هفت روز زیر ۹ تن خاک: گزارش چالش دفن‌شدن جیمی و رسیدن کانال به ۲۰۰ میلیون مشترک

قراره هفت روز بعد رو زنده‌زنده زیر ۹ تن خاک مدفون شم. ترسناک‌ترین کاریه که تا حالا انجام دادم.

خیلی خب، فکر کنم وقتشه، من رو زنده به گور کنید.

ترسناک بود. قراره وحشتناک باشه. تقریباً بدترین ترس اکثر مردمه.

خدای من، خاکه وحشتناکه. خودت رو آماده کن. محموله رو رها کنید.

ای خدا. احساس می‌کنم باید سقف رو نگه دارم. سقف دلم داره می‌لرزه.

من جونم رو تا هفت روز آینده به این تابوت می‌سپارم. بیاید دعا کنیم که همین‌جوری یه‌دفعه تصمیم نگیره بشکنه.

و مشخصه که نیازی به گفتن نداره و واضحه. اما بله، صددرصد واقعیه. و راستش رو می‌گم، من به‌شدت سختی این کار رو دست‌کم گرفته بودم.

و با این کار، چالش رسماً آغاز شده. حالا هفت روز آینده اینجا گیر افتادم.

این‌قدر طول کشید تا پسرها زنده به گورم کنن که همین الانش دستشوییم گرفت. و چالش تازه شروع شد. اگه براتون سؤال شده که اینجا چجوری از دستشویی استفاده می‌کنم؟ آره. اصلاً راحت نیست.

تمام چیزی که برای زنده موندن توی هفت روز آینده دارم... پام! غذای توی این کیفه، که اساساً فقط غذای آماده و تنقلاته. پام بی‌حس شد.

یه بشکه پنج گالنی آب اونجاست. و هر چیز ضروری که پسرها توی این کیف گذاشتن، که احتمالاً به این معنیه که غذام قبل از هفت روز تموم می‌شه.

با تمام جدیت، فوق‌العاده خطرناکه. و برای اینکه خفه نشم، باید حتماً حواسم باشه که افرادی همیشه زیر نظر بگیرنم.

جیمی، صدام رو می‌شنوی؟

آره، انگار مامان نولان داره می‌پره روی سطح خاک.

اگه ۱۲ نفر بودیم، شاید شبیه مامانش می‌شد.

تقریباً ساعت یک بامداده. احساس می‌کنم خیلی از شماها دارید کم‌کم به رختخواب می‌رید. می‌خوام یکی همیشه نزدیک بی‌سیم باشه که اگه به چیزی نیاز داشته باشم، واقعاً می‌خوام یکیتون جواب بده، خب؟

و حالا که کار بهتری ندارم انجام بدم، می‌رم بخوابم، حالا یا سرحال بیدار می‌شم یا له شدم زیر ۹ تن خاک. امیدوارم سرحال از خواب بیدار شم.

خواب، کلید پایان دادن به این چالش می‌شه، چون وقتی خوابم، فکر نمی‌کنم که توی این جعبه گیر افتادم. اما فقط بیشتر اوقات جواب می‌ده.

اینجا مگس هست؟

هدف اینه که برای سلامت روانی خودم تا می‌تونم در طول این چالش بخوابم.

نگاهش کن. خیلی راحت به نظر می‌رسه. جیمی جم!

نه. نولان روی کل صورتت نقاشی کرد.

نولان، چند ساعت مونده تا مامانت بیاد سر صحنه؟

نه، می‌دونم می‌خوای یه چیزی بگی.

امیدوارم واقعاً تابوت رو له نکنه.

بهش نشون بده.

استراتژی من در طول این ویدیو این بود که تموم مدت بخوابم. هرچند کاملاً فراموش کرده بودم دوستانم می‌خوان مزاحمم بشن و نذارن بخوابم. قراره بدبختی باشه.

می‌خوام امروز رو با تبدیل این شلوار بلند به شلوارک شروع کنم.

