मिस्टरबीस्टच्या हवेलीत शेवटपर्यंत कोण टिकेल? “तुमचे व्हिडिओ सोपे असतात” म्हणणाऱ्या स्पर्धकांचे ११९ दिवस

सर्वजण डोळ्यांवरच्या पट्ट्या काढा. हवेली सोडणारा शेवटचा माणूस या हवेलीचा मालक बनेल!

आम्ही जाणार नाही. मी तर कधीच जाणार नाही.

ठीक आहे, ते आता कळेलच. मुलांनो, आत या.

फक्त तुम्हाला समजावं की इथे काय पणाला लागलं आहे, ही भव्य दशलक्ष डॉलर्सची हवेली ज्यासाठी ते स्पर्धा करणार आहेत, तिच्यात एक नाही, दोन नाही, तीन, चार, पाच, सहा नाही, तर सात बेडरूम्स आहेत.

इथे राहिल्यानंतर मी अपार्टमेंटमध्ये परत जाईन अशी ते अपेक्षा तरी कशी करू शकतात?

या हवेलीत सर्वकाही आहे: तीन गेम रूम्स, एक मूव्ही थिएटर.

माझ्याकडे जायचं काही कारणच नाहीये. एक लायब्ररी. मी माझ्या आयुष्यात कधी पुस्तक वाचलं नाही.

एक जिम. आपण एकदम कटिंगमध्ये येणार! आणि एवढंच नाहीये.

नाही, भाऊ, त्यांनी मला निवडून चूक केलीये.

हे अगदी सोपं आहे. जो कोणी शेवटी जाईल, त्याला घर मिळेल. जर तुम्ही या लाल रेषेवर पाय ठेवला, तर तुम्ही बाद व्हाल. मी तुम्हाला उद्या भेटेन.

ठीक आहे, ठीक आहे. थांबा, थांबा. तर आपण किती वाजता झोपणार? किती वाजता उठणार? अरे, गप्प बस, भाऊ.

कोण कुठे झोपणार हे आपण कसं ठरवणार? जो आधी रूममध्ये पोहोचेल, त्याला मिळेल.

अरे, मला ही रूम मिळाली. आम्ही इथे आलो. आम्ही इथे आलो.

सगळे जण खूप छान वाटतायत. सगळं काही शांततेत चाललं आहे, पण भावा, मला माहितीये आता एकदम राडा होणार आहे!

आणि तो बरोबर होता. बघा, या घरातले टीव्ही सगळ्यांची आवडती वस्तू होती.

मला टीव्ही खूप जास्त आवडतो.

त्यामुळेच चेसला एक कल्पना सुचली चुपचाप जाऊन रिमोट चोरण्याची.

कोणीतरी रिमोट फेकला. कुठे? अगदी इथे. अरे देवा!

सध्या मनोरंजनासाठी आपल्याकडे फक्त तेवढंच आहे. तो कोण असेल मला माहीत नाही. जो कोणी आहे तो हुशार आहे, कारण ज्या क्षणी टीव्ही बंद होतील, मला वाटतं बरेच जण सोडून जातील.

फक्त थोडी झोप घ्यायची होती, आणि बघूया दुसरा दिवस काय गोंधळ घेऊन येतो.

शुभ रात्री, मुलांनो. शुभ रात्री, भाऊ.

दिवस एक.

मिस्टरबीस्टच्या हवेलीतील पहिली सकाळ. सुप्रभात, सज्जनहो. हे खरं वाटत नाहीये.

मला कधीच वाटलं नव्हतं की घरातली माझी ही छोटीशी दिनचर्या एवढी महत्त्वाची असेल, पण ती खरोखरच आहे. मला खरंच माझ्या आईची आठवण येतेय, भाऊ. मी खरं सांगतो.

ठीक आहे, चेस. तू हे म्हणतोयस हे ऐकून गंमत वाटतेय कारण तू आमच्या दुसऱ्या व्हिडिओंमधल्या स्पर्धकांना नावं ठेवली होतीस. व्हिडिओंमध्ये असलेल्या लोकांशी बोलताना.

बायकोची आठवण येतेय, नाही का? मुलांचीही आठवण येतेय. तुमच्या मुलाचा वाढदिवस येतोय, बरोबर? योगायोगाने… मला पर्वा नाही, भाऊ.

आणि असा व्हिडिओ बनवणारा चेस एकटाच नव्हता. खरं तर, मी या व्हिडिओमधील प्रत्येक स्पर्धकाला निवडलं कारण त्या प्रत्येकाने जाहीरपणे म्हटलं होतं की माझे व्हिडिओ खूप सोपे असतात, आणि जर ते कधी त्यात आले, तर ते नक्कीच जिंकतील.

हे फक्त मलाच वाटतंय, की आजकालचे मिस्टरबीस्टचे स्पर्धक खूपच कमजोर आहेत?

मला माझ्या कुटुंबाची आठवण येतेय. बाहेर आल्यावर तुम्हाला भेटेन. तीन वर्षं लागली तरी पर्वा नाही. मी स्वतःला बंद करून घेणार आहे.

मला वाटतं हवेलीत राहणं त्यांना वाटलं होतं तितकं सोपं नसेल.

मला घरी जायचंय. मला पर्वा नाही, भाऊ.

पण निघून जाण्याऐवजी, चेसने आपला राग घरावर काढायचं ठरवलं.

हे आपलं घर आहे, बरोबर? हे आपलं घर आहे, बरोबर?

दुसरा दिवस, नुसता गोंधळ. यात काय अर्थ आहे? नाही.

सकाळी दहा पण वाजले नाहीत आणि घरात आधीच गोंधळ उडालाय. मी आधीच जायचा विचार करतोय. खरंतर, मी आधीच सोडून जाण्याचा विचार करतोय.

जेव्हा मी ऐकलं की कुणालातरी जायचंय, मला भेट द्यावीच लागली.

तुला जायचंय का? हो, मला जायचंय.

तू एका व्हिडिओत म्हटलं होतंस, या जगात मला कशाचाच जास्त राग येत नाही मिस्टरबीस्टच्या स्पर्धकांइतका, जे पहिल्याच दिवशी जातात कारण त्यांना कुत्र्याची आठवण येते.

माझ्या लक्षात आलंय की लोक इथे वर्षभर राहणार आहेत, आणि मी ते करायला तयार नाही.

तू बाहेर पडण्यापूर्वी, तू म्हणू शकतोस का की बीस्ट चॅलेंजेस दिसतात तितकी सोपी नसतात? नाही, ती अजूनही बरीच सोपी आहेत.

मी कधीच जाणार नाही. बाय, मित्रांनो.

15 शिल्लक.

तो पहिल्याच दिवशी कसा बाहेर पडला? कोणी इतक्या लवकर निघून जाईल अशी मला अपेक्षा नव्हती.

मी फक्त एवढंच म्हणतोय, सात किंवा दहा दिवसांनंतर, आपण सगळेच वेडे होऊ. हो.

हो. सॉरी, मी दरवाजे तोडेन. स्टूल्स वगैरे हवेत उडतील.

म्हणजे तू दहाव्या दिवशी दरवाजे तोडणार आहेस? ठीक आहे, मी दुसऱ्या दिवशी दरवाजे तोडतोय.

अरे यार! अरे देवा! ब्रो. त्याने असं करायला नको होतं. अरे देवा!

ती तुझी रूम होती, ब्रो. तुला कसं वाटतंय? काय आहे माहीत आहे का? बाजूला व्हा, बाजूला व्हा, बाजूला व्हा.

हे बीस्ट चॅलेंज आहे. आपण काहीही करू शकतो. नाही, तुला काहीतरी सुरू करायचंय का? मग मी ते संपवणार.

थांब, सॉरी, ब्रो. सॉरी. थांब, आपण बोलूया. नाही, नाही, नाही. आता बोलणं-बिलणं काही नाही.

देवा! नाही! थांब, शांत हो. शांत हो. थांब. थांब, शांत हो…

तुझ्या गादीचा आनंद घे! शांत हो. तू हे सुरू केलंस. तुला खेळ खेळायचाय? खेळ खेळूया. थांब. तुला खेळायचंय का? थांब, थांब, थांब.

माझं मन सारखं सांगतंय की मी मध्ये पडून हे थांबवावं, पण ते म्हणाले होते की माझे व्हिडिओ खूप सोपे आहेत, त्यामुळे मला हे असंच चालू ठेवावं लागेल.

पण आम्ही आता मास्टर बेडरूममध्ये नाही आहोत. खरंतर, आम्ही आमची स्वतःची मास्टर बेडरूम बनवली आहे.

कदाचित मी आतापर्यंतची सर्वात मोठी चूक केली, पण दिवसाअखेरीस, मला वाटलं की मी जसा आहे तसंच राहणं जास्त महत्त्वाचं आहे.

पण मला वाटतं सोफ्यावर झोपल्याने चेसचा मूड खरंतर जास्तच खराब झाला.

मी आता खूप अस्थिर झालोय, ब्रो. मला घरी जायचंय. मला वाटतं कोणालाच कळत नाहीये की त्यांची केवढी वाट लागणार आहे जर मी पुन्हा भडकलो तर.

पण जेव्हा तो जिममध्ये राग काढत होता…

तुम्हाला माझे प्रँक्स विचित्र वाटतात जोपर्यंत तुम्हाला कळत नाही की माझ्या डोक्यात खरं काय शिजतंय, ब्रो.

क्वेलीने गुपचूप आत जाऊन त्याची नवीन रूम उद्ध्वस्त केली.

आज माझ्यासोबत अजून एक जरी गोष्ट होऊ दे, तर सगळ्यांना याचा फटका बसेल. देवाची शपथ.

माझं आताच झालंय.

आणि चेसला माहित नसल्यामुळे की त्याची खोली कोणी खराब केली, तर, पुढे काय झालं ते मी तुम्हाला दाखवतो. नाही.

पण तो तिथेच थांबला नाही.

रँच? शपथ सांगतो कोणीतरी मला थांबवा. देवाची शपथ.

आपण जरा शांत राहू शकतो का?

वाटलं हा दरवाजा मला थांबवेल? अरे व्वा, काय छान!

मित्रा, तू खरंच हे करतोयस का… हो, शांत हो. तो कार्पेटवर रँच ओतत आहे. ते खूपच घाणेरडं आहे.

तू खरंच हे करतोयस का? मित्रा, चेस, शांत हो. नाही. मला हात लावू नकोस. तू फक्त थोडं शांत व्हायला हवंस.

खूप उशीर झाला आहे. मर्यादा ओलांडलीस, मित्रा.

चेसला माझी खोडी आवडली नाही, आणि त्याने त्याचा राग संपूर्ण घरावर काढला.

आत्ताच माझ्या अंगावर सगळीकडे रँच उडालं. त्यामुळे माझ्या जागेला आता फ्रुट सॅलड किंवा सीझर सॅलडसारखा वास येईल. माझी खोली सध्या एक इटालियन रेस्टॉरंट झाली आहे.

सगळेजण नक्कीच माझ्यावर रागावले आहेत. त्यांना मला इथून काढायचं आहे. आणि प्रत्यक्ष झालेलं नुकसान पाहून तर माझं डोकंच सुन्न झालं.

हा दरवाजा आहे का? आणि तेव्हा माझ्या लक्षात आलं की हे आतापर्यंतचे आपले सर्वात विक्षिप्त स्पर्धक असावेत. त्यांनी जिने बार्बेक्यू सॉसने माखले होते.

तू इथे झोपतोस का? तिथे पलंग जेमतेम बसतो.

पलंग नाहीये. बाल्कनीतून खाली फेकून दिला, जिमी.

तुझा पलंग बाल्कनीतून फेकून दिला?

बाल्कनीतून खाली फेकला. पलंग नाहीये.

