Protez Bacaklarla 2.000 Kişinin Yeniden Yürümesi: MrBeast'in Guatemala'dan Kenya'ya Uzanan Projesi
MrBeast ミスタービースト
Videonun sunucusu, bu çalışmanın kanalın şimdiye kadar çektiği içeriklerden "çok farklı" olduğunu söyleyerek başlıyor. Hedef, dünya çapında yürüme imkânını kaybetmiş 2.000 kişiye protez bacak ya da ameliyat sağlamak. Yürümek çoğu insan için günlük hayatın sıradan bir parçası. Sunucu ise milyonlarca ampute için bunun bir "lüks" hâline geldiğini vurguluyor. Video, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bireysel hikâyelerle açılıyor, ardından Guatemala, Ekvador, Kenya, Afrika'nın farklı bölgeleri ve Asya'ya geçiyor. Sonunda da sunucunun sigorta sistemine yönelttiği bir eleştiriyle kapanıyor.
İlk Adımlar: Stephanie, Colleen ve Diğerleri
Videonun girişinde farklı kişilerin kısa tanıklıkları yer alıyor. Biri 2020'de geçirdiği bir kazada iki ayak bileğinin de parçalandığını anlatıyor. Bir başkası, hastalığının başında doktorların ona en fazla bir yıl ömür biçtiğini söylüyor. Bir diğeri ise 17 yaşında geçirdiği trafik kazasında bacaklarını kaybetmiş.
İlk ayrıntılı hikâye Stephanie'ye ait. Stephanie 2009'dan beri kendi başına yürüyemediğini söylüyor. Sunucunun hesabıyla bu, neredeyse 15 yıl ediyor. Yeni bacağı kendisine verildiğinde çok gergin olduğunu, sonra da "muhteşem" ve çok rahat hissettiğini anlatıyor. Babası, kızının artık istediğini yapabileceği ve "sandalyeye mahkûm" kalmayacağı için mutlu olduğunu söylüyor. Sunucu ikisinin artık birbirinin gözlerinin içine bakabileceğini belirtiyor. Stephanie dans edebileceklerini söylüyor ve baba kız gerçekten dans ediyor.
Ardından yedi aydır yürüyemeyen Colleen'e protez veriliyor. Sunucu ayrıca David, Adrian, Linda ve Kharid'e de yardım edildiğini aktarıyor. Bu noktada sürecin protez uzmanlarının emeği olmadan "asla başarılamayacağını" söyleyerek onlara teşekkür ediyor.
Protezin Maliyeti ve Sigorta Sorunu
Videonun tekrar tekrar döndüğü konu maliyet. Bir protezin ne kadara mal olduğu sorulduğunda verilen cevap 5 bin ile 50 bin dolar arası. Sunucuya göre videodaki insanların çoğu ya sigorta yaptıramıyor ya da sigortalarının kapsamı yetersiz. Ekip devreye girmeseydi bu kişilerin bir daha hiç yürüyemeyebileceğini düşünüyor.
Sigortanın karşılamadığı durumlarda ne yapıldığı sorulduğunda bir uzman şöyle cevap veriyor: umut ediyor, bağış topluyor ve "senin gibi biri çıksın diye" dua ediyorlar. Protez alan bir kişi de bu bacağı kendi imkânlarıyla ancak 10 yılda alabileceğini söylüyor. Bunun üzerine ekip, Chandler aracılığıyla bu kişiye 10 bin dolar hediye ediyor. Sunucu, kişinin buraya tek bacakla gelip iki bacak ve "para dolu bir çantayla" ayrıldığını söylüyor. O da bugünün hayatının en güzel günü olduğunu, yeni bacağın gerçek bir bacak gibi, "bir parçası gibi" hissettirdiğini anlatıyor.
Greg: Gündelik İşlerin Ağırlığı
Sunucu bu süreçte yürüme yeteneğini kaybetmenin en temel işleri yapabilme yeteneğini kaybetmek anlamına geldiğini gördüklerini söylüyor. Greg'in hikâyesi bunu örneklemek için kullanılıyor. Greg her şeyin "iki kat zorlaştığını" anlatıyor. Eskiden ailesiyle sürekli tenis oynarmış, şimdi ise tek başına bulaşık yıkayabilmek bile onun için bir lütuf. Yeni bacağını takınca hemen işe koyuluyor ve ayağa kalkmanın müthiş bir his olduğunu söylüyor.