همین الان به اون جعبه مشت زدم. مأموریت اول انجام شد. پسرتون شرت گیرش اومد.

این کیف غذامونه. بیاید این غذای آماده رو امتحان کنیم. ام‌آرای مخفف عبارت غذای آماده برای خوردنه. فقط باید آب داغ اضافه کنید، و به‌صورت شیمیایی غذا رو می‌پزه.

از طرف دیگه، پسرها دارن استیک درست می‌کنن و به معنای واقعی کلمه بالای قبرم جشن می‌گیرن.

می‌دونی جیمی، فقط به خاطر تو، قراره تا وقتی که اینجا هستیم، غذای آماده بخوریم.

واقعاً؟ آره. نه.

واقعاً صدای طارق رو اون پشت شنیدم که گفت نه.

از پاستای آب داغت توی کیسه لذت ببر.

در ضمن، این واقعیت منه. خیلی ترده. چرا پاستا ترده؟ عالیه.

این‌قدر حوصله‌م سر رفته بود که آخرش برای تفریح به تابوتم مشت زدم تا اینکه بند انگشت‌هام شروع به درد کرد. پس یه جوراب دستم کردم تا بتونم به مشت زدن به دیوار ادامه بدم. به‌شدت دنبال سرگرمی‌ام.

جیمی.

خدا رو شکر، خیلی حوصله‌م سر رفته.

یه ثانیه.

چیکار کردی؟ واقعاً ترسوندم. می‌شه حداقل یه‌کم برام توضیح بدید که دارید چیکار می‌کنید؟ با توجه به اینکه چطور جونم در خطره؟ خیلی خب.

متأسفانه، پسرها قادر به توضیح هیچی نیستن. کاری که انجام دادن اینه که یه لوله رو تا قبرم کردن داخل، خاک رو ازش پاک کردن، که فقط این دوربین سیمی جراحی رو بفرستن پایین و به رنج کشیدن من نگاه کنن.

آره، این‌جوری می‌شه. این اتفاق می‌فته. وقتشه بریم داخل. خیلی جراحی‌طوریه.

اون چیه؟ مگسه روی پام، ترسوندم. ازم دور شو.

می‌خوای ثابت نگهش داری؟ همین‌جوری بگرد. تکون بخور... می‌بینیمش. خوش می‌گذره؟ شب بخیر، جیمی.

و وقتی روز دوم داشت به پایان می‌رسید، پسرها من رو ول کردن تا برن کنار کاروانشون وقت بگذرونن. و چون من کلاً بی‌انگیزه و کم‌تحریک بودم، فکر کردم وقت خوبیه که برم سراغ کیف لوازم ضروریشون، و ببین چی داخلشه.

صبر کنید، داره کارت رو باز می‌کنه.

مامان نولانه؟ عکس مامانت رو پیدا کردم.

داداش... کار تو بود؟

نه، کار من نبود.

نولان، مامانته؟ خدای من. مامانت روی سینه‌شه. خدای من.

گذشته از این، به غیر از اینکه اگه مجبور بشم یه جوری این عکس رو از دست بدم، حدس بزنید فکر می‌کنم دیگه چی باعث شه از این چالش دست بکشم، می‌تونه این باشه که نخوام زیر زمین مدفوع کنم. کمردرد، کمردرد، کمردرد. و شاید کمردرد.

و بدیهیه که می‌تونید بفهمید همین الانش هم این چالش داره برام خیلی سخت می‌شه. اما طبق معمول، مطمئن باشید که اوضاع خیلی بدتر می‌شه.

الان داره بارون خیلی شدیدی میاد. همین الان با صدای رعد از خواب پریدم. نولان، بیدار شو. باید حال جیمی رو بپرسیم، مطمئن بشیم که له نشده. راستش یه جورایی نگرانم.

الان خیلی بیشتر شبیه مراسم تشییع جنازه شد. فکر می‌کنی اون خاک الان سنگین‌تر شده؟ خاک به‌علاوه بارون، سنگین می‌شه.

