Yetti kun tuproq ostida: MrBeast tiriklayin ko‘milgan tajribani qanday o‘tkazdi
MrBeast ミスタービースト
Videoda MrBeast (do‘stlari uni Jimmi deb chaqirishadi) yetti kunni taxminan 20 ming funt tuproq ostidagi tobutda o‘tkazishini aytadi. Uning so‘zlariga ko‘ra, bu deyarli har bir odamning eng katta qo‘rquvi va o‘zi uchun ham hayotidagi eng qo‘rqinchli tajriba bo‘ladi. Video davomida tomoshabin uning jismoniy noqulaylik, zerikish va tobora og‘irlashib borayotgan ruhiy holatini, tepada qolgan do‘stlarining esa uni goh qo‘llab, goh masxara qilib turganini ko‘radi. Sinov davomida kanal 200 million obunachiga yetadi va bu voqea ham tobut ichida kutib olinadi.
Ko‘milish va dastlabki qo‘rquv
Jimmi “Vaqti keldi, meni ko‘minglar” deb tobutga yotadi. Ustiga tuproq tashlanayotgan paytda u shiftni ushlab turish kerakdek tuyulganini, shift qimirlayotganini aytadi. U keyingi yetti kunlik hayotini shu tobutga ishonib topshirganini va tobut qulab tushmasligiga umid qilishini gapiradi. Tomoshabinlarga esa bularning hammasi “100% rost” ekanini ta’kidlaydi.
Jimmi yuk bunchalik og‘ir bo‘lishini oldindan bilmaganini tan oladi. Ko‘mish jarayoni shu qadar uzoq cho‘zilganki, sinov endigina boshlangan paytdayoq u hojatga chiqqisi kelayotganini aytadi. Hojat masalasi keyinchalik butun video davomida takrorlanib turadigan noqulay mavzuga aylanadi.
Ta’minot, xavfsizlik va aloqa
Jimmining yonida kichik portfeldagi ovqat bor: asosan tayyor ovqatlar (MRE) va bir-ikkita snek. Boshqa burchakda taxminan 15 litr suv, shuningdek, do‘stlari portfelga solib bergan “kerakli narsalar” turadi. Uning o‘zi ovqat yetti kundan oldin tugashi ehtimolini aytadi.
Jimmi jiddiy ohangda bu tajriba juda xavfli ekanini, nafas bo‘g‘ilib qolmasligi uchun doimiy kuzatuv zarurligini tushuntiradi. Tepada qolganlar bilan aloqa radio orqali o‘rnatilgan. U tungi soat birga yaqinlashganda do‘stlariga kimdir doim radiostansiya yonida bo‘lishi va biror narsa kerak bo‘lsa javob berishi kerakligini tayinlaydi. Radio orqali ovozlar eshitiladi. Jimmi tepadagi harakatni Nolanning onasi ustida sakrayotganiga o‘xshatib hazil qiladi. Bu hazil videoning oxirigacha qaytib turadi.
Uyqu strategiyasi va do‘stlarning aralashuvi
Jimmining asosiy rejasi imkon qadar ko‘p uxlash edi. Uning fikricha, uyqu sinovni yengishning yaxshi usuli, chunki uxlab yotganda kichkina qutiga qamalib qolganini o‘ylamaydi. Maqsad ruhiy holatini saqlab qolish edi. Shu bilan birga, u bu usul faqat ayrim paytlarda yordam berishini ham aytadi. U uxlashdan oldin yo to‘liq dam olgan holda uyg‘onishini, yo 9 tonna tuproq ostida ezilib qolishini aytib hazillashadi.
Keyin u strategiyasida bir narsani hisobga olmaganini tan oladi: do‘stlari uni tinch qo‘ymaydi. Kameralardan birida Nolan uxlab yotgan Jimmining yuziga chizib qo‘yganini ko‘ramiz. Jimmi bundan keyingi kunlar azobli bo‘lishini aytadi.
Tobut ichidagi kundalik hayot
Ikkinchi kun Jimmi uzun shimini qirqib shortikka aylantirishdan boshlaydi va bu ishni “vazifa bajarildi” deb e’lon qiladi. Keyin MRE’ni sinab ko‘radi. Uning tushuntirishicha, bu tayyor ovqatga suv qo‘shilsa, kimyoviy reaksiya orqali isiydi. Tepada esa yigitlar steyk kabob pishirib, bayram qilishadi. Ular Jimmiga hamdardlik yuzasidan o‘zlari ham MRE yeyishlarini aytishadi, ammo Jimmi orqa fonda Tareqning “yo‘q” deganini eshitib qoladi. Uning makaroni esa qarsillab qoladi va u buning sababini tushunmaydi.
Zerikkanidan Jimmi qo‘llari og‘riguncha tobut devorini mushtlaydi. Keyin mushtlashni davom ettirish uchun qo‘liga paypoq kiyib oladi. Uning o‘zi ko‘ngilxushlik uchun shunchalik narsaga borayotganini aytadi.
Yer ostiga tushirilgan kamera va Nolanning onasining rasmi
Bir paytda Jimmi yana bir narsadan qo‘rqib ketadi va tepadagilardan hayoti xavf ostida bo‘lgani uchun hech bo‘lmasa nima qilayotganlarini tushuntirishlarini so‘raydi. U yigitlar hech narsa tushuntirmaganini aytadi. Keyin ularning nima qilgani ko‘rsatiladi: ular yer ostiga trubka o‘rnatib, tuproqni so‘rib olishgan, so‘ng kichik jarrohlik kamerasini pastga tushirib, Jimmini kuzatishgan. Buni ular jarrohlik amaliyotiga o‘xshatishadi. Tobut ichida pashsha ham paydo bo‘ladi va Jimmini cho‘chitib yuboradi.