नक्कीच कोणालातरी निघून जायचं असेल. हे एक दुःस्वप्न आहे.

नाही. नाही, नाही, नाही, नाही.

ते म्हणत आहेत की ते अनेक वर्षे राहू शकतील. घरच शिल्लक राहणार नाही.

मला खरंच घाणेरड्या घरात झोपणं किंवा राहणं आवडत नाही. आज सकाळी जो गोंधळ झाला, त्यानंतरची सर्व साफसफाई मीच करेन.

पण फक्त केविननेच साफसफाई केली नाही, आणि मला वाटतं यामुळेच ते सगळे एकत्र आले.

बघा, हे सर्व कष्टाळू तरुण. ते सगळीकडे भिंतींवर होतं, पण आम्ही चांगलं काम करत आहोत.

आणि मला वाटतं की इतर मुलांना घर साफ करताना पाहून चेसला त्याने केलेल्या नुकसानीची भरपाई करावीशी वाटली.

सगळेजण एका क्षणासाठी शांत व्हा. मी एक प्रोजेक्ट बनवणार आहे.

तर ते शेवटचा टीव्ही रिमोट मिळवण्यासाठी काहीतरी बनवत आहेत.

चला तर!

देवा रे!

हा सर्वात महत्त्वाचा आर्केड गेम आहे जो तुम्ही तुमच्या आयुष्यात कधी जिंकाल.

चला!

देवा रे! देवा रे!

देवा रे! हो. ते काम करतंय का?

ये! देवा रे!

त्या रात्री उरलेला वेळ हवेलीत शांतता टिकून राहिली, आणि मुलांनी तासनतास एकत्र टीव्ही पाहिला.

आम्हाला फक्त आमचे रिमोट परत मिळण्याची गरज होती.

जरी टेलिव्हिजन असणं छान असलं तरी, काही स्पर्धकांच्या लक्षात येऊ लागलं होतं की बीस्टच्या व्हिडिओमध्ये असणं त्यांना वाटलं तितकं सोपं नसेल.

कुटुंबाची आठवण येऊन मी खूप भावूक झालो आहे. त्यांच्याशिवाय कसं राहायचं हे मला कळत नाहीये.

आणि पाचव्या दिवशी सकाळी, माझ्या लक्षात आलं की एकजण जायला तयारही झाला होता.

हे माझ्यासाठी नाहीये. मला माहीत आहे मी टिकणार नाही.

मला कळलंय, तुमच्यापैकी एकाला जायचंय.

हो, मीच. माझ्या मांजरीची आठवण येते.

त्यामुळे तू दशलक्ष डॉलर्सची हवेली सोडून देतोयस?

तिला माझी आठवण येते.

ठीक आहे. मी लगेच परत येतो.

ती क्लिप लावू नकोस, जिमी. ती क्लिप लावू नकोस, भावा.

तू सगळ्यांसमोर काय म्हणाला होतास याची आठवण करून देतो.

मी मिस्टर बीस्टचा व्हिडिओ का बघत आहे, आणि त्यातला स्पर्धक दशलक्ष डॉलर्सची बक्षिसांची एकूण रक्कम सोडायला तयार आहे, जेणेकरून तो घरी जाऊन टनल्स नावाच्या मांजरीला खाऊ घालू शकेल?

एक सांगू का, मिस्टर बीस्ट? मी थांबतोय. तुझं बरोबर आहे.

खरंच का? लवकरच भेटू. खरंच का? नाही, मी गंमत करत होतो.

ये बस. यार, आतमध्ये छान आहे. हो. आणखी एक कमी झाला.

पण त्यानंतर लगेच, अजून एका व्यक्तीला जायचे होते.

भेटू मग सगळ्यांनो. काय? थांब, लिमो थांबव. लिमो थांबव. बाय, मुलांनो. नंतर भेटू.

भावा, मला पण जावंसं वाटतंय. काय? मला माझ्या आईकडे घरी जायचंय, भावा.

जिमी, अजून एक आहे. अजून एक.

मला खरंच आईची आठवण येते. मला माहीत नाही, यार. मी विचार करतोय.

थांब.

तुम्ही मला कुठेही ठेवा, फरक पडत नाही. तुम्ही म्हणालात की, ‘या यॉटमध्ये राहा आणि ती तुमचीच होईल. तिथे 100 दिवस राहा.’ भावा, मी तिथे 200 दिवस राहीन.

तू 200 दिवस म्हणाला होतास. हा कितवा, पाचवा दिवस आहे? चेस.

भावा. तू त्याला स्पर्श केलास.

हे आव्हान इतकं कठीण असेल अशी मी अपेक्षा केली नव्हती.

तर माझ्या मागच्या सगळ्या व्हिडिओमधल्या स्पर्धकांची तू जी खिल्ली उडवली होतीस, आता तू पूर्णपणे अयशस्वी झालास, त्यांची माफी मागणार का?

नाही.

ते एकेक करून जातच आहेत. मी हे दार बंद करण्याआधी, अजून कोणी आहे का?

ठीक आहे, निघा इथून. हा फक्त पाचवा दिवस होता, तरीही माझ्या मोठ्या द्वेष करणाऱ्यांपैकी तिघांनी हार मानली होती.

आज जे बाद झाले त्या सर्वांना सलाम. हे तिघेही आज बाद झाले.

पण आश्चर्य म्हणजे, चेसच्या जाण्याने काहीही फरक पडला नाही. कदाचित त्यांना त्याच्या ऊर्जेची कमी भासत असेल कारण पुढच्या काही दिवसांत हवेलीमध्ये नुसता धुडगूस होता.

आम्ही किती चेंडू आणू शकतो हे बघणार आहोत बास्केटबॉल कोर्टवर. हे देवा.

दिवस सात. हे स्वयंपाकघर स्वच्छ करायला तास लागले. सगळं जमिनीवर पसरलं आहे.

इथे असे खूप लोक आहेत ज्यांना जिमची खूप आवड आहे. त्यांना बाहेर काढायचं असेल, तर ते बाहेर काढावं लागेल.

जिमच्या सामानाची वाट लागली. तो वेट रॅक बघा. खिडक्या तोडल्या.

दिवस आठ. हे अजून किती सहन करू शकेन मला माहीत नाही. हे घर सुंदर आहे, आणि ते याचे अक्षरशः तुकडे-तुकडे करत आहेत. तो ज्या महालासाठी स्पर्धा करतोय, त्याचीच किंमत तो कमी करतोय.

मी माझे शब्द मागे घेतो. हे सोपं नाहीये. आज दहावा दिवस आहे.

मी ऐकलंय की तुमच्यापैकी काहींना इथून जायचं आहे. कोणीतरी चिक-फिल-ए डेटसाठी जाईल म्हणालं. तुला चिक-फिल-ए हवंय का?

30 नगेट्स मिळाले की मी बाहेर.

हो, जर तू बाहेर पडला तर मी तुला 30 पीस नगेट मील देईन.

ठीक आहे, ठरलं. नाही. पण मला मुलांना बाय करू दे. ठीक आहे, कर.

तो दहा डॉलरच्या जेवणासाठी दशलक्ष डॉलर्सचं घर सोडणार आहे.

ठीक आहे, तुम्हाला त्याचा व्हिडिओ बघायचा असेल तर… आणि साधारण 30 दिवसांनंतर, हा तक्रार करतोय की कुटुंबाची आठवण येतेय. कुटुंब थांबू शकतं, मित्रा.

हे आव्हान खूपच सोपं आहे. मला एक आव्हान हवंय. थोडं जास्त कठीण.

आज फक्त चौथा दिवस आहे आणि मी आधीच भावूक झालोय कारण मला माझ्या कुटुंबाची आठवण येतेय. त्यांच्याशिवाय कसं राहायचं हे मला कळत नाहीये.

चल, बाहेर हो. बाहेर हो. ठीक आहे.

ठीक आहे. मी इथे जवळपास दहा दिवस होतो. मला तो सौदा घ्यावा लागेल. तर नंतर भेटू, मुलांनो.

बाय, रुबेन. 11 शिल्लक. आमचं तुझ्यावर प्रेम आहे.

आणि तारिक, ते आत घेऊन ये. तुम्ही सगळ्यांनी जाहीरपणे म्हटलं होतं की माझे व्हिडिओ सोपे असतात, त्यामुळे आम्ही तुम्हाला स्वतःच एका व्हिडिओचा अनुभव घेऊ देणार आहोत.

तुम्हाला ‘चेन्ड टू युअर एक्स’ व्हिडिओ आठवत असेल, कारण… आम्ही हातकड्या आणल्या आहेत. तुमच्यापैकी प्रत्येकाला कोणासोबत तरी जोडी बनवावी लागेल आणि एकत्र हातकडी घालावी लागेल अनिश्चित काळासाठी, आणि जर तुम्ही त्या काढल्या, तर तुम्ही बाहेर व्हाल.

आपण बाथरूम कसं वापरणार, भावा?

तुम्ही मार्ग काढाल. मजेदार गोष्ट म्हणजे, त्या किती काळ घालायच्या हे माहीत नसेल. एक दिवस असू शकतो, एक वर्षही असू शकतं. हुशारीने निवडा.

हे चांगलं नाही. आम्हाला लॉक करा. तुम्हाला लॉक करायचंय? टीमवर्क. टीमवर्क. चला, जिमी. चला. ठीक आहे.

आपल्या लक्षात येत नाहीये की हे किती लवकर खूप वाईट होणार आहे.

लगेचच, स्पर्धकांना एक मोठा प्रश्न पडला.

बघायला जातोय, बाथरूमची काय परिस्थिती असेल. आपल्याला या दाराला एक भोक पाडावं लागेल, भावा.

आपल्याला या दाराला एक भोक पाडावं लागेल, भावा.

तू कर.

हे, पिअर, मला पटकन बाथरूमला जाऊन यायचं आहे. लगेच येतो.

ठीक आहे.

अरे! अरे, शांत हो.

आज बेड्यांमधला पहिला दिवस होता, आणि त्यामुळे प्रत्येक साधं काम खूप जास्त गुंतागुंतीचं बनत आहे.

तुला काय वाटतंय याबद्दल?

हे भयंकर आहे, भावा. खरं सांगतो, मी इथे अजून किती काळ राहू शकेन मला माहीत नाही, भावा.

देवा, तू माझ्या डोळ्यात मारलंस.

आता आम्ही चौघे साखळीने बांधलो गेलो आहोत. आणि खूप लवकरच, या साखळ्यांमुळे काही लोकांमध्ये दुरावा निर्माण होऊ लागला.

पिअर, जमिनीवरून ऊठ. जमिनीवरून ऊठ आणि स्वयंपाकघरात ये. तू माझा संताप वाढवतोयस.

तुम्ही दोघं आधीपासूनच एक अतूट जोडी होता, त्यामुळे…

हो, थोड्या वेळासाठी तरी ते फार वाईट नसेल जोपर्यंत तो मला त्रास देत नाही.

हा माझा शेवटचा व्लॉग असू शकतो, मित्रांनो. मला वाटतं मी उद्या निघून जाईन.

साखळ्यांमध्ये फक्त एक दिवस घालवल्यानंतर, काही स्पर्धकांची आधीच सहनशक्ती संपली होती.

तू पॅकिंग का करत आहेस?

जिमी, मी चाललो आहे, यार. मी कॅमेऱ्यावर सांगेन. तुमची आव्हानं कठीण आहेत.

माझं समाधान झालं. बघूया ॲलेकला काय म्हणायचं होतं.

खरं तर मला आठवत नाही. बघूया. खरं तर, मी त्याला दोष देत नाही विचारणा न केल्याबद्दल, "अरे, व्हिडिओमध्ये यायला आवडेल का?" मी लगेच तयार झालो असतो. तेही पैशांसाठी? देवा! खरं सांगायचं तर, मी त्याला दोष देत नाही.