Travis ve Kızının Düğünü
Videonun en uzun anlatı çizgisi Travis'e ait. Sunucuya göre ampute olunca günlük aktiviteler bile aşılmaz görünebilir. Travis'in durumu ise farklı, çünkü ayakta durmasını gerektiren özel bir etkinlik yaklaşıyor: kızının düğünü. Travis, kızının 3-4 yaşından beri kendi düğününü planladığını söylüyor. Kızı da küçüklüğünden beri onu damada babasının teslim etmesini hayal ettiğini anlatıyor.
Travis eskiden haftada altı gün, canı sıkılmadıysa her gün koşan biri. 17 yaşında trafik kazası geçirmiş, ardından kemik iliği iltihabı gelişmiş ve bacakları kesilmiş. Ne zamandır normal yürüyemediği sorulduğunda "Neyin normal olduğunu bile bilmiyorum ki" diye cevap veriyor. Önce sağ, sonra sol bacağı takılınca kızının desteğiyle ilk adımlarını atıyor, bir süre sonra da onun elini bırakıyor. Sunucu, Travis'in bazı tek bacaklı insanlardan bile iyi yürüdüğünü söylüyor. Travis de yakında koşmaya başlayacağını söylüyor. Böylece kızını damada teslim edebilecek ve baba kız dansını yapabilecek.
Sunucu bunun üzerine müstakbel damada düğünün ne kadar tutacağını sorduğunu anlatıyor. Ardından gereken parayı bir tekerlekli sandalyenin içinde sunuyor ve düğün masraflarını ekibin karşılayacağını açıklıyor. Ortam, ekibin düğüne davetli olup olmadığına dair bir şakayla ve Feastables getirme espirisiyle yumuşuyor. Sunucu, videonun ilerleyen kısmında düğüne gerçekten gideceklerini belirtiyor.
Gelişmekte Olan Ülkelerde Daha Ağır Bir Yük
Sunucu, bu videodaki tüm protezlerin masraflarını karşıladıklarını, ama bunun her zaman mümkün olmayacağını açıkça söylüyor. 5 ile 50 bin dolar çoğu insan için zaten çok büyük bir para. Ona göre bu fiyatlar gelişmekte olan ülkelerdeki hastalar için daha da ağır bir yük. Bu nedenle ekip, dezavantajlı bireylerin protez ihtiyacını karşılamayı amaçlayan Range of Motion Project'in (ROMP) kurucusu David ile görüşmek üzere Guatemala'ya gidiyor.
David'e göre yoksulların proteze ulaşmasının yollarından biri daha basit, düşük teknolojili çözümler. Protezlerin neden bu kadar pahalı olduğu sorulduğunda cevabı kısa: pahalı teknolojiler kullanıldığı için. Sunucu, David'in kaliteyi koruyarak maliyeti onda birine düşüren basit bir yöntem bulduğunu aktarıyor. Bu yöntemin merkezinde geri dönüşüm var. David, atölyedeki her şeyin geri dönüştürülmüş bileşenlerden oluşan küresel envanterlerinin parçası olduğunu, bunların çoğunun da hâlâ işlevsel olduğunu söylüyor. Sunucu da izleyicileri, ellerindeki protezleri bağışlayarak David'in daha fazla insana yardım etmesine katkıda bulunmaya çağırıyor.
Bu yaklaşımın sonuçları bir dizi kısa sahneyle gösteriliyor: motosiklet sürenler, futbol oynayanlar, bir çocuğun bağımsızlığını yeniden kazanması. Protez alan bir kişi ilk yapmak istediği şeyin ailesiyle birlikte yürümek olduğunu, ekibin ona "eski hayatını geri verdiğini" söylüyor. Sunucu bu sahnelerden şu sonucu çıkarıyor: hayatın hangi döneminde olursa olsun yeni bir uzuv her şeyi değiştirebilir.
Ulaşım Engeli ve Bağışlanan Arazi Aracı
Sunucu, birçok insana yardım etmelerine rağmen görevin "daha yeni başladığını" söylüyor. David'in anlattığına göre bölge dağlık. Hastaların bir yerden bir yere gitmek için nehirleri aşması, ormanlardan geçmesi gerekiyor. Yürüyemedikleri için de evlerinde "bir nevi hapis hayatı" yaşıyorlar. Bu yüzden David bazen klinikten çıkıp hastaları evlerinde ziyaret etmek zorunda kalıyor. Bunun da ayrı zorlukları var, çünkü vakfın bir arazi aracı yok. Sunucuya göre programın kaynaklarının çoğu personele ve protezlere harcandığından, uzaktaki hastalara güvenilir şekilde ulaşacak bir araca bütçe kalmıyor.
