Pięć najniebezpieczniejszych miejsc na Ziemi: lwy, lodospad, Droga Śmierci, powódź w dżungli i Wyspa Węży
MrBeast ミスタービースト
MrBeast (Jimmy) i jego ekipa wyruszają w podróż po miejscach, które w filmie zostają przedstawione jako najniebezpieczniejsze na świecie. Zasada jest prosta: każdy kolejny etap ma być groźniejszy od poprzedniego, a finałem jest nocleg na wyspie opanowanej przez jadowite węże. Film zapowiada też dodatkowe, „bonusowe” miejsce: pływanie z rekinami bez klatki.
Noc w klatce na afrykańskim safari
Wszystko zaczyna się w klatce ustawionej pośrodku afrykańskiego safari. Według narratora żyją tam lwy, gepardy, hipopotamy i „tuzin innych gatunków”, które mogą zabić człowieka. Żeby zwierzęta na pewno przyszły, Jimmy przywiózł dużo mięsa i rozrzucił je wokół klatki. Uczestnicy sami komentują ten pomysł pytaniem, czy przypadkiem nie próbują zginąć.
Prawdziwe zagrożenie tego miejsca narrator wiąże z zapadnięciem zmroku. Po zachodzie słońca ludzie tracą wzrok, a zwierzęta nie, i właśnie wtedy „wszystko wychodzi”. Ekipa zauważa najpierw dwa lwy, potem coś ogromnego, co bierze za nosorożca. W końcu stwierdza, że jest otoczona przez lwy, które według nich krążą zaledwie sześć metrów od klatki i nie przestają jej okrążać. Pada zdanie, że „możemy serio umrzeć w tym filmie”. Jimmy zapowiada, że następne miejsca będą jeszcze groźniejsze.
Wspinaczka na zamarznięty wodospad i rezygnacja Nolana
Kolejnym wyzwaniem jest wejście na ogromny zamarznięty wodospad. Uczestnicy mają do dyspozycji buty z kolcami i czekany. Jimmy nazywa to „najstraszniejszą rzeczą”, jaką zrobią, a jeden z towarzyszy pyta z niedowierzaniem, czy naprawdę oczekuje się od nich tej wspinaczki. Jimmy przyznaje potem w narracji, że sam nie był pewien, czy dadzą radę.
Wątpliwości rosną, gdy Nolan dość wcześnie ma problem, woła „Auć!”, każe wszystkim przestać i oznajmia, że dla niego to koniec. Mimo namów, żeby się nie poddawał, schodzi. Pozostali wspinają się dalej. Ściana robi się coraz bardziej stroma, Jimmy traci przyczepność stopy i, jak sam potwierdza, prawie spada. Mówi, że zostało mu około 10% sił i że walczy ze sobą, żeby się nie rozpłakać. Dodaje też, że „zdecydowanie nie powinien był tego robić”.
Ostatecznie Jimmy dociera na szczyt wodospadu i zespół świętuje. Na koniec przyznaje jednak, że Nolan, który zrezygnował, „miał rację”. Zapowiada przy tym, że sprawdzi, czy Nolan poradzi sobie z następnym miejscem.
Droga Śmierci w Boliwii
Trzecim miejscem na liście jest droga w Boliwii, nazywana Drogą Śmierci i przedstawiana jako najniebezpieczniejsza droga na Ziemi. Według narracji zginęło na niej tak wielu ludzi, że zamknięto ją dekadę temu, a w czasach, gdy była używana, powodowała prawie 300 zgonów rocznie. Jimmy mówi, że uzyskał od rządu pozwolenie na otwarcie jej tylko dla ekipy. Jeden z uczestników odpowiada, że wolałby, żeby rząd się na to nie zgodził.
Przepaść obok drogi porównują do wysokości wieżowca, a w podsumowaniu filmu pada określenie „300-metrowe urwisko”. Większość tego fragmentu to napięta wymiana zdań w samochodzie. Kierowca i pasażer przerzucają się uwagami o tym, czyje życie jest w czyich rękach. Kierownica w pewnym momencie szarpie, a koło jedzie według nich „jakieś 20 centymetrów od śmierci”. Gdy droga się zwęża, opona wydaje się zjeżdżać z krawędzi. Jeden z uczestników wysiada więc i idzie przed autem, prowadząc kierowcę obok przepaści i miejsca, gdzie obok drogi spada wodospad. Ślisko i stromo jest na tyle, że idący ma wrażenie, jakby uciekał przed samochodem. Kierowca w końcu uznaje go za „bezużytecznego” i każe mu wrócić do auta.