جیمی. فکر کنم یه فکری دارم که چطور بیدارش کنم.

کسی داره حفاری می‌کنه؟ یکی از اون روزهاست.

من هنوز حتی شلوارم رو هم نپوشیدم. و اوضاع از همین الان داره دیوونه‌کننده می‌شه.

جیمی، صدای ما رو می‌شنوی؟

اون بالا چیکار می‌کنید؟

در حال حاضر ۱۵ تا بلندگو بالای قبرته.

اگه قراره حدس بزنم، می‌گم کریس می‌خواد آهنگ مسخره پخش کنه.

جیمی، این بالا مهمونیه.

ای خدای من... وای! وای، تابوتم واقعاً داره می‌لرزه.

جیمی، خدای من، زلزله اومده.

صبر کن، اون چیه؟ همین الان متوجه شدم که یه پیچ بغل تابوتم باز شده.

پیچ‌های توی تابوتش شل شده. از پایه؟ شوخی می‌کنی؟ دقیقاً از پایه.

باید نگران باشم که نکنه درست داخلش پیچ نشده باشه؟

صداش رو تا ته ببر بالا.

الان دارید چه غلطی می‌کنید؟ دارم ویبره می‌رم. این لرزش‌ها یه جورایی سرم رو اذیت می‌کنن. چرا گل‌ها روی موهامه؟ دارم دیوونه می‌شم.

بریم یه تونل بکنیم. ما تونل رو همین‌جا شروع می‌کنیم و تا تابوت جیمی می‌کنیم. صدای بلندگوها رو این‌قدر بلند کردیم که صدای زمین کندنمون رو نشنوه.

من یه فکری دارم. صداهای ساخت‌وساز رو از بلندگوها پخش می‌کنیم. پس دیگه صدای بیل مکانیکی رو نمی‌شنوه.

صدای بلندی میاد و کسی بی‌سیم رو جواب نمی‌ده. پس یا من دارم می‌میرم.

انگار داریم بازی ویدیویی می‌کنیم.

یا قراره یه کار احمقانه انجام بدن.

به جز اینکه فقط ممکنه تصادفاً یکی رو زیر بگیرید بکشید.

رسماً از مرز ۵۰ ساعت گذشتم. الان بیشتر از دفعه قبل که این چالش رو انجام دادم، دفن شدم. به دکترم قول دادم که هر روز حرکت کنم تا لخته خون نگیرم، چون ظاهراً هفت روز پشت سر هم دراز کشیدن می‌تونه بکشدتون.

دارم چاله می‌کنم. باید برای کریس خاک رو شخم بزنیم.

از پسرها خواستم دمبل بذارن و دمبل‌های یک کیلو و ۳۰۰ گرمی بهم دادن.

خیلی بوی بدی می‌دم.

آره، همه تلاشم رو می‌کنم که به این حقیقت فکر نکنم که وقتی چند روز دیگه بلند شم، ممکنه بمیرم.

کریس، چند کیلومتر برو پایین‌تر. اصلاً صلاحیت این کار رو ندارم.

حوصله‌م توی تابوت سر رفته.

قطعاً کل شب رو بیدار موندیم و این تونل رو حفر کردیم و به اون یارو پول ندادیم که انجامش بده.

امنه؟ من نفر دوم می‌رم. اون چیه؟ بعد تو آخرین نفر میای، طارق. اون چیه؟ شماها دقیقاً پشت سر من بیاید.

یکی از بخش‌های عجیب این چالش اینه که این همه دوربینه که همیشه و در همه حال دارن گزارش می‌دن.

باید یه چند سانت دیگه زمین رو بکنیم و بعدش می‌رسیم به تابوت.

چند روز اول واقعاً اذیتم نکرد، اما الان یه حس عجیب دارم که یکی همیشه بهم خیره شده و داره یه جورایی... تحریکم می‌کنه.