Ekip, üzerinde vakfın adı yazan 65 bin dolar değerindeki yeni bir arazi aracını David'e sürpriz olarak hediye ediyor. Personelin bunu bildiği ama belli etmediği anlatılıyor. Aracın değeri, Guatemala City'nin kalabalık caddelerinden uzaklaşınca netleşiyor. Ekip ormanın ortasında, bir yanardağın hemen yanındaki bir eve gidiyor ve sunucu normal bir arabayla o yolun gidilemeyeceğini fark ediyor.
Yanardağın tepesinde yaşayan Kevin, 24 yıl önce geçirdiği bir kazada ağır yaralanıp iki bacağını da kaybetmiş. Arazi çok engebeli ve tekerlekli sandalyesini birinin itmesi gerekiyor. Protezlerini taktıktan sonra annesiyle birlikte yanardağdan aşağı yürüyor. Kevin, bu sebeple zorluk yaşayan çok insan olduğunu ve yolları kesiştiği için Tanrı'ya şükrettiğini söylüyor. Sunucuya göre Kevin, Guatemala'da yürümesini sağladıkları 71. kişi.
Ekvador: Kelly, Eduardo ve Fede
David ile sunucu, Guatemala'dan aldıkları ivmeyle Ekvador'da daha fazla insana yardım etmeye karar veriyor. Buradaki hikâyelerden biri Kelly'ye ait. Kelly, protez alıp alamayacağını bile bilmeden Bolivya'dan altı günlük bir yolculuk yaparak gelmiş. Daha önce hiç ülke dışına çıkmadığı için bunun ürkütücü olduğunu, ama yine de riske girmek istediğini söylüyor. Sunucu "işte bu videoyu bunun için çekiyoruz" diyor. Kelly en son iki yıl önce yürüyebilmiş. Yeni bacağıyla ilk adımlarını atınca o kadar mutlu oluyor ki dans edip edemeyeceğini soruyor ve sunucuyu dansa davet ediyor. Sunucu dans etmeyi bilmediğini söylüyor. Yine de bu ailenin geçmişinin çok önemli bir parçasıyla yeniden birleşmesini izlemenin onun için "dünyalara bedel" olduğunu anlatıyor.
Beş yaşındaki Eduardo aylardır yürüyemiyormuş. Yeni bacağını alınca onu öpüyor. Annesi, Eduardo'nun yerde sürünerek hareket ettiğini, bacağı olmadığı için utanıp çekindiğini anlatıyor. Bir başka hasta bir yıldır yürüyemiyormuş. Videodaki biri bunun en sevdiği video olduğunu söylüyor. Ekip ayrıca Fede ile tanışıyor ve ona ücretsiz bir protez veriyor. Fede bunu "büyük bir lütuf" olarak nitelendiriyor.
Dağ Tırmanışı Ritüeli
Ekvador'da yardım alan 50 ampute için David, en sevdiği ritüellerden birini paylaşıyor: protezine yeni kavuşanları bir dağa tırmandırmak. David'in mantığına göre bu dağa çıkabilen biri gündelik hayatta her şeyin üstesinden gelebilir. Engelli biri bir dağın zirvesine ulaşırsa her şeyin mümkün olduğunu da görmüş olur.
Sunucu başta neden dağa tırmandıklarını tam anlamadığını açıkça söylüyor, ama tırmanış sırasında fikrinin değiştiğini anlatıyor. Bir gün önce yürüyemeyen birinin ertesi gün dağa tırmanmasını "müthiş" buluyor ve David'e hastalarını zorlamayı gerçekten sevdiğini söylüyor. Ayrıca bir amputenin gösterdiği azim ve kararlılığı daha önce kimsede görmediğini belirtiyor. Ona göre yolculuğun ana fikri asla pes etmemek. Ekip zirveye ulaşıyor ve sunucu ödüllerinin muazzam manzara olduğunu söylüyor.
Kenya: Ameliyatlar ve Okul Hayatı
Kenya'daki durum farklı. Burada bacakları olan ama onları kullanabilmek için masraflı ameliyatlara ihtiyaç duyan çocuklar var. Ameliyatların masrafları ekip tarafından karşılanıyor. Sunucuya göre bu çocukların bazıları ameliyattan önce hayatlarında hiç yürümemiş.
