ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦਾ ਦਸ ਸਕੂਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ: ਘਾਨਾ ਤੋਂ ਇਕਵਾਡੋਰ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਤੱਕ
MrBeast ミスタービーストਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ (ਜਿੰਮੀ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਨਵਿਆਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ 20 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਮਾਰਤਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣਾ ਅਤੇ ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਾਣੀ, ਭੋਜਨ, ਆਵਾਜਾਈ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਸੁਧਾਰ ਕੇ ਹੀ ਪੂਰੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਘਾਨਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਕੂਲ: ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਵਾਲੀ ਇਮਾਰਤ
ਪਹਿਲਾ ਪੜਾਅ ਘਾਨਾ ਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਪੁਰਾਣੀ ਸਕੂਲ ਇਮਾਰਤ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਇਮਾਰਤ ਐਨੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੀ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਾਥੀ ਚੈਂਡਲਰ ਨਾਲ ਹਲਕੇ-ਫੁਲਕੇ ਮਜ਼ਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕੂਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਬੋਰ ਵੀ ਲਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵੀ ਹੱਲ ਹੋਵੇ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਖ ਕੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸੰਵਾਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਦੂਜਾ ਸਕੂਲ: ਮੁਰੰਮਤ, ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਅਤੇ ਖੇਡ
ਅਗਲੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਟੀਮ ਨੇ ਇਸਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤੀ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ 250 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਮਾੜੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਧਾਂ ਰੰਗੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਛੱਤ, ਨਵੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਫਰਸ਼ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਠੀਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੋ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਜੋ ਬੱਚੇ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।
ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਖਿਡੌਣੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ ਸੀ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਜ਼ਾ ਆਵੇਗਾ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਇਸ ਸਕੂਲ ਲਈ ਕੋਈ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਲਈ ਘਰ
ਇਸ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੋ ਅਧਿਆਪਕ, ਜੋਸਫ਼ ਅਤੇ ਇਮੈਨੁਅਲ, ਆਪਣੀ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਹਿੱਸਾ ਆਉਣ-ਜਾਣ 'ਤੇ ਹੀ ਖਰਚ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਲਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਵਾਂ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਮਿਲਿਆ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੱਟੀਆਂ ਲਾਹ ਕੇ ਘਰ ਦੇਖਿਆ, ਹੈਰਾਨੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਬੋਰ
ਇਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਦੇਖੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਅਣਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਇੱਕ ਨਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਲਗਭਗ 80 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਸਨ।
ਇਸ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਟੀਮ ਨੇ ਨਵਾਂ ਬੋਰ ਲਵਾਇਆ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇੱਕ ਗੁਸਲਖਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ-ਪਾਣੀ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ। ਨਵੇਂ ਖੂਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਸਿੰਕ ਲਗਾਏ ਗਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਵੀ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਇਸ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸਾਰਾ ਸਾਮਾਨ ਹੈ।
ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮੁਫ਼ਤ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਖਰਚੇ ਦੇ ਅੰਕੜੇ
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਖਾਣਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਗੱਲ ਨੂੰ ਠੋਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਨੂੰ ਕੈਲੰਡਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਤਰੀਕ ਚੁਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਮਈ 2030 ਚੁਣੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀ ਮੁਫ਼ਤ ਖਾਣਾ ਮਿਲੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਖੁਦ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ "ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਏ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਰੌਕਫੈਲਰ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸੇ ਕੰਪਾਊਂਡ 'ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਅਜੇ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਮਾਨ ਮੁਤਾਬਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਖਰਚਾ ਦਸ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਢਾਂਚੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਣਗੇ। ਇੱਥੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੁਖੀ" ਵੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ।
ਤੀਜਾ ਸਕੂਲ: ਡਿੱਗਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀ ਛੱਤ ਅਤੇ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦਾ ਸਵਾਲ
ਅਗਲੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਇਮਾਰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੌਰਾਨ ਛੱਤ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਖਦਾਈ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕੂਲ ਢਾਹ ਕੇ ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਵਾਂ ਦੋ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਰਨੀਚਰ ਵਾਲੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇੱਥੇ 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਲਰ ਪੈਨਲਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਖੂਹ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਸਟੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਪਾਣੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਆਪਣਾ ਤਰਕ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਦੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਕੂਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਫੀਸਟੇਬਲਜ਼ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਲਾਇਕ ਆਮਦਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਅਤੇ "ਸਾਡੇ ਫਾਰਮਾਂ" 'ਤੇ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਖਾਤਮੇ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਾਨਾ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ 11 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਬਣਾਏ। ਇਹ 11 ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਦਸ ਸਕੂਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਹੋਰ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਚੌਥਾ ਸਕੂਲ: ਹੜ੍ਹ ਅਤੇ ਚਿੱਕੜ ਵਾਲੇ ਕਲਾਸਰੂਮ
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਹੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਗਲਾ ਸਕੂਲ ਇੰਨਾ ਖਸਤਾ-ਹਾਲ ਸੀ ਕਿ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੀਂਹ ਪੈਣ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਚਿੱਕੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੀਮ ਨੇ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਰ ਕਲਾਸਰੂਮ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਡੈਸਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਮਾਰਤ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਕੂਲ ਲਈ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਵੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਹਰ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨ ਹਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਭੋਜਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪਰ ਅਹਿਮ ਗੱਲਬਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਕਲਾਸਰੂਮ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਆਉਣਗੇ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸੇ ਲਈ ਸੱਤ ਕਲਾਸਰੂਮ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਤੇ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੰਜਵਾਂ ਸਕੂਲ: ਭੋਜਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅਤੇ ਦਸ ਕਲਾਸਰੂਮ
ਅਗਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉਹ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲੀ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਜੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਰਕੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਸ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਠੋਸ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਅਸਰ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਪਿਛਲੀ ਵੀਡੀਓ ਦੌਰਾਨ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਦਸ ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ ਵਾਲਾ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ। ਬੱਚੇ "ਨਵੀਂ ਕਲਾਸ!" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਕੂਲ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਣ ਕੇ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਛੇਵਾਂ ਸਕੂਲ: ਕਸਬੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ
ਅਗਲਾ ਮਾਮਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਸਕੂਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪੂਰੇ ਕਸਬੇ ਕੋਲ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੱਕ ਲਈ ਇੱਕੋ ਸਕੂਲ ਸੀ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਖੁਦ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਥੇ ਕਸਬੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਕੰਧਾਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਕੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣਾ ਹਥੌੜੀ-ਕਿੱਲ ਵਰਗਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਦਿਸਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਢਾਂਚਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਕੰਕਰੀਟ ਪਾਉਣੀ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 50 ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਛੱਤ ਦੇ ਭਾਰੀ ਹਿੱਸੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰੱਖੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਹਲਕੇ-ਫੁਲਕੇ ਪਲ ਵੀ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਥੀ ਨੋਲਨ ਦਾ ਕੱਦ ਛੱਤ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਧੀ ਛੱਤ ਪਈ, ਫਿਰ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਇਮਾਰਤੀ ਸਾਮਾਨ ਕੰਕਰੀਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਕਰੀਟ ਪਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਆਖਰੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਕੂਲ ਲਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਾ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਇਕਵਾਡੋਰ: ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੋ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਸਕੂਲ
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਲੇ ਦੋ ਸਕੂਲ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਸਨ। ਇਹ ਇਕਵਾਡੋਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਖੁਦ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਦਦ ਲਈ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਟੀਮ ਨੂੰ ਦੋ ਹਵਾਈ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨੇ ਪਏ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਡੇਢ ਘੰਟਾ ਕੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।
