेलं बरं.

अरे बापरे! चल. अरे, तो तुकडा खूप मोठा नाहीये ना? चँडलरला छतासाठी एक नवीन पद्धत सापडली आहे. यार, ते छान होतं.

हा जगातला सर्वात मोठा तुकडा आहे. मला माहित आहे एक नवीन युक्ती सापडली आहे. पण कृपया छत पाडू नका. तो खूप मोठा तुकडा आहे. काय करतोय हे आम्हाला माहित नाही.

मला वाटतं इथेच. इथेच. ठीक आहे. तुम्ही आत्ता जो सगळा प्रवास पाहिला, तो या अंदाजाने केला होता, की इथला बर्फ पातळ आहे. बघूया आपली किती वाट लागली आहे.

चल जिमी, चल! चल जिमी, चल. चल जिमी... तू माझा चीअरलीडर आहेस का? कारण मला ते जरा आवडतंय. भावा, तुझ्यात इतकी ऊर्जा असेल, तर ये... हे वापर. खूपच ऊर्जा आहे. ठीक आहे, तू पण लाग कामाला. हो, लागलोच.

आपण काही मासे पकडणार आहोत. आज, उद्या, परवा रात्री मुलं चांगलं जेवतील. व्हिडिओच्या उर्वरित भागात आपण चांगलं जेवणार आहोत. मी स्वतःला प्रोत्साहन देण्यासाठी हे बोलतोय, कारण मला काळजी वाटतेय की आपण हा सगळा वेळ, एनर्जी आणि कॅलरीज वाया घालवल्या, आणि मी थकलोय.

मित्रांनो, विमान आलं आहे. विमान आलंय. फ्लेअर कुठे आहे? आपण निवारा बांधला, खूप काही केलं. आपण हे उडवू शकतो. आपण हे सहज उडवून घरी जाऊ शकतो. ती लोड केलेली आहे का?

हे. ते विमान आहे. नमस्कार. ते आत्ता थोडं मोहक वाटतंय. बोट ट्रिगरवर होतं. मी जवळजवळ ते केलंच होतं. मला खरंच खूप इच्छा होतीये. आपण सगळे... करूनच टाकूया. हा त्रास आत्ताच संपवू शकतो. जर आपण सगळे निघून गेलो, तर जिमीला जमिनीवर पडलेल्या केसांसोबत परत यावं लागेल.

आशा आहे की विमानातली सगळी मुलं आत्ता टक्कल करत नसतील. खरं सांगायचं तर, कॅम्प त्या दिशेने खूप लांब आहे. त्यांनी फ्लेअर उडवला तरी मला काही कळणार नाही.

डोळे सांभाळा. आपलं भोक माझ्या हाताइतकं खोल आहे, आणि तरीही अजून पाणी लागलेलं नाही. काल जी अडचण आली होती, तीच आज पण येऊ शकते. विज्ञानानुसार ही एक नदी आहे, त्यामुळे बर्फ पातळ असायला हवा. पण आतापर्यंत तरी तो काही जास्त पातळ वाटत नाहीये.

माझे शूज पूर्ण ओले झाले आहेत. जेव्हा मी नदीजवळ पडलो, तेव्हा माझा बूट ओल्या बर्फाने भरला, आणि आता मी गारठून गेलोय. तुझे मोजे काढ आणि त्यांना पिळून काढ. ते लाल झाले आहेत. तू माझा पाय पटकन तुझ्या काखेत ठेवशील का?

माझ्या पायाची बोटं थोडी जांभळी पडू लागली होती, म्हणून मी त्यांना डॅरियसच्या काखेत ठेवलं. आभार, डॅरियस. मित्रा, तुझा पाय इथे सापडेल असं मला स्वप्नातही वाटलं नव्हतं.

माहितीये मला काय आवडेल? आपण आत गेल्यावर तिथे शेकोटी पेटलेली असावी आणि गरमागरम कोको मिळावा. आपण कोणाबद्दल बोलतोय हे तुला कळलंय, शंकाच आहे.

पण तीन तास थंडीत काढल्यावर, हासे, मित्रा... मला कळलं की आपल्याला परत जायला हवं. जर आपण परत गेलो नाही, खरं सांगतोय, कोणालातरी गंभीर दुखापत होऊ शकते. मला वाटतं, आपण अयशस्वी झालो स्वीकारण्याची वेळ आली.