माझं तुमच्यावर प्रेम आहे.

तुला आता कशालाच हातकडी नाही. थांबा, अजून कोणाला पटकन जायचं आहे का?

हो. माझं तेवढं… ते इतकं वाईट नाहीये.

मला करायचं आहे, मिस्टर बीस्ट.

चला.

हे तर माझ्या हातातच आहे.

हे तुझ्या हातात आहे? ठीक आहे.

नाही, ते एआय आहे.

जे, ये आणि माझ्यासोबत सामील हो, भावा.

आदिओ.

दहा शिल्लक.

ते निघून गेल्यावर, आमच्याकडे पिअर्स, उथी, मार्क आणि केविन उरले होते, ॲशर आणि ॲरन, आणि क्वेली आणि रायन.

मी आणि क्वेली आता जिवलग मित्र झालो आहोत. आम्ही साखळीवर मात केली आहे.

आणि ते खरंच एकमेकांच्या जवळ आले होते.

माझ्या वडिलांना, त्यांनी गेल्या वर्षी कामावरून काढून टाकलं. मला फक्त आधी माझ्या कुटुंबाला स्थिर करायचं आहे. जर मी दहा लाख डॉलर्स जिंकू शकलो, त्यातले बहुतेक पैसे माझ्या आई-वडिलांना देईन.

जेव्हापासून क्वेलीची गोष्ट ऐकली आहे, माझं ध्येय फक्त क्वेलीला जिंकायला मदत करणं आहे.

मी आहे तुझ्यासोबत. हो, मी आहे तुझ्यासोबत.

बाबांचं आता वय झालंय, मी त्यांना रिटायर्ड करतोय. आणि मला वाटतं की त्यामुळे आमच्या नात्यात नवचैतन्य येईल. मी हे जिंकणार आहे.

पण जेव्हा ॲशरची गोष्ट आली, ॲरनचं त्याच्याशी काही केल्या जमत नव्हतं.

मला फक्त एवढंच हवंय की तू वेगवेगळे दृष्टिकोन समजून घेशील.

नाही, मला दृष्टिकोन समजला आहे. तू चुकीचा आहेस, पण मला ते समजलं.

अरे, तुझ्या भावासोबत सायकल चालवण्याचा विचार कर.

खरं तर, तो कदाचित माझ्याशिवाय मजेत जगत असेल.

त्याला तुझी आठवण येत असेल, तुला माहीतही नाही.

मला खरंच त्याची पर्वा नाही.

मला खरोखरच काळजी वाटतेय. त्याने कोणाशीही भावनिक नातं दाखवलेलं नाही, या घरातल्या किंवा त्याच्या कुटुंबातल्या, पण मला हेही माहीत आहे की तो खूप हुशार आहे.

आणि ॲशरचा आत्मविश्वास त्यांना आता खटकू लागला होता.

हे माझं घर नाहीये, भावा.

तुझं घर? जरा हळू, मित्रा. मला नाही वाटत की तू जिंकशील.

ठीक आहे. मी जिंकेन, तू तसं नाही मानलंस तरी. असो, शुभ रात्री, सगळ्यांना.

मला ॲशरला बाहेर काढायचं आहे. त्याला वाटतं की तो बऱ्याच गोष्टींबद्दल बरोबर आहे आणि त्याला सर्व काही माहीत आहे. हेच कारण ठरेल… ज्यामुळे मी कधी हल्ला करेन हे त्याच्या लक्षात येणार नाही.

आणि 19 व्या दिवसापर्यंत, मुलांनी आपला वेळ घालवण्यासाठी काही मनोरंजक मार्ग शोधून काढले होते.

मी या संपूर्ण भिंतीवर मिस्टर बीस्ट लिहिणार आहे, कारण मला कंटाळा आला आहे. भावा, हे कदाचित असं दिसत असेल की मी वेडा होत आहे.

पण केविन, मार्क आणि उथी यांच्या लक्षात आलं होतं की जेव्हापासून त्यांना रिमोट परत मिळाला होता… तेव्हापासून बाकीचे खूप वेळ टीव्ही बघत होते.

फक्त टीव्हीमुळेच ते इथे थांबले आहेत. मी नष्ट करणार आहे… टीव्ही. एकदा त्यांना कंटाळा आला की ते निघून जातील. सुरुवात होणार आहे, त्यामुळे एकामागोमाग एक जण जातील.

आणि 21 व्या दिवशी, उथीने आपली योजना अंमलात आणली.

मी हे सगळ्यांसाठी कठीण करणार. सगळ्यांसाठी आणखी कठीण, नाही!

थांब, एक मिनिट. दुसऱ्याचं काय?

आता दोन्ही टीव्ही तुटल्यामुळे, बाकीच्या मुलांना खूप कंटाळा येणार आहे.

टक टक.

मुलांनो, मी रात्री दहा वाजता आयपॅड घेऊन का आलो असेन?

कोणीतरी बाहेर पडलं. कोणीतरी बाहेर पडलं?

कोणीतरी बाहेर पडलं आहे. एका सेकंदात तुम्हाला दिसेलच. अगदी तिथे. तो पूर्णपणे बाहेर पडला.

अरे देवा, नाही!

छे यार, भाऊ.

छान केलंत. तुम्ही लोक, तुम्ही छान होतात. तुम्ही छान होतात, भावा.

आठ शिल्लक.

सात शिल्लक.

तो गेला याचा आनंद झाला? ही एक स्पर्धा आहे.

अखेरीस कोणीतरी हे म्हटलंच.

या स्पर्धकांसाठी, आव्हान फक्त एका हवेलीत राहण्याचं नव्हतं, तर त्यांच्या प्रियजनांसोबतचा वेळ गमावण्याचंही होतं.

स्टेजवरून न चालता येणं वाईट वाटणार आहे, कारण माझं प्रॉम, ग्रॅड बॅश सुटत आहे. माझ्या खूप गोष्टी सुटत आहेत.

सगळ्यापासून दूर राहिल्याने मला जाणवतंय, की मी इथे असताना, आयुष्य पुढे जातच आहे. ती वेळ आणि तो क्षण मी कधीच परत विकत घेऊ शकणार नाही.

मला नुकताच फोन आला की त्यांच्यापैकी एकाला जायचं आहे. चला जाऊन बघूया. काय मुलांनो? तुमच्या मते कोण जाणार आहे?

मार्क.

मार्क. मार्क.

तो रायन होता. यो.

मी फक्त गंमत करत होतो.

मार्क, मला मेसेज आला की तुला जायचं आहे. हे खरं आहे का?

हो, ते खरं आहे.

मी तुला मोकळं करण्याआधी, मला एक व्हिडिओ लावू दे.

बायको आणि मुलांच्या ग्रॅज्युएशनला मुकतोय. मूर्ख आहेस का? तुला तुझ्या वेळेची किंमत समजली पाहिजे.

ज्या स्पर्धकांची तू चेष्टा करत होतास, जेव्हा त्यांनी तसं केलं, तू त्यांना मूर्ख म्हणालास.

मी केलं. मी तसं केलं होतं. हो.

मार्क.

नोलन, आत जा.

माझ्या… देवा. याचा त्रास होतोय.

मार्क.

सात शिल्लक.

सहा शिल्लक. अपयश.

खरं सांगायचं तर, मिस्टर बीस्टने असे खूप लोक निवडले होते, जे फक्त बोलायचे पण त्यांच्यात काही दम नव्हता. हे लोक खरंच जिंकण्यासाठी भुकेले नव्हते.

क्वेलीसोबत साखळीने बांधल्याला जवळपास 20 दिवस झाले आहेत, आणि त्याच्यासोबत व पिअरसोबत रूममेट म्हणून राहून, आणि खरं तर, त्यामुळे आमचं नातं आणखी घट्ट झालं आहे. तू मला घरच्या भावांपैकी एकासारखा वाटतोस.

टीव्हीशिवाय, मुलांनी वेळ घालवण्यासाठी एक नवीन मार्ग शोधला.

अरेरे! अगदी थोडक्यात हुकलं!

मी आता…

आपण इथे जे पाहत आहोत ते तेव्हा घडतं जेव्हा तुम्ही पुरुषांकडून टेलिव्हिजन काढून घेता. ते आदिमानव बनतात.

यार, खरं तर मला ह्या साखळ्या काढून टाकायच्या आहेत.

पण, रायनच्या सुदैवाने, साखळ्या काढण्याची वेळ जवळ आली होती.

चाळीसावा दिवस येतोय, आणि जिमी काहीतरी शिजवत आहे. ते जेव्हा उठतील तेव्हा त्यांना एक सरप्राईझ मिळणार आहे.

दिवस 39.

हे काय… काय?

इथे टेप का लावली आहे? यावरून हे निश्चित होतं की चाळीसाव्या दिवशी काहीतरी होणार आहे.

यावरून हे निश्चित होतं की चाळीसाव्या दिवशी काहीतरी होणार आहे.

हे, मुलांनो. कसे आहात? हातकड्या काढण्याची वेळ झाली आहे. हो. पहिलं चॅलेंज आता पूर्ण झालं आहे. सगळेजण मोकळे आहात.

तुम्हाला काय वाटतं आपण पुढच्या कोणत्या व्हिडिओची नक्कल करणार? बंकर. बंकर. बंकर. विचारायला हवं होतं.

माझ्या बंकर व्हिडिओमध्ये, एक अलार्म वाजत असे. आणि स्पर्धकांना एक मिनिटापेक्षा कमी वेळ मिळत असे स्पर्धेत टिकून राहण्यासाठी हा हँड स्कॅनर ॲक्टिव्हेट करण्यासाठी. आणि तोच खेळ आता तुम्ही सर्वजण खेळत आहात. जर तुम्ही एका मिनिटात तुमचा हात स्कॅन केला नाही, तुम्ही बाहेर व्हाल.

चला करूया. हे खूप सोपं आहे.

काळजी करू नका. या व्हिडिओच्या अखेरीस, ते ‘खूप सोपं आहे’ असं म्हणणार नाहीत.

जिमीने नुकतंच येऊन आम्हाला एक जबरदस्त चॅलेंज दिलं. हो, आम्हाला हेच हवं होतं.

जेव्हा तो अलार्म वाजेल तेव्हा मी इथे वर असण्याची जोखीम घेऊ शकत नाही. मला वाटतं की मी जवळ असणं गरजेचं आहे. म्हणून इथेच झोपतो. जोखीम पत्करायची नाहीये.

मी झोपायचं ठरवलं आहे अगदी इथेच. ही गोष्ट कोणत्याही क्षणी वाजू शकते. मी धोका पत्करणार नाही.

आम्हाला वाटतं जिमी आज रात्री खूप उशिरा अलार्म वाजवेल, आणि मग उद्या सकाळी खूप लवकर, म्हणून…

सुरू झाला.

हा मुलांचा पहिला खरा अलार्म आहे, आणि ते याला अजिबात गांभीर्याने घेत नाहीयेत.

ते इतकं वाईट नव्हतं. अजिबात नाही.

दिवस 43.

आणि त्यांनी ते इतकं छान हाताळलं, की मी अलार्म अशा वेळी सेट केले जे मला वाटले सर्वात वाईट वेळा होत्या, जसं की सकाळी सर्वात आधी, आणि ते अंघोळ करत असताना सुद्धा. खरं तर, आम्ही त्यांना कोणतंही आव्हान दिलं तरी, ती मुलं वेळेत स्कॅनरपर्यंत पोहोचतच होती.

खूप सोपं आहे, जिमी. खूप सोपं. हे खूप सोपं आहे. आम्हाला एक आव्हान हवं आहे. जिमी, यापेक्षा चांगलं कर.