ਉੱਥੇ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆ ਮੀਂਹ ਸੀ। ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੀਂਹ ਪੈਣ 'ਤੇ ਕਲਾਸਾਂ ਲੱਗ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਟੀਨ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨਾ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਾਣੀ ਗੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿੱਖਣਾ ਤਾਂ ਦੂਰ, ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਾਣੇ ਸਕੂਲਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੋ ਨਵੇਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬਣਾਏ ਸਕੂਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ। ਵੀਡੀਓ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁਣ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਬਿਹਤਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਕੂਲ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੌਰਾਨ ਸੈਂਕੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣਗੇ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੁਲ ਦੀ ਥਾਂ ਧਾਤ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁਲ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਡਰਨਾ ਨਾ ਪਵੇ।
ਅਮਰੀਕਾ: ਨਿਊਰੋਡਾਈਵਰਜੈਂਟ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਬਾਹਰੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ
ਅਗਲਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਓਕ ਕ੍ਰੀਕ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਊਰੋਡਾਈਵਰਜੈਂਟ ਲੋੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੌਕੇ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਸਕਣ। ਇੱਥੇ ਦਲੀਲ ਬਾਕੀ ਸਕੂਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੰਕੜੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਿਊਰੋਡਾਈਵਰਜੈਂਟ ਬੱਚੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਰਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਕੁਦਰਤੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਲੋਵਜ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਬਾਹਰੀ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਮਾਹੌਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਹੁਣ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਖੇਡ ਸਕਣਗੇ। ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਵਜ਼ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਲੰਟੀਅਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਨੇ ਪਿਛਲੀ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੋਵਜ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਥਾਂ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਟੀਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇਹ ਟੀਚਾ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਲ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ 2,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਲੰਟੀਅਰ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ। ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੌਕੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਰਤ: 400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਛੇ ਕਲਾਸਰੂਮ
ਆਖਰੀ ਸਕੂਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭੀੜ ਇੰਨੀ ਸੀ ਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਚਾਹਵਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਕਲਾਸਰੂਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ 400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਕੁੱਲ ਛੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਸਨ। ਟੀਮ ਨੇ ਇੱਥੇ ਨਵਾਂ ਤਿੰਨ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ।
ਇੱਥੇ ਆਵਾਜਾਈ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਅਸਤ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਬੱਸ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹੁਣ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆ ਸਕਣਗੇ। ਅਨੁਵਾਦ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਸਕੂਲ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਇਮਾਰਤ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਵੀ ਦਿਲੋਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ।
ਅੰਤਿਮ ਹਿਸਾਬ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਦੀ ਉਮੀਦ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਇਸ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਵੀਡੀਓ ਦੇਖਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਸਕੂਲਾਂ 'ਤੇ 30 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚ ਕਰ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਕੂਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ 18,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣਗੇ। ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਖੂਹ ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਬੱਸਾਂ ਤੇ ਪੁਲਾਂ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹੁਣ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਚੈਨਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਹੋਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਗੇ। ਵੀਡੀਓ ਟੀ-ਮੋਬਾਈਲ ਦੇ ਧੰਨਵਾਦ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 10 ਮਿਲੀਅਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਕੂਲ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਫਸੋਸ, 20 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਠਾਣਿਆ ਕਿ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਕੂਲ ਹੀ ਬਣਾਵਾਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖਾਣਾ ਖਵਾਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚਾਵਾਂਗਾ।
ਇਹ ਸ਼ੂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ!
ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ।
ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ! ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ!
ਇਸੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ ਘਾਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸਕੂਲ 'ਤੇ।
ਇਹ ਵਾਲਾ ਅਸੀਂ ਬਣਾਇਆ? ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ? ਨਹੀਂ। ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਇਹਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਆ, ਚੈਂਡਲਰ। ਚੱਲ ਇਸ ਕਬਾੜਖਾਨੇ ਜਿਹੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦੇਈਏ।
ਅੱਛਾ, ਅੱਗੇ ਦੇਖਦੇ ਜਾਓ। ਇਹ ਸਕੂਲ ਐਨਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ ਇੱਥੋਂ।
ਕੌਣ-ਕੌਣ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ? ਜਾਓ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਦੇਖ ਕੇ ਆਓ। ਜਾਓ, ਮਸਤੀ ਕਰੋ। ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ?
ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਬੋਰ ਵੀ ਲਵਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਖ ਕੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਚਲੋ, ਹੋਰ ਸਕੂਲ ਬਣਾਈਏ। ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੰਵਾਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹੁਣ, ਪਿਛਲੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਸਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਂ… ਸਹੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਹਾਂ। ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਕੇ ਨਵਾਂ ਬਣਾਵਾਂਗੇ।
ਸੋਚਣਾ ਅਜੀਬ ਸੀ ਕਿ 250 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਇੱਥੇ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਨਵਾਂ ਰੰਗ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਅੱਛਾ, ਹੁਣ ਸਮਝੀ। ਨੀਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਛੱਡ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੱਗਦਾ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਈ ਏਂ, ਬੇਬ? ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਮਝ ਗਈ।
ਨਵੀਂ ਛੱਤ, ਨਵੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਨਵਾਂ ਫਰਸ਼। ਸਭ ਕੁੱਝ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਠੀਕ ਕੀਤੇ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੋ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵੀ ਬਣਾਏ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇ।
ਆ ਜਾਓ ਅੰਦਰ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਾ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਹਾਏ ਰੱਬਾ, ਦੇਖੋ ਇਹ ਕਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ!
ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੇ 250 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਦੋ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਹਨ।
ਕਿਵੇਂ ਲੱਗੇ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ? ਵਧੀਆ! ਹੈਂ? ਇਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਨੇ। ਆਓ, ਅੰਦਰ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਹਾਂਜੀ। ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਮਾਣ ਹੈ। ਹਾਂ, ਚਲੋ ਚੱਲੀਏ।
ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁੱਝ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਖਿਡੌਣੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖੇਡਿਆ। ਅਤੇ ਇਹ ਬੇਹੱਦ ਮਜ਼ਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਬੱਸ ਇਕੱਠੇ ਖੇਡ-ਕੁੱਦ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਧੇਗੀ, ਸਗੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਆਵੇਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਆਪਣੀ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਆਉਣ-ਜਾਣ 'ਤੇ ਹੀ ਖਰਚ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਇਸ ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਣ 'ਚ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਕਿਉਂ?
ਜੋਸਫ਼ ਅਤੇ ਇਮੈਨੁਅਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪੱਟੀਆਂ ਲਾਹ ਦਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਘਰ ਦੇਖੋ।
ਆਓ ਅੰਦਰ। ਜਾ ਕੇ ਦੇਖੀਏ ਇਸਨੂੰ। ਹੇ ਰੱਬਾ! ਦੇਖੋ ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ। ਹਾਂਜੀ। ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਲਈ? ਸੱਚੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ। ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ। ਹੇ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਾਸਾ ਹੈ।
ਨਹੀਂ, ਧੰਨਵਾਦ ਤੁਹਾਡਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਬਣਾ ਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਦੇਖਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਅਣਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਇਹ ਸ਼ੂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਨਦੀ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਥੋਂ ਦੀ ਲਗਭਗ 80 ਪਰਸੈਂਟ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸੱਚੀਂ ਦਿਲ ਦੁਖਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਬੋਰ ਲਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਲਈ, ਸਗੋਂ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ।
ਚੈਂਡਲਰ, ਪਤਾ ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਜ਼ਾ ਪਾਣੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਗੁਸਲਖਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ-ਪਾਣੀ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਿੰਕ ਵੀ ਬਣਾਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਨਵੇਂ ਖੂਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਵੀ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਕੂਲ ਲਈ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਓ। ਇਸ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਲਈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਹਰ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਖਾਣਾ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਵਾਹ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਕੀ ਕਹਾਂ।
ਇਸ ਕੈਲੰਡਰ 'ਤੇ ਕਿਤੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਤਰੀਕ ਚੁਣ ਲਓ। 2030? ਮਈ 2030, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਖਾਣਾ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋਗੇ? ਬਸ ਇੱਦਾਂ ਹੀ? ਬਿਲਕੁਲ। ਇਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਹਾਂਜੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹਾਂ, ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਠੀਕ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਗੇ।
ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ! ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ!
ਇੰਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਰੌਕਫੈਲਰ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰੀਆ।
ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ! ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ! ਸ਼ੁਕਰੀਆ। ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ!
ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਇਸੇ ਕੰਪਾਊਂਡ 'ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਥੇ। ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਅਜੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਰਕਮ ਇਸ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਦਸ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵੇਗੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਜੋ ਢਾਂਚੇ ਅਸੀਂ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਣਗੇ। ਅਤੇ ਮਜ਼ੇ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇੰਨਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ "ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮੁਖੀ" ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਿੰਮੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋਗੇ… ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ।
ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ!
ਇਹ ਸਾਡਾ ਅਗਲਾ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਬੱਚਿਓ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਜਾਓ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਖੋ, ਜਿਸ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਛੱਤ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਢਾਹੁਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੌਰਾਨ ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਖਦਾਈ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਬਦਲ ਕੇ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਦੋ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਕੂਲ ਦੁੱਗਣਾ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਨਾਲ, 300 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਹੁਣ ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਅੱਠ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਰਨੀਚਰ ਵਾਲੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਹਨ।
ਮਿਸਟਰ ਬੀਸਟ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ।
ਅਤੇ ਇਸ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਦੋ-ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਦੇ ਐਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਖੂਹ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਸੋਲਰ ਪੈਨਲਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਨਹੀਂ ਆਏ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋਂ ਬਦਲਣ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸਕੂਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਫੀਸਟੇਬਲਜ਼ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਲਾਇਕ ਆਮਦਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਫਾਰਮਾਂ 'ਤੇ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ 'ਤੇ। ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ 11 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਬਣਾਏ ਘਾਨਾ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ।
ਧੰਨਵਾਦ।
ਪਰ ਬਾਲ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਹੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਅਗਲਾ ਸਕੂਲ ਇੰਨਾ ਖਸਤਾ-ਹਾਲ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਖੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚੀਂ? ਹਾਂ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅੰਦਰ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੀਂਹ ਪੈਣ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਿੱਕੜ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ। ਸੱਤਵਾਂ ਤੇ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵੀ ਹੁਣ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਚਲੋ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਓ। ਮਜ਼ਾਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਏ ਹਨ।
ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਕੂਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਰ ਕਲਾਸਰੂਮ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ ਡੈਸਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਸਗੋਂ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਪੁਰਾਣੇ ਸਕੂਲ ਲਈ ਇਹ ਰਸੋਈ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਹਰ ਇੱਕ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹੋਰ ਕਲਾਸਰੂਮ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ, ਜਿੰਮੀ। ਹੋਰ ਵੀ ਬੱਚੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਆਉਣਗੇ। ਇਸੇ ਲਈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਬਣਾਏ ਨੇ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਤਾਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਹਾਂ, ਗੱਲ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਹਾਂ। ਚਲੋ ਅਗਲੇ ਸਕੂਲ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਇਹ ਇੱਕ ਸਕੂਲੀ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਕੂਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਅਜੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਸਕੂਲੀ ਦਿਨ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫ਼ਤ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਇਸ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਸ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਵੀਡੀਓ ਦੌਰਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ। ਇਸੇ ਲਈ, ਬੇਸ਼ੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ-ਨਕੋਰ ਸਕੂਲ ਬਣਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲਾਸਰੂਮ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਨਾ ਦੋ ਕਲਾਸਰੂਮ, ਨਾ ਤਿੰਨ ਕਲਾਸਰੂਮ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦਸ ਕਲਾਸਰੂਮ ਬਣਾਏ। ਅਤੇ ਇਹ ਦਸ ਕਮਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਸ ਸਕੂਲਾਂ 'ਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਚਲੋ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਵਾਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ? ਹਾਂ! ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਓ। ਆ ਕੇ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਦੇਖੋ ਉਹ ਆਪਣਾ ਨਵਾਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ।
