உலகம் முழுவதும் பத்து பள்ளிகள்: மிஸ்டர் பீஸ்ட் குழு கானா முதல் இந்தியா வரை கட்டியவை

YouTube-இல் திற ↗
கண்ணோட்டம்

உலகம் முழுவதும் சுமார் 20 கோடி குழந்தைகளுக்குப் பாதுகாப்பான பள்ளி இல்லை என்ற கூற்றுடன் இந்த வீடியோ தொடங்குகிறது. அந்தக் குழந்தைகளுக்காக மிஸ்டர் பீஸ்ட் (ஜிம்மி) தன் குழுவுடன் பத்து பள்ளிகளைக் கட்டுவதே இதன் மையம். ஆனால் பள்ளிக் கட்டடம் மட்டும் போதாது என்பது அவரது நிலைப்பாடு. குழந்தைகளுக்கு உணவு, சுத்தமான குடிநீர், சட்டவிரோதக் குழந்தைத் தொழிலாளர் பண்ணைகளிலிருந்து விடுதலை ஆகியவற்றையும் சேர்த்தே செய்ய வேண்டும் என்கிறார். இந்த வீடியோ உலகம் முழுவதும் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையை மாற்றும் என்றும் அவர் தொடக்கத்திலேயே கூறுகிறார்.

14 நிமிட வாசிப்பு

கானா: துருப்பிடித்த பழைய பள்ளியை இடித்தல்

முதல் பள்ளி கானாவில் உள்ளது. அங்கிருந்த கட்டடம் துருப்பிடித்த பழைய பள்ளி. அது மிகவும் ஆபத்தானது என்பதால் அரசு அதிகாரிகளே அதை இடிக்க அனுமதி கொடுத்ததாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். உடன் வந்த சாண்ட்லருடன் சேர்ந்து பழைய கட்டடத்தை இடித்த பிறகு, குழந்தைகள் தங்கள் புதிய பள்ளியைப் பார்க்க அனுப்பப்படுகிறார்கள். அதே நேரத்தில், குழந்தைகள் நடந்து செல்லும் தூரத்தில் ஒரு கிணறு தோண்டும் பணியும் நடந்து வருவதாக அவர் கூறுகிறார். இதுவே பலரின் வாழ்க்கையில் கொண்டுவரப் போகும் மாற்றத்தின் தொடக்கம் என்பது அவரது விளக்கம்.

இடிக்காமல் புதுப்பித்த பள்ளி: 250 குழந்தைகள், இரண்டு புதிய வகுப்பறைகள்

அடுத்த பள்ளியை இடிக்கத் தேவையில்லை, முழுவதுமாகச் சீரமைத்தால் போதும் என்று முடிவு செய்கிறார்கள். சிறிய கட்டடத்தில் 250 குழந்தைகள் படிக்கிறார்கள் என்பது அவருக்கு மிகவும் வியப்பாக இருந்தது. முதல் கட்டமாகச் சுவர்களுக்கு மீண்டும் வண்ணம் பூசப்படுகிறது. கீழ்மட்ட வேலைகளையெல்லாம் தன்னைச் செய்ய வைக்கப் போகிறார்கள் என்று சாண்ட்லர் நகைச்சுவையாகக் குறை சொல்கிறார்.

புதிய கூரை, புதிய சுவர், புதிய தரை என்று பழைய வகுப்பறை முழுமையாகப் புதுப்பிக்கப்பட்டது. அதோடு இரண்டு புதிய வகுப்பறைகளும் கட்டப்பட்டன. குழந்தைகள் அவற்றை முதல் முறையாகப் பார்க்கும் காட்சி வீடியோவில் இடம்பெறுகிறது. அங்குள்ள சில குழந்தைகள் இதுவரை பொம்மைகளை வைத்து விளையாடியதே இல்லை என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். இந்த மாற்றங்களால் பள்ளி வருகை அதிகரிப்பதோடு குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியாகவும் இருப்பார்கள் என்று அவர் எதிர்பார்க்கிறார்.