Narrator wskazuje jeszcze jedno zagrożenie. W niektórych miejscach droga wygląda całkiem normalnie, ale z powodu ekstremalnych różnic wysokości może nagle pojawić się oślepiająca mgła, nazwana „cichym zabójcą”. Ekipa rzeczywiście wjeżdża w gęstą mgłę i ledwo cokolwiek widzi. Osoba stojąca na zewnątrz ostrzega, że auto wygląda, jakby zaraz miało spaść. Przed przejazdem przez most, nieużywany od dekady, Jimmy prosi Nolana, żeby „przetestował” go swoim przejazdem, bo nie chce być na nim, jeśli konstrukcja się zawali. Most wytrzymuje, a ekipa ogłasza, że przetrwała Drogę Śmierci.
W tej części filmu jest też segment reklamowy marki Feastables, należącej do twórcy.
Bonus: rekiny bez klatki
Dotąd ekipa „przetrwała na lądzie”, więc bonusowe miejsce przenosi ją na środek oceanu. Karl i Nolan mają wejść do wody wśród rekinów bez klatki ochronnej, choć jak pokazano, zwykle z niej korzystają. Narrator twierdzi, że rekiny w tych wodach są znane z niesprowokowanych ataków, co według niego czyni to miejsce najniebezpieczniejszym akwenem w USA.
W wodzie uczestnicy są przerażeni rozmiarami zwierząt i krzyczą do siebie, że rekin jest tuż za plecami. Nolan początkowo nie chce wejść i mówi, że „nie chce dzisiaj umrzeć”. Karlowi mówią, że rekiny są dwa razy większe od niego. Karl kończy stwierdzeniem, że ma już dość rekinów. Narrator dodaje jednak, że było to „nic w porównaniu” z drugim miejscem na liście.
Wodospad Gocta i błyskawiczna powódź w Amazonii
Drugie miejsce to wodospad Gocta Cataracts, który film umieszcza w samym środku amazońskiej dżungli. Narrator opisuje ją jako miejsce, którego piękno dorównuje tylko niebezpieczeństwu: zwykła burza może w kilka chwil wywołać błyskawiczną powódź i całkowicie zalać teren. W tym miejscu taka powódź mogłaby zepchnąć ludzi ponad 300 metrów w dół wodospadu.
Jimmy zabiera ze sobą dwóch znanych z wcześniejszych filmów uczestników: Hase'a, który spędził 70 dni w dziczy, oraz Baileya, który przez sto dni był zamknięty w sześcianie. Wyprawa jest według narratora wyczerpująca: godzinami idą przez jedno z najbardziej śliskich i stromych miejsc, „w jakich kiedykolwiek stanęła ludzka stopa”. Z pomocą przewodnika bezpiecznie przechodzą przez rzekę, a następnie zostają przypięci do lin, żeby zajrzeć w dół wodospadu. Widok uznają za przepiękny.
Wtedy zaczyna mocno padać, a sytuacja zmienia się dokładnie tak, jak zapowiadał narrator. Wodospad się poszerza, co według narracji tworzy warunki do błyskawicznej powodzi, więc trzeba się ewakuować. Pojawia się spór o drogę powrotną. Jimmy pyta, czy nie zejść po linach wzdłuż wodospadu, ale ktoś z ekipy uznaje to za „naprawdę zły pomysł”. Wskazuje, że po linie Jimmy'ego spływa dużo błota i że w każdej chwili może uderzyć piorun. Jimmy zastanawia się, czy las nie jest równie niebezpieczny.
Ostatecznie jedyną drogą powrotną okazuje się to samo strome i śliskie zbocze, którym przyszli, tyle że teraz zalewane przez powódź. Szlak jest zablokowany, kolejne odcinki trzeba zabezpieczać linami, a zejście trwa godzinami. Jimmy przypomina, że wcześniej śmiał się przy przechodzeniu przez rzekę, a teraz jest naprawdę przerażony, bo wodospad jest tuż obok. Narrator mówi, że film na YouTube zamienił się w operację ratunkową. Po godzinach brnięcia przez wodę i błoto wszyscy schodzą z góry cali.