ढग बघता असं वाटतंय की स्टॉर्म येणार आहे. हे बघ. आपण कुठे निर्जन ठिकाणी आहोत. आपल्याला कॅम्पकडे परत जायला सुरुवात केली पाहिजे. आशा आहे की आज मुलांचं नशीब आपल्यापेक्षा चांगलं असेल. मी नोलन आणि चँडलरच्या हावभावांची कल्पना केल्याशिवाय राहू शकत नाही जेव्हा त्यांना कळेल की आज रात्री जेवायला मिळणार नाही.

कसं होतं? तुम्ही लोक ठीक आहात ना? आम्ही सहा फूट खोल खणलं, चार तास कठोर मेहनत केली, आणि मग सूर्य मावळायला लागला. म्हणजे, मासे मिळाले नाहीत? मी तुला सांगतोय की आपण उद्या परत जाऊ आणि मासे मिळेपर्यंत खणू. मी जाऊन झोपतो.

मी फ्लेअर उडवायला हवा होता. आता आपल्याकडे जेवण नाहीये. चौथा दिवस, जेवण नाही. सगळे एका क्षणासाठी शांत व्हा. माहितीये सगळ्यांचं मनोधैर्य खचलंय. मासे मिळाले नाहीत. चला, गुहा बघून ते मनोधैर्य वाढवूया.

ते बघितलंत का? हे अविश्वसनीय आहे. तो कोपरा खूपच मोठा झालाय. आज रात्री कोणी कोणाला उठवायचं नाही. हे ध्येय आहे. धन्यवाद. आपण सगळे एकमेकांना धक्का लागणार नाही अशा प्रकारे समान अंतरावर आहोत.

आजचा दिवस खूपच कठीण होता. एका विजयाची गरज आहे, मित्रा. एकामागून एक धक्केच बसत आहेत. आजचा दिवस म्हणजे एक दमवणारा प्रवास होता.

निवारा मोठा केल्याबद्दल मला धन्यवाद म्हणायचे आहेत. आता माझ्या आणि नोलनच्या मध्ये खूप जागा आहे. आपण एकमेकांना धक्के मारणार नाही. मी आता थोडी झोप घेणार आहे, कारण मला वाटतं उद्या मला हे सगळं पुन्हा करावं लागेल. छानच.

आज पाचवा दिवस आहे आणि आमच्याकडे फक्त शेवटचं जेवण उरलं आहे, पण अशा परिस्थितीसाठी आम्ही काही स्नॅक्स आणले होते, जसे की जॅक लिंक्सचे बीफ स्टिक्स. आणि यात सहा ग्रॅम प्रोटीन असल्याने, दिवसभरासाठी ऊर्जा मिळवण्यासाठी हे उत्तम आहे. डॅरियस, तू माझी घेऊ शकतोस, मित्रा. हो.

डॅरियस, तू माझी घेऊ शकतोस, मित्रा. हो.

जर आपण आर्क्टिकमध्ये नसतो तर, आम्ही वॉलमार्टला गेलो असतो, जिथे तुम्ही आता स्वतःसाठी काही घेऊ शकता. पण दुर्दैवाने, या बीफ स्टिक्सनंतर, आमचं अन्न जवळजवळ संपणार आहे, आणि इथे बर्फाचं वादळ आलं आहे. कोणतंही विमान येणार नाही. आपण पूर्णपणे एकटे आहोत.

आपल्याला मासे पकडावे लागतील, पण दुर्दैवाने बर्फ ओला आहे. आपण बाहेर गेलो की पूर्ण ओलेचिंब होऊ. आपण मासे पकडण्यात यशस्वी झालो तरी, ते खूपच धोकादायक ठरेल.

मासे पकडण्यासाठी आपल्याला पुन्हा त्या मासेमारीच्या भोकापर्यंत जावं लागेल. आपल्याला गृहीत धरावं लागेल की जेव्हा आपण परत येऊ, कोणाला तरी हायपोथर्मिया झालेला असेल. याचा अर्थ, तुम्हाला गरम पाणी तयार ठेवावं लागेल. थोडक्यात, एक आपत्कालीन मदत केंद्र तयार हवं.

हे खूप धोकादायक आहे. ठीक आहे. चला जाऊया.