Ikkinchi kun oxiriga kelib yigitlar dam olish uchun avtouyga ketishadi. Zerikkan Jimmi “kerakli narsalar” qutisini ochadi va ichidan Nolanning onasining rasmini topadi. Tepadagilar kamera orqali buni ko‘rib, Jimmi rasmni ustiga qo‘yib yotganini aytib, shov-shuv ko‘tarishadi. Nolan rasmni o‘zi solmaganini aytadi. Jimmi rasmni bir amallab yo‘qotmasa bo‘lmasligini aytadi.
Eng og‘ir narsa: bel og‘rig‘i
Jimmi o‘zini sinovdan voz kechishga nima majbur qilishi mumkinligi haqida o‘ylaydi. U yer ostida hojatga chiqa olmaslikni, keyin esa “bel og‘rig‘i, bel og‘rig‘i va yana bel og‘rig‘i”ni sanaydi. U vaziyat og‘irlashib borayotganini va bundan ham og‘irlashishini aytadi.
Yomg‘ir, karnaylar va titrash
Kuchli yomg‘ir yog‘adi. Tepadagilardan biri uyg‘onib, Nolanni turg‘azadi: Jimmini tekshirish, uning ezilib qolmaganiga ishonch hosil qilish kerak. Ular yomg‘irdan keyin tuproq og‘irlashgan bo‘lsa kerak, deb xavotir olishadi va vaziyatni dafn marosimiga o‘xshatishadi.
Keyin ular Jimmini uyg‘otish uchun yangi usul o‘ylab topishadi. Tobut tepasiga 15 ta karnay o‘rnatiladi va ulardan baland musiqa yangraydi. Keyin tobut titratiladi, yigitlar esa buni “zilzila” deb qichqirishadi. Titrash paytida Jimmi tobut yonida oxirigacha buralmagan bitta vint borligini sezib qoladi va bundan xavotirlanishi kerakmi, deb so‘raydi. U titrashdan boshi og‘riyotganini aytadi. Sochida nega gullar borligini tushunmay, bunday sharoitda jinni bo‘lib qolish hech gap emasligini qo‘shimcha qiladi.
Tunnel qazish va 50 soat chegarasi
Yigitlarning navbatdagi rejasi yer yuzasidan Jimmining tobutigacha tunnel qazish edi. Jimmi qazish ovozini eshitmasligi uchun ular karnaylar orqali qurilish tovushlarini berishadi. Pastdan qaraganda esa vaziyat boshqacha ko‘rinadi. Jimmi tepadan baland ovoz kelayotganini, radiodan hech kim javob bermayotganini aytadi va buni video o‘yin o‘ynashga yoki yigitlarning yana bir tentakligiga o‘xshatadi. U xato qilib odam o‘ldirib qo‘yish hech gap emasligini ham aytadi.
Shu payt Jimmi tobutda roppa-rosa 50 soat bo‘lganini aytadi. Bu uning avvalgi sinovlaridagidan uzoqroq vaqt edi. U shifokoriga qon aylanishi uchun har kuni mashq qilishga va’da berganini tushuntiradi. Uning aytishicha, yetti kun harakatsiz yotish odamning o‘limiga sabab bo‘lishi mumkin. U yigitlardan gantel so‘ragan, ammo ular bergan gantellar haqida kinoya bilan gapiradi. U o‘zidan juda yomon hid kelayotganini tan oladi. Hali ikki kungina o‘tganini hisobga olib, halok bo‘lishi haqida o‘ylamaslikka harakat qiladi.
Yigitlar tunnelni tun bo‘yi o‘zlari qazishgan va buning uchun ishchi yollamaganlarini aytishadi. Tunnelda ular bu xavfsizmi, deb so‘rashadi. Jimmi esa sinovning g‘alati tomonlaridan biri sifatida doim bir nechta kamera tasvirga olib turishini tilga oladi. Uning so‘zlariga ko‘ra, dastlabki kunlarda bu unga unchalik ta’sir qilmagan. Endi esa kimdir doim unga qarab turgandek tuyulib, bu asabiga tega boshlagan.
Tunnel orqali uchrashuv va Feastables
Tunnel tobutga yetib boradi va yigitlar Jimmi bilan yuzma-yuz ko‘rishadi. Jimmi Nolanning “peshonasini ko‘rmaslikning iloji yo‘qligi” haqida hazillashadi. Qazish qancha vaqt olganini so‘raganida, ular butun tun ketganini aytishadi. Jimmi rasm masalasini qayta ko‘taradi: bu rasm uni ruhiy jihatdan rag‘batlantirib turganini aytib, undan qanday qutulishni so‘raydi. Nolan esa kechirim so‘rab, rasmni ramkaga solib saqlashini aytadi.
Yigitlar Jimmiga tobutda uzoq yotganidan kanalda nima bo‘layotganini unutganini eslatishadi: kanal deyarli 200 million obunachiga yetib qolgan va bu Jimmi tobutda yotgan paytga to‘g‘ri kelishi kerak edi. Jimmi buni jonli ko‘rishni istaganini aytadi. Nolan esa “yana bir syurpriz” sifatida Feastables shokoladlarini tobutga yopishtiradi. Jimmi buni do‘stlarining marketing g‘oyasi deb ataydi, chunki endi har bir kadrda Feastables ko‘rinib turadi.