Wyspa Węży: noc wśród jadowitych węży
Numerem jeden na liście jest Wyspa Węży, nazwana najniebezpieczniejszą wyspą na świecie. Łódź zostawia ekipę na miejscu i od tej chwili są tam uwięzieni do następnego dnia. Ponieważ węże mogą kryć się pod każdym krokiem, specjalne ochraniacze na nogi nazwano jedyną nadzieją na ochronę przed ukąszeniami. Na pytanie, co się dzieje po ukąszeniu, ktoś z miejsca odpowiada, że gdy jad dostanie się do krwiobiegu, skóra się rozpuszcza i można umrzeć w ciągu godziny.
Narrator wyjaśnia, dlaczego na wyspie nie widać tysięcy węży: według filmu po wybiciu wszystkich zwierząt naziemnych węże zaczęły polować na ptaki w koronach drzew, które są jedyną pozostałą zdobyczą. Oznacza to, że zagrożenie przychodzi także z góry, bo wąż może spaść albo skoczyć z gałęzi. Jimmy zauważa, że wcześniej martwił się tylko o nogi. Wkrótce jeden z uczestników dostrzega węża tuż przy swojej twarzy. Mimo to wyspa wydaje im się piękna, zwłaszcza z góry, choć przy stromych przejściach przypominają sobie, że poślizgnięcie się oznacza koniec.
Pomoc naukowcom w pozyskiwaniu jadu
Pobyt na wyspie ma w filmie także cel praktyczny. Naukowcy łapią węże, pozyskują ich jad i wytwarzają z niego surowicę. Ekipa pomaga im przez resztę dnia. Na pytanie, ile istnień może uratować surowica z jednego węża, pada odpowiedź: tysiące. Narrator dodaje, że produkowana surowica może służyć do leczenia 90% wszystkich ukąszeń węży w Brazylii.
Nie wszystko idzie gładko. Pierwszy, młody wąż wyślizguje się podczas trzymania i ucieka. Jimmy żartuje, że badacz reaguje na to tak spokojnie, jak on sam, gdy upuszcza telefon. Kolejne okazy uczestnicy pilnują już ostrożniej. Jeden wąż siedzi około 4,5 metra nad ziemią, a badacze proponują potrząsnąć drzewem, żeby go złapać. Jimmy stwierdza wtedy, że nie ma mowy, by spał pod tymi drzewami. Im głębiej wchodzą w dżunglę, tym gęstsze są krzaki: ktoś mówi, że nie widzi nic dwa kroki przed sobą, a węży pojawia się coraz więcej.
Gdy zaczyna się ściemniać, ekipa skupia się na przetrwaniu i rozbija obóz. Jimmy przyznaje, że nie ma pojęcia, czy namioty są odporne na węże. Uczestnicy idą spać z nadzieją, że nic nie wpełznie im do środka, i mówią, że nie mogą się doczekać powrotu do domu. Rano budzą się z jedną myślą: jak najszybciej opuścić wyspę.
Zakończenie
Film kończy się podsumowaniem całej trasy: od zwisania na krawędzi lodowej ściany, przez jazdę kilka centymetrów od urwiska, po pływanie wśród rekinów bez klatki. Ekipa ogłasza, że przetrwała Wyspę Węży i nikt nie zginął.
Jestem właśnie na wyspie opanowanej przez węże! Ale odwiedzę bardziej niebezpieczne miejsca. Na przykład będę się wspinał na górę pokrytą lodem.
Zaraz zginę! Zdejmijcie mnie!
Pojadę drogą, która zabiła tysiące ludzi.
Jesteśmy jakieś 20 centymetrów od śmierci.
Będę pływać bez klatki wśród krwiożerczych rekinów... I wiele więcej.
Wszystko zaczyna się w tej klatce pośrodku afrykańskiego safari, gdzie są lwy, gepardy, hipopotamy i tuzin innych gatunków, które mogą nas zabić.