मस्करी सोडा, पण मी या मुलांना ओळखतो, आणि जर आपल्याला मासे मिळाले नाहीत, तर ते सगळे उद्या माघार घेतील. आणि मागच्या व्हिडिओमध्ये आपण अयशस्वी झालो होतो. आपण बेटाच्या जवळ पोहोचलो, पण तिथे पोहोचू शकलो नाही. मला आणखी एक व्हिडिओ अयशस्वी करायचा नाही, म्हणून आपण मासे पकडायला जाणार आहोत. हो, जाणार आहोत.

आपण आता काय करणार आहोत? मासे पकडणार! मासे पकडणार! जोशात सांगा. आपण काय करणार आहोत? मासे पकडणार! मासे पकडणार! चला मासे पकडायला जाऊया! चला!

येतो आम्ही, मुलांनो. काळजी घ्या. आपण आग कशी पेटवणार आहोत?

बर्फाचं वादळ असल्यामुळे आम्ही स्कीइंग न करण्याचा निर्णय घेतला, त्यामुळे आम्हाला कमी सामान न्यावं लागेल, पण याचा अर्थ प्रवासाला जास्त वेळ लागेल. बघूया हा निर्णय योग्य ठरतो की नाही.

नदीपर्यंत जाण्यासाठी आम्ही जो रस्ता बनवला होता, तो या सगळ्या बर्फामुळे पूर्णपणे नाहीसा झाला आहे. आपण सांभाळून घेऊ. काळजी करू नका. आपल्याला फक्त त्या दिशेने खूप वेळ चालावं लागेल.

मग आग पेटवायची कशी? तेच आपल्याला शोधून काढायचं आहे. जळणाचं लाकूड पूर्ण ओलं आहे. ओलं लाकूड पेटत नाही. ते परत आल्यावर त्यांना गरम पाणी लागेल, आणि आपण कसं करणार? ज्यांना काय करायचं माहीत होतं ते निघून गेले. मुलांनो, आपल्याला आता खूप डोकं लावावं लागणार आहे.

एक तृतीयांश अंतर पार झालं. एक तृतीयांश पूर्ण झालं. आपला रस्ता कुठे आहे? आपला रस्ता पूर्णपणे नाहीसा झालाय. हा इथे आहे. मला दिसला. हो. हीच ती जागा आहे जिथे मी काल अडकलो होतो.

जिमी, तू ठीक आहेस? मी ठीक आहे. आणि मी आज तो बुजवला आहे. चला मुलांनो. ठीक आहे. चला करूया. आज आपण मासे पकडणारच.

आपल्याला सापडलेलं हे वाळलेलं झाड आपण वापरणार आहोत. ते आतून कोरडं आहे. पण पेटवणार तरी काय? थोडं कोरडं पेटवण. काही कोरडे टिंडर.

चला. झालं काम. उघडलं. आपण केलं. ठीक आहे. चला आत जाऊया.

कोरडं लाकूड मिळालं आहे, आपण तासून बारीक करायचा प्रयत्न करणार आहोत, म्हणजे आग पेटवण्यासाठी काहीतरी मिळेल. आपल्याकडे फक्त हेच कोरडं आहे. आमच्याकडे फक्त हेच कोरडे साहित्य आहे.

ती बघा तिथे. चला तर मग. ये रे मासोळी, मासोळी, मासोळी. आम्ही येतोय. ते गिरमिट आहे का? हेच ते झाड जे मी सोडून गेलो होतो. एक्स्कॅलिबरसारखं दिसतंय, नाही का?

ठीक आहे. अरे देवा! गोठलं असेल बहुतेक.

ठीक आहे. आपलं छिद्र अजूनही आहे. चला, परत कामाला लागूया. तर आपल्याला बाजू मोठ्या करून सुरुवात करावी लागेल, म्हणजे गिरमिट अजून खोलवर जाईल.

तू बर्फ फोडतोस तोपर्यंत, मी बघतो कुठे पातळ थर सापडतो का. माझा विचार आहे की जिथे नद्या मिळतात, तिथे कदाचित पाणी जास्त घुसळल्यामुळे थर थोडा पातळ असेल. आशा आहे.

सध्या आपल्याला एका चमत्काराची गरज आहे. आपल्याला काही मासे पकडायला हवेत. खाण्याने अंगात उष्णता येते. नाही खाल्लं की थंडी वाजते. थंडी वाजली की हायपोथर्मिया होतो, आणि मग आपला खेळ खल्लास. फक्त एकदा जिंकायचं आहे.

अरे, जिमी. काय? छिद्र पडलं. खरंच? इथे साधारण आठ इंच आहे. मला बघू दे. मला माझ्या डोळ्यांनी बघायचंय. अरे व्वा, क्या बात है!

