१०० स्पर्धक, पाच महाकाय ट्रॅप्स आणि एक लाख डॉलर्सची सोन्याची ट्रॉफी

YouTube वर उघडा ↗
आढावा

हा व्हिडिओ एका मोठ्या एलिमिनेशन चॅलेंजचा आहे. सुरुवातीला १०० लोकांना डोळ्यांवर पट्टी बांधून एका मोठ्या ट्रॅपमध्ये आणले जाते. पुढे त्यांना एकामागून एक पाच ट्रॅप्स पार करायचे असतात. सूत्रसंचालकाच्या म्हणण्यानुसार हे ट्रॅप्स खेळाडूंना त्यांच्या कमाल मर्यादेपर्यंत ढकलण्यासाठी बनवले आहेत. शेवटपर्यंत टिकणाऱ्या एका व्यक्तीला अस्सल सोन्यापासून बनलेली, एक लाख डॉलर्सची ट्रॉफी मिळणार असते. सुरुवातीचे ट्रॅप्स वेग, धाडस आणि नशिबावर आधारित आहेत. पुढच्या टप्प्यांत मात्र संघभावना, दिलेला शब्द, डावपेच आणि विश्वासघात हे मुद्दे अधिकाधिक महत्त्वाचे होत जातात.

12 मिनिटांचे वाचन

पहिला ट्रॅप: खाली येणारे स्पाइक्सचे छत

पहिल्या खोलीत छताला स्पाइक्स लावलेले आहेत आणि ते छत हळूहळू खाली येते. हे स्पाइक्स खरे नाहीत असे सूत्रसंचालक स्पष्ट सांगतो. तरीही खेळाडूंनी ते खरे आहेत असेच समजून वागायचे आहे, असा नियम आहे. छत खाली येण्यापूर्वी जो खोलीतून बाहेर पडत नाही, तो स्पर्धेतून बाद होतो.

सर्वजण बाहेर पडण्यासाठी धडपडतात आणि "लवकर, वेळ संपत चाललीय" अशा घोषणा होत राहतात. वेळ संपल्यावर निकाल जाहीर होतो: ४९ जण बाद झाले आणि ५१ जण पुढे गेले. अजून चार ट्रॅप्स शिल्लक आहेत, असे सांगून खेळ पुढे सरकतो.

दुसरा ट्रॅप: पेंटबॉल वॉरझोन

दुसऱ्या ट्रॅपमध्ये खेळाडू एका पेंटबॉल मैदानात अडकलेले आहेत. मैदानात पेंटबॉल गार्ड्स गोळ्या झाडत असतात. पेंटबॉल एकदा जरी लागला तरी खेळाडू लगेच बाद होतो. फिनिश लाइन ओलांडून टाइलवर उभे राहणारे पहिले २० जणच पुढच्या ट्रॅपमध्ये जाणार आहेत. एक महत्त्वाचा नियम सूत्रसंचालक मुद्दाम सांगतो: हिरवे दिवे लागले की शूटिंग थांबते. "मी तुमच्या जागी असतो तर हे लक्षात ठेवलं असतं," असेही तो म्हणतो.

काही खेळाडू सुरुवातीला आत्मविश्वासाने बोलतात. "मला बाद करेल असा पेंटबॉल बनलाच नाहीये" असे एक जण म्हणतो. खेळ सुरू होताच मात्र अनेकांवर नेम लागतो. मैदानात वेगवेगळ्या युक्त्या दिसतात. एक खेळाडू दाराचा ढालीसारखा वापर करतो, तर अनेक जण एका व्हॅनच्या मागे लपतात आणि हिरवा दिवा लागण्याची वाट पाहतात. काही जण ब्लँकेटचा आडोसा म्हणून वापर करतात. एका गटाने शूटर्सचे लक्ष विचलित केल्यावर इतरांनी त्या संधीचा फायदा घेऊन पळ काढल्याचेही दिसते.

जागा भरत जातात तसा दबाव वाढतो. दहा जागा भरल्यानंतर सूत्रसंचालक सांगतो की आतापर्यंत थांबून राहिलेल्यांनी आता पुढे यायला हवे. एका क्षणी १३ जण शिल्लक होते आणि जागा फक्त पाच होत्या. बरेच जण व्हॅनच्या मागे अडकून पडले होते. शेवटी हिरव्या दिव्याच्या संधीत उरलेले खेळाडू धावतात आणि शेवटची जागा भरते. टॉप २० ठरल्यानंतर सूत्रसंचालक एक नवी माहिती देतो: खेळाडूंनी कोणत्या रंगाच्या टाइलवर उभे राहणे निवडले, ते महत्त्वाचे आहे. याचे कारण पुढच्या ट्रॅपमध्ये स्पष्ट होते.

