गिझाच्या पिरॅमिड्सचे रहस्य: १०० तासांच्या प्रवासात एलियन सिद्धांताची तपासणी

YouTube वर उघडा ↗
आढावा

या व्हिडिओत मिस्टर बीस्ट (जिमी) आणि त्यांचे मित्र कार्ल, चँडलर, नोलन आणि तारेक यांना इजिप्तमधील गिझाच्या पिरॅमिड्समध्ये १०० तास फिरण्याची परवानगी मिळते. एरवी सामान्य लोकांसाठी बंद असलेल्या कक्षांमध्ये, बोगद्यांमध्ये आणि थडग्यांमध्ये ते जातात. व्हिडिओचा मध्यवर्ती प्रश्न असा मांडला जातो: पिरॅमिड्स एलियन्सनी किंवा एखाद्या इजिप्तपूर्व संस्कृतीने बांधले, की इजिप्तशास्त्रज्ञांच्या मते पहिल्या इजिप्शियन लोकांनी आपल्या राजांच्या थडग्यांसाठी बांधले? शेवटी कोणता सिद्धांत खरा आहे ते शोधू, असे जिमी सुरुवातीलाच सांगतात. या प्रवासात मार्गदर्शक रामी, गिझा पठाराचे संचालक अशरफ आणि इजिप्तशास्त्रज्ञ डॉ. झाही हवास त्यांना माहिती देतात.

14 मिनिटांचे वाचन

खुफूचा पिरॅमिड: ग्रँड गॅलरी आणि रिकामा राजकक्ष

प्रवासाची सुरुवात गिझाच्या सर्वात मोठ्या पिरॅमिडपासून होते. एका दगडाकडे पाहून जिमी म्हणतात की कोणीतरी तो सुमारे ४५०० वर्षांपूर्वी इथे ठेवला होता, आणि मार्गदर्शक पिरॅमिडचे वय सुमारे ४५०० वर्षे असल्याचे सांगतात. ते ज्या पॅसेजमधून जातात तो इजिप्तशास्त्रज्ञांच्या मते राजा खुफूचा, म्हणजेच हा पिरॅमिड बांधण्याचा आदेश देणाऱ्या फारोचा, कबरीचा भाग आहे. पुढे ते "ग्रँड गॅलरी" नावाच्या भव्य दालनातून जातात.

या पिरॅमिडचा किती टक्के भाग आपण पाहिला असेल, असा प्रश्न विचारला जातो. त्यावर मार्गदर्शक सांगतात की याचे उत्तर कदाचित कधीच कळणार नाही. नंतर ते राजाच्या कक्षात पोहोचतात. ४६०० वर्षांपूर्वी इथे राजाचा ममी केलेला मृतदेह असावा, फारोला इथेच पुरले असे म्हणतात, अशी माहिती दिली जाते. "असे मानले जाते" या शब्दांवर जिमी प्रश्न उपस्थित करतात. हे आपल्याला निश्चित माहीत कसे नाही, असे विचारून ते स्वतःचा अंदाज मांडतात. पिरॅमिडच्या आत कुठेतरी अजून न सापडलेला दुसरा कक्ष असेल आणि त्यात राजाचा मृतदेह असू शकेल, असे त्यांना वाटते. पृथ्वीवरील सर्वात मोठ्या पिरॅमिडच्या तळापासून शंभर फूट खालच्या भागापासून थेट टोकापर्यंत जाऊन हे शोधू, असे ते जाहीर करतात.

बेस कॅम्प आणि एलियन विरुद्ध इजिप्तशास्त्रज्ञ हा प्रश्न

पिरॅमिड्सजवळ त्यांचा बेस कॅम्प उभारला आहे. तिथे जेवणाचे टेबल आणि झोपण्यासाठी तंबू आहे. कॅम्पमधूनही पिरॅमिड दिसावा म्हणून त्यांनी त्यावर दिवे लावले आहेत, आणि जिमी गमतीने त्याला "आतापर्यंतचा सर्वात महागडा नाईटलाईट" म्हणतात. दुसऱ्या दिवशी पहाटे ५ वाजता निघायचे असल्याने सगळे लवकर झोपतात.

याच टप्प्यावर व्हिडिओ आपला मुख्य प्रश्न स्पष्टपणे मांडतो. निवेदनानुसार हे पिरॅमिड तांत्रिकदृष्ट्या आपल्या काळाच्या खूप पुढे होते. त्यामुळे काही लोक त्यांना इजिप्तपूर्व संस्कृतीचे मानतात, तर काहींनी एलियन्सनी ते बांधले असा सिद्धांतही मांडला आहे. दुसरीकडे, पहिल्या इजिप्शियन लोकांनी ते राजांच्या थडग्यांसाठी बांधले याची इजिप्तशास्त्रज्ञांना खात्री आहे.

खाफ्रेचा पिरॅमिड: १०० फूट खालचे दफन कक्ष

यादीतील पुढचा पिरॅमिड खाफ्रेचा आहे. याचे वैशिष्ट्य सांगताना मार्गदर्शक म्हणतात की या पिरॅमिडवरून प्रत्येक पिरॅमिडचे बाह्य आवरण कसे दिसत असे ते समजते, कारण एकेकाळी सगळे पिरॅमिड असेच दिसत. "हे एलियन्सनी बनवल्यानंतरचे आहे का?" असा गमतीशीर प्रश्न येताच उत्तर मिळते: "एलियन्स नाही!"

रामी त्यांना खाफ्रेच्या पिरॅमिडमध्ये पृथ्वीच्या पृष्ठभागापासून जवळजवळ १०० फूट खाली घेऊन जातो. आधुनिक जगात इथे क्वचितच कोणी गेले असेल, असे निवेदन सांगते, आणि खाली काय असेल याची आपल्याला कल्पना नव्हती असे ते कबूल करतात. वाटेत एका खोलीत आधुनिक साहित्य ठेवलेले दिसते. पिरॅमिड्सच्या पुनर्बांधणीचे काम चालू असल्याने तिथे अवजारे साठवली जातात, असे स्पष्टीकरण दिले जाते.

पुढे ते त्या दफन कक्षात पोहोचतात जिथे राजा खाफ्रेला पुरले होते असे मानले जाते. भिंतीवर या थडग्याचा शोध लावणाऱ्या व्यक्तीने लिहिलेले भित्तिलेखन आणि तारीख दिसते, ज्यात त्याने हे थडगे आपण शोधल्याचे नमूद केले आहे. जिमी विनोदाने विचारतात की इथे जरा आडवे झालो तर अपमान होईल का. त्यावर सहकारी म्हणतो की त्याला अपमानापेक्षा शापाची जास्त काळजी आहे. शेवटी शाप लागण्याआधी बाहेर पडूया, असे म्हणत ते निघतात. राजाच्या थडग्याने आपल्या सगळ्या प्रश्नांची उत्तरे दिली नाहीत, हेही ते मान्य करतात.

ओसायरिसचे थडगे: पाताळाचे प्रवेशद्वार

पुढचे ठिकाण पिरॅमिडजवळ जमिनीत खोलवर असलेले ओसायरिस देवाचे थडगे आहे. मार्गदर्शकांच्या माहितीनुसार इथे फारच कमी लोक आले आहेत. हा रस्ता थेट खाली जाणाऱ्या उंच शिडीने सुरू होतो आणि पडल्यास जीव जाईल, असे स्पष्ट सांगितले जाते. कार्ल सर्वात आधी उतरतो. वाटेत त्यांना सुमारे ३००० वर्षे जुन्या मानवी अवशेषांचा भाग, कवटीचा तुकडा, दिसतो आणि सगळे घाबरतात. ही जागा इतकी खोल आहे की ऑक्सिजनच्या कमतरतेमुळे बेशुद्ध होण्याचीही शक्यता असते, असे सांगितले जाते. खाली पोहोचल्यावर हवेचा दाब कमी जाणवत असल्याचे एक सहकारी सांगतो.

खोलीच्या अगदी मध्यभागी ओसायरिसची शवपेटी आहे. ती पाताळात जाण्याचे प्रवेशद्वार असल्याचे मानले जाते. खोलीच्या वरच्या उजव्या कोपऱ्यात एक बोगदा आहे, जो कुठे जातो हे कोणालाच माहीत नाही, असे त्यांना सांगितले जाते. कार्ल त्यात चढतो आणि आपण अशा बोगद्यात आहोत जिथे यापूर्वी कोणीही गेलेले नाही, असे म्हणतो. वळणानंतर बोगदा अरुंद होतो आणि तो अडकतो. केवळ एक इंच पुढे सरकल्याचे तो सांगतो. ऑक्सिजन कमी होईल या भीतीने सगळे परत फिरतात. अंडरवर्ल्ड बघण्याच्या नादात जीव धोक्यात घालण्यात अर्थ नाही, आणि गिझाचा ग्रेट पिरॅमिड पाहण्यासाठी जिवंत राहायचे आहे, असे जिमी म्हणतात.