اونجاست، اونجاست. تقریباً بهش رسیدیم.

این صدای چیه که می‌شنوم؟ سلام، جیمی. چی؟ سلام، جیمی! جیمی! سلام، جیمی، ما رو می‌بینی؟ پیشونی نولان رو می‌بینم. آره، ندیدنش سخته.

حفر اون تونل چقدر طول کشید؟ به معنای واقعی کلمه کل شب، جیمی. انتظار داشتم امروز همچین اتفاقی بیفته.

نولان، یه لحظه. نظرت در مورد این عکس چیه؟ برای خلاص شدن از شر اون عکس مامانم باید چی‌کار کنم؟ تنها چیزیه که من رو عاقل نگه می‌داره. چجوری پسش بگیرم؟ قابش می‌کنم و برای همیشه نگه می‌دارم. متأسفم.

این‌قدر مدت طولانی توی این تابوت بودی که فراموش کردی چه اتفاقی برای کانال افتاد. آره! آره! تقریباً به ۲۰۰ میلیون نفر رسیدیم. قراره توی اون تابوت به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر برسی.

کاشکی می‌تونستم زنده ببینمش. من هم همین‌طور می‌گم ای کاش.

نولان هم برات یه سورپرایز داره. قراره این شکلات فیستبلز رو با نوار چسب به جیمی بچسبونیم. خدای من، اینجا هوا خیلی گرمه. اون شکلات تخته‌ای جدید فیستبلزه؟ واقعاً بازاریابی خیلی خوبی از طرف دوستانمه. حالا توی هر تایم‌لپس، فیستبلز اونجاست.

امیدوارم فردا راحت‌تر باشه.

حس عجیبیه، خیلی خسته‌ام، اما به دلایلی نمی‌تونم بخوابم. نمی‌دونم. قبلاً هرگز این اتفاق برام نیفتاده. چرا دارم گریه می‌کنم؟ نمی‌دونم.

باشه. رسماً روز پنجمه. فقط دو روز دیگه توی این کابوسم. فکر نمی‌کنم انسان‌ها برای این ساخته شده باشن که پنج روز متوالی دراز بکشن. سعی می‌کنم طوری رفتار کنم که انگار افسرده نیستم. دیگه تمومه!

جیمی، ما تفنگ‌های پینت‌بال گرفتیم و قراره به سنگ قبرت شلیک کنیم. به نظر جالب میاد. می‌شه منم شرکت کنم؟

اصلاً نمی‌دونم بهشون چی بگم.

جیمی، برای تفریح چی‌کار می‌کردی؟ هیچی. از نظر روحی در عذابم. تا الان مدفوع کردی؟ خیلی دستشویی دارم، اما می‌خوام ببینم می‌تونم دو روز دیگه تحمل کنم.

نمی‌دونم چرا، اما انگار هیچ انگیزه‌ای برای هیچ کاری ندارم. پنج روزه اینجا دراز کشیدم و حتی انرژی کافی هم ندارم که غذا آماده کنم، چون دستشویی رفتن این پایین خیلی سخته.

ازم نپرسید چطور، اما اتفاقی یه کم ادرار ریخت روی شورتم. دارم اون قسمتی از شورتم رو که آلوده شده، می‌بُرم. متأسفم که الان این‌قدر کوتاه شد. چندش بود.

جیمی، ما اینجاییم تا جشن بگیریم. تقریباً به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر رسیدیم. تخمین می‌زنید کی بهش رسیدیم؟ چقدر طول کشید؟ من که دانشمند موشکی نیستم. ازمون چی می‌خواد؟

کل روز حالم خیلی افتضاح بود. برای اینکه در شرف رسیدن به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر هستیم، راستش یه جورایی خوشحالم می‌کنه.

از اونجایی که داریم به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر می‌رسیم، وقت خیلی مناسبی برای صحبت کردن درباره اینترنت خانگی ورایزن هست. نکته خوبیه.