Ruhiy holatning pasayishi
Shu tundan keyin Jimmi o‘zi tushuntira olmaydigan holatni tasvirlaydi. U charchagan, lekin uxlay olmaydi va bunday holatni ilgari boshidan kechirmaganini aytadi. So‘ng birdan nega yig‘layotganini tushunmasdan yig‘lab yuboradi.
Beshinchi kun u yana ikki kun qolganini, bu jarayonni “azobli tush” deb ataydi. Uning fikricha, odamlar besh kun uzluksiz yotish uchun yaratilmagan. U o‘zini g‘amgin ko‘rsatmaslikka harakat qiladi. Tepadagilar esa rangli o‘q otuvchi qurollar bilan uning “qabr toshi”ga o‘q uzishadi. Jimmi ularga nima deyishini ham bilmayotganini aytadi. Vaqtni qanday o‘tkazayotganini so‘rashganda “hech qanday”, deb javob beradi va ruhan qiynalayotganini aytadi. Uning so‘zlariga ko‘ra, hech narsa qilishga ishtiyoqi qolmagan, besh kun yotgach ovqat tayyorlashga ham kuchi yetmayapti.
Hojat masalasi ham og‘irlashadi. Jimmi qanday qilib ekanini bilmay, shortigiga ozgina peshob tekkanini aytadi va ho‘l qismini qirqib tashlaydi. Natijada shortik juda kalta bo‘lib qoladi. Uning o‘zi bu voqeani “juda jirkanch” deb baholaydi.
200 million obunachi — tobut ichida
Yigitlar 200 million obunachini nishonlash uchun kelishadi. Jimmi o‘zini yomon his qilayotganini, ammo shu marraga yaqinlashish uni chindan xursand qilayotganini aytadi. Videodagi homiylik qismi ham shu voqeaga bog‘langan: yigitlar Verizon 5G uy internetini yer ostida ham ishlaydigan qilib ulashadi. Jimmi 10 fut yer ostida yotgan bo‘lsa-da, obunachilar sonini jonli kuzatib turadi.
Raqam o‘zgarishini kutish paytida jamoa a’zolari qisqa nutq so‘zlaydi. Karl bir paytlar Nebraskada yashagan oddiy yigit bo‘lganini aytadi. Jimmi unga hozir esa Shimoliy Karolinada yashayotgan oddiy yigit ekanini aytib hazillashadi. Jamoadan yana biri bir paytlar kechki ovqat ustida gaplashib o‘tirganlarini, endi esa 200 million obunachiga yetishganini eslaydi. U har biri bilan ishlash o‘zi uchun sharaf ekanini aytadi. So‘nggi nutqni Chandler so‘zlaydi. U ishga kelganida kompaniyada 7 kishi ishlaganini, o‘zi esa oddiy tozalovchi bo‘lganini aytadi.
Jimmi videolarni 11 yoshida boshlaganini, hozir 25 yoshda ekanini aytadi. U hech qachon bu darajaga chiqishini o‘ylamaganini, ilk videolarini hech kim ko‘rmaganini va o‘sha kunlar hamon esida ekanini gapiradi. Bugun esa 200 million kishi ular bilan birga ekanini aytib, tomoshabinlarga minnatdorchilik bildiradi. Hisoblagichdagi raqam o‘zgaradi va hamma “Biz uddaladik!” deb qichqiradi. Keyin internetni uzish vaqti keladi. Jimmi hali qayliqiga qo‘ng‘iroq qilmaganini aytib, tirikligini bildirish uchun ikki daqiqa so‘raydi.
Yana yolg‘izlik va Nolanning ota-onasi
Bayramdan keyin Jimmi yana yig‘lagisi kelayotganini, lekin sababini o‘zi ham bilmasligini aytadi. U 200 millionni do‘stlari bilan kulib nishonlash zo‘r bo‘lganini, ammo endi yana yolg‘iz qolib, qutida o‘zini tutqundek his qilayotganini gapiradi. Uning so‘zlariga ko‘ra, besh kun yolg‘iz tobutda o‘tdi, qolgan ikki kunga qanday bardosh berishini bilmaydi va kundan-kunga ahvoli yomonlashmoqda.
Nolan radio orqali uning holidan xabar olganida Jimmi uzoq vaqt javob bermaydi. Nolan uning tirikmi-yo‘qmi, bilmasligini aytadi. Nolan Jimmining holatini shunday ta’riflaydi: avvaliga juda qo‘rqqan, keyin gapdon bo‘lib ketgan, endi esa xafa bo‘lib qolgan. Jimmining o‘zi faqat kontent uchun gapirayotganini, aslida gapirishga ishtiyoqi yo‘qligini va faqat chiqib ketishni xohlashini tan oladi. Shu payt u hojat uchun barcha idishlari tugab qolganini ham aytadi. Endi u paketlardan foydalanib, ularni yopib qo‘yayotganini tushuntiradi va “bu sinov jirkanch”, deydi.
Nolan uning kayfiyatini ko‘tarish uchun ota-onasini olib keladi. Nolanning onasi rasm haqida so‘raganida Jimmi hech narsani tushunmaganga oladi va buning o‘rniga Nolan haqida biror uyatli voqea aytib berishlarini so‘raydi. Ota-onasi Nolan bir kuni bitiruv kechasiga boraman deb uydan chiqib, aslida qo‘shnisinikiga kirib o‘tirganini aytib berishadi. Shuningdek, u yangi yilgacha uyga kelin olib kelsa yaxshi bo‘lishini qo‘shimcha qilishadi. Jimmi bu gaplar kayfiyatini ko‘targanini aytadi, chunki izohlarda odamlar buni rosa muhokama qilishadi.