ਨਵੀਂ ਕਲਾਸ! ਨਵੀਂ ਕਲਾਸ। ਨਵੀਂ ਕਲਾਸ! ਨਵੀਂ ਕਲਾਸ। ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿੰਨੇ ਪਿਆਰੇ ਨੇ। ਆ ਜਾਓ ਅੰਦਰ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਕੂਲ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬੱਚੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਲਾਸਰੂਮਾਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ। ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਬਣਾਏ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਪਸੰਦ ਆਇਆ? ਹਾਂ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪਰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਸਕੂਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਸਬੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਇਸ ਪੂਰੇ ਕਸਬੇ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਚਲਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੱਕ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕੰਧਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ 'ਚ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹਥੌੜੀ-ਕਿੱਲ ਵਰਗਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੰਧ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ ਦੂਜੀ ਕੰਧ। ਚਲੋ। ਲਓ ਜੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਤੀਜੀ ਕੰਧ। ਇਹ ਸਕੂਲ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਢਾਂਚਾ। ਹਾਲੇ ਉੱਥੇ ਕੰਕਰੀਟ ਪਾਉਣੀ ਹੈ... ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਸਕੂਲ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਰੱਖੋ। ਚਲੋ ਇਸ ਨੂੰ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ ਛੱਤ ਲਾਈਏ।
ਹੁਣ, ਮੈਂ ਅਤੇ 50 ਵਲੰਟੀਅਰ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਸਕੂਲ 'ਤੇ ਛੱਤ ਪਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਧਮਾਲ ਪਾਉਣਾ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੰਨਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਸ਼ੁਕਰੀਆ, ਯਾਰ।
ਉਹ ਤਾਂ ਚੱਲ ਪਏ। ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ। ਠੀਕ ਹੈ। ਨੋਲਨ ਦਾ ਕੱਦ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ। ਹਾਂ।
ਤਾਂ ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੀ ਅੱਧੀ ਛੱਤ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਬੱਸ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਜੰਗ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਲਓ ਜੀ, ਆ ਗਏ। ਤਿਆਰ! ਓਏ ਰੱਬਾ! ਇਹ ਚੀਜ਼ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਛੱਤ ਵੀ ਪੈ ਗਈ। ਆਪਾਂ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਇਹ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਇਮਾਰਤੀ ਸਾਮਾਨ ਕੰਕਰੀਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਕੂਲ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਮੁੰਡੇ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਕੰਕਰੀਟ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਦਫ਼ਤਰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਨਵਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਹੈ। ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ।
ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰੁਆ ਹੀ ਦੇਣਾ ਏ। ਧੰਨਵਾਦ, ਜਿੰਮੀ। ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ ਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ-ਨਕੋਰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ-ਨਕੋਰ ਦਫ਼ਤਰ ਹੈ।
ਪਰ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਸਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਜਾਓ! ਇਹ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਲਈ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਾ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਧੰਨਵਾਦ। ਤੇ ਚਲੋ ਫਿਰ ਹੋਰ ਸਕੂਲ ਬਣਾਈਏ।
ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਸਕੂਲ ਜੋ ਅਸੀਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਔਖੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਦੂਰ ਇਕਵਾਡੋਰ ਵਿੱਚ। ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੰਗਲ 'ਚ ਏਨੀ ਦੂਰ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਖੁਦ ਹੀ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਗਲੇ ਦੋ ਸਕੂਲਾਂ ਲਈ ਇਹੀ ਹਕੀਕਤ ਹੈ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਹਰ ਸੰਭਵ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸਾਨੂੰ ਦੋ ਹਵਾਈ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨੇ ਪਏ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ 'ਤੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਡੇਢ ਘੰਟੇ ਲਈ ਕੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ, ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਮੀਂਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ, ਕਲਾਸਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦੀਆਂ, ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਟੀਨ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਸਹੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ।
ਪਾਣੀ ਕਿੰਨਾ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਤੁਹਾਡੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰ। ਸਿੱਖਣਾ ਤਾਂ ਛੱਡੋ, ਇਹ ਸਿੱਧਾ-ਸਿੱਧਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਣੇ, ਖਸਤਾ-ਹਾਲ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੱਗ ਗਏ ਦੋ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੇਂ, ਉੱਚੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਕੂਲਾਂ ਨਾਲ। ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ। ਹੁਣ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੱਚੇ ਬਿਹਤਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਬੱਚਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ? ਹਾਂ ਜੀ!
ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਕੂਲ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਹਯਾਤੀ ਦੌਰਾਨ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰਨਗੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੁਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਧਾਤ ਦੇ ਪੁਲ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਡਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਕੋਲ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਚੱਲੇ ਹਾਂ, ਸਿੱਧੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ।
ਓਕ ਕ੍ਰੀਕ ਅਕੈਡਮੀ ਨਿਊਰੋਡਾਈਵਰਜੈਂਟ ਲੋੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਕੂਲ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ 'ਤੇ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਸਕਣ।
ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਾਰੇ? ਹਾਏ।
ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੰਕੜੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਿਊਰੋਡਾਈਵਰਜੈਂਟ ਬੱਚੇ ਬਾਹਰ ਕੁਦਰਤੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਬਜਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਲੋਵਜ਼ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਲੋਵਜ਼ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਲੰਟੀਅਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਮਿਲ ਸਕੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਵੱਧ ਸਕਣ।
ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ?
ਇਹ ਥਾਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮੋਟੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਇੱਕ ਖੇਡ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਹਾਂ।
ਪਿਛਲੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਲੋਵਜ਼ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਟੀਚਾ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਲ, ਉਹ 2,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹਨ। ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਲੰਟੀਅਰ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ।
ਬੁਲਡੋਜ਼ਰ ਲੈ ਕੇ ਆਓ। ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ 'ਚ ਰੱਖਿਆ। ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ।
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲੋਵਜ਼ ਦੀ ਰਗ-ਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ ਹੈ। ਲੋਵਜ਼ ਦਾ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਬਣਨ ਲਈ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਲਈ।
ਲਓ ਜੀ, ਇੱਕ ਖੇਡ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਆਵੇਗਾ, ਇਹ ਭਾਰੀ ਹੈ।
ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਕਿਊ.ਆਰ. ਕੋਡ ਨੂੰ ਸਕੈਨ ਕਰੋ ਜਾਂ ਡਿਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਲਿੰਕ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ, ਤੇ ਦੇਖੋ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਰਕਾਰ ਇਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੱਚੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ। ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਖੁੱਲ੍ਹਾ-ਡੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧੰਨਵਾਦ, ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ। ਧੰਨਵਾਦ, ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ!
ਆਖ਼ਰੀ ਸਕੂਲ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੀੜ ਹੈ ਕਿ ਸੈਂਕੜੇ ਚਾਹਵਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਕੋਲ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਕਲਾਸਰੂਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।
400 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁੱਲ ਕਿੰਨੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਹਨ? ਛੇ। ਛੇ ਕਲਾਸਰੂਮ? ਹਾਂਜੀ। ਕਮਾਲ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵਾਂ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਸਕੂਲ ਬਣਾਇਆ। ਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਸਿਰਫ਼ ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਵਿਅਸਤ ਅਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ… ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਸ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ। ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਬੱਸ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਤੀ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਉਣਗੀਆਂ।
ਚਲੋ ਬੱਚਿਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਵੇਂ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ? ਹਾਂ! ਮੈਂ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਾਂ। ਚਲੋ ਚੱਲੀਏ!
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਸਕੂਲ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਇਮਾਰਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਵਾਹ!
ਮੈਂ ਬੱਸ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਤੋਂ… ਓਹ, ਉਹ ਦੇਖੋ ਇੱਕ ਨਿੱਕੂ ਜਿਹਾ ਬੈਠਾ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਬੱਸ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਪੂਰੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਗਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਅਸੀਂ 30 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਇਹ ਦਸ ਸਕੂਲ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ 18,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣਗੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤਾਜ਼ਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਖੂਹ ਬਣਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਬੱਸਾਂ ਤੇ ਪੁਲਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਹੁਣੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਚੈਨਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਅਸੀਂ ਲੱਖਾਂ ਹੋਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਵੀਡੀਓ ਦੇਖਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ।
ਟੀ-ਮੋਬਾਈਲ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਂਝੀਦਾਰਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕੰਮ ਲਈ ਜੋ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਰਾਹੀਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਲਈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਬਸਕ੍ਰਾਈਬ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ
