पृथ्वीवरील पाच सर्वात घातक ठिकाणे: सिंहांच्या पिंजऱ्यापासून स्नेक आयलंडपर्यंतचा प्रवास

YouTube वर उघडा ↗
आढावा

या व्हिडिओत जिमी (MrBeast) आणि त्याचे सहकारी पृथ्वीवरील पाच सर्वात घातक ठिकाणे म्हणून निवडलेल्या जागांना भेट देतात. प्रत्येक पुढचे ठिकाण आधीच्यापेक्षा अधिक प्राणघातक असेल, अशी व्हिडिओची रचना असल्याचे जिमी सुरुवातीला सांगतो. आफ्रिकन सफारीतील पिंजरा, गोठलेल्या धबधब्यावरील बर्फ चढाई, बोलिव्हियातील "डेथ रोड", शार्क माशांमध्ये पिंजऱ्याशिवाय पोहणे, ॲमेझॉनमधील धबधबा आणि शेवटी स्नेक आयलंड असा हा प्रवास आहे. प्रत्येक ठिकाणी धोका नेमका कशामुळे निर्माण होतो, हे संघ प्रत्यक्ष अनुभवातून दाखवतो.

8 मिनिटांचे वाचन

आफ्रिकन सफारीत रात्रीचा पिंजरा

प्रवासाची सुरुवात एका आफ्रिकन सफारीच्या मध्यभागी ठेवलेल्या पिंजऱ्यातून होते. तिथे सिंह, चित्ते, पाणघोडे आणि माणसाला मारू शकणाऱ्या इतर डझनभर प्रजाती आहेत, असे जिमी सांगतो. सिंह नक्की जवळ यावेत म्हणून त्याने मांसाचा एक घड आणून पिंजऱ्याभोवती पसरवला. यावर "आपण मरण्याचा प्रयत्न करत आहोत का?" अशी सहकाऱ्यांची प्रतिक्रिया होती.

व्हिडिओनुसार या जागेला खरा धोका बनवणारी गोष्ट म्हणजे अंधार. सूर्य मावळल्यावर माणसांची दृष्टी जाते, पण प्राण्यांची जात नाही. रात्री दोन सिंह दिसतात, एखाद्या मोठ्या प्राण्याचा आवाज येतो (तो गेंडा आहे का, असा प्रश्न विचारला जातो), आणि थोड्याच वेळात संघ सिंहांनी वेढला जातो. सिंह जेमतेम वीस फूट अंतरावर असून पिंजऱ्याभोवती फिरणे थांबवत नाहीत, असे ते सांगतात.

गोठलेल्या धबधब्यावर बर्फ चढाई आणि नोलनची माघार

पुढचे आव्हान एका प्रचंड गोठलेल्या धबधब्यावर बर्फ चढाईचे होते. ब्लेड लावलेले बूट आणि आइस पिक्स एवढ्याच साधनांनी हा उंच कडा चढायचा होता, आणि एकदा सुरुवात केल्यावर माघार नाही, असे जिमी सांगतो. "आपण कधीही केलेले हे सर्वात भयानक काम असू शकेल" अशी त्याची भावना होती; आपण हे पूर्ण करू शकू की नाही, याबद्दल त्याला खात्री नव्हती, असेही तो कबूल करतो.

चढाईदरम्यान नोलनने हार मानली आणि तो बाहेर पडला. संघ आधीच खूप उंचावर असताना हे घडल्याने उरलेल्यांना धक्का बसला. अर्ध्या टप्प्यानंतर चढाई आणखी उभी होत गेली; एका क्षणी एकाचा पाय घसरून पकड सुटू लागली आणि तो जवळजवळ पडला. जिमीने "खाली पाहू नकोस" असे सांगितले जात असताना, शेवटच्या सुमारे दहा टक्के भागात तो रडण्याच्या इच्छेशी लढत होता, असे त्याने सांगितले. अखेर तो धबधब्याच्या माथ्यावर पोहोचला. माथ्यावर पोहोचल्यानंतर जिमीने गंमतीत कबूल केले की नोलनलाच बरोबर कल्पना होती.

बोलिव्हियाचा "डेथ रोड"

तिसरे ठिकाण बोलिव्हियातील रस्ता आहे, ज्याला जिमी पृथ्वीवरील सर्वात घातक रस्ता म्हणतो. त्याच्या माहितीनुसार या रस्त्यामुळे दरवर्षी जवळजवळ ३०० मृत्यू होत असत आणि इतके लोक मेल्यामुळे सुमारे एक दशकापूर्वी तो बंद करण्यात आला. केवळ या संघासाठी तो पुन्हा उघडण्याची परवानगी सरकारकडून मिळाली, असे जिमी सांगतो. रस्त्याच्या कडेचा खडक गगनचुंबी इमारतीइतका उंच असल्याचे वर्णन केले जाते.