म्हणून पन्नासाव्या दिवशी, मी त्यांना हवं असलेलं आव्हान देण्यासाठी आलो.

भाऊ, मला त्याचा खांदा दिसतोय. तो काय करतोय?

हे चालेल की नाही माहीत नाही, पण बघूया ते फसतात का.

शुभ सकाळ, मुलांनो. शुभ सकाळ, जिमी. मी ऐकलंय इथं खूप सोपं आहे, म्हणून आलोय. कदाचित आपण वेळ कमी करूया? मला चालेल. 30 सेकंदांवर सेट करा. बघूया काय होतं.

ठीक आहे, बघूया 30 सेकंदात कोणी बाहेर होतं का. आणि तुमच्यासाठी अजून एक गिफ्ट आहे. आम्ही तुमच्यासाठी फीस्टेबल्सचं व्हेंडिंग मशीन आणलं आहे. तर आता मी माझा आवडता फ्लेवर घेणार आहे, पीनट बटर चॉकलेट कप.

मिस्टरबीस्ट फीस्टेबल्स. स्वादिष्ट.

आणि फीस्टेबल्स चवीला उत्तम तर आहेच, पण आम्ही मुलांना बेकायदेशीर बालमजुरीतून बाहेर काढत आहोत. दहा लाखांहून अधिक मुले कोकोच्या मळ्यांमध्ये बेकायदेशीर बालमजुरी करतात. आणि फीस्टेबल्समध्ये, आम्ही सर्व शेतकऱ्यांना निर्वाह उत्पन्नाचा संदर्भ दर देतो, फक्त फेअर ट्रेड प्रमाणित बीन्स खरेदी करतो, आणि मळ्यांवरील बालमजुरीचं ऑडिट करून त्यात सुधारणा करतो.

म्हणून हे स्मॉर्स खाऊन, तुम्ही उत्तम चॉकलेट खात आहात जे आम्हाला मुलांना बालमजुरीतून बाहेर काढायला मदत करते. ते या विक्रेत्यांकडे उपलब्ध आहे. जाऊन नक्की खाऊन बघा.

घड्याळात 30 सेकंद आहेत.

घड्याळ एका मिनिटावरच राहू द्या. काहीही झालं तरी, मी बाहेर होणार नाही.

कमी वेळेचा टायमर या मुलांसाठी वास्तवाची एक कठोर जाणीव होती. आता चुकांना जागा नव्हती.

हो. मला सांभाळून खेळावं लागेल, आणि मला माझं सगळं सामान लायब्ररीमध्ये न्यावं लागेल. हे वाईट आहे. 15, सगळे जातील.

आता आम्ही खूप सावध झालो आहोत. या नवीन चॅलेंजने या घरातल्या सर्वांना एकत्र आणलं आहे. घरातले सगळेजण एकजूट झाले आहेत.

उथी, मित्रा. तो माझा भाऊ आहे. हो. वेगळ्या आईचा. हो, नक्कीच.

आणि सगळेजण जवळ येत असूनही, दुर्दैवाने, एक स्पर्धक अजूनही त्यांच्यात मिसळू शकलेला दिसत नव्हता.

दिवस 56.

दिवस 58.

मी सर्वात मोठा चॅलेंजर आहे. हे लोक माझ्याकडून हरायला घाबरतात कारण, खरं सांगायचं तर, या घराबाहेर माझं फारसं काही आयुष्य नाहीये.

तू ते करणं थांबवशील का? तू असं का करत आहेस?

त्याला जायलाच पाहिजे. तू ॲशरबद्दल बोलतोयस का? हो, शंभर टक्के.

तर आता मी सगळं अन्न रिकामं करणार आहे फ्रिजमधून, पॅन्ट्रीमधून, फ्रीझरमधून, आणि अगदी स्वयंपाकाची भांडीसुद्धा. आता त्यांच्यापैकी कोणीही काहीही खाऊ शकणार नाही. आता ॲशर विरुद्ध हे घर अशी लढाई आहे. मी जिंकण्यासाठी जे लागेल ते करेन.

आज 65 वा दिवस आहे. दिवस 65.

मी 70 व्या दिवसापर्यंत थांबणार होतो, पण ॲशरने या व्हिडिओला एका अशा वळणावर आणलं आहे जिथे तो यायला नको होता, आता मी यात बदल करणार आहे.

अभिनंदन, तुम्ही सगळे नेहमीप्रमाणे पास झालात. माझ्या मागे या.

ठीक आहे. अरे देवा, हे तर जेवण आहे.

तो व्हिडिओ आठवतोय का ज्यात मी दोघांना एकत्र अडकवलं होतं 100 दिवसांसाठी? एक व्हिडिओ, जो तुमच्या मते खूप सोपा होता. हो. तुम्हाला एक जोडीदार निवडायचाय, आणि तुम्हाला एका खोलीत एकत्र वेगळं ठेवलं जाईल. काळजी करू नका, हे तुमच्यावर आहे.

उस्मान, माझा जोडीदार होशील का? माझा जोडीदार! पिअर्स, मित्रा, तू माझ्यासोबत अडकलास.

थांबा, ॲशरसोबत कोणालाच राहायचं नाही का? ते योग्यच आहे. ते साहजिक आहे. ॲशर, तुझ्या तोंडावर, ते चर्चा करत आहेत, तुझ्यासोबत कोण त्रास सहन करणार. अगदी बरोबर आहे.

आता तुमचा जोडीदार ठरवावा लागेल. ठीक आहे, मी करतो. नाही, भावा, मी करतो. मी आहे तुझ्यासाठी.

तर टॉप सिक्सची विभागणी क्वेली आणि पिअर्समध्ये झाली.

तुमच्याकडे फक्त एवढंच जेवण आहे. भात. ओट्स. बीफ.

केविन आणि उस्मान. इथे पाऊल ठेवलं, तर तुम्ही बाहेर व्हाल.

याला जेवण म्हणायचं का? ही एवढीशी गोष्ट?

आणि रायन आणि ॲशर, ते म्हणाले होते की माझे व्हिडिओ खूप सोपे असतात.

थांबा, थांबा, बॅकपॅकमध्ये काय आहे? तर जिमी, आमच्याकडे वाचायला काही पुस्तकं आहेत, आमच्याकडे इथे फीस्टेबल्सही आहेत. त्यांनी कदाचित सिस्टिमलाच मात दिली आहे.

जिमी, मला वाटतं हे खूप सोपंय. थांब, हे खूप सोपं आहे का? खूप सोपं.

तुम्ही इथे आहात तोपर्यंत, आम्ही हा सुंदर महाल घेणार आहोत जो तुम्ही पूर्णपणे उद्ध्वस्त केला आहे, आणि त्याला पुन्हा पूर्वीसारखा चकचकीत करणार आहोत. लोव्समुळे.

धन्यवाद, लोव्स. छान. मला ते आवडलं.

आम्हाला इतक्या मोठ्या घराची सवय झाली होती, कुठेही फिरता यायचं, कुठेही जाता यायचं. आपण इथे किती काळ राहणार आहोत हे आपल्याला माहीत नाही. तीच तर समस्या आहे.

आपण स्वतःला फायदेशीर स्थितीत ठेवलं आहे, नाही का? यावर हात मिळवूया.

या मुलांना वाटलं की हे आणखी एक सोपं आव्हान असेल.

आम्हाला कळलं की तिथे एक छिद्र आहे, रायन.

हे आव्हान इतकं काही वाईट नाही, फक्त वाट बघायची आहे. खरं तर फक्त कंटाळा येणार आहे. पण मी आणि पिअर्सने आधीच एक बास्केटबॉल हूप बनवला आहे.

आणि म्हणून त्यांनी वाचन, व्यायाम करून, आणि खेळ खेळून वेळ घालवला.

चेंडू.

जिमी आम्हाला सतत अशी आव्हानं देत राहतो ज्यामुळे कोणीही बाहेर होणार नाही. पण काही दिवसांनंतर, त्याचा लवकरच कंटाळा येतो.

तुमच्याकडे सगळं काही असतं आणि एका क्षणात तुमच्याकडे काहीच उरत नाही. हे माणसाला खऱ्या अर्थाने नम्र राहायला शिकवतं.

आज अधिकृतपणे माझा हायस्कूल पदवीचा दिवस आहे. खरं तर, माझा पदवीदान समारंभ चुकला. मला या महालाबाहेरच्या जगाची आठवण येत आहे.

आणि रोज तेच जेवण खाण्याने काही उपयोग झाला नाही. माझ्यासाठी, हे ताटात काहीतरी अस्ताव्यस्त वाढल्यासारखं आहे.

माझ्यासाठी, हे ताटात काहीतरी अस्ताव्यस्त वाढल्यासारखं आहे. आमच्याकडे विविधता नाही. बस्स. बॉन ॲपेटिट.

मला खूप कंटाळा आला आहे. मला खरंच कळत नाहीये की काय करावं. भावा, हे कधी संपणार?

72 वा दिवस.

ते म्हणाले माझे व्हिडिओ सोपे आहेत, हे वाईट. कारण नाहीतर मी पुढे येऊन त्यांना मदत केली असती. त्यांना आता इथे एक आठवडा झाला आहे, आणि ते आताच वेडे व्हायला लागले आहेत. जे साहजिकच आहे, कारण जेव्हा मी सात दिवस एकांतवासात घालवले होते, तेव्हा माझंही डोकं फिरायला लागलं.

आपण सगळे बीच मॅन्शनमध्ये आहोत. यो.

मी फोर्टनाइटमधला चग जग पिणार आहे.

एकांतवासात राहण्यातील सर्वात कठीण गोष्ट म्हणजे आयुष्य किती संथ गतीने पुढे जातं हे आहे.

माझं मन गुंतवून ठेवणं मला खूप कठीण जात आहे. एकांतवासात अडकून काहीही न करण्याचा कंटाळा आला आहे.

म्हणून या जीवघेण्या कंटाळ्यावर मात करण्यासाठी, रायनला एक कल्पना सुचली ज्यामुळे सगळं काही बदलणार होतं.

मी आता खूप दिवसांपासून एकांतवासात आहे. मी 1,00,000 पर्यंत मोजणार आहे अगदी जसं मिस्टर बीस्टने इतक्या वर्षांपूर्वी केलं होतं.

मी 1,00,000 पर्यंत मोजणार आहे. हा माझा पहिला व्हायरल व्हिडिओ होता ज्याने मुळात हा संपूर्ण प्रवाह सुरू केला, आणि अनेक वर्षांपासून लोक मला सांगत आहेत की हे मूर्खपणाचं आणि सोपं होतं… आणि तुम्ही जे पाहणार आहात ते सिद्ध करेल की ते खरं आहे की नाही.

चला तर मग. एक, दोन, तीन, चार, पाच, सहा, सात, आठ, नऊ, दहा.

मी रायनला थोडं मोजताना ऐकत होतो. त्याचं डोकं आतापासूनच फिरतंय. प्रश्न हा आहे की, तो चुकून आकडे चुकवेल का?

2033, 2044, 20… म्हणजे, वी… 20…

तो तरीही हे करू शकेल का?

5,900 आणि काहीतरी. 70, 8,171, 8,172, 8… 10,200. 10,200. 10,200. 10,200. 10,000… थांबा. 11,258, 11,259, 11,260, 11… 13, 13,000.

तू झोपणार आहेस का? नाही. झोप नाही. 196.

19,997, 19,998, 19,999, 20,000.

यो! जिमी! काय चाललंय, मुलांनो? काय चाललंय, जिमी? एकांतवास कसा चालला आहे? भयानक! आम्ही आमचा धडा शिकलो, जिमी. पुरे आता.

एक गोष्ट स्पष्ट करतो, जर तुम्ही लोकांनी घराची वाट लावली नसती तर…

अरे देवा!

मला तुम्हाला एकांतात ठेवावं लागलं नसतं. ठीक आहे, भिंतींना पुन्हा रंग द्यावा लागेल. काही भिंतींवर चित्रं काढली आहेत, तर इतर भिंतींवर फक्त मोहरी आणि केचप लागलं आहे. पण आपण फक्त रंग देऊन भिंती दुरुस्त करणार नाही आहोत. मला ही संपूर्ण भिंत तोडावी लागेल.

काय? म्हणजे, तुम्हाला खरंच तसं करायची… मला नाही वाटत की तुम्ही…

नुकसान दुरुस्त करण्यापासून ते प्रत्येक खोली पूर्णपणे बदलण्यापर्यंत, हे संपूर्ण नूतनीकरण लोव्समुळे शक्य झालं आहे. त्यांनी आम्हाला लागणारं सगळं पुरवलं या हवेलीला पुन्हा एकदा नवीन करण्यासाठी. हे घर काही वेळातच दुरुस्त होईल.

हे कार्पेट बार्बेक्यू सॉसने भरलेलं आहे. का? इथे वर काय चाललंय? तर सगळ्यात कठीण गोष्ट कोणती आहे?

जेवण. नक्कीच. जेवण. जेवण.

पण तुम्ही म्हणालात माझे व्हिडिओ खूप सोपे आहेत, नाहीतर मी मदत केली असती.

हे, जिमी, आपल्यातला एकजण नाहीये, लक्षात आलं? इथे आत काय चाललं आहे?

मी 1,00,000 पर्यंत मोजत आहे. का? उघड आहे, मी एकांतात अडकलो आहे. माझ्याकडे वेळेव्यतिरिक्त काहीच नाही. आणि… 49,000.

तुला वाटलं होतं त्यापेक्षा कठीण आहे का? वाटलं त्यापेक्षा खूप कठीण. माहीत आहे. सगळ्यांना वाटतं ते सोपं होतं. नाही. खरंच, मानलं तुम्हाला.

तुला स्वतःला त्रास द्यायचा आहे… हो. जसा मी स्वतःला त्रास दिला. हो, मला द्यायचा आहे. एका विचित्र प्रकारे, मला समजतंय. खूप खूप धन्यवाद. धन्यवाद.

आम्ही फुटेज तपासणार आहोत, तू अंक चुकवत नाहीस ना. मी नाही चुकवणार. पूर्ण 1,00,000 केल्यास, मी खास काही आणीन.

परत मोजायला लागतो. 38,204, 38,205… 39,285, 39,286, 39,287, 38,288.

कोण आहे ते? मी आहे. थांब. मोजत राहा. ठीक आहे. फक्त मला त्रास देऊ नकोस. 39,999, 40,000.

दिवस 78.

याची चव 40,000 सारखी आहे. 49,998, 49,999, 50,000.

रायनने 50,000 चा टप्पा गाठल्याच्या आनंदात, आम्ही ठरवलंय की नाश्त्यामध्ये जेवण करायचं.

मला वाटतं मला ऊर्जेची गरज पडेल, कारण मला झोपायचं नाहीये. मला खरंच जागं राहून एका दमात चॅलेंज पूर्ण करायचं आहे, अगदी जसं जिमीने केलं होतं.

बरं, तुझं चांगलं काम चालू ठेव, कारण तू अधिकृतपणे अर्धा पल्ला गाठला आहेस.

माझ्या अनुभवानुसार, एक ते 50,000 मोजणं हे खूप सोपं आहे 50,000 ते 100,000 मोजण्यापेक्षा. बघूया रायन हे करू शकतो की नाही.

दिवस 79.

मी कुठे आहे मलाच माहीत नाही. मी खरंच कुठे आहे हे मला कळत नाहीये. माझं तोंड दुखतंय. 71,593. 71,594.

मला आकडे दिसायला लागले आहेत. हे कसं शक्य आहे माहीत नाही, पण ते होत आहे. मी थकलोय आणि अजून कित्येक तास बाकी आहेत. 76,007, 76,008, 76,009, 76,010.

हॅलो? जिमी? हाय, ॲशर. तुझं मनोधैर्य कसं आहे? याचा मानसिक किती त्रास होईल याची मला कल्पना नव्हती.

खूप काळासाठी, मला वाटायचं की फक्त मलाच माहीत आहे की 100,000 पर्यंत मोजणं किती अवघड होतं, आणि हे जाणून बरं वाटतंय की अखेर कोणीतरी दुसरा समजून घेईल.

90,000. अरे देवा. तो बघ क्वेली ऐकतोय. त्याला मदतीचा प्रयत्न करतोय. तो हे करून दाखवेल.

99,611, 99,612. 12. 12. 99,613, 99,613. 14. 14. 14. तू करू शकतोस, भावा. एक श्वास घे. 99,799. 99,800.

रायन अधिकृतपणे 100,000 पासून 200 दूर आहे.

99,998. 99,999, 100,000. 100,000. झालं माझं. झालं माझं. तू करून दाखवलंस! येस! शाब्बास! 100,000! 100,000! 100,000! येस!

असं दिसतंय की एखाद्या गोष्टीचा निश्चय केल्यास तुमच्या आजूबाजूच्या लोकांचंही मनोबल वाढतं.

दिवस 80. वू! काय मग, माझ्या भावांनो?

पण ॲशर प्रभावित झाला नव्हता कारण त्याची खात्री होती की रायनचं चॅलेंज खरंतर सोपं होतं.

100,000 पर्यंत मोजणं सोपं आहे. तू खरंच खूप मूर्ख आहेस. तुला माहीत आहे, नाही का?

तो अजूनही आपल्या गर्वाने लोकांना त्रास देत होता.

जेव्हा मी विश्लेषण केलं, की मी दशलक्ष डॉलर्स कसे खर्च करणार आहे. मी एका मोटरसायकलसाठी 15 हजार डॉलर्स ठेवलेत. जर तुला तुझे दशलक्ष डॉलर्स मिळाले.

तो असा आहे, "जेव्हा मी," आणि मग, "जेव्हा मी करेन…" मी म्हणालो, "गप्प बस." मला वाटलं होतं की आपण सगळे मित्र बनत आहोत, आणि मग, तो असं काहीतरी बकवास बोलतो. तू खरंच खूप त्रासदायक आहेस. तुला हे माहीत आहे, बरोबर?

मला खात्री करायची आहे की मी ॲशरला बाहेर काढू शकेन जेणेकरून क्वेलीच्या जिंकण्याची शक्यता वाढेल.

मी खात्री करेन की मी याच्या आधी बाहेर पडणार नाही. एकमेव ध्येय.

प्रत्येकजण ॲशरला किती नापसंत करतो याबद्दल इतकं बोलत असल्यामुळे, तो ते ऐकणार हे फक्त वेळेचा प्रश्न होता.

हो, ॲशर हुशार आहे, पण त्याचा सर्वात मोठा दोष त्याच्या हुशारीवर मात करतो. त्याचा अहंकार, तो खूप भीतीदायक आहे.

एक 18 वर्षांचा मुलगा म्हणून, तू नुकतीच सुरुवात केली आहेस. अहंकाराबद्दल बजावलं आहे, पण त्याने दाखवलं वाईट का आहे. पण त्याने मला दाखवून दिलं की तो वाईट का असतो.

माझं आयुष्य, मुळात, घरीच शिक्षण झालं आहे, आणि हे माझ्यासाठी वेगळं वातावरण आहे, आणि सामाजिक नियम कसे असतात हे शिकायला मिळत आहे. मला कितीही स्पर्धात्मक व्हायचं असलं तरी, त्यामुळेच मी आहे तसा आहे. मी प्रत्येक गोष्टीला एक आव्हान समजत होतो. मला वाटतं की मी किमान अधिक चांगला बनू शकेन आणि भावनिकदृष्ट्या अधिक परिपक्व होऊ शकेन.

मी औपचारिकपणे माफी मागू इच्छितो. जेव्हा मी अन्न फेकलं, ते करण्यापूर्वी मी स्वतःला तुमच्यापैकी प्रत्येकाच्या जागी ठेवून पाहिलं नाही. कृपया मला माफ करा.

आपण एकमेकांशी वाईट न वागता स्पर्धा करू शकतो. अगदी बरोबर.

आणि 90 व्या दिवशी, मला आठवलं की मी रायनला 100,000 मोजल्याबद्दल बक्षिसाचं वचन दिलं होतं.

हे साफ करायला थोडा वेळ लागेल. आम्ही वर आहोत तो सीन दाखवा. मुलांनो, बाहेर या.

कारण तू 100,000 पर्यंत मोजलंस, म्हणून मी तुझ्यासाठी 100,000 पेनी आणले आहेत.

यामुळे मला आठवतंय की तू पेनी द्यायचास रिकव्हरीच्या मिनिटांनुसार. हो, किंवा मी पेनी देऊन कार घेतली होती.

तुम्ही लोकांनी अधिकृतपणे या हवेलीत तीन महिने पूर्ण केले आहेत.

तुम्ही तयार आहात का, मुलांनो? ठीक आहे. देवा रे! देवा रे!

थांबा, एक मिनिट थांबा, मुलांनो. एक मिनिट थांबा. माझे व्हिडिओ खूप सोपे आहेत म्हणालात? वाटतं म्हणालो. आम्ही म्हणालो. नाही, नाही, नाही.

तर साधारणपणे मी या क्षणी हे वर उचलतो, पण ते खूप सोपे असल्यामुळे, कदाचित काही आठवड्यांनी परत करू.

नाही, नाही. सॉरी, मी फक्त, आम्ही फक्त… ते कठीण आहे, जिमी. खरंच आहे.

मला आनंद आहे की ते शेवटी कठीण आहेत, कारण तुम्ही म्हणालात सोपे आहेत. तुमचे व्हिडिओ सोपे नाहीत. हे कठीण आहे. ते कठीण आहेत. मी तुमच्यासाठी ते कठीण करायचा प्रयत्न करतोय. जिमी, आम्ही इथे खूप वेळ राहणार आहोत.

दिवस 91. दिवस 92.

मी परत का येतोय माहीत आहे का? नाही. नाही. कारण कोणीतरी बाहेर पडणार आहे. तू आमच्याशी खेळतोयस का? मी खोटं बोलत आहे. हे कसं सांगू? कोणीच बाहेर नाहीये, फक्त तुमच्यासोबत राहायचंय.

मी इथे असण्याचं खरं कारण हे आहे की मला तुम्हाला तुमचं अगदी नवीन घर पाहण्याची संधी द्यायची होती. तुम्ही इथे होता त्या संपूर्ण काळात, मी आणि लोव्स मिळून ते घर दुरुस्त करत होतो जे तुम्ही लोकांनी उद्ध्वस्त केलं होतं. मला तुम्हाला ते अगदी नवीन घर जाऊन पाहण्याची संधी द्यायची आहे. तुम्ही बाहेर जा, म्हणजे आम्ही या रूम्सही दुरुस्त करू शकू, पण मला तुमच्याकडून वचन हवं आहे की माझ्याआधी तुम्ही घर उद्ध्वस्त करणार नाही.

जिमी, जिमी. कधीच नाही. आम्ही वचन देतो. पिंकी. आम्ही वचन देतो. पिंकी शपथ.

हा बंगला उद्ध्वस्त झालेल्या अवस्थेतून अक्षरशः अगदी नवीन झाला आहे. अरे देवा! आणि हे सर्व लोव्समुळे शक्य झालं. लोव्स!

पण लोव्स फक्त नूतनीकरणासाठीच नाही, ते तुमच्या घरांच्या देखभालीसही मदत करतात. कल्पना करा, तुम्ही घर जिंकल्यावर, तुम्हाला तुमचे ड्रायर व्हेंट्स साफ करायचे आहेत का, एअर फिल्टर ठीक करायचे? नाही. तुमचे लाईट बल्ब बदलायचे आहेत का? नाही. नाही.