So‘nggi tun va chiqish
Oxirgi kechada Jimmi do‘stlariga aynan 12 soatdan keyin qazishni boshlashni buyuradi. Ular ertalab uxlashni yaxshi ko‘rishini bilsa ham, bu safar bunga ahamiyat bermasligini aytadi. U o‘rnidan turganda qon aylanishi buzilib, o‘lib qolsa nima qilishlarini so‘raganida, yigitlardan biri uni qayerga ko‘mishni bilishini aytib hazil qiladi. Jimmi yana ko‘zi yoshlanayotganini, hayotida hech narsani bunchalik intiqlik bilan kutmaganini va quyosh nurini ko‘rishga sabri chidamayotganini aytadi. So‘nggi tunda uni bitta savol o‘ylantiradi: shuncha uzoq harakatsiz yotgandan keyin oyoqda tura oladimi?
Yetti kun to‘lganda Jimmi do‘stlaridan qazib olishlarini so‘raydi. Uning aytishicha, sinovning eng yomon qismi do‘stlari uni qazib olishini kutib yotish bo‘lgan. Qazuvchi texnika ishga tushadi. Jimmi uning ovozidan qo‘rqadi, keyin quyoshni ko‘radi. U yetti kun quyoshni ko‘rmagandan keyin uni ko‘rish qanday tuyg‘u ekanini so‘z bilan ifodalab bo‘lmasligini aytadi. Ko‘z yoshlari yana oqadi, sababini bilmaydi va to‘xtata olmaydi.
Endi uning yagona savoli o‘rnidan turganda qon ivishi tufayli o‘lib qolmasligi edi. Avval shifokor pastga tushib, bosh aylanishi yoki ko‘ngil aynishi bor-yo‘qligini so‘raydi. Jimmi ahvoli yaxshi ekanini, “o‘lmadim”, deb javob beradi. Turganidan keyin butun tanasida qon aylanayotganini va boshida kuchli bosim sezayotganini, bu g‘ayrioddiy holat ekanini aytadi. Tepada esa ko‘p odam to‘planib turgan bo‘ladi. Jimmi yetti kundan keyin nihoyat 200 million obunachini munosib nishonlay olganini aytadi va video an’anaviy portlash bilan yakunlanadi.
Men keyingi yetti kunni 20 ming funt tuproq ostida tiriklayin ko‘milgan holda o‘tkazmoqchiman. Bu hayotimdagi eng qo‘rqinchli tajriba bo‘ladi.
Xo‘p, vaqti keldi. Meni ko‘minglar.
Voy, bu qo‘rqinchli edi. Bu juda dahshatli bo‘ladi. Bu deyarli har bir odamning eng katta qo‘rquvi. Voy Xudoyim, bu tuproq juda vahimali.
Bardam bo‘l. Yukni tashlang.
Voy, Xudo. Shiftni ushlab turishim kerakdek tuyuldi. Shift qimirlayapti.
Keyingi yetti kunlik hayotimni shu tobutga omonat topshirdim. Umid qilamanki, bu qulab tushmaydi. Aytmasam ham tushunarli.
Ha, bu hammasi 100% rost. Rostini aytsam, u bunchalik og‘ir bo‘lishini bilmagan ekanman.
Shu bilan birga, sinov rasman boshlandi. Endi men yetti kun shu yerda qolaman.
Bolalar meni ko‘mguncha shuncha vaqt ketdiki, hozirning o‘zidayoq hojatga chiqqim kelyapti. Hali sinov endi boshlandi! “Qanday qilib hojatga chiqyapsan?” deb o‘ylayotgan bo‘lsangiz... Ha, tushundingiz. Juda noqulay holat.
Keyingi yetti kun omon qolishim uchun... Voy, oyog‘im! Yonimda faqat shu kichik portfeldagi ovqat bor, asosan tayyor ovqat va bir-ikki sneklar.
Oyog‘im uvishib qoldi. Boshqa burchakda esa taxminan 15 litr suv bor. Va bolalar portfelga solib bergan kerakli narsalar. Bu holatda, ehtimol ovqat yetti kundan oldin tugaydi.
Jiddiy qilib aytadigan bo‘lsam, bu juda xavfli. Nafasim bo‘g‘ilmasligi uchun doimiy kuzatuv kerak.
Jimmi, eshityapsanmi?
Ha, ovoz kelayapti. Go‘yoki Nolanning onasi ustimda sakrayotgandek eshitilyapti.
Agar 12 kishi sakraganida, balki shunaqa bo‘lardi.
Soat deyarli tungi bir bo‘lyapti. Ko‘pchilik uxlab qoladigandek his qilyapman. Kimdir doimiy ravishda radiostansiya yonida bo‘lsin. Biror narsa kerak bo‘lsa, javob berishi kerak, tushundinglarmi?
Hozir qiladigan hech qanday ishim yo‘q, shuning uchun uxlashga harakat qilaman. Uyg‘onganimda to‘liq dam olgan bo‘laman... yoki 9 tonna tuproq ostida ezilib qolaman. Umid qilamanki, yaxshi dam olib turaman.
Uyqu — bu sinovni yengishning yaxshi usuli, chunki uxlayotganimda, bu kichkina qutiga qamalib qolganimni o‘ylamayman. Lekin bu faqat ayrim paytlarda yordam beradi.
Ichkarida pashsha yuribdi shekilli? Maqsadim ruhiy holatimni saqlash uchun imkon qadar ko‘p uxlash. Shu yo‘l bilan o‘zimni tutib qolaman.