ஆசிரியர்களுக்கு வீடு

பள்ளி முதல்வர் அவரிடம் ஒரு விஷயத்தைச் சொன்னார். அங்குள்ள இரண்டு ஆசிரியர்கள் பள்ளிக்கு வருவதற்காகத் தங்கள் சம்பளத்தில் "மூன்று பங்கை" செலவிடுகிறார்கள். பயணத்துக்கே ஒரு மணி நேரம் ஆகிறது. இப்படி நீண்ட காலம் தொடர முடியாது என்று ஜிம்மி கருதுகிறார். அதனால் ஆசிரியர்கள் ஜோசப்பும் இமானுவேலும் கண்களைக் கட்டிய நிலையில் அழைத்து வரப்பட்டு, அவர்களுக்கான புதிய வீடு காட்டப்படுகிறது. இருவரும் ஒரே அபார்ட்மென்டைப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டியதில்லை, ஒவ்வொருவருக்கும் தனி அபார்ட்மென்ட் என்று அவர் அறிவிக்கிறார். நல்ல ஆசிரியர்களாக இருப்பதற்காகத் தாங்கள்தான் அவர்களுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்.

ஆற்று நீரிலிருந்து கிணற்று நீருக்கு

இங்கு முதன்முதலில் வந்தபோது கவனித்த, புறக்கணிக்க முடியாத ஒரு பிரச்சினையை அவர் விவரிக்கிறார். சுமார் பத்து ஆண்டுகளாக அந்த முழுக் கிராமமும் ஒரு ஆற்றிலிருந்துதான் தண்ணீர் எடுத்து வருகிறது. அங்குள்ள மக்களில் கிட்டத்தட்ட 80 சதவீதம் பேருக்குக் குடலில் புழுக்கள் இருப்பதாகத் தங்களிடம் சொல்லப்பட்டது என்றும், அதைக் கேட்டபோது மனம் உடைந்தது என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

அதனால் தோண்டப்பட்ட கிணறு பள்ளிக்காக மட்டுமல்ல, சுற்றியுள்ள நூற்றுக்கணக்கான மக்களுக்காகவும்தான் என்கிறார். இப்போது பள்ளியில் சுத்தமான தண்ணீர் குடிக்க முடிகிறது. கழிப்பறைகள் கட்டப்பட்டதால் குழந்தைகள் இனி வெளியே எங்கும் போக வேண்டியதில்லை. கிணற்று நீர் வரும் சிங்க்கும், சமையலறையும் அமைக்கப்பட்டன. பள்ளிக்குத் தேவையான எல்லாம் இப்போது அங்கேயே இருக்கிறது என்று அவர் கூறுகிறார்.

2030 மே வரை இலவச மதிய உணவு

சமையலறையைக் காட்டிய பிறகு, அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பள்ளி நடக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் எல்லா மாணவர்களுக்கும் இலவச மதிய உணவு வழங்குவதாக அவர் அறிவிக்கிறார். நாட்காட்டியில் ஏதாவது ஒரு நாளைத் தொடச் சொல்லி, "2030 மே வரை அவர்களுக்கு உணவு இலவசம்" என்கிறார். இவ்வளவு எளிதாகச் செய்ய முடியுமா என்று ஒருவர் ஆச்சரியப்பட, அவ்வளவு எளிதுதான், தான் பார்த்துக்கொள்வதாக ஜிம்மி பதிலளிக்கிறார். இந்தப் பெரிய முயற்சிக்கு உதவிய ராக்பெல்லர் அறக்கட்டளைக்கும் நன்றி தெரிவிக்கப்படுகிறது.

செலவும் "மேம்பாட்டுத் தலைவர்" பட்டமும்

மக்கள் "மிஸ்டர் பீஸ்ட்" என்று கோஷமிட, நன்றி, ஆனால் போதும் என்று அவர் நிறுத்துகிறார். மற்ற பள்ளிகளைச் சேர்க்காமல் இந்த ஒரு வளாகத்துக்கு மட்டுமே கிட்டத்தட்ட 5 கோடி செலவானதாக அவர் கூறுகிறார். வேலை இன்னும் முடியவில்லை என்றும், இந்த ஆண்டுக்குள் இந்தத் தொகை சுமார் 10 கோடியைத் தாண்டும் என்றும் அவர் கணிக்கிறார். அந்தச் செலவு பள்ளியையும் சமூகத்தையும் மேம்படுத்தி, மாணவர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்களின் வாழ்க்கையை முன்னேற்றும் என்றும், கட்டப்பட்ட கட்டடங்கள் வரும் தலைமுறைகளுக்கும் உதவும் என்றும் அவர் எதிர்பார்க்கிறார். இவ்வளவு கட்டியதைப் பார்த்து உள்ளூர் மக்கள் தன்னை "மேம்பாட்டுத் தலைவர்" ஆக்கியதாகச் சிரிப்புடன் பகிர்கிறார். "செய்வேன் என்று சொன்னீர்கள், செய்துவிட்டீர்கள்" என்று உள்ளூர்வாசி ஒருவர் நன்றி கூறுகிறார்.

கூரை இடிந்து விழும் அபாயம்: இரண்டு மாடிப் பள்ளி

அடுத்த பள்ளியில் முதலில் குழந்தைகளை வெளியே அனுப்புகிறார். அந்தக் கட்டடம் தன்னைவிட வயதானது என்றும், குழந்தைகள் படித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே கூரை உடைய வாய்ப்பிருக்கிறது என்றும் கூறுகிறார். குழந்தைகள் படிக்கும்போதே இறப்பதைவிடச் சோகமான விஷயம் எதுவும் இல்லை என்பதால் இப்படி ஒரு கட்டடத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பது அவரது வாதம்.

பழைய பள்ளி இடிக்கப்பட்டு இரண்டு மாடிப் புதிய பள்ளி கட்டப்பட்டது. அளவு இருமடங்கானதால் இப்போது 300 மாணவர்கள் படிக்க முடியும். முழுமையாகத் தளவாடங்கள் அமைக்கப்பட்ட எட்டு வகுப்பறைகளும் உள்ளன. பள்ளிக்கு அருகில் கிணறு தோண்டப்பட்டு, சோலார் பேனல் மின்சாரத்தில் இயங்கும் அமைப்புடன், மேலே தண்ணீர் சேமிக்கும் தொட்டியும் கட்டப்பட்டது. இந்தத் தண்ணீர் பள்ளியில் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமல்ல, சுற்றி வாழும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கும் என்கிறார். பள்ளி கட்டுவது மட்டுமல்ல, மக்களின் வாழ்க்கையையும் மாற்றுவதே தங்கள் நோக்கம் என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

குழந்தைத் தொழிலாளர் பிரச்சினையும் ஃபீஸ்டபிள்ஸும்

பாதுகாப்பான பள்ளி குழந்தைகளைச் சட்டவிரோதக் குழந்தைத் தொழிலாளர் முறையிலிருந்து வெளியே கொண்டுவரும் என்பது வீடியோவில் முன்வைக்கப்படும் வாதம். ஃபீஸ்டபிள்ஸ் நிறுவனம் அங்குள்ள விவசாயிகளுக்கு வாழ்வாதாரத்துக்கு ஏற்ற சம்பளம் கொடுத்து, குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் இல்லாத பண்ணைகளை உருவாக்க உறுதியாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அதனால்தான் கானாவில் உள்ள 11 சமூகங்களுக்கு இதுபோன்ற பள்ளிகள் கட்டித் தரப்படுகின்றன.

வெள்ளத்தில் மூழ்கும் வகுப்பறைகள்: புதிதாக ஏழு வகுப்பறைகள்

தாங்கள் சரிசெய்ய நினைக்கும் பிரச்சினைகளில் குழந்தைத் தொழிலாளர் முறை மட்டும் இல்லை என்று கூறி அடுத்த பள்ளிக்குச் செல்கிறார். அது குழந்தைகள் படிக்கவே முடியாத அளவுக்கு உடைந்த நிலையில் இருந்தது. மழை பெய்தால் வகுப்பறைக்குள் தண்ணீர் புகுந்து தரை முழுவதும் சேறாகிவிடும் என்று அங்குள்ள ஒருவர் விளக்குகிறார்.

அடுத்த சில மாதங்களில் அவர்களுக்குப் புதிய பள்ளி அடித்தளத்திலிருந்து கட்டப்பட்டது. ஏழு வகுப்பறைகளில் கடைசி வகுப்பறையும் முடிந்த பிறகு, இதுவரை அங்கு வந்திராத குழந்தைகள் முதல் முறையாக உள்ளே அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஒவ்வொரு வகுப்பறைக்கும் மேசைகள் வாங்கப்பட்டன. எட்டு மாதங்களுக்கு முன்பு பழைய பள்ளிக்காக ஒரு சமையலறை கட்டப்பட்டிருந்தது. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகள் இங்கும் எல்லா மாணவர்களுக்கும் இலவச உணவு வழங்கப்படும். நிறைய குழந்தைகள் சாப்பிட வருவார்கள் என்பதால் அதிக வகுப்பறைகள் தேவை, அதனால்தான் ஏழு கட்டப்பட்டன என்று குழுவினருக்குள் பேசிக்கொள்கிறார்கள்.