होम केअर प्लससोबत, वर्षाला फक्त 99 डॉलरमध्ये, लोव्स दोनदा येईल आणि तुमच्यासाठी ही सर्व त्रासदायक कामं करेल. मी ते घेणार आहे. मला त्याची गरज लागणार आहे.

आपल्याला अख्खं सॉकरचं मैदान मिळालंय. ही पराभूतांची भिंत आहे. सर्वांनी सलामी द्या. आत्म्यास शांती लाभो.

आणि हा बंगला जिंकणं आणखी चांगलं करण्यासाठी, विजेत्याला आयुष्यभरासाठी लोव्सचं होम केअर प्लस मिळेल. भारीच! भारीच!

यासाठी साइन अप न करण्याचं अक्षरशः काही कारण नाही. हा क्यूआर कोड स्कॅन करा किंवा डिस्क्रिप्शनमधील लिंकवर क्लिक करा आणि लगेच साइन अप करा. जी कामं तुम्हाला करायची नाहीत ती लोव्सला करू द्या.

आज 31 दिवसांनी विलगीकरणाच्या बाहेर झोपण्याची आमची पहिली रात्र आहे. त्यामुळे मी झोपायला जातोय, आणि मला वाटतं बाकीचे अजून काही तास जागे राहतील. तो बघा, तो चालला.

मुलं या बंगल्यासाठी स्पर्धा करत असताना, खऱ्या जगात वेळ पुढे जात होता, आणि पिअर्ससाठी याचा अर्थ होता एक मोठा टप्पा चुकवणं.

मीच आहे तो. आमचं हायस्कूलचं शिक्षण पूर्ण झालं. भावा, हे भारीच आहे. तू बीस्ट बंगल्यात ग्रॅज्युएट झालास.

हा व्हिडिओ इतका जास्त काळ चालला आहे, की पिअर्सचा हायस्कूलचा पदवीदान समारंभ प्रत्यक्षात चुकला. मी मुख्याध्यापकांशी बोललो, आणि त्याच्यासाठी सरप्राईज आहे.

माझ्यासोबत खाली चल. जिमी. पिअर्स, इकडे ये. काल काय झालं तुला माहीत आहे, बरोबर? काय? सर्व मित्र हायस्कूलहून ग्रॅज्युएट झाले, म्हणूनच मी तुझ्यासाठी एक गाऊन आणला आहे. व्वा. बॅच ऑफ 2026.

मी तुझ्यासाठी एक टोपी आणली आहे. ती घाल. मुलांनो, इकडे या, बसा. पिअर्स, या खुर्चीत बस. आणि टीव्हीवर तुझ्यासाठी एक खास पाहुणे आहेत. या तुझ्या शाळेच्या शालेय समुपदेशक आहेत. अभिनंदन, पिअर्स.

आणि मी तुला तुझा हायस्कूलचा डिप्लोमा देताना पाहण्यासाठी त्या इथे आल्या आहेत. व्वा.

तू गेल्या तीन महिन्यांपासून इथे असूनही, तू हायस्कूलमध्ये नापास झाला नाहीस. त्यांनी तरीही तुला पास केलं. व्वा.

मी तुझ्यासाठी केक आणला होता, पण त्यावर कॉन्फेटी पडली. तुम्ही माझ्या तोंडावर मारा. नक्की? हो. हो. अहो, थांबा, मॅडम, तुम्ही दुसरीकडे बघाल का? हो, हो. झालं तर. ठीक आहे. चला!

ठीक आहे. आता आपण थोडी मजा केली, तुम्हाला पुढचं आव्हान करायचं आहे का? खूप पैसे जिंकता आले तरीही?

पुढील 30 दिवसांत, कोणत्याही वेळी, मी या फोनवर कॉल करेन. जो कोणी तो उचलेल त्याला मी जे काही देईन ते मिळेल.

हॅलो? काही नाही. कारण मी इथेच उभा आहे. ती फक्त एक चाचणी होती. तर तुम्हाला मुद्दा कळला.

मुलांनो, गोष्ट अशी आहे. ते नेहमीच सकारात्मक असेल असं नाही. मी तुम्हाला बक्षीस किंवा शिक्षा देण्यासाठी कॉल करू शकेन. मी तुम्हाला अधूनमधून कॉल करेन. शुभेच्छा. धन्यवाद. भेटूया, जिमी.

ही कदाचित पहिली संधी आहे की या व्हिडिओतून आपल्याला काहीतरी सकारात्मक मिळू शकेल. मी तुम्हाला खरं सांगतो. सांग आम्हाला काय वाटतं…

चल, रायन. दगड, कागद, कात्री. दगड, कागद, कात्री. दगड, कागद, कात्री, शूट. एक. दगड, कागद, कात्री, शूट. मी फक्त म्हणतोय, मी फक्त म्हणतोय. कर तू, भावा.

हॅलो? कोण आहे? अभिनंदन, तुम्ही आताच 10,000 डॉलर्स जिंकला आहात. येस. येस. शक्यच नाही. हो, मी तुला दहा हजार पाठवत आहे. अभिनंदन, मित्रा.

हे, योग्य खेळ होता. तो एक योग्य खेळ होता. योग्य खेळ. अभिनंदन, भावा.

मला भीती वाटतेय. हॅलो? फोन उचलल्याबद्दल धन्यवाद. तुला पुढचे 24 तास बाथटबमध्ये घालवावे लागतील. बाथटबमध्ये? बाथटबमध्ये.

मला माहीत होतं वाईट होणार. मला माहीत होतं, तो उचलायला नको होता. 24 तास बाथटबमध्ये? जिमी.

या चॅलेंजमध्ये काय मिळेल हे तुम्हाला कधीच कळणार नाही. पण रायनला रोख रकमेने भरलेली ब्रीफकेस मिळाली.

तू दहा हजार जिंकलास, आम्ही मस्करी करत नव्हतो. रायन. नॅश. नॅश. स्पेशल डिलिव्हरी. हे आहेत तुझे दहा हजार. हे माझं आहे? ते किती जड आहे? हे जड आहे.

मला हे चॅलेंज खूप आवडतंय, आणि मी तुम्हाला सांगतो की का. आपल्याकडे पर्याय आहे, हवं तर, फोन उचलायचा किंवा वाजू द्यायचा. आपण तो उचलला नाही तर, काहीतरी वाईट घडणार आहे.

मला माझे दहा हजार आधीच मिळाले आहेत. मी आता फोन टाळणार आहे. मी दुसऱ्यांना तो उचलू देणार. फोनबद्दलची माझी रणनीती म्हणजे तो अजिबात उचलायचा नाही.

तू पुन्हा फोन उचलणार का? नक्कीच.

आणि क्वेलीला लवकरच तो पर्याय मिळणार होता, कारण त्याचा एकांतवासातील वेळ संपत आला होता.

पहिले चॅलेंज पूर्ण झाले, जिमी.

दिवस 98.

आज 99 वा दिवस आहे, जवळपास 100 वा दिवस. खरं सांगायचं तर, मला आता इथे राहण्याचा थोडा कंटाळा आला आहे. जेव्हा असे दिवस येतात, जेव्हा तुम्हाला कळतं की तुम्ही इथे किती दिवसांपासून आहात आणि सगळ्यांपासून किती दिवस दूर आहात, तेव्हा इथे राहण्याचा तुम्हाला खरोखरच कंटाळा येतो.

काय, जिमी? तुमच्यासाठी आज 100 वा दिवस असल्याने, तुम्हाला शिक्षा देणं योग्य वाटत नाहीये. जाऊन पुढच्या दाराबाहेर बघा. मी तुमच्यासाठी काहीतरी खास ठेवलं आहे.

पिझ्झा? तो पिझ्झा आहे का? कुकीज. ठीक आहे. चला. आज रात्री मेजवानी. हो.

दिवस 101.

अरे मुलांनो, फोन वाजत आहे. फोन, फोन वाजत आहे.

काय, जिमी? आज माझ्यासाठी काय आहे? क्वेली, तू आता ताबडतोब फोन त्या व्यक्तीला दे जिच्यावर या घरात तुझा सगळ्यात कमी विश्वास आहे. कोणीतरी फोन उचला. ठीक आहे. मी? घे फोन.

हॅलो, जिमी. ऐक ॲशर, गोष्ट अशी आहे: जर तू 24 तास एकांतवासात घालवले, या घरातल्याच एका खोलीत, तर मी तुझ्या वतीने क्वेलीला 10,000 डॉलर्स देईन, पण करायचं की नाही हे तुझ्यावर आहे. हा कॉल झालाच नाही असंही तू वागू शकतोस. गुड लक.

बघूया ॲशर काय करतो.

मला ठरवायचं आहे की मी एका खोलीत जाऊन तिथे राहणार पुढचे 24 तास एकांतवासात. मी यशस्वी झालो, तर क्वेलीला 10,000 डॉलर्स मिळतील.

ॲशर, तू माझ्यासाठी हे करशील का?

म्हणजे ज्या व्यक्तीशी मी कदाचित सगळ्यात जास्त वाद घातला आहे, त्याच्याच हातात आता दहा हजार डॉलर्स आहेत जे कदाचित मला मिळू शकतात, पण त्यासाठी त्यालाच ते आव्हान पूर्ण करावं लागेल. हे अविश्वसनीय आहे.

या संपूर्ण व्हिडिओमध्ये ॲशर फक्त स्वतःसाठीच खेळत आला आहे, पण आता क्वेलीला 10,000 डॉलर्स मिळवून देण्यासाठी, त्याला 24 तास एकांतवासात राहावं लागेल. या खेळातला सगळ्यात स्वार्थी खेळाडू खरंच काहीतरी निस्वार्थपणे वागेल का?

मला घर जिंकण्यापासून कोणीही थांबवू शकणार नाही.

माझं नशीब त्याच्या हातात आहे.

चला तर मग. मला इथे एकांतवासात 24 तास काढायचे आहेत. आता आपण 24 तासांनीच भेटू, जेव्हा मी हे आव्हान पूर्ण करेन आणि क्वेलीला त्याचे 10,000 डॉलर्स मिळतील. मी त्यासाठी खूप उत्सुक आहे.

मला नाही वाटत की मी कधी त्या मुलांसारखे घट्ट नातेसंबंध बनवू शकेन. क्वेली, रायन, पिअर्स, अगदी खऱ्या भावांसारखे आहेत. केविन आणि उथन, तेही अविभाज्य आहेत. मला नाही वाटत की ते कधी माझ्यावर विश्वास ठेवतील, आणि मला आशा आहे की मी हे सुधारेन.

दिवस 102.

हॅलो? धन्यवाद.

माझ्याकडे एक पर्याय आहे. ॲशर, जिमीने मला एक पर्याय दिला आहे. मी तुझ्याशी जागा बदलू शकतो, आणि टायमर पुन्हा सुरू होईल. आणि जर मी ते 24 तास पूर्ण केले, तर आपल्या दोघांना दहा हजार डॉलर्स मिळतील. किंवा मी तुला तुझा शेवटचा तास पूर्ण करू देऊ शकेन… बरोबर. आणि फक्त मलाच दहा हजार डॉलर्स मिळतील.

ॲशर, तुला दहा हजार हवेत का? अर्थातच मला दहा हजार डॉलर्स हवे आहेत, पण जशी क्वेलीची इच्छा. म्हणजे आता सगळं त्याच्यावरच आहे, मित्रा.

ॲशर. जी, सर. जागा बदलायची वेळ झाली आहे. खरंच का? मी आत जातोय. तू आता मोकळा आहेस. अरे व्वा, धन्यवाद, महाशय. मी माझं सामान घेतो आणि निघतो.