Voy, unga qarang, juda qulay yotibdi. Jimmi-jeem!
Yo‘q. Nolan yuzingga chizib tashladi.
Nolan, oying qachon keladi, a?
Yo‘q, hozir nima deyishingni bilaman.
Umid qilamanki, u tobutni bexosdan bosib yubormaydi.
Ko‘rsat.
Mening strategiyam — butun vaqtni uxlab o‘tkazish edi. Lekin unutibman. Do‘stlarim meni tinch qo‘yishmas ekan. Bu azobli bo‘ladi.
Bugungi kunimni bu uzun shimni shortikka aylantirish bilan boshlayman.
Voy, qutiga urildim. Vazifa bajarildi — endi menda shortik bor.
Mana bu bizning oziq-ovqat qutimiz. Keling, MREni sinab ko‘ramiz. MRE — bu “tayyor ovqat” degani. Issiq suv qo‘shasan — u kimyoviy reaksiya orqali pishadi.
Bizning yigitlar esa tepada steyk kaboblar pishirib, bayram qilishayapti.
Bilasanmi, Jimmi, sen uchun biz ham MRE yemoqchimiz.
— Rostdanmi? — Ha.
Yo‘q.
Men orqadan Tarekning “yo‘q” deb aytganini eshitdim.
Issiq suvda pishgan makaroningni bemalol tanovul qilaver. Bu yerda esa — haqiqat.
Makaron qarsillayapti. Nega makaron qarsildoq? Zo‘r...
Zerikkanimdan tobut devorini mushtlay boshladim, qo‘llarim og‘riy boshlaguncha. So‘ngra urishni davom ettirish uchun qo‘limga paypoq kiyib oldim. Ko‘ngilxushlik uchun shuncha ish qilayapman.
Voy, Jimmi.
Xudoga shukur, rosa zerikib ketgan edim. Bir daqiqa... Nima qilding? Voy, rostdan ham qo‘rqdim. Hayotim xavf ostida, hech bo‘lmasa nima qilayotganlaringni tushuntiringlar.
Xo‘p.
Afsuski, yigitlar biror narsani tushuntirishga harakat ham qilishmadi. Mana ular nima qilishdi: yer ostiga trubka o‘rnatib, tuproqni so‘rib olishdi, so‘ngra kichik jarrohlik kamerasini pastga tushirib, meni tomosha qilishmoqda.
Ana shunaqa bo‘ladi. Bo‘ldi. Unda boshladik. Bu jarrohlik amaliyotiga o‘xshaydi.
Bu nima? Pashsha meni cho‘chitib yubordi. Mendan uzoq tur!
Ushlab tur. Qara. Qimirlatma... Uni ko‘rayapmiz.
Mazza qilyapsizlarmi?
Xayrli tun, Jimmi.
Ikkinchi kun oxiriga kelib, yigitlar meni yolg‘iz qoldirib, avtouyda dam olishga ketishdi. Men esa, zerikib, “kerakli narsalar” qutisini ochishga qaror qildim. Ichida nima bor ekan?
To‘xtang. U kartani ochayapti!
Bu Nolanning onasimi? Onangning rasmini topdim!
Oh...
Buni sen qildingmi?
Yo‘q, men emas.
Nolan, bu onangmi?
Voy Xudoyim, Jimmi onangning rasmini ustiga qo‘yib yotibdi! Voy, Xudo!
Qandaydir bo‘lib bu rasmni yo‘qotib qo‘ymasam, meni bu sinovdan voz kechirishga nima sabab bo‘lar edi, deb o‘ylasam — yer ostida hojatga bora olmaslik, bel og‘rig‘i, bel og‘rig‘i va yana bel og‘rig‘i ekan. Ko‘rib turganingizdek, vaziyat og‘irlashib borayapti. Va har doimgidek bundan ham og‘irlashadi.
Yog‘ingarchilik kuchli. Yomg‘ir tovushidan uyg‘onib ketdim. Nolan, uyg‘on! Jimmini tekshirishimiz shart! Ezilmaganiga ishonch hosil qilishimiz kerak. Xavotir olayapman.
Bu xuddi dafn marosimiga o‘xshayapti. Tuproq og‘irlashdi, deb o‘ylaysanmi?
Yomg‘irdan keyin albatta og‘irlashadi.
Jimmi! Uni uyg‘otish uchun bir fikr bor...
Kimdir qichqiryaptimi? Kun g‘alati boshlandi. Hali shimimni kiymasimgacha, jinniliklar boshlandi.
Jimmi, eshityapsanmi?
Tepada nimalar bo‘lyapti o‘zi?
Tobuting tepasiga 15 ta karnay o‘rnatilgan.
Agar to‘g‘ri taxmin qilsam, Kris hozir ahmoqona musiqa qo‘yadi.
Jimmi, bu yerda bayram bo‘lyapti!
Yo Xudo... Voy! Tobutim titrayapti.
Jimmi, zilzila!
Endi ko‘rdim! Tobutimning yonida buralmay qolgan bitta bolt bor. U vint bo‘shab qolibdi. Tobutning vintlari bo‘shagan!
Tagidanmi?
— Hazillashayapsanmi? — Ha, tagidan.
Bu vint oxirigacha buralmaganidan xavotirlanishim kerakmi?
Oxirigacha ko‘taring!
Nima qilayapsizlar o‘zi?
Titratyapman...
Bu titrashdan boshim og‘riyapti. Sochimda nega gullar turibdi?! Jinni bo‘lib qolish hech gap emas.