اینترنت خونگی نسل ۵ ورایزن دقیقاً همون چیزیه که به نظر می‌رسه. اینترنت بی‌سیم برای خونه‌تونه که با استفاده از شبکه فوق پهن‌باند نسل ۵ خیلی سریع ورایزن کار می‌کنه. و ازم نپرسید چطور، اما گروه هکش کرد تا مطمئن شه وقتی من زیر زمین هستم، کار می‌کنه.

الان روشنش می‌کنیم. خوبه. وصل شدم. و حالا شاهد رسیدنمون به ۲۰۰ میلیون نفر هستی.

و فقط با وصل کردن این جعبه کوچک، به لطف ورایزن، حالا اینترنت خونگی نسل ۵ قابل اعتمادی دارم. و همچنین به خاطر هک کردنمون. واقعاً جواب می‌ده، حتی با اینکه ۳ متر زیر زمینم. می‌توانم تعداد سابسکرایبرهام رو به صورت لحظه‌ای ببینم.

کارل، می‌دونستی اگه افرادی که این ویدیو رو تماشا می‌کنن بالای ۱۸ سال باشن و در حالی که غذاهامون تمام شه اینترنت خونگی ورایزن رو سفارش بدن، ورایزن بهشون یه ایکس‌باکس سری اس روی سفارششون می‌ده؟ باید از پول متنفر باشن که نگیرن. راستش رو بخوای، بله.

و می‌تونید با حداقل ۳۵ دلار در ماه بگیریدش. پس اگه دنبال اینترنت پرسرعت و قابل اعتماد هستید، فقط به mrbeastverizon.com برید و آدرستون رو وارد کنید تا بهتون اطلاع بدن که در منطقه شما موجوده یا نه. و حالا بیایید روی هدف ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر تمرکز کنیم.

خیلی نزدیکیم. قبل از این من فقط یه آدم معمولی توی نبراسکا بودم و... حالا اون فقط یه آدم معمولی توی کارولینای شمالیه. من قبلاً فقط یه آدم معمولی توی نبراسکا بودم. کارل، این لحظه از صمیم قلبه. از نولان تقلید نکن.

عجیبه که ما قبلاً در مورد سر میز ناهار نشستن حرف می‌زدیم و حالا تعداد سابسکرایبرهامون به ۲۰۰ میلیون نفر رسیده. دیوونه‌کننده‌ست. فقط می‌خوام بگم که همکاری با همگی باعث افتخار بوده. بیاید به هدف‌های دیگه هم برسیم.

و در آخر، چندلر، این بحث رو تموم کن. اولش که اینجا شروع به کار کردم، حدود هفت نفر بودیم و من سرایدار بودم، و حالا ما به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر رسیدیم و من خیلی سپاسگزارم.

من از ۱۱ سالگی شروع به ساختن ویدیو کردم. الان ۲۵ سالمه و تا یه میلیون سال دیگه هم فکر نمی‌کردم کانال این‌قدر بزرگ شه. همون‌طور که داریم به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر می‌رسیم، فقط می‌خوام همه‌تون بدونید که قدردان تک‌تک شماها هستم که ویدیوهام رو تماشا می‌کنید. هنوز روزهایی رو به یاد دارم که ویدیو می‌ساختم و به معنای واقعی کلمه هیچ بازدیدی نمی‌گرفتم. خیلی ممنونم.

جابه‌جایی همه این اعداد رو می‌بینیم.

خدای من! موفق شدیم. بریم! آره! ما تونستیم!

فکر کنم متأسفانه وقتشه که از برق بکشیمش. صبر کن، صبر کن. من حتی فرصت نکردم به دوست‌دخترم زنگ بزنم. آره، حواسمون بهت هست. مطمئناً هوات رو داریم. باشه داداش، ما همین‌جا می‌مونیم. باشه؟ تو فقط اون تماس رو تموم کن.