चला, पुढचे 24 तास तरी मला क्वेली दिसणार नाही.

मला वाटलं होतं की हे चॅलेंज त्यांना वेगळं करेल, पण त्याने उलट त्यांना आणखी जवळ आणलं, आणि 24 तासांनंतर दुसऱ्या कॉलची वेळ झाली होती.

हॅलो? हे, उथी. ठीक आहे, तू क्वेलीला बाहेर सोडू शकतोस, आणि तुझ्या बक्षिसासाठी समोरचा दरवाजा उघड.

अभिनंदन. हे बघ. आपण दोघंही, माझ्या मित्रा. चिअर्स. चिअर्स. चिअर्स, मित्रा.

ठीक आहे, मुलांनो, मला तुमचा खूप अभिमान आहे, तुम्ही सर्वांनी चांगलं काम केलंय, एकत्र काम केलंय, आणि जिमीला तुमच्यात फूट पाडू दिली नाही.

आणि अगदी त्याचप्रमाणे, बीस्ट मॅन्शनमध्ये शांतता पुन्हा प्रस्थापित झाली, किमान एका रात्रीसाठी तरी.

दिवस १०४.

खरं तर, मला वाटतंय आज मी तो उचलेन. चांगल्या फळासाठी धोका का पत्करू नये?

सॉरी, सॉरी. तो फक्त स्वप्न बघतोय. सॉरी, सॉरी. मी आत येतोय.

जिमी, काय चाललंय? यो, हे, मी केएसआय आहे. यो, केएसआय, काय चाललंय? कसा आहेस? मी ठीक आहे. तुम्ही लोक कसे आहात? हे, केएसआय, केविनशी बोल. त्याचा विश्वास बसत नाहीये. केएसआय? यो, काय चाललंय मित्रा?

तुम्ही उत्तर दिल्यामुळे, जे होणार आहे त्यासाठी तुम्ही तयार का? मी तयार आहे. सरळ सरळ सांग, जिमी.

माझ्यासोबत जेजे आहे, आणि तुम्ही त्याचा फोन उचलला, याचा अर्थ असा की मी स्पीकर्समधून त्याचं संगीत वाजवणार आहे, पुढचे 24 तास सतत. मजा करा. माझे व्हिडिओ खूप सोपे आहेत असं म्हणू नका.

यो. यो.

हे गाणं किती मोठ्या आवाजात आहे?

त्याने नक्की किती वेळ सांगितलं? 24. 24 तास. सगळ्यांना माहीत आहे. नाही. खूप मोठ्या. जिमी.

सध्या 24 तासांच्या केएसआय चॅलेंजला 18 मिनिटं झाली आहेत. कानातून रक्त यायला लागलंय. पहिल्यांदा ठीक होतं, दुसऱ्यांदा, तिसऱ्यांदा, आता हे असंच सुरू आहे. जिमी, का?

ते थांबलं! ते थांबलं! ते थांबलं!

मी बाहेर पडणार आहे. मी कोट्यवधी डॉलर्सचा मॅन्शन सोडायला तयार आहे, फक्त तुझं गाणं ऐकू येऊ नये म्हणून. अभिनंदन.

संगीत बंद करा. संगीत बंद करा.

त्यांना वाटलं की दिवस वाईट होता, पण या सगळ्यात झोपायचा प्रयत्न करणं म्हणजे खरंखुरं दुःस्वप्न आहे.

मी आत्ताच गुपचूप मॅन्शनमध्ये शिरलो. मुलांसाठी माझ्याकडे एक जबरदस्त सरप्राईझ आहे. हे बघा. आपल्या पुढच्या फोन कॉलसाठी, आत या. मी इथे ओल्ड नेव्हीचं एक स्टोअर पुन्हा तयार केलं आहे, आणि जो कोणी फोन उचलेल तो 50,000 डॉलर्स जिंकणार आहे.

मी फोनची रिंग वाजवतोय. बघूया मुलांपैकी कोणी उत्तर देतं का.

मला वाटतं ही कथा अशीच पुढे जाते. मला वाटतं ही कथा अशीच पुढे जाते.

आम्ही वाट बघत असताना, तुम्हीसुद्धा 50,000 डॉलर्समधला तुमचा वाटा जिंकू शकता, हा क्यूआर कोड स्कॅन करून. हे करणाऱ्या 50 लोकांना आम्ही देणार, ओल्ड नेव्हीमध्ये 1,000 डॉलर्सची शॉपिंग. मिस्टरबीस्टचे अधिकृत बॅक टू स्कूल रिटेल अपेरल पार्टनर. जिथे तुम्हाला हुडीज, जीन्स, ग्राफिक टीज मिळू शकतात… या 'बॅक टू स्कूल' वर्षासाठी तुम्हाला जे काही लागेल, ओल्ड नेव्हीमध्ये उपलब्ध आहे.

थांबा, ते उत्तर देत नाहीयेत.

फोन नंबर २… अरे देवा, त्यांनी उत्तर दिलं नाही. हे अवघडल्यासारखं आहे.

पण ऐका, किमान तुम्ही अजूनही 50,000 डॉलर्स जिंकू शकता. तुमच्या जवळच्या ओल्ड नेव्हीमध्ये किंवा OldNavy.com वर नक्की जा. 'बॅक टू स्कूल'साठी तुम्हाला जे लागेल, ते त्यांच्याकडे आहे.

'बॅक टू स्कूल'साठी तुम्हाला जे लागेल, ते त्यांच्याकडे आहे.

नोलन, एक विचित्र गोष्ट माहीत आहे का? काय? त्यांना कळणारही नाही की इथे होतो. चल, निघूया. आपण हे पुन्हा पूर्ववत करणार आहोत, आणि त्यांना कळणार नाही हे कधी घडलं. मी आता हलू शकतो का? हो.

ते थांबलं का? झालं.

अरे, मला तुमचा आवाज ऐकू येतोय. अरे देवा! अरे देवा, रायन! तुमचं ऐकण्यासाठी मला इतकं जवळ यायची गरज नाही. अॅशर! हो, 24 तास झाले आहेत, मित्रांनो. मी नाही… मला तुझ्या आवाजाचा आवाज ऐकू येतोय.

मिस्टरबीस्टच्या व्हिडिओमध्ये आल्याचा मला खूप आनंद आहे. मी एका घरातून दुसऱ्या घरात फिरलो आहे, मला घरातून काढण्यात आले, अगदी बेघरही झालो. या सगळ्यातून जाऊनही, माझ्यात अजूनही दृढनिश्चय, जिद्द होती, आणि माझी सर्व स्वप्नं पूर्ण करण्याची इच्छाशक्ती. आणि इथे असण्यासाठी मी खूप त्याग केला आहे, आणि मला वाटतं की मला हा बंगला जिंकावाच लागेल.

हे सर्व जण या घरात आले होते, आपण त्याला आत्मविश्वास म्हणूया.

मिस्टरबीस्ट, मी तुझ्याशी बोलतोय. तुला वचन देतो, आम्हीच जिंकणार. तीन वर्षे लागली तरी मला पर्वा नाही. मी स्वतःला इथेच कोंडून घेणार आहे.

मला स्पर्धेत घ्या. मला घ्या. मी कधीच घरी जाणार नाही. तोच तर खरा मुद्दा आहे. मी कधीच घरी जाणार नाही.

पण रायन, क्वेली, उस्मान, पिअर्स, केविन आणि ॲशर यांनी, बोलल्याप्रमाणे नक्कीच करून दाखवलं आहे.

माझा अजूनही विश्वास आहे की मी हे जिंकेन.

जिमी, काहीतरी चांगलं दे. तू परत येणार आहेस. तू आम्हाला एक कठीण आव्हान देणार आहेस. मी तयार आहे.

मिस्टरबीस्टच्या व्हिडिओमध्ये असणं हे अविश्वसनीय आहे. मी माझ्या हायस्कूलचं शेवटचं वर्ष इथे घालवत आहे. तुम्ही आम्हाला म्हणाला होतात की हा व्हिडिओ चालू राहील दोन वर्षे, चार वर्षे, आणि मी इतका काळ टिकून राहण्याच्या तयारीनेच इथे आलो होतो.

दिवस 114. मी माझ्या आयुष्याचे मागचे चार महिने इथेच राहिलो आहे. फक्त एकच व्यक्ती बंगला घेऊन इथून बाहेर पडू शकते, आणि अजूनही माझा विचार आहे की तो मीच असेन.

दिवस 115. माझ्या कुटुंबाला घरी आर्थिक बाबतीत खूप संघर्ष करावा लागतो. मी जरा घाबरलो आहे. मला वाटतं माझं कुटुंब माझ्यावर अवलंबून आहे, आणि मला वाटतं की कोणत्यातरी कारणामुळेच मी इथे आलो आहे. मला खरंच जिंकायचं आहे.

आणि पुढचं आव्हान पुरेसं कठीण बनवण्यासाठी, या स्पर्धकांना त्यांच्या क्षमतेपलीकडे ढकलण्यासाठी, मी इतकं टोकाचं काहीतरी करायचं ठरवलं, की मी हे पहिल्यांदाच करत आहे या संपूर्ण चॅनलच्या इतिहासात.

मुलांनो, मी दार वाजवणार होतो. मुलांनो, खाली या. देवा, जिमी, काय चाललंय तुझं?

या व्हिडिओचं पुढचं आव्हान… तुमचा उजवा हात वर करा. असेल की जो कोणी बंगल्यावरून सगळ्यात शेवटी हात काढेल, बंगला त्याचा होईल. अरे देवा. ठीक आहे, चला करूया. पण यात एक ट्विस्ट आहे.

हो, हो, फक्त सहा लाख डॉलर्स इथे ठेवा. बाप रे. थांब, तू काय करतोयस? तुमच्यासमोर सहा लाख डॉलर्स रोख आहेत. छान.

आणि जर तुम्ही मला या चॅलेंजमध्ये स्पर्धा करू दिली, तर मी आत्ताच हवेलीवर माझा हात ठेवेन. माझ्या आधी जो कोणी हे चॅलेंज सोडून देईल त्याला एक लाख डॉलर्स मिळतील. पण जेव्हा मी चॅलेंज सोडेन, तेव्हा बक्षिसाची सर्व रक्कम रद्द होईल. त्यामुळे तुम्हाला एक लाख हवे असतील, तर तुम्हाला माझ्या आधी हार मानावी लागेल.

हे देवा. मला वाटतं आपण हे करायला हवं. पण जर मी जिंकलो, तर मला ही हवेली मिळेल.

जिमी, मला नाही वाटत की तुझ्यात पूर्वीसारखी धमक आहे. बाप रे. व्वा!

चला करूया. सौदा पक्का. थांबा, थांबा. तुमच्यापैकी किमान तिघांनी सहमत व्हायला हवं. चला करूया. ठीक आहे. करूया. सगळे तयार. चला करूया. जिमी, तुला एका चॅलेंजमध्ये हरवणं हा माझा सन्मान असेल. आता मी हवेलीवाला झालोय.

तू माझ्यासारखा दिसतोयस. तू खूपच छान दिसतोयस. मला हे आवडलं. कपडे छान बसलेत. तुमचा हात भिंतीवर ठेवा.

चॅलेंज अधिकृतपणे सुरू झालं आहे. जर तुमचा हात भिंती, फरशी किंवा काउंटरवरून उचलला गेला, तर तुम्ही ही हवेली गमवाल. खरं तर, आपण गमवू. ओहो. कारण आता मीही स्पर्धा करतोय. अरे देवा.

भिंतीवरून हात कधी उचलला जातो हे नक्की कळावं यासाठी, हँड कॅम आणा. शक्यच नाही. अरे देवा.