Bo‘ldi, tunnel qazishni boshlaymiz. Tunnelni mana shu yerda boshlab, Jimmining tobutigacha qazib boramiz. Bu shovqindan u qaziganimizni eshitmasligi aniq.
Zo‘r fikr bor. Karnay orqali qurilish tovushlarini uzatamiz, shunda u ekskavator tovushini eshitmaydi.
Yuqoridan baland ovoz eshitilyapti, radio uzatgichdan ham hech kim javob bermayapti.
Demak, men o‘lish arafasidaman. Bu video o‘yin o‘ynashga o‘xshaydi, yoki ular yana bir tentaklikni boshlagan. Xatolik qilib, odam o‘ldirib qo‘yish hech gap emas.
Men roppa-rosa 50 soatdan beri shu yerdaman. Bu, avval sinov qilganimdan ham uzoqroq vaqt. Shifokorimga va’da bergan edim, qon aylanishi uchun har kuni mashq qilaman deb. Chunki 7 kun harakatsiz yotish inson o‘limiga sabab bo‘lar ekan.
Men chuqur qaziyapman. Kris uchun tuproqni bo‘shashtirib qo‘yishimiz kerak.
Yigitlardan gantel olib kelishlarini so‘ragan edim, ular atigi 31 fut gantel berishdi. Men juda yomon hidlanayapman.
Ikki kundan keyin o‘rnimdan turishim mumkinligini o‘ylab, halok bo‘lishimni o‘ylamaslikka harakat qilaman.
Kris, yana bir necha metr chuqurroq qazi. Men bunday ishda umuman malakali emasman.
Men tobut ichida zerikib ketdim.
Biz bu tunnelni tuni bo‘yi o‘zimiz qazidik va bu ishchini yollamadik.
Bu xavfsizmi o‘zi? Men ikkinchiman. Bu nimaning ovozi? Keyin esa sen, Tareq. Bu nima? Ortimdan keling, yigitlar.
Bu sinovdagi g‘alati jihatlardan biri bu har doim bir nechta kameralar tasvirga olishidir!
Faqat bir necha metr qoldi — tobutga yetamiz.
Dastlabki kunlarda bu menga unchalik ta’sir qilmagan edi, lekin hozir kimdir menga qarab turgandek tuyulyapti va bu asabimga tegyapti. Iritiryapti.
Yana oz qoldi! Ana uni ko‘ryapmiz. Uni oldik.
Bu qanday ovoz? Salom, Jimmi! Nima? Salom, Jimmi! Jimmi! Jimmi, bizni ko‘rayapsanmi?
Nolanning peshonasini ko‘ryapman. Uni ko‘rmaslikning iloji yo‘q.
Bu tunnelni qazishga qancha vaqt ketdi? Butun tun, Jimmi. Bugun bunday narsa bo‘ladi deb o‘ylamagan edim.
Nolan, bir daqiqa, mana bu rasm haqida nima deysan? Onamning rasmini yo‘qotish uchun nima qilishim kerak? Bu rasm meni ruhiy jihatdan rag‘batlantirib turibdi. Uni qanday qilib olsam bo‘ladi? Kechirasan, men uni ramkaga solib saqlayman. Kechirasan.
Sen tobutda shu qadar uzoq yotdingki, kanalimizda nima bo‘lganini unutib qo‘yding. Ha! Ha! Biz deyarli 200 million obunachiga yetib kelyapmiz. Sen tobutda yotgan holatda 200 millionga chiqasan.
Buni jonli ko‘rishni xohlagan edim. Biz ham, do‘stim.
Nolan senga yana bir syurpriz tayyorlagan. Feastables shokoladlarini Jimmining tobutiga yopishtiramiz. Bu yer juda issiq!
Bu Feastablesning yangisimi? Ha, aslida bu do‘stlarimning zo‘r marketing g‘oyasi. Endi har bir kadrda Feastables ko‘rinib turadi.
Umid qilamanki, ertangi kun osonroq bo‘ladi. Juda g‘alati holat — charchaganman, lekin negadir uxlay olmayapman. Bilmadim, bunday holatni ilgari boshimdan kechirmagandim. Nega yig‘layapman? Hech narsani tushunmayapman.
Bugun beshinchi kun. Yana ikki kun qoldi bu azobli tushdan. Insonlar besh kun uzluksiz yotish uchun yaratilmagan, deb o‘ylayman. O‘zimni g‘amgin ko‘rsatmaslikka harakat qilaman. Oz qoldi!
Jimmi, bizda rang otuvchi qurollar bor. Sening qabr toshingga otamiz! Men ham qo‘shilsam bo‘ladimi?
Ularga nima deyishni ham bilmayapman.
Jimmi, vaqtni qanday o‘tkazayapsan? Hech qanday. Ruhan qiynalayapman. Hojatga chiqdingmi? Judayam chiqqim kelyapti, lekin yana ikki kun chidab ko‘raman.
Nega bilmadim, lekin umuman hech narsa qilishga ishtiyoqim yo‘q. Besh kundan beri yotibman, ovqat tayyorlashga ham kuchim yo‘q. Bu yerdagi hojatxona sharoitlari haqida so‘rab ham o‘tirmang.
Qanday qilib, bilmadim, lekin shortigimga bir oz peshob tegibdi. Endi shortigimdagi ho‘l qismni qirqib tashlayapman. Kechirasan, endi juda qisqa bo‘lib qoldi. Bu juda jirkanch edi.
Jimmi, bayram qilishga keldik. 200 millionga yetyapmiz! Xo‘sh, bu qachon bo‘ladi? Qancha qoldi? Biz raketa olimi emasmiz! Bizdan yana nima istaydi bu?