உணவுத் திட்டத்தின் விளைவு: வருகை 10% உயர்வு

அடுத்த பள்ளியில் ஒரு வருடத்துக்கு முன்பே அவர்கள் உணவு வழங்கத் தொடங்கியிருந்தனர். ஒரு வருடம் கழித்தும் அந்த மதிய உணவுத் திட்டம் தொடர்கிறது, பள்ளி நடக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் குழந்தைகளுக்கு இலவச உணவு கிடைக்கிறது. இந்த உணவுத் திட்டத்தால் பள்ளி வருகை 10 சதவீதம் அதிகரித்திருப்பதாக அவர் தெரிவிக்கிறார்.

அந்த முந்தைய வீடியோவுக்காக இந்த வகுப்பறைக்கு வந்தபோதே இதற்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று தனக்குத் தெரிந்ததாக அவர் கூறுகிறார். ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று இல்லாமல் பத்து வகுப்பறைகள் இங்கு கட்டப்பட்டன. அதனால் இந்தப் பள்ளியும் பத்துப் பள்ளிகளில் ஒன்றாக ஆனது. குழந்தைகள் "புது கிளாஸ்!" என்று கூவியபடி அவர் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு உள்ளே செல்கிறார்கள். இந்தப் பள்ளியைக் கட்டியிருக்காவிட்டால் குழந்தைகள் பழைய வகுப்பறையைப் பார்த்துப் பயந்துகொண்டே பள்ளிக்கு வந்திருப்பார்கள் என்று அவர் கூறுகிறார். ஒழுங்காகப் பள்ளிக்கு வர வேண்டும் என்றும் குழந்தைகளிடம் கேட்டுக்கொள்கிறார்.

ஒரு நகரத்தின் முதல் உயர்நிலைப் பள்ளி

அடுத்து, முதல் முறையாக ஒரு நகரத்துக்கு உயர்நிலைப் பள்ளி கட்டப்படுகிறது. அந்த நகரம் முழுவதும் எல்லா வகுப்புகளும் ஒரே ஒரு பள்ளியில் சேர்ந்து படிக்கும் நிலையில் இருந்தது. பள்ளி முதல்வர் காரில் இருந்தபடியே வேலை செய்து வந்தார்.

இந்தக் கட்டுமானம் அவர் எதிர்பார்த்ததுபோல் இல்லை. கையில் சுத்தியலுடன் இருப்போம் என்று நினைத்ததாக அவர் சொல்கிறார். ஆனால் சுவர்கள் ஒவ்வொன்றாக இணைக்கப்பட்டு வேகமாக எழுப்பப்பட்டன. இது வெறும் வெளிவடிவம்தான், அதன் பிறகு உள்ளே கான்கிரீட் நிரப்ப வேண்டும் என்று விளக்கப்படுகிறது. அடுத்து, ஜிம்மியும் 50 தன்னார்வலர்களும் கூரையைத் தூக்கி மேலே வைக்கிறார்கள். "ரைசிங் த ரூஃப்" என்ற சொல்விளையாட்டும் பகிரப்படுகிறது. கூரை மிகவும் கனமாக இருந்ததால் அதை எட்டித் தொடக்கூட முடியவில்லை என்று அவர் சிரிக்கிறார். "நெக்ஸ்ட்-ஜென்" கட்டுமானப் பொருளில் கான்கிரீட் நிரப்பினால் பள்ளி பல தலைமுறைகளுக்கு உறுதியாக நிற்கும் என்பது குழுவின் விளக்கம்.

சுவர்களில் கான்கிரீட் போடப்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, ஜிம்மி பள்ளியின் ஒரு முக்கியப் பகுதிக்காக ஒரு ஆச்சரியத்தைத் தயார் செய்திருந்தார். கடந்த பத்து ஆண்டுகளாகத் தனக்கென அலுவலகம் இல்லாததால் காரில் இருந்தே வேலை செய்ததாக முதல்வர் உறுதிப்படுத்துகிறார். புதிய பள்ளிக்குப் பக்கத்திலேயே அவருக்காக ஒரு புதிய அலுவலகம் கட்டப்பட்டது. "என்னை அழ வைக்கப் போகிறீர்கள்" என்று அவர் நெகிழ்கிறார். கூடுதலாக ஒரு கால்பந்து மைதானமும் அமைக்கப்பட்டது. இதைக் கட்ட உதவிய டெலிவிசா அறக்கட்டளைக்கு நன்றி தெரிவிக்கப்படுகிறது.