गाडी चालवताना जिमी आणि नोलन यांच्यात सतत तणाव होता. नोलन "डेथ रोडवर असल्यासारखी" गाडी चालवत नाही, अशी तक्रार होते; स्टीअरिंग व्हीलला धक्का बसतो आणि एका ठिकाणी गाडी कड्यापासून फक्त सात इंच अंतरावर असल्याचे ते सांगतात. मार्गावरील सर्वात घातक तीन ठिकाणांपैकी पहिल्या ठिकाणी रस्ता खूप अरुंद होतो; टायर अक्षरशः एका महाकाय दरीच्या शेजारी होता आणि खाली एक संपूर्ण दरी व त्यात धबधब्यासारखे काहीतरी दिसत होते. नोलनला गाडीतून उतरून मार्गदर्शन करायला सांगितले गेले, पण त्याचे मार्गदर्शन उपयोगी पडले नाही, असे जिमी म्हणतो, आणि त्याला पुन्हा गाडीत बसवले जाते.

या रस्त्याचा आणखी एक धोका व्हिडिओत अधोरेखित केला जातो: काही भागांत रस्ता सामान्य दिसतो, पण बोलिव्हियातील उंचीच्या अत्यंत बदलांमुळे अचानक येणारे दाट धुके "मूक हत्यार" बनू शकते. वर जाताना धुके इतके दाट झाले की समोर काहीच दिसत नव्हते आणि गाडी कडेच्या अगदी जवळ असल्याचे नोलनने सांगितले. शेवटी एका पुलाबाबत, दहा वर्षांनंतर तो अजूनही टिकतो का हे तपासण्यासाठी जिमीने नोलनला आधी पुलावरून जायला लावले; पूल ठीक निघाला आणि संघ डेथ रोडमधून सुखरूप बाहेर पडला. (या भागात चॉकलेट ब्रँडची प्रायोजित जाहिरातही होती.)

बोनस ठिकाण: पिंजऱ्याशिवाय शार्क माशांमध्ये

आतापर्यंतची आव्हाने जमिनीवर होती; "बोनस" ठिकाणासाठी कार्ल आणि नोलन समुद्राच्या मध्यभागी शार्क माशांमध्ये उतरले. सहसा वापरला जाणारा पिंजरा या वेळी जाणूनबुजून वापरला नाही. व्हिडिओनुसार या पाण्यातील शार्क बिनधास्त हल्ल्यांसाठी कुप्रसिद्ध असल्याने हे अमेरिकेतील सर्वात धोकादायक पाणी मानले जाते.

पाण्यात महाकाय शार्क दिसले — "ते दुप्पट उंच आहेत" असे कार्लला सांगितले जाते. नोलनला पाण्यात उतरायचे नव्हते आणि "आज मरायचे नाही" असे तो म्हणतो, तर कार्ल शार्कसोबत आपल्याला जमते असे सांगतो. तरीही हे पुढच्या ठिकाणाच्या तुलनेत काहीच नव्हते, असे निवेदन पुढे सांगते.

ॲमेझॉनमधील गोक्टा धबधबा आणि अचानक आलेला पूर

दुसरे सर्वात धोकादायक ठिकाण ॲमेझॉन रेनफॉरेस्टच्या मध्यभागी असलेला गोक्टा धबधबा (Gocta Cataracts) आहे. जिमीच्या मते या जागेचे सौंदर्य तिच्या धोक्याइतकेच आहे: थोड्याशा वादळानेही नद्यांना पूर येऊन संपूर्ण परिसर व्यापला जाऊ शकतो, आणि अचानक आलेला पूर माणसाला १,००० फुटांहून अधिक खाली ओढू शकतो. या प्रवासासाठी त्याने हेस (ज्याने सत्तर दिवस अरण्यात घालवले होते) आणि बेली (जो १०० दिवस एका क्यूबमध्ये अडकून राहिला होता) यांना सोबत आणले. मृत्यूची शक्यता "कमी" आहे — म्हणजे शून्य नाही — असे त्यांना सांगण्यात आले होते.

तासन्तास निसरड्या आणि उंच भूभागातून ट्रेकिंग केल्यानंतर संघ धबधब्यापर्यंत पोहोचला. मार्गदर्शकाच्या मदतीने त्यांनी नदी सुरक्षितपणे पार केली आणि दोरांनी बांधून धबधब्याच्या काठावरून दृश्य पाहिले. मात्र त्यानंतर मुसळधार पाऊस सुरू झाला. धबधबा रुंद होत गेला आणि अचानक पुराची परिस्थिती निर्माण झाली; जिमीच्या शब्दांत, त्यांचा युट्युब व्हिडिओ आणीबाणीच्या ऑपरेशनमध्ये बदलला.