आपल्याला मासेमारीसाठी पहिलं छिद्र मिळालं, आशा आहे की अशी अनेक मिळतील. आमिष म्हणून आपल्याकडे गोठलेलं अन्न आहे. बघूया कुठला मासा गळाला लागतो का. मासेमारीसाठी आपल्याकडे अनेक छिद्रं असली तर उत्तम. एवढ्या मेहनतीनंतर मासे मिळायलाच पाहिजेत.

आणि आता आपण वाट पाहूया, कारण जरी आपण योग्य ठिकाणी असलो तरी, एक तास लागू शकतो. एक तास लागू शकतो.

मला एक मासा हवा आहे. काही हालचाल आहे का, डॅरियस? नाही.

मित्रांनो, ऐका ना. मित्रांनो, मी खरं सांगतो, मला आता खूप थंडी वाजत आहे. आता मासा या गळाला लागेल असं काही वाटत नाहीये. आणि मला काळजी वाटतेय की जर आपण आता मासा पकडला नाही, तर कॅलरीजच्या कमतरतेमुळे, आपल्याला आज रात्री, उद्या खूप थंडी वाजेल. आणि खरं तर, बर्फ जास्त पडला तर आपल्याला हे चॅलेंज सोडावं लागेल, आणि पुढे काय, मला माहित नाही.

मला माहित नाही. मला सलग दोन चॅलेंजेसमध्ये हरायचं नाहीये. तो माझा स्वभाव नाही. मला हरायला आवडत नाही, म्हणून लागेल तेवढा वेळ मी इथे बसणार आणि एक मासा पकडणारच. कारण मला तुमच्यासाठी यशस्वी व्हायचं आहे.

थांबा, काहीतरी लागलं! अरे, हे अविश्वसनीय आहे. लोकांना वाटेल की हे खोटं आहे. हे विचित्र आहे. तुला मासा लागलाय. तुला मासा लागलाय! आपल्याला मासा मिळाला? जिमी, आपल्याला मासा मिळाला. 100 टक्के मासा मिळालाय, जिमी! तू तुझ्या मनोगताच्या वेळीच त्याला पकडलंस, जिमी!

शक्यच नाही, जिमी. भावा, भावा. नाही, मला वाटतं तो तिथेच आहे. पकड त्याला, पकड! मी त्याला हाताने पकडलं. नाही, तू मस्करी करतोयस. नाही, तो सुटला का? नाही, तो... अरे, नाही! नाही, नाही, नाही!

तो माझ्या हातात होता. तो कडेला अडकला. हो, तो तिरका वर येत होता. हो. ठीक आहे, मासेमारी चालू ठेव. चालू ठेव. या माशांचं असं असतं की जर एक सापडला, तर तिथे भरपूर असतात. आपल्याला परत गळ पाण्यात टाकायला हवा. एक असेल तर अजूनही असतील. आपण मासा पकडणार, जिमी. देवाशप्पथ सांगतो, आपण पुन्हा हरणार नाही!

अरे नाही, हे वाईट झालं. नाही. माझ्याकडे जास्तीचे हातमोजे आहेत. अरे, हो. काही नाही. काही नाही. तू मासेमारी कर. करत राहा. सगळे जण करा.

सॉरी, यार. काही हरकत नाही. असं होतं. मी पण माझा हात आत घालणारच होतो. मी याआधी असं कधीच केलं नाही. मी कधीच हाताने मासा पकडला नाही.

जिमी, बघू नकोस. मिळाला. मिळाला! हो? अगदी शांतपणे आणि सहज. शांतपणे आणि सहजपणे छिद्रातून वर. हो, आपल्याला एक मिळाला! हो, आपल्याला मासा मिळाला! आपल्याला एक मिळाला. अरे देवा. तो. आपल्याला एक मासा मिळाला.

मी त्याला छिद्रात परत पाडलाच असता. परत मासेमारीला लागायला हवं. जिथे एक, तिथे आणखी असतात. ठीक आहे. ठीक आहे. याला बेंचवर ठेवूया.

आशा करतो की जिमी आणि बाकीचे सुरक्षित असतील. ते इथे येण्यापूर्वी आम्ही सर्व तयारी करण्याचा प्रयत्न करत आहोत, कारण आशा आहे की त्यांनी मासा पकडला असेल. चँडलर, तू त्यांच्यासाठी आग पेटवायला तयार आहेस का? जवळजवळ.