मेनकौरेचा पिरॅमिड आणि अशरफ यांच्यासोबतचा प्रवास

पुढच्या दिवशी उंटावरून प्रवास होतो. चँडलरला उंटावर बसणे कठीण जाते, पण पिरॅमिड्ससमोर उंटावर स्वार होणे हा जिमींना सगळ्यात सुंदर शॉट वाटतो. यानंतर संपूर्ण गिझा पठाराचे संचालक अशरफ त्यांना तिसरा पिरॅमिड, मेनकौरेचा, दाखवायला सोबत येतात. पायथ्याशी अजूनही ४६०० वर्षे जुने ग्रॅनाइट दिसते, आणि हा पिरॅमिड मूळ स्वरूपात कसा दिसत असावा याचे कल्पनाचित्रही ते दाखवतात.

इथे एक प्रसंग घडतो. नोलनला पुढे पाठवले जाते आणि पिरॅमिडवर चढण्याची संधी क्वचितच मिळते म्हणून तो चढू लागतो. लगेच सगळे त्याला "खाली ये!" असे ओरडून बोलावतात. नंतर कळते की हा त्याची फिरकी घेण्यासाठी केलेला विनोद होता. आपल्याला अटक होईल असे वाटले होते, असे नोलन सांगतो.

आत गेल्यावर पहिला उतार त्यांना जमिनीपासून शंभर फूट खाली नेतो. अशरफ यांच्या माहितीनुसार हा प्राचीन इजिप्शियन इतिहासातील सर्वात जुना कोरीव काम केलेला कक्ष आहे. पहिल्या राजवंशातील कोणत्याही पिरॅमिडमध्ये अशी सजावट नव्हती, ती फक्त इथेच आहे, असे ते सांगतात. हे काम चार ते पाच हजार वर्षांपूर्वीचे आहे का, या प्रश्नावर ते अचूक आकडा देतात: ४६०० वर्षांपूर्वीचे.

पुढे एका खोलीकडे बोट दाखवून अशरफ म्हणतात की तिथे काहीच नाही. तुम्ही तिथे कधी गेला आहात का, असे जिमी विचारतात. ते नाही म्हणतात, पण इथूनच दिसते की तिथे फक्त एक बोगदा आहे. यावर जिमी "नेहमी साशंक राहिले पाहिजे" अशी टिप्पणी करतात. मेनकौरेचा पिरॅमिड आपल्या गुंतागुंतीच्या मार्गासाठी ओळखला जातो, आणि शेवटचा खाली उतरणारा बोगदा दफन कक्षापर्यंत जातो. राजाच्या कक्षावरचे वजन कमी करण्यासाठी तिथे कमानीदार छत बांधले आहे, असे सांगितले जाते. ५००० वर्षांपूर्वी त्यांना हे कसे माहीत होते, या प्रश्नावर अशरफ म्हणतात: "जर तुम्ही पिरॅमिड बांधू शकता, तर तुम्ही काहीही बांधू शकता."

बाहेर पडताना मुख्य पिरॅमिडशेजारी असलेल्या तीन छोट्या पिरॅमिड्सबद्दल प्रश्न येतो. ते मेनकौरेने आपल्या तीन राण्यांसाठी बांधले आणि ती त्यांची थडगी आहेत, असे उत्तर मिळते. यावरून नोलनच्या अविवाहित असण्यावर गमतीशीर चेष्टा होते.

एलियन सिद्धांतावर अशरफ यांचे उत्तर

अशरफ यांच्यासोबतचा वेळ संपण्यापूर्वी जिमी त्यांना थेट विचारतात: म्हणजे पिरॅमिड्स एलियन्सनी बांधले नव्हते? अशरफ ही कल्पना हसण्यावारी नेतात. त्यांचा युक्तिवाद असा आहे की इजिप्तमध्ये एकूण सुमारे १२४ पिरॅमिड आहेत. मग प्रत्येक वेळी आम्ही एलियन्सना बोलावून "या, आमचे पिरॅमिड बांधून द्या" असे म्हणत होतो का? "इजिप्शियन लोकांनी ते बांधले," असे ते ठामपणे सांगतात. नंतर तारेकने पुन्हा एलियन्सचा विषय काढल्यावर, हा विषय परत काढायचा नाही, असे मजेत बजावले जाते.