زود باشید، دوباره وصلش کنید. فقط می‌خواستم بگم، فقط ۲ دقیقه، تا دوست‌دخترم بدونه که من زنده‌ام.

بریم یه چیزی بخوریم. باشه.

نمی‌دونم. الان توی فاز گریه کردنم و اصلاً مطمئن نیستم که چرا گریه می‌کنم. رسیدن به ۲۰۰ میلیون با پسرها خیلی باحال بود، اما حالا دوباره تنهام و اینجا گیر افتادم.

پنج روز گذشته. پنج روز تنها توی این تابوت. راستش اصلاً نمی‌دونم که چطور قراره دو روز دیگه توی این شرایط زنده بمونم. دارم به سرعت بدتر و بدتر می‌شم.

جیمی، حالت چطوره؟ هیچ واکنشی نشون نداد. نمی‌دونم زنده‌ست یا نه. نولان، از اینکه بهم سر می‌زنی و اهمیت می‌دی ممنونم، اما... واقعاً داری تحمل می‌کنی؟ من می‌دونم...

جیمی از یه آدم وحشت‌زده تا یه غرغروی تمام‌عیار پیش رفت و حالا هم یه پسر غمگین شده.

بچه‌ها، تموم تلاشم رو می‌کنم تا به خاطر محتوا باهاتون صحبت کنم، اما راستش رو بخواید، اصلاً میلی به صحبت کردن ندارم. فقط می‌خوام از اینجا برم.

آره، داره عقلش رو از دست می‌ده.

فکر کنم باید یه راهی پیدا کنیم که حالش رو خوب کنیم. پس من چندتا تماس می‌گیرم.

بچه‌ها نمی‌دونم این رو بهتون گفتم یا نه، اما تا الان تموم بطری‌های ادرارم رو مصرف کردم. پس اساساً، هر وقت دستشویی داشته باشم یکی از این وعده‌های غذایی رو می‌خورم، و بعد توی این کیسه دستشویی می‌کنم و زیپش رو می‌بندم. می‌دونم شاید دارم اطلاعات زیادی و الکی می‌دم. این چالش چندش‌آوره و می‌خوام برم.

این‌قدر حالم بد بود که فقط یه چیز توی این دنیا احتمالاً می‌تونست شادم کنه.

جیمی، من یه نفر رو آوردم.

کی رو آوردی؟

پدر و مادرم.

اوضاع چطوره؟

از وقتی اونجا بودی در مورد مامان نولان حرفی زدی؟

نه، به هیچ وجه.

عکس چی؟

نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.

از همه مهم‌تر، چیز خیلی خجالت‌آوری هست که بتونید از نولان بهمون بگید؟

جیمی، خیلی زیادن.

همین موضوع فوراً این چالش رو خیلی بهتر می‌کنه.

اون بهمون گفته بود قراره بره جشن رقص اما در واقع فقط رفت خونه همسایه بغلیمون.

دوست داریم ببینیم که کریسمس یه دختر رو بیاره خونه.

فقط به همین نیاز داشتم که حالم خوب شه چون می‌دونم توی کامنت‌ها چه داستانی می‌شه.

از جیمی متنفرم.

مامانم یه سؤال دیگه هم دارم.

بفرمایید.

خیلی خب، حالا برید. همین‌جوریه.

دوباره بی‌سیم رو پرت کرد؟

می‌دونم که همه‌تون دوست دارید تا دیروقت بخوابید و دوست ندارید زود بیدار شید. برام مهم نیست. دقیقاً تا ۱۲ ساعت دیگه، از همه‌تون می‌خوام شروع به کندن کنید. باشه؟

یه‌کم زوده، درسته؟

ساعت چنده؟

تا زمانی که با زنگ ساعتمون از خواب بیدار شیم، مشکلی نیست.

اگه وقتی بلند شم لخته خون بگیرم و درجا بمیرم، چیکار می‌کنی؟

اون وقت می‌دونم کجا بذارمت.

۱۲ ساعت دیگه می‌بینمتون.