सुरू ठेव, सुरू ठेव. सुरू ठेव. आग लागली आहे. आपण आग पेटवली. ठीक आहे, आता आपण थोडी आग पेटवली आहे. आपल्याला फक्त ती मोठी करायची आहे. आपल्याला फक्त हिला इंधन पुरवत राहायचंय.

ती मोठी करायची आहे. आपल्याला फक्त हिला इंधन पुरवत रहायचंय.

हासे, कोणीतरी गळाला लागलंय. ताण कायम ठेव. ओढ, हळू ओढ. ताण कायम ठेव. ओढत राहा. ओढत राहा. काहीतरी लागलंय. काहीतरी लागलंय. वर खेच. हो.

काय! अरे देवा. आज रात्री आपली जेवणाची सोय झाली. हो!

मी पाणी पिऊन कित्येक तास झाले आहेत. माझं डोकं दुखायला लागलंय. खरंतर काय चाललंय हे मला कळत नाहीये, पण मी काही मासे पकडले आहेत.

सात तास मासेमारी केल्यानंतर, आम्ही दोन मासे पकडले. चला मुलांसोबत सेलिब्रेट करूया. चला.

बर्फ घालण्यासाठी तयार. हासेला आपला खूप अभिमान वाटेल. तो इथे परत येईल, आणि म्हणेल, "मला ते करायचं नाहीये का?" आपण आग पेटवली आहे. आपलं पाणी तयार आहे. आपल्याला फक्त एका माशाची गरज आहे.

आग पेटवा. मला मासा दिसतोय का? आम्ही सगळी तयारी केली आहे. हो. मला माहीत आहे तुम्ही काय विचार करत आहात. हासे, ती निळी पिशवी घे. ही मस्करी नसेल अशी आशा आहे.

मुलांनो, आज रात्री जेवण आहे. हो! चला! विजय.

ठीक आहे, पहिला मासा शिजतोय. छान काम केलंस. छान काम. खूपच छान. आपल्याला शिजवलेला मासा मिळाला आहे. मुलांनो, कोणाला भूक लागली? मला. मला. खाऊन घ्या.

काळजी करू नका. आपल्याकडे दुसरा मासा आहे. हो. अरे व्वा. मी इतका ताजा मासा कधीच खाल्ला नाही, कारण याची चव अप्रतिम.

तुमचा विश्वास बसतोय का की आपण इथे मासे खात आहोत, तेही आर्क्टिकच्या मधोमध? अरे, माझा विश्वास बसतोय, आणि मी ते जगतोय. मी ते जगतोय, त्यावर विश्वास ठेवतोय. मी ते पाहतोय. आणि त्याचं स्वप्न पाहतोय. सगळंच.

सज्जनहो, तुम्हाला आपला मासा कसा वाटला? तो खूप चविष्ट होता. अप्रतिम होता. खूपच छान.

उद्यासाठी, मी सगळ्यांसाठी काहीतरी खूप मजेदार योजना आखली आहे. बरं, मी ते सांगण्याआधी, चँडलर, तू "आता टाइम लॅप्स" म्हणू शकशील का? आता टा, आता टा, आता टा— नाही, एडिटिंगमध्ये थांबवतील. तू पूर्ण वाक्य म्हण. आता टाइम...

पाचवा दिवस. सहावा दिवस.

मुलांनो, विमान आलं आहे. कोणाला घाबरवायचं नाहीये, पण मी फ्लेअर गन चालवणार आहे. कारण आज आपल्याला किती मजा येणार आहे याची मला काळजी वाटतेय.

पाच दमवणाऱ्या दिवसांनंतर, मला वाटतं पोरांनी थोडी मजा करायला हवी, आणि जर ते सातव्या दिवसापर्यंत टिकले तर, माझ्याकडे एक सरप्राईझ आहे.

बरं झालं मासा पकडला. कारण खरं सांगायचं तर, मी माशाशिवाय निघालोच होतो. मी केलेल्या चॅलेंजेसपैकी हे सर्वात कठीण होतं. तुला लोणचं खायला लावण्याचा प्रयत्न केला, त्यापेक्षाही कठीण?

चला. आत आहे. आत आहे. येऊ दे. मी आजपर्यंत केलेल्यांपैकी हे दुसरं सर्वात कठीण चॅलेंज आहे.