स्फिंक्सच्या आत: इंटरनेटवरील दावा विरुद्ध डॉ. झाही

"जर पिरॅमिड बांधता येतात तर काहीही करता येते" या विधानाचा धागा पकडून व्हिडिओ अर्धमानव, अर्धसिंह अशा स्फिंक्सकडे वळतो. इथे डॉ. झाही हवास सोबत आहेत. येथील बहुतेक गोष्टींचा शोध त्यांनीच लावल्याचे निवेदनात सांगितले जाते. स्फिंक्सच्या खाली एक मंदिर असून त्यात भरपूर सोने आहे, असे आपण ऑनलाइन वाचल्याचे जिमी सांगतात. खरे कोण, डॉ. झाही की इंटरनेटवरील सिद्धांत, हे तपासायला ते निघतात.

डॉ. झाही त्यांना स्फिंक्समधील एका अरुंद प्रवेशद्वारातून आत नेतात. आत गेल्यावर जिमींना रिकामी जागा दिसते आणि ते डॉ. झाहींना उद्देशून मान्य करतात: "स्फिंक्समध्ये काहीही नाही."

यानंतर भविष्यासाठी संदेश ठेवून "इतिहास घडवण्याची" कल्पना पुढे येते. जिमी एक पत्र लिहून तिथे खड्ड्यात पुरतात. हा कागद हजारो वर्षे टिकेल, असे डॉ. झाही सांगतात. पत्रासोबत ते त्यांच्या प्रायोजित खेळण्याची एक सोनेरी आवृत्तीही पुरतात आणि गमतीने म्हणतात की आता इंटरनेटवरचा दावा खरा ठरला, कारण स्फिंक्सच्या आत खरोखर सोने आहे.

ते स्फिंक्समध्ये असताना हेलिकॉप्टरचा आवाज ऐकू येतो. जिमींच्या मित्रांनी इजिप्शियन सैन्य आणि सरकारला हेलिकॉप्टरमधून फिरण्यासाठी कसे पटवले, ते आपल्याला माहीत नाही, असे जिमी सांगतात.

आयमेरीचे थडगे: ४६०० वर्षे जुने रंग

ग्रेट पिरॅमिडच्या शिखरावर जाण्यापूर्वी ते असे एक ठिकाण पाहायचे ठरवतात जिथे आधी कोणी गेलेले नाही. रामी त्यांना आयमेरीच्या थडग्यात नेतो. इथे जाणे बेकायदेशीर आहे, असे तो सांगतो. आत जाण्यापूर्वी भिंतींना अजिबात हात न लावण्याची कडक सूचना दिली जाते, विशेषतः नोलनला. हात लावायची सवय असल्याने त्याला "बोटलाव्या" असे चिडवले जाते.

आत गेल्यावर सगळे थक्क होतात. रामीच्या माहितीनुसार हे एका महायाजकाचे थडगे आहे, ज्याची तुलना तो त्या काळच्या पोपशी करतो. ४६०० वर्षांनंतरही हे रंग टिकून आहेत आणि त्यांची काळजी घेणे गरजेचे आहे, म्हणून इथे कोणालाच प्रवेश नाही, असे तो सांगतो.

रामीच्या मते अशी थडगी कधीकधी पिरॅमिड्सपेक्षाही जास्त महत्त्वाची वाटतात, कारण त्यावरून इजिप्शियन लोकांच्या दैनंदिन जीवनाची कल्पना येते. एका चित्रात प्राचीन इजिप्शियन लोक द्राक्षे तुडवून वाइन बनवत आहेत आणि ती भरून ठेवण्याची प्रक्रिया दाखवली आहे. यावर जिमी म्हणतात की हा एक प्रकारचा ५००० वर्षांपूर्वीचा "कसे करायचे" प्रकारातला यूट्यूब व्हिडिओच आहे. दुसऱ्या भागात सामान्य इजिप्शियन लोक महायाजक आयमेरीला ब्रँडी, बिअर यांसारख्या भेटवस्तू देताना दाखवले आहेत, असे स्पष्टीकरण दिले जाते.

कामगारांची थडगी: पिरॅमिड कोणी बांधले याचा पुरावा

इजिप्तमधील चौथ्या दिवशी, आता शेवटचे २२ तास उरले असताना, ते उंटांऐवजी वेगवान वाहनांनी पिरॅमिड कामगारांच्या थडग्यांकडे जातात. तिथे चालू उत्खननात सहभागी होण्याची त्यांना संधी मिळते. पुन्हा डॉ. झाही त्यांना मार्गदर्शन करतात.