Dlaczego to robimy? Bo odwiedzamy pięć najniebezpieczniejszych miejsc. Widzę jedno z nich.
O mój Boże, dlaczego to robimy?
A żeby mieć pewność, że lwy do nas przyjdą, przyniosłem mnóstwo mięsa. Żeby rozrzucić i otoczyć nim klatkę.
O rany, czy my próbujemy umrzeć?
Ale to, co czyni to miejsce tak śmiertelnie niebezpiecznym, to fakt, że gdy słońce zachodzi i tracimy wzrok, zwierzęta nie.
Jimmy, są tu dwa lwy.
To brzmi. Czy to nosorożec? Nie! Stary, to jest ogromne. Wszystko wychodzi nocą.
Jesteśmy otoczeni przez lwy. Są dosłownie sześć metrów od nas. O mój Boże... Te lwy nie przestają krążyć wokół nas. Możemy serio umrzeć w tym filmie.
No to zobaczmy, czy tak się stanie! Bo kolejne miejsca, które odwiedzimy w tym filmie, będą coraz bardziej niebezpieczne. Aż dotrzemy na wyspę usianą jadowitymi wężami. A także będziemy się wspinać po ogromnym, niebezpiecznym, zamarzniętym wodospadzie.
I nie ma już odwrotu. W taki czy inny sposób zamierzamy wspiąć się na tę gigantyczną ścianę, używając tych butów z kolcami i czekanów. To najstraszniejsza rzecz, jaką zrobimy. Życzcie mi powodzenia.
Naprawdę oczekujesz, że to zrobimy? Tak. Nie ma szans.
Szczerze mówiąc, nie byłem pewien, czy damy radę, a to, co stało się potem z Nolanem, nie poprawiło mi nastroju.
Auć! Nie. Dobra, chłopaki. Chłopaki, stop! Dla mnie to koniec. Nie możesz się poddać! To patrz.
Nie wierzę, że Nolan stchórzył. To jest szalone. Nolan serio nas zostawił. Jesteśmy wysoko.
Jesteście prawie w połowie drogi! Jimmy, nie patrz w dół! O mój Boże. Jest coraz stromiej. Och, moja stopa! Tracę przyczepność.
Prawie spadłeś? Tak! O Boże.
Widzę szczyt, Jimmy! To jest najstraszniejsza rzecz, jaką zrobiłem.
Robię to. Dotrę na szczyt. Pokaż im, jak stromo się zrobiło. Nie mogę się teraz poddać! Zostało mi jakieś 10% sił. Walczę ze sobą, żeby się nie rozpłakać.
Mimo że zdecydowanie nie powinienem był tego robić...
Już prawie!
W jakiś sposób dotarłem na sam szczyt tego wodospadu. Dotarliśmy na szczyt. Jedziemy!
Wiesz co? Nolan miał rację. Ale zobaczymy, czy poradzi sobie z trzecim miejscem na liście. W Boliwii, gdzie będziemy jechać drogą, z której niewielu wychodzi żywych.
A teraz jesteśmy na najniebezpieczniejszej drodze na Ziemi. Ta przepaść jest dosłownie wysoka jak wieżowiec. Żałuję tego. Naprawdę żałuję.
Serio, tak wielu ludzi zginęło na tej drodze, że dosłownie zamknęli ją dekadę temu. Ta droga powodowała prawie 300 zgonów rocznie. Ale dostałem pozwolenie od rządu, żeby otworzyć ją tylko dla nas.
Wolałbym, żeby tego nie zrobili. Będzie dobrze. No nie wiem.
Już rozumiem, dlaczego to Droga Śmierci. Nie prowadzisz jak na Drodze Śmierci.
Gdy twoje życie jest w moich rękach, nie lubię słyszeć „Och!”. Nie, twoje życie jest w moich rękach. Kierownica właśnie szarpnęła. Ręce na kierownicy, proszę!
Jesteśmy jakieś 20 centymetrów od śmierci. Jesteś za blisko krawędzi. Proszę, proszę, proszę, proszę! O mój Boże, moje życie przelatuje mi przed oczami!
Jeśli myślałeś, że tu było blisko, to zaraz zrobi się jeszcze gorzej.