Bir çocuk, yürümeye çalışırken nasıl düştüğünü artık hatırlamadığını söylüyor. Bu yüzden okulda onunla dalga geçildiğini ve bazen okula gidemediğini anlatıyor. İlk adımını attığında artık diğer insanlar gibi yürüyebildiğini ve bunun onu çok mutlu ettiğini söylüyor. Ekip ameliyatların yanı sıra çocukları sevindirmek için klinikte yeni bir oyun odası da inşa ediyor.
Afrika'dan Asya'ya ve 2.000 Kişi
Sunucu bu noktadan sonra anlatımı hızlandırıyor. Kenya'nın ardından Afrika'nın farklı bölgelerine giderek insanların yeniden yürümesini sağladıklarını, oradan da Filipinler, Kamboçya ve Sri Lanka'ya geçtiklerini aktarıyor. Bu bölümde yardım alanların kısa tanıklıkları yer alıyor. Biri ailesinin durumunun, maddi durumunun ve hayatındaki her şeyin değişeceğini söylüyor. Bir diğeri bunun kendisi için ikinci bir şans olduğunu, hayata dönmüş gibi hissettiğini anlatıyor. Sunucu, dünyayı gezip 2.000 kişinin ilk adımlarına tanık olduktan sonra pek çok ülkeden insanın hayatını değiştirebildikleri için mutlu olduğunu söylüyor.
Düğün
Video, başta verilen sözle Travis'in kızının düğününe dönüyor. Ekip, yeni tanıştıkları insanların düğününe gitmenin mi yoksa Nolan'ın gömleğinin mi daha tuhaf olduğu üzerine şakalaşıyor. Travis, yeni bacaklarıyla kızını gerçekten damada teslim ediyor ve çift "Bay ve Bayan Anderson" olarak takdim ediliyor. Sunucu, Travis'in kızının yanında yürüdüğünü görünce bu video boyunca tanıştıkları ve hayatı değişen insanları düşündüğünü söylüyor. Travis de kızını damada kendisinin teslim ettiğini, bunun müthiş bir his olduğunu anlatıyor.
Kapanış: "Kabul Edilemez" Bir Durum
Sunucu videoyu alışılmışın dışında bir notla bitiriyor. Bazı insanların sigortası olduğu hâlde başvurularının reddedilmesini, bazılarının kapsamının yetersiz kalmasını doğru bulmadığını söylüyor. Ona göre bu insanların yeniden yürüyebilmek ve iş bulabilmek için tek umudu bir protez bacak, bunun için de bir YouTuber'a bel bağlamak zorunda kalıyorlar. Sunucu bunun "çok saçma" olduğunu düşünüyor.
Soruna dair bir çözüm önermiyor ve cevabın ne olduğunu bilmediğini açıkça kabul ediyor. Bunu yine de kanalı izleyen 100 milyon kişiye ilham olsun diye söylemek istediğini, çünkü video çekimi sırasında tanık olduklarının "kabul edilemez" olduğunu belirtiyor.
2000 kişinin yeniden yürümesine yardım edeceğiz!
İzleyeceğiniz bu video, şimdiye kadar çektiğimiz içeriklerin hepsinden çok farklı. Yürümek, çoğumuz için günlük hayatın sıradan bir parçası. Ancak dünya genelindeki milyonlarca amputenin maalesef böyle bir lüksü yok. Ama bu videoda, tam 2000 kişi için bu kötü gidiş değişmek üzere.
2020 yılında bir kaza geçirdim ve iki ayak bileğim de parçalandı.
Hastalığının başlarında doktorlar en fazla bir sene ömür biçmişti.
17 yaşımdayken bir trafik kazası geçirdim ve bacaklarımı kaybettim.
Ve işe Stephanie'ye yardım ederek başlıyoruz. Merhaba. Merhaba. Nasıl gidiyor? Gelmene çok sevindik. Öyle gerginim ki.
En son ne zaman kendi başına yürüyebilmiştin? 2009 yılından beri kendi başıma yürüyemiyorum. Yani neredeyse 15 yıldır kendi başına yürüyemiyorsun. Öyle. Tamam. Bunu değiştirebilecek bir şey vardır belki.
İşte yeni bacağın burada. Al bakalım. Teşekkür ederim. Nasıl bu? İnanmıyorum. Buna bayıldım. Denemek ister misin? Tabii. Pekâlâ. Bir takalım bakalım. Tamamdır. Rahat mısın? Nasıl sence? Muhteşem oldu. Tamam. Kalkmaya hazır mısın? Vay canına.