डॉ. झाही यांच्या मते, सुमारे ४६०० वर्षांपूर्वी हे पिरॅमिड बांधणारे लोक इथे पुरले आहेत. इतर अनेक थडग्यांमध्ये सुंदर चित्रकाम दिसते, पण हे लोक गरीब होते, असे ते सांगतात. एका थडग्यातील व्यक्तीचे नाव नेफेर असल्याचे ते सांगतात. भिंतीवर पिरॅमिड बांधणारे कामगार इथे पुरले आहेत असे लिहिले आहे, एवढ्यावरून ते सिद्ध होत नाही, अशी शंका प्रेक्षकांना येऊ शकते, हे जिमी स्वतःच मांडतात. आपल्यालाही असेच वाटत होते, असे ते सांगतात, पण पुढचा पुरावा पाहिल्यानंतर त्यांचे मत बदलते.

उत्खननाच्या जागी त्यांना एक कवटी दिसते. प्रेक्षक विचारतील म्हणून जिमी डॉ. झाहींना थेट विचारतात: ही कवटी तुम्हीच तर ठेवली नाही ना? डॉ. झाही नकार देतात. हे एका पूर्ण सांगाड्याचे मूळ ठिकाण आहे, तो ४६०० वर्षे जुना आहे आणि अजून पूर्णपणे बाहेर काढलेला नाही, असे ते सांगतात. जिमींना तो काढण्यात सहभागी होऊ दिले जाते आणि त्यांना मणक्याचा भाग दिसतो.

इथे डॉ. झाही आपला मुख्य पुरावा मांडतात. इथे सापडलेल्या अनेक स्त्री-पुरुषांच्या सांगाड्यांच्या पाठीला बाक आलेला दिसतो. कारण विचारल्यावर जिमी अंदाज करतात की ते पाठीवरून २ टनाचे दगड वाहून नेत असावेत, आणि डॉ. झाही "बरोबर" म्हणून दुजोरा देतात. यावरूनच तुम्ही एलियन्सनी पिरॅमिड बांधले नाहीत असे वारंवार सांगत होता का, कारण इथे कामगारांचे सांगाडे आहेत, असा निष्कर्ष जिमी मांडतात. हे आपण आतापर्यंत केलेले सर्वात छान काम असल्याचे सांगून ते डॉ. झाहींचे आभार मानतात.

ग्रेट पिरॅमिडचा सर्वात खोल बिंदू: बनावट कक्ष

शिखरावर जाण्यापूर्वी संपूर्ण पिरॅमिड पाहावा म्हणून, मार्गदर्शकाच्या सूचनेनुसार ते ग्रेट पिरॅमिडच्या सर्वात खालच्या भागात उतरतात. निवेदनात हा बोगदा ३०० फूट खोल असल्याचे सांगितले जाते. फारोंनी वर-खाली जाण्यासाठी चांगल्या पायऱ्या का बांधल्या नाहीत, असे विचारल्यावर रामी सांगतो की त्यांना आपल्या ममी आणि खजिन्याचे रक्षण करायचे होते आणि पिरॅमिड बांधण्याचा तोच उद्देश होता.

उंच असलेल्या जिमींना या अरुंद बोगद्यात वाकून जाणे फार कठीण जाते. सुमारे एक तास रांगत गेल्यानंतर ते तळाशी पोहोचतात. गुडघे दुखतात आणि चक्कर येते. सहकाऱ्यांपैकी एक म्हणतो की जिवंत गाडल्यासारखे वाटत आहे. ३०० फूट खाली रांगत आल्यामुळे चक्कर येणे सामान्य आहे, असे रामी सांगतो.

तळाशी एक मोठी खोली आहे. ती पहिल्यांदा सापडली तेव्हा त्यात काहीच मिळाले नव्हते, असे सांगितले जाते. कारण ही खोली एक सापळा, म्हणजे बनावट कक्ष होता. एवढी मेहनत फक्त बनावट कक्ष बांधण्यासाठी केली होती का, या प्रश्नाला होकार मिळतो. त्यातून पुढचा प्रश्न निर्माण होतो: जो कक्ष सापडला आहे तो खरा की बनावट? यावरून खुफूचा मृतदेह अजूनही पिरॅमिडमध्ये कुठेतरी असू शकतो, अशी शक्यता व्हिडिओत मांडली जाते. व्हिडिओच्या सुरुवातीला जिमींनी केलेल्या दुसऱ्या कक्षाच्या अंदाजाशी हा धागा जुळतो. त्याचबरोबर, पिरॅमिड इजिप्तच्या राजांची थडगी म्हणून बांधले गेले हे सिद्ध झाले आहे, पण सर्वात खोल भागात हा बनावट कक्षही आहे, असे विधान मार्गदर्शकांकडून येते. जिमी स्वतःला "पिरॅमिडमध्ये सर्वात खोलवर गेलेली व्यक्ती" म्हणवून घेतात.