Tutaj droga robi się bardzo wąska! Tu trzeba być ostrożnym. O mój Boże. Opona zaraz zjedzie z drogi. Widzisz to? Tak, widzę, o co ci chodzi. O mój Boże! Spójrz, jak stromo tu jest.
Możesz mnie poprowadzić? Wysiądę z samochodu z przyjemnością, stary! Nie spadnij. Nie ma mowy!
Spójrz, jak stromy jest ten spadek. Tu jest przepaść. Tam jest dosłownie wodospad. Pomóż mi się przedostać. Dobra.
Stary, to szalone! Patrz, jak blisko krawędzi. Twoja opona jest dosłownie tuż obok tej gigantycznej przepaści. To jest szalone. Uważaj! Robi się stromo. Jest bardzo ślisko. Jedź dalej!
Nie jesteś za dobry w tym kierowaniu. Mam wrażenie, że uciekam przed autem w tym momencie. Nie za wiele mogę pomóc. Wsiadaj. Jesteś bezużyteczny. Okej. Ty też wsiadaj.
Wiesz, co mogłoby sprawić, że ta jazda byłaby fajniejsza? Co? Nasze zupełnie nowe ciasteczka Feastables Creamy Peanut Butter Cup! Myślałem, że powiesz, że zwolnisz. Nie. Jezu.
Robi się coraz bardziej mgliście. Ledwo widzę.
W niektórych miejscach droga jest całkiem normalna, ale ze względu na ekstremalne zmiany wysokości tutaj nagła, oślepiająca mgła może pojawić się jak cichy zabójca.
Dobra, stop, stop, stop. To jest krawędź. Jest okej? Nie. Wygląda na to, że zaraz spadniecie. To jest tak blisko. Okej. Więc tutaj? Jest dobrze? Trzymaj się jak najdalej.
Co to za hałas? Jesteś bliżej, niż bym wolał.
Czemu by nie urozmaicić tego i nie wypuścić naszych Feastables Cups? Nie!
Widzisz, najlepsze jest to, że używamy masła orzechowego prosto ze słoika, i zobacz, jak jest wypełniony. Smakują niesamowicie.
A na dodatek używamy do tego czekolady Feastables. W Feastables płacimy wszystkim naszym rolnikom godne wynagrodzenie. Używamy certyfikowanych ziaren Fairtrade. Upewniamy się, aby dzieci nie pracowały.
O Boże. Jest bardzo wyboiście.
Żadna wielka amerykańska firma czekoladowa nie robi tych rzeczy.
Nolan. Minęła dekada. Możesz sprawdzić, czy ten most nadal działa? Dobra. Po prostu naprawdę chcę się upewnić, że jeśli się zawali, to mnie tam nie będzie. Dobra, Nolan, przetestuj most! Mogę jechać? Jest dobrze.
Wielkie firmy płacą rolnikom tak mało, że są zmuszani do wykorzystywania dzieci. Serio, ponad milion dzieci w Afryce Zachodniej pracuje nielegalnie na plantacjach kakaowca. Więc powinieneś spróbować nowego kubeczka, bo smakuje fenomenalnie, i pomóż mi wysłać wiadomość do przemysłu czekoladowego. Płaćcie godnie swoim rolnikom i róbcie więcej, by wyeliminować pracę dzieci.
To było szalone! Przetrwaliśmy Drogę Śmierci!
Do tej pory przetrwaliśmy na lądzie. Ale w tym kolejnym, bonusowym miejscu
Karl i Nolan są na środku oceanu, otoczeni przez rekiny. I z jakiegoś powodu wchodzimy do wody bez klatki. Tak, zwykle używamy tej rzeczy, ale tym razem tego nie zrobimy.
Rekiny w tych wodach są znane z niesprowokowanych ataków, co czyni to miejsce najbardziej niebezpiecznym akwenem w USA.
Nie wierzę. O mój Boże. Te rekiny są gigantyczne.
O mój Boże. Czemu robimy to bez klatki? Stary, za tobą, za tobą!
O mój Boże, jest ogromny.
Nolan, wchodź teraz! Nie chcę, nie chcę! Nie chcę dzisiaj umrzeć. O mój Boże, jest ogromny.
