100 ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ 12 ਘੰਟੇ ਬਚਣ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ: ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ ਦੀ ਟੀਮ ਦਾ ਯੋਜਨਾ-ਭਰਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਆਇਆ?

YouTube 'ਤੇ ਖੋਲ੍ਹੋ ↗
ਸੰਖੇਪ ਝਲਕ

ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸਿੱਧਾ ਹੈ: ਕੀ ਪੰਜ ਲੋਕ 100 ਅਸਲੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਜਿੰਮੀ (ਮਿਸਟਰਬੀਸਟ) ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਥੀ, ਨੋਲਨ, ਤਾਰਿਕ, ਡੈਰੀਅਸ ਅਤੇ ਐਲੀਸਨ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਭੱਜਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਲੁਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਕਿ ਗੁਪਤ ਕਮਰੇ, ਸੁਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਚਾਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਦੇਣਗੀਆਂ। ਨਤੀਜਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਗਠਿਤ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਤਿਆਰੀ ਕਿੱਥੇ ਤੱਕ ਕੰਮ ਆਈ।

11 ਮਿੰਟ ਦਾ ਪਾਠ
0:09

ਨਿਯਮ, ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ

ਨਿਯਮ ਇਹ ਸਨ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਯਾਨੀ ਲਗਭਗ 12 ਘੰਟੇ, ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ। ਜੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਮਿਲਣਾ ਸੀ। ਜੇ ਟੀਮ ਬਚ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਸੀ। ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰੀਫ਼ਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਹਰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ 'ਤੇ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ 100,000 ਡਾਲਰ ਮਿਲਣਗੇ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜਿਹੜਾ ਭਗੌੜਾ ਅੰਤ ਤੱਕ ਬਚਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਲਈ 100,000 ਡਾਲਰ ਜਿੱਤਦਾ।

ਜਿੰਮੀ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਕੈਮਰੇ ਲਗਵਾਏ ਅਤੇ ਬੂਬੀ ਟ੍ਰੈਪ ਤੇ ਗੁਪਤ ਕਮਰੇ ਬਣਵਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਸਿਰਫ਼ "ਉਮੀਦ" ਸੀ ਕਿ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਟੀਮ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਿੱਛੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਟਾਈਮਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟੀਮ ਨੇ ਕੁਝ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਖ਼ਰੀ ਹੋਣਗੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਫੜੇਗੀ।

ਪਹਿਲੇ ਲੁਕਣ ਟਿਕਾਣੇ ਅਤੇ ਦਸ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ

ਪਹਿਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਜਲਦੀ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੇ ਤਾਂ ਜੋ ਪਛਾਣ ਬਦਲ ਜਾਵੇ। ਡੈਰੀਅਸ ਪਰਾਲੀ ਨਾਲ ਢਕੇ ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਐਲੀਸਨ ਨੇ ਕੂੜੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਚੁਣੀ। ਫਿਰ ਹੁਕਮ ਆਇਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ।

ਪੁਲਿਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੀ। ਇੱਕ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ਪਰਾਲੀ ਦੀਆਂ ਗੱਠਾਂ ਨੂੰ "ਥੋੜ੍ਹਾ ਸ਼ੱਕੀ" ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਡੈਰੀਅਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦਸ ਮਿੰਟ ਹੋਏ ਸਨ। ਡੈਰੀਅਸ ਨੇ ਰੇਡੀਓ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਾਫ਼ੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਤੋਂ ਮੰਗ, ਕਿਉਂਕਿ 100,000 ਡਾਲਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੀ ਸਨ।

1:56

ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਲਾਈਨ ਅਤੇ ਸੀਵਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹੁੰਚਣਾ

ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਬਣਾ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਕਸ਼ਾ ਦੇਖਦਿਆਂ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੱਸੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੋਰੀ-ਛਿਪੇ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪੁਲਿਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਮਾਰਤਾਂ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