शिखराकडे: गुप्त कक्ष आणि बांधकाम टोळीचे नाव

सर्वात खालच्या बिंदूपासून तोच लांब बोगदा चढून ते डॉ. झाहींना भेटतात आणि शिखराकडचा प्रवास सुरू करतात. वर फक्त ५ जणांना नेता येईल, असे डॉ. झाही सांगतात. कोण थांबणार यासाठी रॉक-पेपर-सीझर्स खेळले जाते आणि नोलन मागे राहतो.

ते पहिल्या दिवशी राजाच्या दालनाकडे नेणाऱ्या कॉरिडॉरमध्ये परत येतात. व्हिडिओची सुरुवात याच बोगद्यातून झाली होती आणि शेवट गुप्त खोल्यांमध्ये होणार आहे. त्यांच्या माहितीनुसार गेल्या ५००० वर्षांत इथे ५० पेक्षाही कमी लोक आले आहेत. एक सहकारी नेमक्या याच वेळी आपल्याला उंचीची भीती वाटते असे कबूल करतो. वर जाणे सोपे नाही, शिडीवर आणखी एक बोगदा आहे, असे डॉ. झाही आधीच सांगतात.

आव्हानाच्या शेवटच्या तासात ते वरच्या कक्षांमधून जातात. डॉ. झाहींच्या माहितीनुसार खाली दोन कक्ष आहेत, पण सर्वात महत्त्वाचे कक्ष क्रमांक ३, ४ आणि ५ आहेत. ते तिसऱ्या आणि चौथ्या कक्षातून पुढे जातात. डॉ. झाही इतक्या सहजपणे हे कसे चढतात, असे विचारल्यावर ते फक्त "माहीत नाही" असे उत्तर देतात. सर्वात वरच्या कक्षात पोहोचताच तिथे खूप वटवाघळे असल्याचे दिसते.

याच कक्षात डॉ. झाही त्यांना भिंतीवरचे एक लेखन दाखवतात. ते पिरॅमिड बांधणाऱ्या टोळीचे नाव असल्याचे ते सांगतात. "हेबर" म्हणजे संघ, "सिम्सू" म्हणजे मित्र, आणि कार्टूशमध्ये "खुफू" हे नाव आहे. एकत्रित अर्थ "खुफूच्या मित्रांचा समूह" असा होतो. हे लेखन ४६०० वर्षांपूर्वी लिहिले गेले, याला डॉ. झाही दुजोरा देतात.

निष्कर्ष: "इथे कोणतेही एलियन नाहीत"

शेवटी जिमी आपला निष्कर्ष मांडतात. या व्हिडिओत त्यांनी पिरॅमिड्सच्या उत्पत्तीबद्दल शक्य तितके जाणून घेतले आणि इजिप्तशास्त्रज्ञांनी त्यांना उपलब्ध असलेले सर्वोत्तम पुरावे दाखवले, असे ते सांगतात. कामगारांची थडगी, शारीरिक श्रमाच्या खुणा असलेले आसपास पुरलेले सांगाडे, आणि स्फिंक्सखालच्या कथित खजिन्याची तपासणी, या सगळ्यानंतर त्यांचे म्हणणे आहे: "इथे कोणतेही एलियन नाहीत." प्राचीन इजिप्शियन लोकांनी आपल्या फारोंसाठी पिरॅमिडच्या आकाराची थडगी बांधली यावर ज्यांचा अविश्वास आहे, त्यांच्यासाठी बांधकाम टोळीच्या नावाचे हे भित्तिलेखन "शेवटचा खिळा" आहे, असे जिमी म्हणतात.

तरीही खुफूचा मृतदेह नेमका कुठे आहे, सापडलेला कक्ष खरा की बनावट, आणि पिरॅमिडमध्ये अजून न सापडलेला कक्ष आहे का, हे प्रश्न व्हिडिओत अनुत्तरितच राहतात. इजिप्तने आपल्याला एवढ्या गोष्टी करू का दिल्या ते माहीत नाही, पण आपण मनापासून कृतज्ञ आहोत, असे सांगून जिमी हा प्रवास संपवतात.