Okej. Dobra. Dobra. Karl, te rekiny są dwa razy większe od ciebie. Ja mam dość rekinów. Ja mam dość.
Ale to było nic w porównaniu do naszego drugiego miejsca, które znajduje się w samym środku amazońskiej dżungli, której piękno dorównuje jedynie jej niebezpieczeństwu. Bo w ciągu kilku chwil las może zmienić się z tego... w to. Zwykła burza może spowodować błyskawiczne powodzie i całkowicie zatopić ten teren.
A dzisiaj odwiedzamy wodospad Gocta Cataracts, gdzie nagła powódź mogłaby zepchnąć nas w dół, ponad 300 metrów... do naszego wodnego grobu.
Aby dołączyć do mnie w ten pochmurny dzień... Przyprowadziłem tych gości! Pamiętacie Hase'a, spędził 70 dni w dziczy, a Bailey sto dni uwięziony w sześcianie. To, co zrobimy, wydaje się bardziej w jego stylu.
Szansa na śmierć jest niska. Co? Nie zerowa? Chodźcie, chłopaki, ruszamy.
I po godzinach... I godzinach... przedzierania się przez jedno z najbardziej śliskich i stromych miejsc, w jakich kiedykolwiek stanęła ludzka stopa...
Nic tu nie ma.
...w końcu dotarliśmy do celu. Tam jest wodospad... właśnie tam! Jak się poślizgniesz, to koniec.
Dzięki pomocy przewodnika udało nam się bezpiecznie przejść przez rzekę. Hej, patrzcie!
A potem przypięto nas do lin, żebyśmy mogli spojrzeć w dół wodospadu. Widzicie coś? Wow! To jest przepiękne!
Ale jak mówiłem wcześniej, bez względu na to, jak piękne jest to miejsce, w jednej chwili... może stać się równie śmiertelne. I właśnie zaczęło lać.
Dlatego to jedno z najniebezpieczniejszych miejsc na świecie. Ten wodospad robi się coraz szerszy, tworząc warunki do błyskawicznej powodzi. Jesteśmy właśnie wypłukiwani z Amazonii. Pora się ewakuować!
Czy powinniśmy użyć lin, żeby zejść po boku wodospadu? Nie sądzę. To naprawdę zły pomysł, Jim. Będziemy w lesie. Czy to nie jest równie niebezpieczne? Jakie jest ryzyko?
Błoto spływa w dół po linie Jimmy'ego. I to całkiem sporo. I w każdej chwili mogą zostać trafieni przez piorun. Naprawdę nie chcę, żebyś umarł.
Więc gdy nasz film na YouTube zamienił się w operację ratunkową, jedyną drogą powrotną było to samo strome i śliskie zbocze, które nas tu sprowadziło, ale teraz musieliśmy to zrobić, gdy cały las był zalewany przez powódź.
Możecie zobaczyć powódź. Teraz szlak jest zablokowany. Musimy zabezpieczać kilka odcinków linami, bo zejście z tej góry zajmie nam godziny.
Pamiętacie, jak przechodziłem przez tę rzekę i się śmiałem? Już się nie śmieję. Jestem naprawdę przerażony. A jeśli się poślizgnę, to wodospad jest tuż obok! Spójrzcie na tę wodę.
Chwyć linę i podciągnij się. Nie pozwól mi umrzeć.
I po godzinach i godzinach przedzierania się przez powódź i błoto, wyszliśmy z tej góry z życiem.
Teraz zmierzamy do najbardziej zabójczego zakątka Ziemi. Miejsca numer jeden na naszej liście najniebezpieczniejszych miejsc świata. A czy jest lepszy sposób na zakończenie niż najniebezpieczniejsza wyspa na świecie? Wyspa Węży!
Czemu płyniemy na wyspę pełną maszyn do zabijania? Możemy umrzeć. Pa, pa! I teraz jesteśmy tu oficjalnie uwięzieni, aż do jutra.
Tak jest. Spędzimy noc na najbardziej śmiercionośnej wyspie na świecie, a ponieważ pod każdym naszym krokiem mogą się kryć jadowite węże, te specjalne ochraniacze na nogi są naszą jedyną nadzieją na ochronę przed ich ukąszeniami.