धबधब्याच्या कडेने दोराने खाली उतरण्याचा जिमीचा प्रस्ताव "खूप वाईट कल्पना" म्हणून फेटाळला गेला. दोरीवर चिखल येत होता आणि कोणत्याही क्षणी वीज कोसळू शकते, असा इशाराही देण्यात आला. बाहेर पडण्याचा एकमेव मार्ग म्हणजे आलेल्याच उंच, निसरड्या मार्गाने परत जाणे — आता पाण्याखाली गेलेल्या जंगलातून. पूर्वी हसत ओलांडलेली नदी परतताना भीतीदायक ठरली, कारण पडल्यास तोच धबधबा जवळच होता. अनेक भाग दोरीच्या साहाय्याने पार करत, पुरातून आणि चिखलातून तासन्तास चालत संघ डोंगरावरून सुखरूप उतरला.

पहिले स्थान: स्नेक आयलंड

यादीतील पहिल्या क्रमांकाचे ठिकाण म्हणून जिमी स्नेक आयलंडला "जगातील सर्वात धोकादायक बेट" म्हणतो. बोट निघून गेल्यावर संघ दुसऱ्या दिवसापर्यंत बेटावर अधिकृतपणे अडकला आणि त्यांना तिथे रात्र काढायची होती. सापांच्या विषारी चाव्यापासून संरक्षणाची एकमेव आशा म्हणजे खास शिन गार्ड्स होते. चावल्यास काय होते, या प्रश्नावर जिमीने सांगितले की विष रक्तप्रवाहात गेल्यावर त्वचा वितळते आणि एका तासाच्या आत मृत्यू होऊ शकतो.

"स्नेक आयलंड" नावावरून उघड्यावर हजारो साप दिसतील अशी अपेक्षा असली, तरी व्हिडिओनुसार वास्तव वेगळे आहे: जमिनीवरील सर्व प्राणी मारून संपवल्यानंतर साप आता झाडांवर पक्ष्यांची शिकार करतात, कारण बेटावर उरलेला तोच एकमेव शिकार आहे. त्यामुळे जंगलात शिरल्यावर पायांसोबतच वरून झाडांवरून साप पडण्याचीही भीती होती. एका सहकाऱ्याच्या चेहऱ्याजवळच एक साप दिसला.

अँटी-वेनमसाठी साप पकडणे

बेटावरील भेटीचा एक उद्देश शास्त्रज्ञांना मदत करणे हाही होता. सापांना पकडून शास्त्रज्ञ त्यांचे विष काढतात आणि त्यापासून अँटी-वेनम तयार करतात, असे व्हिडिओत सांगितले जाते. त्यांच्या माहितीनुसार हे विषविरोधी औषध ब्राझीलमधील ९० टक्के सर्पदंशांवर उपचारासाठी वापरले जाऊ शकते, त्यामुळे पकडलेला प्रत्येक साप हजारो जीव वाचवू शकतो.

पहिल्याच प्रयत्नात नोलनच्या हातून एक अल्पवयीन साप निसटला; तो साप खाली पडल्याबद्दल फोन खाली पडल्याइतकाच शांत होता, अशी गंमत जिमी करतो. जंगलात पुढे जाताना झुडपे इतकी दाट झाली की दोन पावलांपलीकडचे दिसत नव्हते, पण सापही अधिक दिसू लागले — त्यात एक मोठा सापही होता. एक साप सुमारे १५ फूट उंच झाडावर होता आणि झाड हलवून तो खाली आणता येईल असे शास्त्रज्ञांनी सुचवले; पण झाड हलले नाही. उरलेला दिवस संघाने साप शोधण्यात आणि शास्त्रज्ञांच्या संशोधनात मदत करण्यात घालवला.

सापांमधली रात्र आणि परतीचा प्रवास

अंधार पडू लागल्यावर लक्ष जगण्यावर केंद्रित करावे लागले आणि संघाने कॅम्प उभारला. हे तंबू सापांपासून सुरक्षित आहेत की नाही, हे आपल्याला माहीत नाही, असे जिमीने स्पष्टपणे कबूल केले. तंबूत साप शिरू नये अशी आशा आणि स्वतःच्या घरी सुरक्षित असण्याची ओढ व्यक्त करत ते झोपले. सकाळी उठल्यावर सर्वांच्या मनात एकच विचार होता — शक्य तितक्या लवकर बेटावरून निघणे.

व्हिडिओच्या शेवटी जिमी संपूर्ण प्रवासाचा आढावा घेतो: बर्फाच्या डोंगराच्या कडेला लटकणे, १,००० फूट खोल दरीपासून इंचभर अंतरावर गाडी चालवणे, पिंजऱ्याशिवाय शार्कने भरलेल्या पाण्यात पोहणे आणि अखेरीस स्नेक आयलंडवरील रात्र. या सर्व ठिकाणांमधून संघ सुखरूप परतला आणि "कोणीही मेले नाही", असे जिमी जाहीर करतो.