आम्ही जवळजवळ एक दशकापासून असे सर्व्हायव्हल व्हिडिओ बनवत आहोत. मी सलग 24 तास पाण्याखाली बसणार आहे.

त्यात काही सर्वात वाईट क्षण आहेत. आपण हे काय करत आहोत? मला उलट्या होतील असं वाटतंय. जसं बर्फाच्या वादळात झालं होतं. पोरांनो, हे फक्त आणखी वाईट होत चाललंय.

पण आयुष्यातले सर्वोत्तम क्षणही आहेत. ती बोट खरंच तरंगतेय. आम्ही गुहेत पोरांसोबत विनोद करत, समाजापासून दूर असतो. कोणताही व्हिडिओ शूट करताना मला येणारी ही सर्वात जास्त मजा आहे.

मला फक्त त्या मुलांचे कौतुक करायचे आहे कारण त्यांच्यामुळेच असा व्हिडिओ, जो खरं तर, खूप वाईट असायला हवा, त्यात खूप चांगले क्षण आहेत, आणि मी त्यांचा खूप आभारी आहे.

हे कदाचित सांगायची गरज नाही, पण मी अर्थातच तुमचा सुद्धा खूप आभारी आहे. मी लहान असताना, मी आता जगतोय तसं आयुष्य जगण्याचं स्वप्न पाहायचो. हाय, दहा वर्षांनंतरच्या स्वतः. आशा आहे की तू अजूनही यूट्यूब करतोस. आणि म्हणूनच तुमचे खूप खूप आभार. मला जाऊन बर्फाचा गोळा मारायचा आहे...

जिमी, मला ढकल. अरे देवा. अरे देवा. ठीक आहे, आता मी पूर्ण ओला झालोय. दिवस सहा, दहा पैकी दहा.

मी स्मोअर्स शेवटच्या रात्रीसाठी ठेवले, आणि आता ती वेळ आली आहे. पोरांनो. काय? माझ्याकडे एक भेट आहे. ते छान दिसतंय. मी घेतो... ए, नोलन, मला पण दे. चिअर्स मित्रांनो. होय. जगातल्या सर्वात चविष्ट चॉकलेटसोबत शेवट करण्याचा हा उत्तम मार्ग आहे.

हासे, चल. झोपायची वेळ झाली. मी तुम्हाला सकाळी सरप्राईझसाठी भेटतो. एवढंच सांगतो की आपण उद्या हेलिकॉप्टरने परत जात नाही आहोत. काय? पण आपण निघतोय ना? बघू. तुम्हाला कळेलच. काय?

सातवा दिवस. आज सातवा दिवस आहे. हो. आम्हाला इथून बाहेर काढा. आणि आता या व्हिडिओमधला ट्विस्ट, आपण इथे आणखी एक आठवडा आहोत. बस कर. मी चाललोय. सरप्राईझ काय आहे?

जेव्हा आपण या गुहेतून बाहेर पडू, मग सामान बांधा, मी तुम्हाला दाखवतो. चला ते करूया, आत्ताच. पण जोपर्यंत आपण इथला कचरा साफ करत नाही, तोपर्यंत आपल्याला जायची परवानगी नाही. ठीक आहे. आता टाइम लॅप्स. तारेककडे टाइम लॅप्सची शक्ती नाहीये. आता टाइम लॅप्स.

या! ठीक आहे. चला. चला घरी जाऊया. अरे देवा. सरप्राईझ घेऊन या. त्या फ्लेअरने एका रहस्याचा संकेत दिला आहे, जे हेलिकॉप्टर नाहीये. तो आहे आर्क्टिक कुत्र्यांचा एक कळप.

मस्त. हे काय? ही सर्वात आर्क्टिक गोष्ट आहे. यार, किती कुत्री आहेत ही. अरे देवा, मला घरी जायची खूप घाई झाली आहे.

कुत्र्यांनो! कुत्र्यांनो. ही माझी गाडी आहे. मला घरी घेऊन चल, बेबी.

आणि हे होते आर्क्टिकमधले सात दिवस. आम्ही निघालो. कधी एकदा गरम पाण्याने आंघोळ करतोय असं झालंय.

जर तुम्हाला हा व्हिडिओ आवडला असेल, तर नक्की सबस्क्राइब करा. पाहिल्याबद्दल धन्यवाद. हे अविश्वसनीय आहे. व्हिडिओचा शेवट असाच करायचा असतो.

सबटाइटल: वैभव शिंदे