ਲਾਈਨ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹੇਠਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸੁਰੰਗਾਂ ਵਰਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸੀਵਰ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਜਦੋਂ ਟੀਮ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੀ ਤਾਂ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਇਆ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਲਾਈਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰੋਂ ਲੰਘ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਉਹ ਲਾਈਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਸਾਰੇ ਫੜੇ ਗਏ ਤਾਂ "ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਕੰਮ ਤਮਾਮ ਹੈ।" ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਮਰੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਡੈਟੋਨੇਟਰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਹਰ ਭਗੌੜੇ ਕੋਲ 100,000 ਡਾਲਰ ਸਨ।

ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰੀਫ਼ਿੰਗ ਵਿੱਚ ਭਗੌੜਿਆਂ ਨੂੰ "ਚਾਲਬਾਜ਼ ਅਤੇ ਚਲਾਕ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਮਿਲੀ ਕਿ ਹਰ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦੇਣ। ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ, ਕੋਈ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਉਣ 'ਤੇ ਟੀਮ ਫਿਰ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਸਬਵੇਅ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਨੋਲਨ ਜਿੰਮੀ ਨਾਲ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਐਲੀਸਨ ਨੂੰ ਸਬਵੇਅ 'ਤੇ ਮਿਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।

3:40

ਸਕੂਲ ਦਾ ਗੁਪਤ ਕਮਰਾ ਅਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਡੈਟੋਨੇਟਰ

ਪੁਲਿਸ ਜਲਦੀ ਹੀ ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਈ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਤਾਰਿਕ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਖੱਬੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਕੰਧ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਲੁਕਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸੀ। ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਹੱਥ ਦਿਖਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।

ਜਿੰਮੀ ਖ਼ੁਦ ਸਕੂਲ ਵੱਲ ਭੱਜੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਕਮਰਾ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇਗੀ। ਪਹੁੰਚਣ 'ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਉਹ ਕਮਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੱਭ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਥੋਂ ਡੈਟੋਨੇਟਰ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਉਹ 100,000 ਡਾਲਰ ਵਾਲੇ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਆਵੇਗਾ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਰਿਮੋਟ ਵੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਟੀਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਰ ਕੈਮਰੇ 'ਤੇ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ ਸੀ।

ਅੱਧੀ ਚੁਣੌਤੀ 'ਤੇ ਬੈਕਅੱਪ ਮਾਸਟਰ ਪਲਾਨ

ਅੱਧਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੱਕ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੁਕਣ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਦਾ ਪਰਦਾਫ਼ਾਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਆਪਣਾ "ਬੈਕਅੱਪ ਮਾਸਟਰ ਪਲਾਨ" ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਜੋਖਮ ਭਰਿਆ ਹਿੱਸਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਨੋਲਨ ਨੇ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਹ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਫ਼ਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜੇ। ਫਿਰ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਧਮਾਕੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਓਨਾ ਵਿਹਾਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਧੂੰਏਂ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਸਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕਣਗੇ। ਨੋਲਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੀਜ਼ ਕਿਹਾ।

5:39

50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਮਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਪੁਲਿਸ

ਜਿੰਮੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਲੀ ਯੋਜਨਾ "ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੋਰ ਲਾਭਦਾਇਕ" ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਹਮਸ਼ਕਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 50 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਮਸ਼ਕਲ ਹਨ। ਹਦਾਇਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਹਮਸ਼ਕਲ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਣ, ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੁਭਾਉਣ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣ।

ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਭ ਕੋਲ ਬੈਕਪੈਕ ਸਨ ਅਤੇ ਸਭ ਨੇ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਮਦਦ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ਅੰਦਰ ਗਏ। ਜਿੰਮੀ ਮੁਤਾਬਕ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰਸਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਹਮਸ਼ਕਲ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਕਿ ਅਫ਼ਸਰ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਫਸੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵੀਡੀਓ "100,000 ਤੱਕ ਗਿਣਨਾ" ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਿਣਤੀ 2275, 2276 ਵਰਗੇ ਅੰਕਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

8:26

ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘਰ, ਬੰਦ ਸ਼ੈੱਡ ਅਤੇ ਤਾਰਿਕ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ

ਨੋਲਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਰ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਸਪਾਂਸਰ ਵਾਲੀ ਮੋਬਾਈਲ ਗੇਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਾ (1v1) ਜਿੱਤਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਨੋਲਨ ਨੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਮਿਲਿਆ ਕੋਡ "000" ਨਿਕਲਿਆ। ਨੋਲਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।

ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਤਾਰਿਕ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਕੈਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਣ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਚੋਰ-ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਬੰਦ ਸੀ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਅੱਗੋਂ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕੈਫ਼ੇ ਘੇਰਿਆ। ਇੱਕ ਅਫ਼ਸਰ ਨੂੰ ਚੋਰ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਤਾਰਿਕ ਉੱਥੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਕ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਤਾਰਿਕ ਦੇ 100,000 ਡਾਲਰ ਵੀ ਲੈ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਹਨ।" ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਕ ਦੇ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਕੋਠੜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਤਾਰਿਕ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਮੌਕੇ ਟੀਮ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏਗੀ, ਉਸ ਭੁਲੇਖੇ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਲੈ ਕੇ ਦੂਰ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਨਵੇਂ ਸੰਦ: ਨਾਈਟ ਵਿਜ਼ਨ, ਗਿਲੀ ਸੂਟ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਨੇਡ ਅਤੇ ਯੂਏਵੀ

ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘਰ ਅੰਦਰ ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਕੀ ਖੇਡ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ: ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਐਨਕਾਂ, ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ-ਮਿਲ ਜਾਣ ਲਈ ਗਿਲੀ ਸੂਟ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਨੇਡ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਯੂਏਵੀ। ਯੂਏਵੀ ਨਾਲ ਦਿਸਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਬਿਲਕੁਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ ਕਿ ਤਾਰਿਕ ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਨੋਲਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਦੀ ਚੀਜ਼" ਕਿਹਾ।

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੁਲਿਸ ਕੁਝ ਦੇਰ ਲਈ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਸੀ। "ਨਾਈਟਕ੍ਰਾਲਰ" ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਲਾਕਾ ਸੁੰਨਸਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਭਗੌੜਿਆਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਇਆ ਕਿ ਜੇ ਕੈਦੀ ਭੱਜੇ ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

10:39

ਯੂਏਵੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜਿੰਮੀ ਦਾ ਬਚਣਾ

ਜਿੰਮੀ ਜਦੋਂ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੋਲਨ ਯੂਏਵੀ ਤੋਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਕੇ ਰੇਡੀਓ 'ਤੇ ਰਸਤਾ ਦੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਐਲੀਸਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਪੁਲਿਸ ਨਹੀਂ। ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਪਰ ਨੋਲਨ ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਦੋ ਅਫ਼ਸਰ ਨਿਕਲੇ। ਨੋਲਨ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਜਿੰਮੀ ਕਾਰਾਂ ਕੋਲ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਲੇਟ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਲਾਈਟ ਤੇ ਕੈਮਰਾ ਵੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨੇੜਲੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਬਚ ਨਿਕਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਫਸ ਹੀ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਬਚਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਨੋਲਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ। ਨਾਈਟ ਵਿਜ਼ਨ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਫਲੈਸ਼ਲਾਈਟ ਬਿਨਾਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਕੈਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਕ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਨੰਗੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਤੇ ਐਲੀਸਨ ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ਪਿੱਛੇ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਨੋਲਨ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲ ਗਈ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਗਿਲੀ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

13:22

ਪੁਲਿਸ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਹੇਠਾਂ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼

ਹੁਣ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਉਹ ਯੋਜਨਾ ਦੱਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੂਰਖਤਾ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨੇ ਫੜੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਮੀਨਦੋਜ਼ ਸੁਰੰਗ ਸਿੱਧੀ ਜੇਲ੍ਹ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਸੀ। ਜੇ ਉਹ ਦਿਸ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਉਹੀ ਸੁਰੰਗ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਸੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਥਾਂ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਤਾਰਿਕ ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਹਮਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਡੋਨਟਸ ਲੈ ਕੇ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਡੋਨਟਸ ਲਏ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਸ਼ੱਕ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਧਿਆਨ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੰਮੀ ਆਸ-ਪਾਸ ਹੀ ਹਨ।

ਤਿੰਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਹੇਠੋਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਸੁਰੰਗ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕੱਟਿਆ ਸ਼ਾਟ ਦਿਖਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੁਰੰਗ ਕਿੰਨੀ ਲੰਬੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੰਬੀ ਸੁਰੰਗ ਸੀ। ਜੇਲ੍ਹ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੋਠੜੀਆਂ ਦਿਸਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਡੈਰੀਅਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੁਣੌਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਘੰਟੇ ਬਾਕੀ ਸਨ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ।

ਅੰਦਰ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਇਹ "ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਵਿਚਾਰ" ਸੀ। ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਡੈਰੀਅਸ ਚੀਕਦਾ ਰਿਹਾ, "ਜਿੰਮੀ, ਜੇ ਇਹ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾ!", ਪਰ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ। ਨੋਲਨ ਨੇ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ ਗ੍ਰਨੇਡ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਪਿੱਛਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਐਲੀਸਨ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਜਿੰਮੀ ਤੇ ਨੋਲਨ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਐਲੀਸਨ ਨੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਸੁਰੰਗ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਿਰਿਆਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਐਲੀਸਨ ਦਾ ਲੁਕਣਾ

ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਸੁਰੰਗ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰੇ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲਈ, ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਯੂਨਿਟਾਂ ਭੇਜੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ੱਕੀ ਗਿਲੀ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਐਲੀਸਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਸੁਰੰਗ ਦੀ ਕੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਰੀ ਅੰਦਰ ਲਾਈਟ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਲੁਕ ਗਏ ਸਨ। ਰੇਡੀਓ 'ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਹੋਣ 'ਤੇ ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਾਲੀ ਆਖ਼ਰੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

16:39

ਆਖ਼ਰੀ ਘੰਟਾ: ਜੰਗਲ, ਕੰਟੇਨਰ ਅਤੇ ਬੰਦ ਗਲੀ

ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਨਾਈਟ ਵਿਜ਼ਨ ਅਤੇ ਫਲੈਸ਼ਲਾਈਟਾਂ ਨਾਲ ਝੜਪ-ਲਾਈਨ ਬਣਾ ਕੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਐਲੀਸਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ, ਪਰ ਲਾਈਟਾਂ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਐਲੀਸਨ ਫੜੇ ਗਏ। ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜਿੰਮੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕੋਗੇ।"

ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ 11 ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਨੂੰ ਮੁਮਕਿਨ ਕਰਨ ਨਿਕਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ 100 ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਲਈ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਸਾਬਤ ਹੋਈ।

ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਖੇਤਰ ਤੈਅ ਕਰਕੇ ਛਾਪਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਹਿੱਲ-ਜੁੱਲ ਲਈ 360 ਡਿਗਰੀ ਸਕੈਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ। ਸੜਕ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਵੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਿੰਮੀ ਤੇ ਨੋਲਨ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਗਏ, ਪਰ ਅੱਗੇ ਬੰਦ ਗਲੀ ਨਿਕਲੀ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਮੰਨਿਆ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।" ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਬੈਠਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੱਥਕੜੀਆਂ ਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਨਤੀਜਾ

ਡੇਢ ਘੰਟਾ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਸੀ" ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ।

ਗੁਪਤ ਕਮਰੇ, ਸੁਰੰਗਾਂ, ਹਮਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਹਾਈ-ਟੈੱਕ ਸੰਦਾਂ ਨੇ ਟੀਮ ਨੂੰ ਕਈ ਘੰਟੇ ਦਿੱਤੇ। ਸਿਨੇਮਾ ਘਰ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਅਤੇ ਯੂਏਵੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕਾਰਗਰ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ। ਪਰ ਪੁਲਿਸ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਲਾਈਨਾਂ, ਸੁਰੰਗ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ, ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋੜਨ ਵਰਗੇ ਜੋਖਮ ਭਰੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੰਮੀ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਉਸ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਹਾ ਸੀ।