जिमी, तू किती दिवस टिकणार? श्वासात श्वास असेपर्यंत. काहीतरीच काय, यार.

एक लाख डॉलर्स ही खूप मोठी रक्कम आहे. तुम्ही विचार करत आहात का? अर्थातच. हो. आमच्या मनात तोच विचार चालू आहे. मग तू थांबू शकतोस का? तो सध्या माझ्या आयुष्याशी खेळतोय. थांब.

सध्या प्रत्येक मुलगा एक लाख डॉलर्स जिंकू शकतो, पण जर मी त्यांच्या आधी हात काढला, तर ती सगळी रक्कम रद्द होईल.

मी शून्यातून सुरुवात केली, त्यामुळे जर मी रिकामा गेलो, माझं काहीच जाणार नाही. म्हणजे तू हात काढणार नाहीस? नाही. एक लाख डॉलर्स असूनही? बरोबर.

आमच्या घरी फार काही नाहीये. आम्ही सर्व काही गमावलंय. आम्ही बेघर होतो. आम्हाला गाड्यांमध्ये झोपावं लागलं आहे. दहा लाख डॉलर्सच्या बक्षिसांची एकूण रक्कम सोडून देणं हे मला थोडं वेडेपणाचं वाटतं.

मला नाही वाटत की तो 24 तास टिकायलाही तयार आहे. हो, मला माहीत आहे. मला नाही वाटत की मी तो जुगार खेळायला तयार आहे. मी सुद्धा नाही. मी हे करायला तयार नाही. हं-हं. मुलांनो, काय बोलतोय आपण?

जिमी, जिमी, मला भाग पाडू नकोस. भाग पाडू नकोस. मला रात्रभर थांबायला, वेळ घालवायला आवडेल. हो का? मग वेळ घालवूया. घाई कशाची आहे? तू. तू. मला नाही… मी इथेच थांबायला आलोय. तू थांबशील यावर मी विश्वास ठेवू शकत नाही.

भाऊ, मला तुझ्यासोबत राहण्याचा आनंद मिळाला आहे, 100 आणि, काय, 15 दिवसांसाठी, 31 दिवस तुझ्याशी साखळीने बांधलेला होतो. बघ भाऊ, तू निघालास, तर मी पण निघेन. थांब. तो गेला तर तू जाणार आहेस? शक्यच नाही.

मला वाटतं जर माझे दोन मित्र गेले, तर मला वाटतं माझी पण जायची वेळ झाली आहे. थांब, खरंच? पण बाहेर पडणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीसोबत, दशलक्ष डॉलर्सची हवेली जिंकण्याची तुझी शक्यता खूप वाढते. मला माहित आहे, जिमी.

मी इथपर्यंत आलो आहे. हे अविश्वसनीय आहे की मी किती आठवणी बनवल्या आहेत, किती… ही माणसं माझ्यासाठी कुटुंबासारखी आहेत. काहीही झालं तरी, यानंतर आपण मित्रच राहू.

मला वाटतं मी स्पष्ट केलं आहे, की तुझ्याशी बांधल्यापासून, मला तुझ्यासोबतच राहायचं आहे. आणि तू निघालास तर मी पण निघेन, मित्रा. तू खूप महत्त्वाचा आहेस. मी तुमचा आभारी आहे, कारण तुमच्यामुळेच मी इतका वेळ थांबलो. चला तर मग.

क्वेली आता अधिकृतरित्या हवेलीतून बाहेर झाला आहे. अरे देवा. आता फक्त सहा जण उरले आहेत. मी काय बोलू? ही तुझी रक्कम. अभिनंदन.

त्याने ते केलं. माझा विश्वास नाही. माझा… माझाही विश्वास नाही. नाही. याचा अर्थ, आता आपण चौघेच आहोत. कमाल आहे. मित्रांनो, माझ्यावतीने गवताचा आनंद घ्या! मुलांनो, काळजी घ्या.

आणि बघता बघता, फक्त तीन स्पर्धक उरले. घरातून बाहेर पडायला तयार आहेस का? हा एक प्रवास होता, मिस्टरबीस्ट. तुमची आव्हानं खरंच कठीण आहेत.

अरे देवा! रेषेच्या बाहेर पाऊल ठेव. हे देवा! हे देवा!

हे 'द नोटबुक'मधल्या दृश्यासारखं आहे.

ते बाहेर पडल्यामुळे, आता फक्त ॲशर, उथी, केविन आणि मी उरलो आहोत.

लोकांना हे समजावून सांगणं खूप कठीण आहे, की हे आव्हान खरंतर किती कठीण आहे. एकाग्रतेत झालेली एक छोटीशी चूक… ते धोकादायक होतं. आणि तुम्ही दशलक्ष डॉलर्सचं घर गमावू शकता.

मला या तरुणांना दाखवायचं आहे, माझ्यात अजून दम आहे.

आणि त्यामुळे खाण्यासारख्या गोष्टी, हात धुणं… हाताला साबण लाव. आणि बाथरूमला जाणं खूपच जास्त कठीण होऊन जातं. पण यातली कदाचित सर्वात कठीण गोष्ट म्हणजे झोपायचं कसं हे ठरवणं.

मी सगळ्यात आधी झोपणार आहे कारण माझा हात इथेच ठेवण्यात त्यांचा फायदा आहे. जर तो सुटला, त्यांच्यापैकी दोघे रिकामे जातील.

मी इथे आहे, आणि आपल्याला खात्री करावी लागेल की जिमी इथेच राहील. मी अक्षरशः त्याच्या हातावर बसलो आहे. मला हवंय, या आव्हानात असलेला प्रत्येकजण काहीतरी घेऊन घरी जावा. आपल्याला जिमीला इथेच ठेवावं लागेल.

आणि सुदैवाने, हात काढणाऱ्या पुढच्या व्यक्तीने माझ्याआधीच तसं केलं.

काय झालं? हे काय आहे? मी जागा आहे का? काय झालं?

आणि मग उरले फक्त तीन.

हे घेऊन घरी जायला मला वाईट वाटत नाही. मला ही हवेली जिंकता आली नाही, पण तुम्हाला भेटून आनंद झाला.

थांब, केविन, तू जास्त दूर जाण्याआधी, गोष्टी आणखी रंजक बनवण्यासाठी, मी सुद्धा तुझ्यासोबत येतोय.

अरे देवा! याचा अर्थ आता त्यांच्यापैकी फक्त एक जण विजेता म्हणून जाईल. माझ्याकडे शब्द नाहीत.

ठीक आहे, तुमच्या पैशांच्या मोठ्या बॅगा घ्या. तू बाहेर झालास. हो. आणि मी सुद्धा.

जिमी, तुझी जायची हिंमत कशी झाली? अजून 24 तासांपेक्षा जास्त वेळही झाला नाहीये.

कोणीही जिंकलं तरी, ही शेवटपर्यंतची लढाई असेल.

हे माझ्यासाठी नाही, तर माझ्या वडिलांसाठी आहे. हा एक उदात्त हेतू आहे. हो. पण दुर्दैवाने, मी काही सहानुभूती बाळगणारा नाही.

पण कधीतरी मला झोपावंच लागेल, आणि खरं सांगायचं तर… मला वाटलं तर मी आत्ता लगेच झोपू शकतो.

पण तो झोपला नाही. आणि बाहेर होणं टाळण्यासाठी ॲशर जागा राहिला असताना, उथीने हात न काढता कित्येक तास झोप घेतली.

यो! काय मुलांनो? मी परत आलोय. कसे आहात तुम्ही? स्वागत आहे. तू कसा आहेस? मी ठीक आहे.

ऐकलंय तू अजून झोपला नाहीयेस. नाही, मी पूर्ण वेळ जागाच आहे. तुला कसं वाटतंय? गेल्या तासात काय झालं ते खरं तर मला आठवत नाहीये. पण मला अजून भास होत नाहीयेत.

तुला कधी ना कधी झोपावंच लागेल. हो, मी आज रात्री झोपणार. जर आपल्याला झोपायचं कसं हे कळलं, तर हे खूप वेळ चालू शकतं.

तू अतिआत्मविश्वासी होत आहेस, असं वाटत नाही का? नाही, नाही, नाही, तसं होणार… ॲशर आणि अतिआत्मविश्वासी? आलात की मुद्द्यावर.

कसं वाटतंय? खरं तर खूप छान वाटतंय. आता झोपताना तुझा हात जागेवरच राहील याची खात्री कर. तो आत्ताच झोपायला लागलाय असं दिसतंय. मी 32 तासांपेक्षा जास्त वेळ जागा आहे, जिमी.

ॲशरचा हात त्या खिडकीत अडकलेला आहे. ॲशरची झोप खूप गाढ असते. तो हलू शकतो. मी झोपेत हलत नाही. ठीक आहे.

तुझ्या जुन्या नोकरीत, तुला किती वर्षं लागली असती एक दशलक्ष डॉलर्सची हवेली घ्यायला? हे घर घेण्यासाठी मला कदाचित 20 वर्षांपेक्षा जास्त वेळ लागला असता. हे जिंकणं म्हणजे आयुष्य बदलून टाकणारी गोष्ट आहे, माझ्यासाठीच नाही, तर कुटुंबासाठी.

बापरे, घरात किती शांतता आहे! आता हे भुताच्या घरासारखं वाटतंय. या घरात जे काही हसणं-खिदळणं होतं, इथे 15 जण होते, आणि आता फक्त दोघेच उरलो आहोत.

चार महिन्यांपूर्वी, 15 लोक या हवेलीत आले, त्यांच्यापैकी प्रत्येकाने शपथ घेतली होती की, शेवटपर्यंत टिकणारी व्यक्ती तेच असतील. मी जागा कधीच सोडणार नाही. त्या सर्वांपैकी, ॲशर आणि उथी हे दोघेच आहेत ज्यांनी ते वचन पाळलं आहे.

प्रत्येक मैत्रीतून… एक, दोन, तीन… आणि अडचणींतून. तुम्ही शब्दांचे पक्के नाही. त्यांनी त्यांच्या आयुष्यातले चार महिने दिले आहेत, बाकी सगळे हरले तरी त्यांनी हार मानली नाही. आणि आत्ता, त्या दोघांच्या मनात फक्त एकच गोष्ट आहे, एकाने दुसऱ्यापेक्षा जास्त टिकायचं. आणि म्हणूनच पुढे जे घडलं त्यावर माझा विश्वासच बसला नाही.

उथी. माझ्यासोबत ये. ॲशर, मी कोणता व्हिडिओ लावणार आहे, माहीत आहे? मला माहीत नाही, नाही सर.

त्याने लगेचच हात काढून घेतला. स्पर्धा चुरशीची नव्हतीच. याचा अर्थ, सॉरी, ॲशर, तू बाहेर झाला आहेस. येस. आणि उथी, हा बंगला तुझा आहे.

बापरे! अभिनंदन, उथी. ज्या इमारतीत तू आहेस… येस! ती अधिकृतरित्या तुझी आहे. येस! बापरे!

खूप खूप धन्यवाद. धन्यवाद, जिमी. मी तुमचा खूप आभारी आहे. तुम्ही म्हणालात तसंच झालं. धन्यवाद. स्वागत आहे. येस!

तू अधिकृतरित्या शेवटचा माणूस आहेस बंगल्यात 119 दिवस राहिल्यानंतर. मी खूप आनंदी आहे. आणि तो तुझा आहे. जा. तू बाहेर येऊ शकतोस.

एक्स. अरे देवा! हा बंगल्याचा दस्तऐवज आहे. हे तुझं नाव आहे, आणि ही माझी सही आहे. मला बघू दे.

हे काय आहे? बापरे! मित्रांनो, मी हा बंगला जिंकलो.

दिवे बंद होतात.