Stephanie 15 sene sonra ilk defa kendi başına yürümeyi başardı.
Çok rahat oldu. Bu da babam.
Kızının yeniden ayaklandığını görünce mutlu oldun mu? Evet. Hem de nasıl. Artık istediği şeyi yapabilecek olduğu için mutluyum. Sandalyeye mahkûm olmayacak. Artık birbirinizin gözlerinin içine bakabilirsiniz. Dans edebiliriz.
Ve gerçekten dans ettiler. Stephanie ve ailesine yardım edebilmek harika bir duyguydu. Biz de Colleen'i de mutlu edelim dedik. Tam yedi aydır yürüyemediğini duyduk.
Hazırım. Hadi o zaman. Böyle bir fırsat elde etmek harika bir şey.
Ayrıca David, Adrian, Linda ve Kharid'e de yardım ettik. Ancak işin aslı bu muhteşem insanlar olmasa bunu asla başaramazdık.
Kaybettikleri uzuvları onlara geri verdik. Böyle bir protez genellikle ne kadara mal oluyor acaba? Maliyeti 5 ile 50 bin dolar arasında değişiyor.
İnanması güç olsa da bu videodaki insanların çoğu ya sigorta yaptıramıyor ya da sigortalarının kapsamı yeterli değil. Yani biz devreye girmeseydik belki de bir daha asla yürüyemeyeceklerdi.
Sigorta karşılamazsa ne yapıyorsunuz? Umut ediyor, bağış topluyor ve senin gibi biri çıksın diye dua ediyoruz.
Ben bunu 10 yılda ancak alırdım. Nasıl? Dur, kendin almak istesen 10 yılda mı alabilirdin? Evet. Chandler! Elbette buna göz yumamayız. Sana tam 10 bin dolar hediye ediyoruz.
Ben bu günü hayatımın sonuna kadar asla unutmayacağım. Ne demek? Buraya tek bacakla geldin ama şimdi iki bacak ve para dolu bir çantayla gidiyorsun. Hayatımın en güzel günü.
Müthiş bir his bu. Gerçek bacak gibi sanki, bir parçam gibi. Tekrar yürüyebileceksin ve maddi yük de olmayacak. Resmen hayatım değişti. Size gerçekten de minnettarım.
Bu süreç boyunca gördük ki yürüme yeteneğini kaybetmek, en temel işleri yapma yeteneğini de kaybetmek anlamına geliyor. Greg, bunun ne demek olduğunu çok iyi biliyor.
Her şey iki kat zorlaştı. Eskiden ailemle sürekli tenis oynardım. Ama şimdi tek başıma bulaşık yıkayabilmek bile bir lütuf.
Tamam, bakalım yeni bacağın sana olacak mı? Baksana, hemen işe koyuluyor. Ayağa kalkmak müthiş bir his. İşte budur. Vay canına, nasıl peki? Bak ne diyeceğim. İnsan gülümsüyor.
İnsan ampute olduğunda günlük aktiviteler bile aşılması imkânsız birer görev gibi gelebilir. Ancak Travis'in durumu farklı çünkü illa ayakta olmasını gerektiren özel bir etkinlik yaklaşıyor.
Kızım 3-4 yaşından beri kendi düğününü planlıyor.
Küçüklüğümden beri beni damada babamın teslim edeceğini hayal ettim.
Bize biraz daha kendinden bahseder misin lütfen? Tabii. Eskiden haftada altı gün koşardım. Hatta sıkılmamışsam her gün. 17 yaşımda trafik kazası geçirdim. Kemik iliği iltihabı oldu ve bacaklarım kesildi.
Ne zamandır normal şekilde yürüyemiyorsun peki? Neyin normal olduğunu bile bilmiyorum ki.
Tekrar yürüyeceği için heyecan var mı? Evet, çok heyecanlıyız. Bak, bu sağ bacağın. Al bakalım. Ve bu da sol bacağın.
Müthiş bir şey. Hadi baba. İlk adım. Deneyecek misin? Vay canına, bazı tek bacaklı insanlardan bile iyi yürüyor. Hiç zorlanmıyorsun. Yakında koşmaya başlarım.
Yürüdüğünü görmek nasıl bir his? Muhteşem. Çok heyecanlıyım. Elini bıraktı. Elini bıraktı. Kızını damada teslim edebileceksin. Evet. Ayrıca baba kız olarak dans edeceğiz.