Bugun o‘zimni yomon his qilayapman, lekin 200 millionga yaqinlashayotganimiz meni chindan xursand qilyapti.
200 million arafasida ekanmiz, aynan hozir Verizon Home Internet haqida gapirib o‘tishning ayni vaqti. To‘g‘ri aytding.
Verizon 5G Home Internet — nomidan ham ko‘rinib turibdi — bu Verizon’ning yuqori tezlikdagi 5G tarmog‘ida ishlaydigan uy interneti. Ajoyib.
Qanday qilib bilmadim, lekin yigitlar uni hatto yer ostida ham ishlashi uchun ham ulab ko‘rishdi. Hozir uni birgalikda yoqamiz. Yaxshi! Yaxshi ulandi! Endi ko‘raylik. Zo‘r! Yaxshi! Men ulandim. 200 million obunachiga ega bo‘lishimizni ko‘rishing mumkin.
Verizon sharofati bilan bu kichkina qutiga simlarni ulab o‘z uyimdagi kabi internetga ulandim. Men 10 fut yer ostida yotgan bo‘lsam-da, ayni damda obunachilar sonini ko‘rib tura olaman.
Karl, bilasanmi, agar bu videoni tomosha qilayotganlar 18 yoshdan katta bo‘lib hoziroq Verizon Home Internetga buyurtma berishsa, Verizon ularga Xbox Series Sni bepul taqdim etadi. Ular pulni yomon ko‘rishadi shekilli! Rostdan ham.
Atigi 35 dollar oylik to‘lov bilan bu internetga ega bo‘lish mumkin. Tez va ishonchli internet xohlaysizmi, shunchaki mrbeastverizon.com saytiga kiring va manzilingizni kiriting, u sizning hududingizda mavjudmi yoki yo‘qmi, ko‘rsatadi.
Endi esa 200 million obunachiga diqqat qilaylik. Oz qoldi!
Ilgari men Nebraskada yashagan oddiy yigit edim... Endi esa Shimoliy Karolinada yashayotgan oddiy yigitsan. Oldinlari Nebraskada yashagan oddiy yigit edim. Karl, hozir hayajonli daqiqalar, Nolanga taqlid qilma.
Bir paytlar kechki ovqat ustida gaplashib o‘tirar edik, endi esa 200 million obunachiga erishish bu ajoyib. Bu juda hayratlanarli. Har biringiz bilan ishlash men uchun sharaf va bundan ham yuksak muvaffaqiyatlarga erishaylik.
Va so‘nggi nutqni Chandler aytadi. Bu yerda ish boshlaganimda 7 kishi ishlar edi, men oddiy tozalovchi edim. Endi esa 200 million obunachiga erishyapmiz, bundan juda xursandman.
Men videolarni 11 yoshimda boshlagan edim. Endi 25 yoshdaman. Hech qachon bu darajaga chiqamiz deb o‘ylamagan edim. Eng avvalgi videolarimni hech kim ko‘rmas edi. Bu kunlar hamon mening esimda. Bugun esa 200 million kishi biz bilan birga. Har biringizga katta rahmat! Sizlarni yaxshi ko‘raman.
Mana, sonlar o‘zgarayotganini ko‘rayapmiz! Biz uddaladik. Voy Xudoyim! Biz uddaladik. Ketdik! Ha! Biz uddaladik!
Afsuski, endi internetni uzish vaqti ham keldi. To‘xta-to‘xta! Men hali qaylig‘imga telefon qila olmadim! Ha, biz seni tushundik. Sen telefon qilib olguningcha shu yerda kutamiz. Xo‘pmi? Telefon qilib ol.
Xo‘pmi? Telefon qilib ol. Qaytadan ulang! Faqat 2 daqiqa, shunchaki tirikligimni aytib qo‘ymoqchiman xolos.
Yur, ovqat yeymiz! – Mayli.
Yig‘lagim kelyapti, lekin nega yig‘layotganimni o‘zim ham bilmayman. 200 millionga yetganimizni nishonlash zo‘r edi — bolalar bilan birga, kulgu bilan. Lekin endi yana yolg‘izman, bu qutida o‘zimni tutqundek his qilyapman.
Besh kun bo‘ldi… Besh kun yolg‘iz shu tobut ichida. Rostini aytsam, yana ikki kun bunga qanday bardosh beraman bilmayman. Kundan-kunga yomonlashyapman. Pastga qarab ketayapman.
Jimmi, ahvoling qalay? Undan javob kelmayapti. U tirikmi-yo‘qmi bilmayman.
Nolan, holimdan xabar olib turganing uchun rahmat. Haqiqatan ham chidayapsanmi? Bilmayman...
Jimmi avvaliga juda qo‘rqayotgan edi, keyin esa gapdon bo‘lib ketdi, endi esa xafa bo‘lib qolgan.
Kontent uchun gapiryapman, lekin rostini aytsam, gapirishga hech ham ishtiyoqim yo‘q. Faqat bu yerdan chiqishni xohlayman.
Ha, u aqldan ozayapti. Uni xursand qilish uchun yo‘l topishimiz kerak. Shuning uchun men bir necha marta qo‘ng‘iroq qilaman.
Aytmagan bo‘lsam kerak, lekin hojatga chiqish uchun barcha idishlarim tugab qolgan. Endi har safar hojatga borsam, ovqat yeyman va keyin mana bu paketga hojat chiqaraman, keyin paketini yopib qo‘yaman. Bilaman, bu biroz keragidan ortiq ma’lumot. Bu sinov jirkanch. Bu yerdan ketishni xohlayman.