ஈக்வடார்: மழைக்காட்டைத் தாண்டி இரண்டு பள்ளிகள்

அடுத்த பணிதான் மிகக் கடினமானது என்று அவர் முன்கூட்டியே சொல்கிறார். அது ஈக்வடாரில், காட்டின் நடுவே வெகு தொலைவில் உள்ள இரண்டு பள்ளிகள். எல்லா வேலையையும் தாங்களே செய்ய வேண்டிய நிலைதான் அவற்றின் யதார்த்தம் என்கிறார். மழைக்காட்டைத் தாண்டி இவ்வளவு தொலைவில் இருப்பதால்தான் அவர்களுக்கு எந்த உதவியும் கிடைக்கவில்லை என்பது அவரது விளக்கம். அங்கு செல்ல இரண்டு விமானங்கள் மாறி, மூன்று மணி நேரம் படகில் பயணித்து, பிறகு ஒன்றரை மணி நேரம் சாலையில் செல்ல வேண்டியிருந்தது.

அங்கு சென்ற பிறகுதான் மழை எப்படிக் குழந்தைகளின் படிப்பைத் தடுக்கிறது என்று புரிந்ததாக அவர் கூறுகிறார். மழை பெய்யும்போது பாடம் நடத்த முடியாது என்று ஒரு ஆசிரியர் விளக்குகிறார். தகரக் கூரையில் மழை விழும் சத்தத்தில் யார் பேசினாலும் கேட்காது. தண்ணீர் முட்டி வரை வரும். படிப்பதை விடுங்கள், அது மிகவும் ஆபத்தானது என்று ஜிம்மி சொல்கிறார்.

அதனால் பழைய பள்ளி இடிக்கப்பட்டு, தரையிலிருந்து உயர்த்திக் கட்டப்பட்ட இரண்டு புதிய பள்ளிகள் அமைக்கப்பட்டன. இதனால் மாணவர்கள் மழையிலிருந்து பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். நல்ல சூழல் அமைந்ததால் 50-க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் மீண்டும் பள்ளிக்குத் திரும்பியிருப்பதாக அவர் கூறுகிறார். வரும் நாட்களில் இந்தப் பள்ளி இன்னும் பல மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கும் என்பதால், குழந்தைகள் இதுவரை பயன்படுத்திய மரப்பாலத்துக்குப் பதிலாக இரும்புப் பாலமும் கட்டப்பட்டது. இனி பள்ளிக்கு வரும் ஒவ்வொரு முறையும் குழந்தைகள் பயப்பட வேண்டியதில்லை என்பது அவரது கருத்து.

அமெரிக்கா: ஹோப் க்ரீக் அகாடமியில் வெளிப்புறக் கற்றல் மையம்

அடுத்து அமெரிக்காவில் உள்ள ஹோப் க்ரீக் அகாடமி. வீடியோவின்படி இது மனதளவில் பின்தங்கிய குழந்தைகளுக்காகத் தொடங்கப்பட்டது. இந்த மாணவர்களுக்குச் சரியான கற்றல் இடம் வகுப்பறைக்குள் இல்லை, பள்ளிக்கு வெளியேதான் என்பது ஜிம்மியின் வாதம். வகுப்பறைக்குள் அடைந்திருப்பதைவிட, காற்றோட்டமாக இயற்கையோடு வெளியே கற்க வேண்டும் என்று தரவுகள் சொல்வதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

இதற்காக லோவ்ஸ் நிறுவனத்துடன் இணைந்தார்கள். சிவப்பு உடையில் வேலை செய்யும் அனைவரும் லோவ்ஸ் ஊழியர்கள், அவர்களே தன்னார்வலர்களாக வந்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இதுவரை குழந்தைகள் பார்த்திராத சூழல் இது, இயற்கையோடு சேர்ந்து கற்க இது அனுமதிக்கிறது என்று ஒருவர் விளக்க, அடிப்படையில் இது இயற்கையோடு ஒன்றிய விளையாட்டு மைதானம் போன்றது என்று ஜிம்மி சுருக்குகிறார். முந்தைய வீடியோவில் லோவ்ஸ் 10,000 சதுர அடி பரப்பில் தாக்கம் ஏற்படுத்த இலக்கு வைத்ததைக் காட்டியதாகவும், அந்த இலக்கை அவர்கள் நிறைவேற்றிவிட்டதாகவும் அவர் கூறுகிறார். இந்த ஆண்டு சுமார் 2,000 திட்டங்களுக்கு லோவ்ஸ் உறுதியளித்திருப்பதாகவும், அவற்றில் நாடு முழுவதும் 20,000-க்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வ மணிநேரங்கள் செலவிடப்படும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. பணியின் நடுவே மண்ணைக் கொட்டியது தெரியாமல் நடந்தது என்று சொல்லி, பிறகு வேண்டுமென்றே செய்ததாக ஒப்புக்கொள்ளும் நகைச்சுவையும் உண்டு. ஒரு விளையாட்டு வீடும் (பிளேஹவுஸ்) வழங்கப்பட்டது.

இறுதிப் பணிகள் முடிந்ததும் குழந்தைகள் அழைக்கப்படுகிறார்கள். இது மிகப்பெரிய பரிசு, மிகத் திறந்த வெளியாகவும் இயற்கையோடு ஒத்ததாகவும் இருக்கிறது, குழந்தைகளின் கற்பனையும் படைப்பாற்றலும் வளர இது மிகவும் உதவும் என்று அங்குள்ள ஒருவர் கூறுகிறார்.

இந்தியா: 400 மாணவர்களுக்கு ஆறு வகுப்பறைகள்

கடைசிப் பள்ளிக்காகக் குழு இந்தியா செல்கிறது. அங்கு கூட்டம் அதிகம் என்பதால் நூற்றுக்கணக்கான மாணவர்களுக்குக் கற்கப் போதுமான இடம் இல்லை. தங்களுக்கென்று தனி வகுப்பறையே இல்லை என்று ஒரு மாணவர் சொல்கிறார். சுமார் 400 மாணவர்களுக்கு மொத்தம் ஆறு வகுப்பறைகள் மட்டுமே இருந்தன. அதனால் மூன்று மாடிப் பள்ளி கட்டித் தரப்பட்டது.

இன்னொரு பிரச்சினையும் இருந்தது. மாணவர்கள் இருட்டான நேரத்தில் போக்குவரத்து நிறைந்த ஆபத்தான சாலையில் நடந்து பள்ளிக்கு வந்துகொண்டிருந்தனர். அதற்காக ஒரு பள்ளிப் பேருந்து வாங்கித் தரப்பட்டது. இனி தன் மாணவர்கள், முக்கியமாக மாணவிகள், பாதுகாப்பாகப் பள்ளிக்கு வருவார்கள் என்று ஒரு ஆசிரியர் மகிழ்ச்சி தெரிவிக்கிறார். பெரிய கட்டடம் கட்டித் தந்ததற்காகப் பள்ளித் தரப்பு அறக்கட்டளைக்கு நன்றி சொல்கிறது.

முடிவு: 30 கோடி, 18,000 மாணவர்கள், "இது வெறும் ஆரம்பம்"

இறுதியில் ஜிம்மி பார்வையாளர்களை நோக்கிப் பேசுகிறார். இப்படிப் பேசுவது தனக்கு வராது என்றாலும் மனதிலிருந்து சொல்வதாகக் கூறுகிறார். பார்வையாளர்கள் வீடியோக்களைப் பார்க்காவிட்டால் இந்தக் குழந்தைகள், ஆசிரியர்கள், சமூகங்களின் வாழ்க்கையை மாற்றியிருக்க முடியாது என்பது அவரது வாதம். அவர்களால்தான் சுமார் 30 கோடி செலவில் இந்தப் பள்ளிகளைக் கட்ட முடிந்தது என்கிறார். இந்தப் பள்ளிகள் மூலம் 18,000 மாணவர்கள் நல்ல சூழலில் படிப்பார்கள் என்றும் அவர் கூறுகிறார். கிணறுகள் தோண்டி சுத்தமான தண்ணீர் வழங்கியதும், பேருந்து மற்றும் பாலம் அமைத்துக் குழந்தைகள் பாதுகாப்பாகப் பள்ளிக்கு வரச் செய்ததும் இதே ஆதரவால்தான் என்கிறார். இவை இப்போது மட்டுமல்ல, வருங்காலத்திலும் இந்தச் சமூகங்களுக்கு உதவும் என்பது அவரது நம்பிக்கை.

"இது வெறும் ஆரம்பம்தான் என்று நினைக்கிறேன். எனக்குப் பெரிய லட்சியம் இருக்கிறது" என்று அவர் கூறுகிறார். மிஸ்டர் பீஸ்ட் சேனல் மூலம் பலரின் வாழ்க்கையை மாற்றவும் காப்பாற்றவும் முடிகிறது என்றால், அது இந்த வீடியோவைப் பார்க்கும் ஒவ்வொருவராலும்தான் என்று நன்றி தெரிவித்து வீடியோ நிறைவடைகிறது.