Czyli węże mogą być dosłownie wszędzie? Tak. Co się stanie, jeśli jeden z nich nas ugryzie? Zasadniczo, gdy jad dostanie się do twojego krwiobiegu, twoja skóra się rozpuszcza i możesz umrzeć w ciągu godziny.
To dość przerażające, że mogę po prostu umrzeć w każdej chwili. To jest szalone, stary.
Jak na wyspę pełną maszyn do zabijania, to miejsce jest naprawdę piękne. To jest tak pięknie stąd, z góry. Jeśli się tu poślizgniesz, to koniec. Tak. Wiem o tym. Ostrożnie.
Można by pomyśleć, że skoro to Wyspa Węży, to powinny być ich tysiące na widoku. Ale po zabiciu wszystkich zwierząt naziemnych węże zaczęły polować na ptaki w koronach drzew, jedyną pozostałą zdobycz na wyspie.
Oficjalnie wchodzimy do dżungli. W każdej chwili wąż może skoczyć z drzewa i nas ugryźć. Martwiłem się tylko o swoje nogi, ale teraz musimy uważać, żeby nie spadały na nas z drzew? To jest obłęd, stary.
Jeden jest tutaj! Jest tuż obok mojej twarzy.
Przez chwytanie węży naukowcy mogą pozyskiwać ich jad i tworzyć z niego surowicę.
Czekaj. On jest jadowity. Tak. Czyli gdyby mnie ugryzł, umarłbym. Tak. Obyś mocno trzymał. To młody osobnik.
O nie. Nie! Uciekł. Zrzuciłeś go. Nie, uciekł. Uciekł. Ale... Jest przy tym tak wyluzowany, jak ja, kiedy upuszczam telefon.
A im dalej wchodzimy w dżunglę…
Te krzaki są za gęste. Nie widzę nic dwa kroki przede mną. W każdej chwili może wyskoczyć wąż.
Im więcej węży widzimy... Tu i tam...
Tym razem ich nie zgubimy, okej? Okej. Cofnij się. Cofnij się.
Ile istnień uratuje surowica z tego węża? Tysiące. Wow. To niesamowite.
Surowica, którą produkują, może być używana do leczenia 90% wszystkich ukąszeń węży w Brazylii, co oznacza, że każdy wąż, którego złapiemy, może pomóc uratować tysiące istnień.
Hej, tam jest kolejny wąż. O mój Boże, ten jest ogromny! Znajdujemy je wszystkie. Wychodzą.
Więc przez resztę dnia pomagaliśmy znajdować te niebezpieczne węże i asystowaliśmy naukowcom w ich badaniach.
Ten wąż jest jakieś 4,5 metra nad ziemią i zaproponowali, aby potrząsnąć drzewem, żeby go złapać. Nie ma mowy, żebym spał pod tymi drzewami. On się nawet nie rusza. Potrzebujemy tej surowicy. Może uratować życie.
Zaczęło się ściemniać, więc musieliśmy skupić się na przetrwaniu. Czas rozbić obóz.
Obóz gotowy. Szczerze, nie mam pojęcia, czy te namioty są odporne na węże. Będziemy spać wśród węży. Trochę przerażające.
Zaraz idziemy spać. Mam nadzieję, że żaden wąż nie wpełznie mi do namiotu w nocy.
To jest przerażające. Nie mogę się doczekać, aż wrócę do domu.
Rano obudziliśmy się z jedną myślą... Jak najszybciej uciec z tej wyspy. Chcę do domu.
Od zwisania na krawędzi gigantycznej lodowej góry, przez jazdę kilka centymetrów od 300-metrowego urwiska, po pływanie w wodach pełnych rekinów bez klatki, aż po... Przetrwaliśmy Wyspę Węży i nikt nie zginął!
Dzięki za oglądanie! Spróbujcie nowych ciastek z masłem orzechowym Feastables, dostępnych w tych sklepach.
Pomóżcie nam wysłać wiadomość do branży czekoladowej, że zależy wam na tym, skąd pochodzi wasza czekolada.
Zeskanuj kod QR z tyłu opakowania, aby dowiedzieć się, jak wygrać jedno z 50 dostępnych miejsc w 2. sezonie Beast Games.
Data publikacji artykułu