قرار گذاشتیم.

دارم می‌رم بخوابم، و امیدوارم وقتی صبح چشم‌هام رو باز می‌کنم یکی مشغول بیرون کشیدنم از این تابوت باشه. پس نمی‌دونم چرا اشکم سرازیر شده. فکر نمی‌کنم تا حالا برای هیچ چیزی این‌قدر هیجان‌زده بوده باشم توی کل عمرم. بی‌صبرانه منتظرم که فردا نور خورشید رو ببینم. صبح می‌بینمتون بچه‌ها. عالی می‌شه.

دارم برای آخرین شبم دراز می‌کشم. و فقط به این فکر می‌کنم وقتی تموم بشه، می‌تونم بایستم یا نه. طبیعی نیست که این‌قدر طولانی دراز بکشی و تکون نخوری.

پسرها، رسماً هفت روز گذشته.

آره، می‌دونم که شما از کار یدی خوشتون نمیاد، اما می‌شه من رو از خاک بیارید بیرون؟

داریم میاریمت بیرون، جیمی.

بدترین بخش چالشه. چون فقط منتظرم دوست‌های احمقم من رو از خاک بیرون بیارن. و البته، یه تنش دیگه هم هست که وقتی بلند می‌شم، می‌میرم یا نه. پس، آره.

بیل مکانیکی رو بیارید.

شرط می‌بندم وقتی بیرون بیام، اولین چیزی که می‌گن اینه که چقدر بوی بدی می‌دم.

جیمی، این یارو با قیافه بابانوئل الان میاردت بیرون.

کارل، برام مهم نیست قیافه‌ش شبیه کیه. فقط من رو از این تابوت بیرون بیارید.

بکن، بکن، بکن، بکن.

هر لحظه ممکنه خاک بالای سرم به نور خورشید تبدیل شه. صبر ندارم.

اون بیل مکانیکیه. ترسناکه.

می‌تونم نور خورشید رو ببینم.

جیمی.

سلام.

جیمی! جیمی!

اوضاع چطوره؟

خیلی سخته بعد از اینکه هفت روز متوالی خورشید رو ندیدی بخوای توصیفش کنی. خدای من. یه‌دفعه دوباره شروع به گریه کردم. نمی‌دونم چرا. فقط نتونستم جلوش رو بگیرم.

موفق شدیم. تونستیم.

تنها سؤالی که الان باقی می‌مونه اینه که وقتی بلند شم، از لخته خون می‌میرم یا نه؟ فقط یه دقیقه دیگه می‌فهمیم.

جیمی، آماده‌ای؟

روم نندازیدش.

مطمئنم اونجا بوی گند می‌ده.

شما پسرها قابل پیش‌بینی هستید. گفتم همین رو می‌گید. بیاید تا وقتی بلند نشدم و از لخته خون نمُردم، جشن نگیریم.

حداقل یه لحظه بشین.

اما صبر کن، صبر کن، صبر کن. صبر کن یه دکتر بیاد پایین.

اصلاً حالت تهوع داری؟ سرگیجه داری؟

نمی‌دونم.

همین برام کافیه، زود باش بلند شو جیمی.

اولین باریه که توی یه هفته سرپا وایمیسم. خدای من، پاهام سست شده.

نمُردم. آره! وقت رفتنه. همه‌چی خوبه!

با این حال، احساس می‌کنم خون به سرم هجوم آورده. واقعاً حس عجیبیه، اما سورپرایز واقعی دقیقاً بالای زمین منتظرم بود.

وای، چقدر آدم.

بعد از هفت روز، بالاخره تونستم به روش درست، رسیدن به ۲۰۰ میلیون سابسکرایبر رو جشن بگیرم.

داداش، باید ۲۰۰ میلیونی شدن رو جشن بگیریم.

حالا که همه‌تون لباس زیرم رو دیدید، ویدیو رو تموم می‌کنم. و مثل همیشه، بیاید با یه انفجار تمومش کنیم.