Shunchalik tushkun holatga tushib qolgandimki, faqat bitta narsa kayfiyatimni ko‘tara olardi xolos...
Jimmi, mehmon olib keldim. Kimni olib kelding? Ota-onamni.
Vaaay... Ahvollaringiz qanday? Sen Nolanning onasi haqida biror nima gapirdingmi? Yo‘q, mutlaqo. Rasm-chi? Nima deyayotganingizni tushunmadim.
Yaxshisi, menga Nolan haqida sharmandali biror narsa ayta olasizmi? Jimmi, gapirsa gap ko‘p! Aytib bersangiz bu sinovdan osonroq o‘tar edim.
U bir kuni bitiruv kechasiga boraman deb uydan chiqib ketgan, lekin yon qo‘shnining uyiga kirib o‘tirgan. Yangi yilgacha uyga kelin olib kelsa yaxshi bo‘lar edi.
Bu gaplar kayfiyatimni ko‘tardi. Chunki izohlarda odamlar buni rosa muhokama qilishadi.
Jimmini yomon ko‘raman. Onamning yana bitta savoli bor. Mayli, ayting. Yaxshi, endi ketishingiz mumkin. U yana telefonni otib yubordimi?
Hammangiz ertalabgacha uxlashni yaxshi ko‘rasizlar, bilaman. Lekin bu safar menga baribir. Aynan 12 soatdan keyin yerni qazishni boshlanglar, tushundinglarmi? Xo‘pmi?
Bu biroz erta emasmi? Soat nechi bo‘lyapti? Budilnikni o‘z vaqtida qo‘ysak, hammasi joyida bo‘ladi.
Agar turishim bilan qon aylanishim buzilib, shu yerda o‘lib qolsam nima qilasizlar? Qayerga ko‘mishni bilaman. 12 soatdan keyin ko‘rishamiz. Kelishdik.
Hozir uxlamoqchiman va ertalab ko‘zimni ochsam, kimdir meni bu tobutdan chiqarayotgan bo‘ladi degan umiddaman. Kechirasiz, yana ko‘zimga yosh kelyapti. Hayotimda hali hech narsani bunchalik intiqlik bilan kutmaganman. Quyosh nurlarini ko‘rishga sabrim yetmayapti. Ertalab ko‘rishguncha.
So‘nggi tunimda yotarkanman, o‘ylaganim faqat shu edi: sinov tugaganda oyoqda turolarmikanman? Bunchalik uzoq harakatsiz yotish — oddiy holat emas.
Yigitlar, tobutda yotganimga roppa-rosa 7 kun bo‘ldi. Bilaman, og‘ir ish qilish yoqmaydi, lekin iltimos, meni qazib olinglar! Ha, Jimmi, seni chiqaramiz!
Do‘stlarim meni qazib olishini kutib yotish sinovning eng yomon qismi edi. Va albatta, turishim bilan o‘lib qolmasligim haqida xavotirim ham bor.
Shunday qilib, qazuvchi texnikani keltiring! Ha.
Birinchi eshitadigan gapim: “Jimmi, sendan yomon hid kelyapti”.
Jimmi, seni Santa Klausga o‘xshagan kishi chiqaradi. Karl, qanday ko‘rinishdaligining farqi yo‘q. Faqat meni bu tobutdan chiqar! Kovla, kovla, kovla!
Oz fursatdan keyin bu tuproq quyosh nurlariga almashadi. Sabrsizlik bilan kutyapman.
Vaaay, bu qazuvchi texnika ovozimi? Bu qo‘rqinchli!
Quyoshni ko‘ryapman! Jimmi. Qalaysizlar? – Jimmi! – Jimmi! Qalaysizlar?
7 kun quyoshni ko‘rmasdan yurgandan keyin uni ko‘rish qanday ekanligini so‘z bilan ifodalab bo‘lmaydi. Voy Xudoyim. Ko‘z yoshlarim yana oqdi. Nega — bilmayman. Faqat to‘xtata olmadim.
Biz buni uddaladik! Uddaladik! Endi yagona savol: o‘rnimdan turganimda qon ivishi bo‘lib, o‘lib qolmaymanmikan? Tez orada buni bilib olamiz.
Jimmi, tayyormisan? Tashlab yubormanglar tag‘in. U yer sasiyapti. Sizlar kutilgan gapni aytdinglar. Men buni oldindan bilgan edim.
Yaxshi, endi bayram qilmanglar, hozircha faqat o‘tiraman. Hech bo‘lmasa biroz o‘tirgin. To‘xta-to‘xta. Oldin shifokor tushsin.
Bosh aylanish bormi, ko‘ngil aynish-chi? Bilmayman… Menda hammasi yaxshi. Jimmi, sen yaxshimisan? Yaxshi. O‘lmadim. Ha, vaqt bo‘ldi, ketdik.
Hammasi joyida! Hamma joyimda qon aylanyapti, boshimda kuchli bosimni his qilyapman. Bu g‘ayrioddiy holat.
Lekin eng katta syurpriz yer yuzasida meni kutayotgan edi… Vaaay, qancha odam to‘plangan! 7 kundan so‘ng, nihoyat, 200 million obunachini munosib tarzda nishonlay oldim! Biz buni nishonlashimiz shart, do‘stim!
Hammangiz mening ichki kiyimimni ko‘rgan bo‘lsanglar, bu videoni yakunlayman. Har doimgidek, videoni portlash bilan tugatamiz!
Maqola e'lon qilingan