तिसरा ट्रॅप: पूल, बेड्या आणि कॅप्टनवरचा विश्वास

टाइलच्या रंगांवरून २० खेळाडूंच्या पाच-पाच जणांच्या चार टीम्स तयार होतात: ग्रीन, ब्लू, पिंक आणि ऑरेंज. मध्ये रिकामी दरी आहे आणि काही दोरखंड आहेत. प्रत्येक टीमला एक कॅप्टन निवडायचा असतो. उरलेल्या चौघांनी पोडियमच्या मागे स्वतःला हातकड्या घालून घ्यायच्या असतात. कॅप्टन निवडताना खेळाडू एकमेकांना विश्वासाचे आश्वासन देतात. पिंक टीमने स्टीव्हनला कॅप्टन केले, तर ग्रीन टीमचा कॅप्टन टोमर होता. ब्लू टीमच्या कॅप्टनने सांगितले की सगळे तिची निवड उंचीमुळे झाली असे म्हणतात, पण दबावाखाली काम करू शकते म्हणून ती कॅप्टन आहे.

नियम असे होते. प्लॅटफॉर्मच्या मध्यभागी १२ बेड्या आणि १२ किल्ल्या आहेत, तर खेळाडू २० आहेत. प्रत्येक कॅप्टनकडे पूल बनवण्यासाठी पाच पाट्या आहेत. एक पाटी खाली पडली तर ती कायमची गेली. कॅप्टन पडला तर संपूर्ण टीम बाद होते. मध्यभागी पोहोचल्यावर कॅप्टनसमोर दोन पर्याय असतात. पहिला पर्याय म्हणजे स्वतःला बेडी लावून आपली जागा पक्की करणे. दुसरा पर्याय म्हणजे एक किल्ली घेऊन पुलावरून परत जाणे आणि एका टीममेटला सोडवणे. मध्यभागी १२ लोकांनी बेड्या घातल्या की खेळ संपतो आणि बाकीचे सर्व बाद होतात. सूत्रसंचालकाने कॅप्टन्सना सांगितले की टीममधून कोण पुढे जाईल आणि कोण मागे राहील, हे तेच ठरवणार आहेत.

ग्रीन टीमचा कॅप्टन टोमर सर्वात आधी मध्यभागी पोहोचला. तो स्वतःला बेडी न लावता किल्ली घेऊन परत गेला. त्याचे धोरण असे होते की आधी संपूर्ण टीमला सोडवायचे आणि मग सर्वांनी पूल ओलांडायचा. सूत्रसंचालकाच्या स्पष्टीकरणानुसार या पद्धतीमुळे पूल रिकामा राहतो आणि कॅप्टन कोणत्याही अडथळ्याविना झटपट किल्ल्या आणू शकतो. याच्या उलट पिंक टीममध्ये सुटका झालेला पहिला खेळाडू ऑस्टिन लगेच पुलावर आला. त्यामुळे पुलावर "ट्राफिक जाम" झाला आणि कॅप्टन पुढे जाऊ शकला नाही. सूत्रसंचालकाच्या म्हणण्यानुसार नेमकी हीच अडचण टाळण्यासाठी टोमरने आपले धोरण आखले होते. पूल रिकामा ठेवल्यामुळे टोमरने इतरांपेक्षा वेगाने किल्ल्या नेल्या. दुसऱ्या एका कॅप्टनने दोन किल्ल्या आणल्या त्याआधीच टोमरच्या तीन झाल्या होत्या.

ऑरेंज टीमला सुरुवातीपासून अडचण आली. त्यांच्या कॅप्टनने सुरुवातीला एकही पाटी बसवली नव्हती. नंतर पाट्या अशा ठेवल्या गेल्या की अंतर खूप मोठे झाले आणि कॅप्टनला परत येता येईना. ग्रीन टीमचा शेवटचा खेळाडू जोसेफ पुलावरून पुढे जायला घाबरत होता. "मला नाही जमणार" असे तो पुन्हा पुन्हा म्हणत होता. टीममेट्सनी त्याला "पळत जा आणि उडी मार, आम्ही पकडू" असा धीर दिला आणि अखेर तो पोहोचला.