Bu düğünün sizin için çok önemli olduğunu biliyorum. Bu yüzden müstakbel eşine düğünün ne kadar mal olacağını sordum. Ve bu tekerlekli sandalyede düğün için gereken para var. Düğününüzün masraflarını biz karşılayacağız. Ve damada seni baban teslim edecek. Teşekkür ederim.
Çaktırmadığın için sağ ol. Size minnettarız. Çok sağ ol. Asıl konuya gelelim. Biz davetli miyiz? Tabii. Getir ama Feastables'sa. Tamamdır.
Ve şaka yapmıyorum. Bu videonun ilerleyen kısmında gerçekten Travis'in kızının düğününe gideceğiz.
Bu videodaki tüm protezlerin masraflarını karşılıyoruz ama bu her zaman mümkün olmayacak. 5 ila 50 bin dolar zaten çoğu insan için çok büyük bir para. Ancak bu fiyatlar gelişmekte olan ülkelerde hastalara daha fazla yük oluyor. Bu yüzden dezavantajlı bireylerin protez ihtiyacını karşılama amacı güden Range of Motion Project'in kurucusu David'le görüşmek için Guatemala'ya gittik.
Yoksulların protezle buluşmasını sağlamanın yollarından biri de düşük kaliteli teknoloji. Peki neden bu kadar pahalı? Pahalı teknolojiler kullanıldığı için.
David kaliteyi koruyarak maliyeti onda birine düşürecek basit bir yöntem bulmuş.
Buradaki her şey geri dönüştürülmüş bileşenlerden oluşan küresel envanterimizin parçası. Yani bu odadaki her şey başka protezlerden mi dönüştürülmüş durumda? Çoğu da hâlâ işlevsel.
Yani David daha fazla insana yardımcı olabilsin diye protezini bağışlamak istersen aşağıdaki siteyi ziyaret et. Bu sayede makul fiyatlı protez üreterek dünyanın dört bir yanındaki yoksullara yardım edebiliyor. Bu da Guatemala'da daha fazla insanın hayatlarına geri dönebilmesine yardımcı olabilmek demek.
Motosiklet sürmek gibi macera dolu aktivitelerden tutun da... Hiç zorlanmıyorsun. Futbol oynamaya... Vay canına! En küçük mutluluklara kadar. Ne kadar tatlısınız.
İlk yapmak istediğim şey ailemle birlikte yürümek. Sizler bana eski hayatımı geri vermiş oldunuz. Annenden uzunsun. Ailenize sarılmak gibi.
Ailenize sarılmak gibi.
Nasıl gidiyor bakalım? Hadi ilk adımımızı birlikte atalım.
Bir çocuğun bağımsızlığını yeniden kazanmasını izliyoruz.
Hayatın herhangi bir döneminde yeni bir uzuv her şeyi değiştirebilir.
Ve sonuçta çok sayıda insana yardımcı olduk. Ancak bizim görevimiz daha yeni başlıyordu.
İnsanların tesise ulaşmakta zorlandığını söylemiştin.
Burası dağlık bir bölge ve bir yerden bir yere gidebilmek için nehirleri aşmaları, ormanların içinden geçmeleri gerekiyor. Yürüyemedikleri için de hastalar. Evlerinde bir nevi hapis hayatı yaşıyorlar.
Bu yüzden David bazen klinikten ayrılıp hastaları kendi evlerinde ziyaret etmek zorunda kalıyor ki bunun da ayrı zorlukları var.
Aracın nerede?
Sizin aracınızla gideceğimizi sanmıştım. Hayır, hayır. Aracımız yok ki.
Yani uzaklarda oturanlara ulaşmak için arazi aracınız yok mu? Yok.
Programın kaynaklarının çoğu personel ve protezlere harcandığından uzaklardaki hastalara gitmek için güvenilir bir arazi aracı alabilecek bütçeleri yoktu. Ama bu durum değişecek.
Ben bu sizin aracınız diye biliyordum. Madem sizin değil, niye üzerinde vakfın adı yazıyor ki?
Personel biliyordu ama çaktırmadılar.
65 bin dolar değerindeki bu yepyeni arazi aracı, en zorlu arazilerde bile yol alabilecek donanıma sahip.
Çok teşekkür ederim. Tebrik ederim. Hadi yeni aracımızla bacak dağıtalım. Tamamdır.
Ve Guatemala City'nin hareketli caddelerinden uzaklaştıkça, David'in bazı yerlere ulaşmanın zor olduğunu söylediğinde şaka yapmadığını fark ettim. Çünkü o sırada ormanın tam ortasında yer alan bir yanardağın yanı başındaki bir eve doğru gidiyorduk.
Bu arazi aracının kıymetini şimdi daha iyi anladım. Hadi canım! Vay canına! Evet, normal bir arabayla bu yolda gidilmezmiş.
Sonunda eve ulaştık ve yanardağın tepesinde Kevin'la tanıştık.
Oğla, Kevin 24 yıl önce geçirdiği kazada ciddi yaralanmış ve her iki bacağını da kaybetmiş.
Bir yanardağın yanında yaşıyorsunuz. İstediğin yere nasıl gidiyorsun? Arazi çok engebeli. Doğru. Çok zor oluyor.
Kevin'in durumu çok zor çünkü birinin tekerlekli sandalyeyi itmesi gerekiyor.
Buna bir son verelim. Teşekkür ederim.
Az sonra ilk adımını atacaksın.
Evet, şimdi de yanardağdan aşağı iniyoruz.
Hadi annesi, sen de yanımıza gel.
Seni seviyorum. Sen çok yaşa. Bu sebeple zorluk yaşayan çok insan var. Yollarımız kesiştiği için Tanrı'ya şükrediyorum.
Böylece Kevin de yürümesini sağladığımız 71. kişi oldu. David ve ben bu rüzgârı arkamıza alarak, Ekvador'da daha fazla insana yardım etmeye karar verdik.
Bunlardan biri de proteze kavuşup kavuşmayacağını bile bilmeden Bolivya'dan gelmek için 6 günlük yolculuk yapan Kelly.
Benim açımdan ürkütücüydü çünkü daha önce ülke dışına çıkmamıştım. Ama yine de riske girmek istedim.
İşte bu videoyu bunun için çekiyoruz.
Pekâlâ, en son 2 sene önce yürüyebiliyormuş. Bu önemli bir an.
İlk adımını atacak mısın?
Çok mutluyum.
Kelly tekrar yürüyebildiği için öyle mutluydu ki bize şunu sordu.
Dans edebilir miyim? Dans mı dedin? Evet, şey için. Bana eşlik eder misin? Beni mi çağırıyorsun? Evet. Eyvah. Ne yaptığımı bilmiyorum.
İki sene sonra ilk kez yürüdüğüne ve hemen dans etmeye başladığına inanmak çok zor. Çok güzel bir duygu.
Ve dans etmeyi bilmiyor olsam da bu ailenin geçmişlerinin çok önemli bir parçasıyla yeniden birleşmesini izlemek benim için dünyalara bedeldi.
Çok teşekkür ederim.
Ve sevimli Eduardo da yeni bacağına kavuşunca çok dokunaklı bir tepki verdi. Bacağı öptü, çok tatlıydı.
Aylardır yürüyemiyordu. Bu gerçekten çok üzücü çünkü daha 5 yaşında.
Büyük an geldi. Hazırsan başla Eduardo.
Annesi Eduardo'nun sürüklenerek hareket ettiğini, bacağı olmadığı için utanıp çekindiğini söylüyordu. Onu böyle yürürken görmek harika bir his.
Al bakalım, deneyecek misin?
Tekrar yürüdüğünü görmek nasıl bir his? Çok duygulandım. İnanılmaz duygulandım. Şuna bir bakın. Bir senedir yürüyemiyormuş. En sevdiğim video bu. Gerçekten inanılmaz.
Ola, nasıl gidiyor? İnanamıyorum.
Merhaba. Nasılsın? İyiyim, sağ ol.
Fede'yle tanışmak da güzel tabii ama biz niye buradayız? Sana bu protezi vermek için. Protez senin hem de bedava.
Çok teşekkür ederim. Size minnettarım. Bu büyük bir lütuf.
Tekrar yürümek nasıl bir duygu? İnanılmaz mutluyum.
Ve Ekvador'da yardım ettiğimiz 50 amputeye daha fazla güç vermek için David bizimle en sevdiği ritüellerden birini paylaştı.
Protezlerine kavuşanları şu dağa tırmandırmayı çok seviyoruz. Yeni protezlerini denemek için bu dağa tırmanacağız.
Bu dağa çıkabilirsen günlük hayatta her şeyi aşabilirsin. Bu görevin sembolizmini anlayabiliyorum. Ve yolculuk başlasın. Yaşasın! Pekâlâ!
Hiç de kolay değil. Daha dün yürüyemezken bugün dağa tırmanabiliyor. Gerçekten de müthiş bir şey.
Gerçekten hastalarını zorlamayı seviyorsun. İnsan engelli bir şekilde bir dağa çıkıp zirveye ulaşabilirse her şeyin mümkün olduğunu da görmüş olur.
Ve buna ben de şahit oldum. Bu amputenin sergilediği azim ve kararlılığı daha önce hiç kimsede görmediğimi de söyleyebilirim.
Bu yolculuğun ana fikri asla pes etmemek.
Açıkçası neden dağa tırmandığımızı başta tam anlamamıştım ama şimdi anlıyorum. Bu sayede amputeler bu dağa tırmanabiliyorlarsa yeni protezleriyle her şeyin üstesinden gelebileceklerini görüyor.
Zirveye ulaştık! Yaşasın! Aferin!
Bu dağa çıkabiliyorsanız her şeyi yapabilirsiniz. Gurur duydum. Çok gurur duydum.
Ve ödülümüz de bu muazzam manzara.
Şimdi Kenya'ya doğru yola çıkıyoruz. Kenya'da bacakları sağlam olsa da uzuvlarını kullanabilmek için maliyetli ameliyatlar geçirmeleri gereken çocuklar var. Tabii ki ameliyatları biz karşıladık.
Şuna bak, ameliyat öncesinde bu çocuklardan bazıları hayatlarında hiç yürümemişti. Bir de şimdi bakın.
Yürümeye çalıştığımda nasıl düştüğümü bile artık hatırlamıyorum.
Öğrencilerim bu yüzden benimle dalga geçiyor. Bu yüzden... Bazen okula gidemiyorum.
İlk adımını atmak nasıl bir histi? Diğer insanlar gibi yürüyebiliyorum. Bu da beni çok mutlu ediyor.
Hayat değiştiren bu ameliyatları karşılamanın yanı sıra çocukları sevindirmek için klinikte yeni bir oyun odası inşa ettik.
Yeni oyun odasına bir baksanıza!
Ve bu noktada biraz hızlanacağım çünkü Kenya'nın ardından Afrika'nın dört bir yanına gidip insanları yeniden yürüttük.
Biliyorum ki ailemin durumu, benim maddi durumum ve hayatımdaki her şey değişecek.
Ve oradan da Filipinler'e, Kamboçya'ya ve Sri Lanka'ya geçtik.
Bize yardım ettiğiniz için size minnettarız. Çok teşekkür ederiz.
Çok teşekkür ederim. Bu benim için ikinci bir şans. Hayata dönmüş gibiyim. Kalbim nasıl dağıtıyor.
Ve dünyanın dört bir yanını gezdikten ve iki bin kişinin ilk adımlarına şahit olduktan sonra çeşitli ülkelerden pek çok insanın hayatını değiştirebildiğimizi görmekten mutluluk duyuyorum.
Ancak bu videonun başında da hatırlayacağınız üzere katılmamız gereken bir düğün var.
Hangisi daha tuhaf? Yeni tanıştığımız insanların düğününe gitmek mi? Nolan'ın gömleği mi?
Nolan'ın gömleği. Orası kesin. Bu halat ne böyle?
Tamam, az sonra Travis kızını damada teslim edecek. Bakalım yeni bacakları işe yarıyor mu? Büyük oğul.
Küçüklüğümden beri beni damada babamın teslim edeceğini hayal ettim.
Şimdi ağlayacağım ya. Çok güzelsiniz!
Müthiş bir şey.
Ve işte karşınızda Bay ve Bayan Anderson.
Travis'in düğünde kızının yanında yürüdüğünü görünce, bu videoyu çekerken tanıştığımız ve hayatı değişen o insanları düşündüm.
Kızımı damada ben teslim ettim. Müthiş bir histi. Çok teşekkür ederim.
Merhaba, bu videoyu normalden biraz daha farklı bitireceğim. Bazı insanların sigortası olmasına rağmen başvurularının reddedilmesi, bazılarının sigorta kapsamının yetersiz olması bana hiç doğru gelen bir şey değil.
Tekrar yürüyebilmek, iş bulmak için tek umutları protez bir bacak. Bir YouTuber'a bel bağlamak zorundalar. Ve bu çok saçma değil mi?
Cevabın ne olduğunu bilmiyorum ama bizi izleyen 100 milyon kişinin ilham alması için bunu söylemek istedim. Çünkü bu videoyu çekerken şahit olduklarım kabul edilemez.
Her neyse, izlediğin için sağ ol.
Makale yayınlanma tarihi