निकालात मोठा फरक दिसला. ग्रीन टीमचे सर्व पाचही सदस्य पुढे गेले. ब्लू आणि पिंक टीमचे प्रत्येकी तिघे पुढे गेले. ऑरेंज टीमकडून फक्त कॅप्टनला जागा मिळाली. टोमर म्हणाला की तो दिलेला शब्द पाळतो आणि खोटे बोलत नाही. दुसरीकडे ऑरेंज टीमचा कॅप्टन नाराज होता. त्याला आपल्या टीमचा बदला घ्यायचा होता. ग्रीन टीमचा कॅप्टन आता सर्वांसाठी धोका आहे, त्यामुळे त्याला बाहेर काढायचे आहे, असे तो म्हणाला.

चौथा ट्रॅप: महाकाय स्पिनिंग मशीन

चौथ्या ट्रॅपमध्ये एक राक्षसी फिरणारे यंत्र आहे. प्रत्येक राउंडमध्ये तीन खेळाडू एका प्लॅटफॉर्मवर उभे राहतात आणि फिरणाऱ्या मोठ्या पात्याला खाली झुकून किंवा उडी मारून चुकवतात. पडणारा खेळाडू बाद होतो आणि शेवटी उरणारा अंतिम ट्रॅपमध्ये जातो. असे चार राउंड होणार होते, म्हणजे फक्त चार जण अंतिम फेरीत पोहोचणार होते. खेळ सुरू होण्याआधी लालो नावाच्या खेळाडूला वैद्यकीयदृष्ट्या हे चॅलेंज करता येणार नाही असे ठरले. त्यामुळे त्याला ५,००० डॉलर्स देऊन स्पर्धेतून बाहेर काढण्यात आले.

प्रत्येक राउंडसाठी एक कॅप्टन असतो. तो तीन प्रकारांपैकी एक खेळ निवडतो: ताकद, कौशल्य किंवा सहनशक्ती. त्यानंतर तो आपले दोन प्रतिस्पर्धी निवडतो. राउंड जिंकणारा पुढच्या राउंडचा कॅप्टन ठरवतो.

पहिला राउंड: बहुतेक खेळाडूंनी हात वर करून टोमरला कॅप्टन म्हणून निवडले. त्याने ताकदीचा खेळ घेतला. त्यामुळे तिघांनाही वजनदार व्हेस्ट घालावे लागले. प्रतिस्पर्धी म्हणून त्याने बायन आणि स्टीव्हन यांना निवडले. आव्हान हवे आहे म्हणून आणि त्यांना हरवले तर ते पुढच्या चॅलेंजमध्ये नसतील म्हणून ही निवड केल्याचे त्याने सांगितले. हे दोघे आपल्यापेक्षा खूप तरुण आहेत, तरीही हा खेळ आपणच जिंकणार अशी पूर्ण खात्री असल्याचे तो म्हणाला. त्यावर "जिंकायचं होतं तर मला निवडायला नको होतं" असे उत्तर आले. टोमरने "अनुभवहीन लोक असंच बोलतात" असे प्रत्युत्तर दिले. मशीनचा वेग वाढत गेला आणि व्हेस्टमुळे हालचाल अवघड झाली. स्टीव्हन आधी दमून बाद झाला, नंतर बायनही पडला. टोमर फायनल चारमध्ये पोहोचला.

दुसरा राउंड: टोमरने बेयलीला पुढची कॅप्टन निवडले. तिने कौशल्याचा खेळ घेतला. प्रत्येकाला ७५ पिंग पाँग बॉल्सने भरलेला वाडगा धरून फिरणाऱ्या ट्रॅपमध्ये टिकायचे होते. दोन मिनिटांनंतर ज्याच्याकडे सर्वाधिक बॉल्स उरतील किंवा जो शेवटपर्यंत टिकेल, तो जिंकणार होता. बेयलीने ऑरेंज टीमचा कॅप्टन टी. रफिन आणि तिचा माजी ग्रीन टीममेट ज्युलिअन यांना प्रतिस्पर्धी म्हणून निवडले. सूत्रसंचालकाने टिप्पणी केली की तिने आपल्या मित्राच्या, म्हणजे टोमरच्या, शत्रूची निवड केली आहे. रफिन पडला आणि बेयली जिंकली.

तिसरा राउंड: सात खेळाडू उरले असताना बेयलीने ऑस्टिनला कॅप्टन निवडले. त्याने ताकदीचा खेळ घेतला आणि जोसेफ व मॅट यांना बोलावले. सूत्रसंचालकाने विचारले की त्याने दोन मुलींना का निवडले नाही. त्यावर उत्तर मिळाले की इतर स्पर्धा करत असताना असे ठरवले गेले होते की शेवटच्या राउंडमध्ये दोन मुली राहतील, आणि तो आपल्या शब्दावर ठाम आहे. या राउंडमध्ये एक खेळाडू पाच सेकंदही टिकला नाही. अखेर जोसेफ विजेता ठरला आणि पुढे गेला.

चौथा राउंड: शेवटच्या राउंडमध्ये किन्सली आणि अॅबी उरल्या. कॅप्टन निवडणाऱ्या खेळाडूने सांगितले की ब्लू टीममध्ये किन्सली कॅप्टन होती आणि तिने त्या खेळाडूला अनलॉक करून पूल पार केला होता, म्हणून किन्सलीची निवड झाली. किन्सलीने आधीच ठरवल्याप्रमाणे सहनशक्तीचा खेळ घेतला. अॅबीने लय पकडली होती आणि किन्सली एकदा पडता पडता वाचली. तरीही अखेर किन्सली जिंकली. अंतिम चार ठरले: टोमर, बेयली, जोसेफ आणि किन्सली.

अंतिम ट्रॅप: तोफ आणि काचेची हृदये

शेवटच्या ट्रॅपमध्ये चारही खेळाडू पिंजऱ्यांमध्ये आहेत. प्रत्येकाच्या पिंजऱ्यासमोर तीन काचेची हृदये ठेवलेली आहेत. एका वेळी एक खेळाडू खाली येतो आणि तोफ हवी तिकडे फिरवून कोणत्याही हृदयावर नेम धरतो. तिन्ही हृदये फुटली की खेळाडू बाद होतो. शेवटी उरणारा ट्रॉफी जिंकतो. सूत्रसंचालकाच्या शब्दांत, इतरांना बाद करा नाहीतर स्वतः बाद व्हाल. चौथ्या ट्रॅपमध्ये पहिला विजेता ठरल्यामुळे पहिली संधी टोमरला मिळाली.

टोमर म्हणाला की त्याच्या सर्व योजना वाया गेल्या. त्याला फक्त मजा करायची होती, पण आता लोकांना दुखवावे लागणार आहे. त्याचे धोरण "सरळ कत्तल" असल्याचे त्याने सांगितले. किन्सली म्हणाली की तिच्यावर हल्ला झाला तर ती पलटवार करेल, कारण ती शिकार करते आणि ही तोफ रायफलसारखी दिसते. टोमरने तोफ किन्सलीच्या दिशेने नेली. किन्सलीने आपण शूटिंगमध्ये तितक्या चांगल्या नाही असा युक्तिवाद करून विनवणी केली. त्याच वेळी आपण एका खेळाडूला कॅप्टन बनण्यात मदत केली होती अशी आठवणही करून दिली गेली. पहिला शॉट लागला आणि एक हृदय फुटले. त्यानंतर खाली आलेली बेयली म्हणाली की ती सर्वात शेवटी आहे आणि तिचे एक हृदय आधीच फुटले आहे, म्हणून ती सर्वांच्या निशाण्यावर आहे.

बेयलीच्या पाळीत टोमरने "आय लव्ह यू" अशी साद घातली. बेयलीने जोसेफवर नेम धरण्याचे कारण सांगितले: जोसेफने ठरलेल्या प्लानप्रमाणे वागले नाही. यावर जोसेफने पुन्हा आपण शब्दाचे पक्के असल्याचे सांगितले. बेयलीने जोसेफच्या खालच्या हृदयावर नेम धरला होता, पण गोळा जमिनीवर लागला. जोसेफ म्हणाला, "भुंकणारे कुत्रे चावत नसतात." त्यानंतर जोसेफच्या पाळीत सूत्रसंचालकाने जाहीर केले की जोसेफने बेयलीवर निशाणा साधला. किन्सलीने आधी जोसेफवर निशाणा न लावणे योग्य वाटत असल्याचे म्हटले. पण प्रत्यक्ष पाळी आल्यावर तिने "मी माझे डावपेच आणखी चांगले करणार आहे" असे सांगून जोसेफचे एक हृदय फोडले. सूत्रसंचालकाच्या म्हणण्यानुसार आता टोमर सोडून सर्वांनी एकेक हृदय गमावले होते.

दुसऱ्या फेरीत बेयलीने टोमर हाच सर्वात मोठा धोका असल्याचे सांगितले, कारण फक्त त्याच्याकडे तिन्ही हृदये शिल्लक होती. तरीही तिचा शॉट जोसेफच्या आधीच फुटलेल्या हृदयावर लागला आणि वाया गेला. जोसेफने मात्र टोमरवर नेम धरून एक हृदय फोडले. किन्सलीचा एक शॉट उसळला आणि कॅमेरामॅनला लागला. सूत्रसंचालकाने गमतीने सांगितले की हृदयावर मारायचे होते, कॅमेरामॅनवर नाही. त्यानंतर टोमरने जोसेफच्या शेवटच्या हृदयावर नेम धरला आणि जोसेफ बाद झाला. त्याचा पिंजरा खाली पाडण्यात आला.

शेवटच्या फेऱ्या: युती, विनवण्या आणि निर्णायक शॉट

आता बेयली, किन्सली आणि टोमर उरले होते. बेयलीच्या पाळीत तिच्यावर कोणावर मारावे याबद्दल दबाव आणला गेला. एका खेळाडूने तिला आठवण करून दिली की तो तिला "शून्यातून इथवर" घेऊन आला आहे. तिने त्याला मारले तर तो बाद होईल आणि नंतर टोमर तिला मारेल, असा युक्तिवादही केला. बेयलीचा हा शॉट चुकला. "हे लाजिरवाणं आहे," अशी प्रतिक्रिया आली. टोमरच्या पाळीत तो शॉट पाहवत नसल्याचे एका खेळाडूने सांगितले. टोमरचा शॉट लागला आणि एका खेळाडूने "एक लाख डॉलर्स गेले" अशी निराशा व्यक्त केली.

यानंतर किन्सलीने बेयलीला सुचवले की दोघींनी आळीपाळीने टोमरवर नेम धरला तर ते दोघींसाठी चांगले होईल. टोमरनेही बेयलीला आपली बाजू घेण्यासाठी मनवण्याचा प्रयत्न केला. तिने किन्सलीला शूट केले तर आपण आपली संपूर्ण दाढी तिच्या शर्टसारखी लाल रंगवू, असे त्याने सांगितले. सूत्रसंचालकाने टिप्पणी केली की बेयली इथे पैसे कमवायला आली आहे, दाढी रंगवायला नाही. बेयलीने टोमरच्या दुसऱ्या हृदयावर नेम लावला. टोमर मान हलवत होता आणि त्याला राग आल्याचे सूत्रसंचालकाने नमूद केले. बेयलीचे स्पष्टीकरण होते की ते फायनलमध्ये आहेत आणि प्रत्येकाने स्वतःसाठी योग्य तेच करायला हवे. पुढचा एक शॉट चुकला. किन्सलीने पुन्हा बेयलीला टोमरवर नेम लावण्यास सांगितले आणि आपणही तेच करू असे आश्वासन दिले. बेयलीचा शॉट लागला आणि टोमर बाद झाला. बेयली आणि किन्सली दोघींनी त्याची माफी मागितली आणि तो खूप छान खेळला असे सांगितले. पिंजरा खाली पाडण्याआधी टोमरचे शेवटचे शब्द होते: "खूप छान जगा आणि समृद्ध व्हा."

आता बेयलीकडे दोन हृदये आणि किन्सलीकडे एक हृदय उरले होते. "ऑल लव्ह, बेयली. हा गेम आहे हे मला समजतंय," असे म्हणत किन्सलीने शॉट मारला आणि तो लागला. सामना अटीतटीचा झाला आणि दोघींकडे प्रत्येकी एकच हृदय उरले. बेयलीने आपल्याला भीती वाटत असल्याचे कबूल केले. किन्सलीने "जर तू हे चुकवलंस तर मी तुला आउट करेन" असे सांगितले. सूत्रसंचालकाच्या शब्दांत, हा एक शॉट ठरवणार होता की एक लाख डॉलर्सची ट्रॉफी बेयली जिंकणार की नाही. बेयलीचा शॉट लागला.

किन्सलीने पिंजरा खाली पाडण्याआधी बेयलीला सांगितले की तिला तिचा अभिमान आहे आणि तिने हा विजय कमावला आहे. १०० स्पर्धकांपासून सुरू झालेल्या या स्पर्धेत बेयली विजेती ठरली. "आई बाबा, बघा मी काहीतरी मिळवलंय!" आणि "मी खरंच जिंकले!" अशा शब्दांत तिने आपला आनंद व्यक्त केला.